ഭൂയഃ സ മാഹിഷം രൂപമാസ്ഥായാസുരമായയാ
പിന്നീട് അസുരമായയാൽ അവൻ വീണ്ടും മഹിഷിയുടെ രൂപം സ്വീകരിച്ചു.
അഥ ദേവൈമുനീംദ്രൈശ്ച ചോദിതോ ഗൌതമോ മുനിഃ
അപ്പോൾ ദേവന്മാരും മഹർഷിമാരും പ്രേരിപ്പിച്ചപ്പോൾ, ഗൗതമമുനി സംസാരിച്ചു.
ത്വയി സര്വസ്യ ജഗതഃ പ്രാണശക്തിഃ പരാ മതാ
സകല ലോകത്തിന്റെയും പ്രാണശക്തി ഉന്നതമായി നിന്നിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.
കിമേതദദ്യ മോഹായ യുദ്ധമാരഭ്യതേ ത്വയാ
ഇന്ന് നീ ഈ യുദ്ധം ആരംഭിക്കുന്നത് എന്തിനാണ്, ഭ്രമം സൃഷ്ടിക്കാനോ?
ഭിന്നാനാമസ്യ ദേഹാനാമുപസംഹരണാത്തവ 1.3.1.11.
നിന്റെ കരുണയാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടവരുടെ ശരീരങ്ങൾ നീ പിന്മാറ്റുന്നു.
അന്യഥാ തൃണകല്പസ്യ ശത്രോരസ്യ നിബര്ഹണേ
ഇല്ലെങ്കിൽ, പുല്ലുപോലെയെന്തെങ്കിലും വിലയില്ലാത്ത ഈ ശത്രുവിനെ നശിപ്പിക്കുമ്പോൾ,
സ്വശക്തിമവസംസ്തഭ്യ സമാകര്ഷയതാം രിപോഃ
നിന്റെ ശക്തി നിയന്ത്രിച്ച്, ശത്രുവിന്റെ ശക്തി ആകർഷിച്ചുകൊണ്ടു,
ഇതി സ്മ ബോധിതാതേന പുരാ ഭഗവതീ തദാ
അപ്പോഴത്തെ കാലത്ത്, ആ മഹാത്മാവ് ദേവിയെ ഇങ്ങനെ ഉപദേശിച്ചു.
അനേകഗിരിസംകാശം ദേവ്യാ വിഗ്രഹമാത്മനഃ
ദേവി, അനേകം പർവതങ്ങൾപോലെയുള്ള ഒരു രൂപം സ്വയം സൃഷ്ടിച്ചു.
നിഷ്പിഷ്ടോ വിലുഠന്ക്രോശന്നാക്രാംതശ്ച പരിസ്ഫുരന്
അവൻ ചതഞ്ഞു, ഉരുണ്ടു, നിലവിളിച്ചു, പിടിക്കപ്പെട്ട് വലിച്ചുപിടിച്ചു.
ത്രിശൂലമുഖഭിന്നാംഗരക്തധാരാസമുദ്ധതഃ
ത്രിശൂലത്തിന്റെ അഗ്രം കയറിയ അവന്റെ അവയവങ്ങളിൽ നിന്നു രക്തം ഒഴുകി.
അഥ ഖഡ്ഗേന തീക്ഷ്ണേന കര്തയിത്വാ ച തച്ഛിരഃ
ശേഷം, മൂർച്ചയുള്ള വാൾകൊണ്ട് അവളുടെ തല വെട്ടി മാറ്റി.
ദുര്ഗാം സിദ്ധാശ്ച ഗന്ധര്വാഃ പ്രശശംസുര്മഹര്ഷയഃ പ്രണതഃ പ്രാംജലിര്ദേവീം തുഷ്ടാവ വിബുധാധിപഃ
ദുർഗ്ഗയെ, സിദ്ധന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, മഹർഷിമാർ എല്ലാം സ്തുതിച്ചു; ദേവതകളുടെ അധിപൻ കയ്യുകൂപ്പി ദേവിയെ വണങ്ങി പുകഴ്ത്തി.
ഭക്തിഃ ശ്രദ്ധാ ച ഭജതാം ശക്തിശ്ചാസി ത്വമംബികേ 1.3.1.11.
അമ്പികേ, നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നവർക്കു ഭക്തിയും വിശ്വാസവും ശക്തിയും നീ തന്നെയാണ്.
ഏകൈവ വിശ്വരൂപാ ത്വം നാമഭേദേര്നിഗദ്യസേ
നീ ഒരാളായിട്ടാണ് ഈ ലോകത്തിന്റെ എല്ലാ രൂപങ്ങളിലും പല പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നത്.
നിയുജ്യ ശത്രും നിര്ഭിദ്യ ശിവാ ജ്ഞേയാ പ്രകാശസേ
ശത്രുവിനെ കീഴടക്കി നശിപ്പിച്ചശേഷം, ശിവയായ നീ അറിയപ്പെടുകയും പ്രകാശിക്കയും ചെയ്യുന്നു.
ഛിന്നമേതസ്യ തു ശിരഃ സജീവമിവ ലക്ഷ്യതേ
വെട്ടിയതായിരുന്നാലും, ഈ തല ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ കാണപ്പെടുന്നു.
ആക്രമ്യ തവ തിഷ്ഠന്ത്യാ രൂപമേവ സദാസ്തു നഃ
നീ കീഴടക്കി നിൽക്കുന്ന ഈ രൂപം എപ്പോഴും ഞങ്ങളോടൊപ്പം നിലനില്ക്കട്ടെ.
ശൂലഘണ്ടാംകുശകശാകപാലകുലിശാദിഭിഃ
ത്രിശൂലം, മണി, ആങ്കുഷം, കാവൽ, കപാലം, വജ്രം തുടങ്ങിയ ആയുധങ്ങൾകൊണ്ട്,
ആപൂരിതാ ത്വമേവാംബ സര്വശത്രൂന്നിഹംസി നഃ
അമ്മേ, ഇവയൊക്കെയും കൈവശംവെച്ച് നീ ഞങ്ങളുടെ എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും നശിപ്പിക്കുന്നു.
ത്വജ്ജിതാരാതയഃ സര്വേ വിവിധായുധവാഹനാഃ
നിന്റെ വിജയത്തോടെ കീഴടക്കപ്പെട്ട എല്ലാ ശത്രുക്കളും പലവിധ ആയുധങ്ങൾ കൈവശംവെച്ചിട്ടും,
ക്ഷണേന ദഗ്ധവീര്യാഃ സ്യുസ്ത്വത്പ്രസാദവിവര്ജിതാഃ
നിന്റെ അനുഗ്രഹം ഇല്ലാതെ, അവരുടെ ശക്തി ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് കത്തിപോകുന്നു.
ത്രിലോകനാഥതാം പ്രാപ്തഃ പ്രഥതേ കീര്തിമണ്ഡിതഃ
മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും ഉടമസ്ഥാവകാശം നേടിയവൻ, പ്രശസ്തിയും മഹത്വവും കൊണ്ട് പ്രകാശിക്കുന്നു.
ന ശത്രുഭ്യോ ഭയം കിംചിദ്ഭവേദ്വിജയശാലിനാമ് 1.3.1.11.
യുദ്ധത്തിൽ വിജയിച്ചവർക്കു ശത്രുക്കളിൽ നിന്ന് ഒരു ഭയവും ഇല്ല.
പൂജ്യതാമിഷ്ടസിദ്ധ്യര്ഥം ദേവൈര്ഭൃത്യൈശ്ച സര്വദാ
ദേവന്മാരും അനുചിതരും എപ്പോഴും ഇഷ്ടഫലങ്ങൾ നേടാനായി അവനെ ആരാധിക്കുന്നു.
സഗണാഃ പ്രതിപൂജ്യംതാം സര്വസ്ഥാനേഷു സര്വദാ
അവൻ തന്റെ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം എല്ലായിടത്തും എല്ലായ്പ്പോഴും ആദരിക്കപ്പെടണം.
തവ ഭക്തൈഃ സദാ പൂജ്യസ്ത്വത്പ്രമാദാത്ത്വദഗ്രതഃ
നിന്റെ ഭക്തർ എപ്പോഴും ഭക്തിപൂർവ്വം നിന്നെ മുൻനിർത്തി അവനെ ആരാധിക്കുന്നു.
തഥേതി വരദാ ദേവീ സസര്ജ ച ദിവം പ്രതി
വരദായിനിയായ ദേവി 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞു സ്വർഗത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
സംസ്ഥാപ്യ മാതൃഭിഃ സാര്ധം സ്ഥാനരക്ഷണമാതനോത്
അമ്മമാരോടൊപ്പം ചേർന്ന് അവൾ ആ സ്ഥലത്തിന്റെ സംരക്ഷണം ഉറപ്പാക്കി.
മഹിഷസ്യ ശിരോഽപശ്യദ്വികൃതം ഖങ്ഗധാരയാ
ഖഡ്ഗംകൊണ്ട് വേർതിരിച്ച മഹിഷന്റെ വിചിത്രമായ തല അവൾ കണ്ടു.