ത്വം ഹി രാജാ ത്രിലോകേശോ നാന്യോ ഭവിതുമര്ഹസി ൧൮.
നീ തന്നെയാണ് രാജാവും മൂന്നു ലോകത്തിന്റെയും അധിപതിയും; മറ്റാരും അങ്ങനെ ആകാൻ യോഗ്യരല്ല.
സമം വാ ചാധികോ വാപി യോ ഗച്ഛേത്പുരുഷഃ സ്മൃതഃ ൧൮.
മനുഷ്യരിൽ സമം അല്ലെങ്കിൽ അതിലധികം ശക്തിയുള്ളവനായി അറിയപ്പെടുന്നവൻ,
ദൈത്യാനാം ച വരിഷ്ഠാ യേ ഹിരണ്യകസിപാദയഃ ൧൮.
ദൈത്യന്മാരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠന്മാർ ഹിരണ്യകശിപുവും അതുപോലുള്ളവരും ആണു.
ശരീരം ഭക്ഷിതം യസ്യ ജുഷാണസ്യ തപോ മഹത് ൧൮.
വലിയ തപസ്സിൽ ലീനനായവന്റെ ശരീരം തന്നെ അഗ്നിയിൽ കത്തിപ്പോയി.
അഭവത്തസ്യ തജ്ജ്ഞാത്വാ സുരേംദ്രോ ഹ്യഗമത്പുരാ ൧൮.
അത് അറിഞ്ഞ് ദേവന്മാരുടെ അധിപൻ പുരാതനകാലത്ത് അവിടെ നിന്ന് പോയി.
തത്സന്നിധൌ ഹതാഃ സര്വേ അസുരാ ദൈത്യശത്രുണാ ൧൮.
അവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, ദൈത്യശത്രുവായവൻ എല്ലാ അസുരന്മാരെയും സംഹരിച്ചു.
നാരദേന പുരാ രാജന്കിംചിത്കാര്യം ചികീര്ഷുണാ ദൈത്യേംദ്രേണ ച തത്സര്വം തപസൈവ വശീകൃതമ്॥ ൧൮.
രാജാവേ, ഒരിക്കൽ നാരദൻ ഒരു കാര്യത്തിനായി ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, ദൈത്യാധിപൻ തപസ്സുകൊണ്ട് അതെല്ലാം കീഴടക്കി.
തസ്യാഃ പുത്രോ മഹാതേജാ യേന നീതോഽഭവത്സഭാമ് നാമ്നാ വിരോചനോ വിദ്വാനിംദ്രോ യേന മഹാത്മനാ॥ ൧൮.
അവളുടെ മകനായ മഹാശക്തിയുള്ള വിരോചനം, മഹാത്മാവായ ഇന്ദ്രനെ സഭയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയവനാണ്.
ദാനേന തോഷിതോ രാജന്സ്വേനൈവ ശിരസാ തദാ ൧൮.
രാജാവേ, അന്ന് അവൻ തനിക്കു തന്നെ തല അർപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ദാനത്തിൽ സന്തോഷിച്ചു.
യശോദീപേന മഹതാ ദഗ്ധാഃ ശലഭവത്സുരാഃ ൧൮.
അവന്റെ മഹത്തായ യശസ്സിന്റെ വിളക്കിൽ, ദേവന്മാർ ചിറകു കത്തുന്ന വണ്ടുപോലെ ദഹിച്ചു.
ശ്രുതമസ്തി മയാ സര്വം ചരിതം തവ സുവ്രത ൧൮.
ധർമ്മനിഷ്ഠനായവനേ, നിന്റെ എല്ലാ കൃത്യങ്ങളും ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
ഉടജാര്ഥേ ച മേ ദേഹി ഭൂമീം ഭൂമിഭൃതാംവര ൧൮.
എന്റെ കുഡിലിനായി ഭൂമി തരണമേ, ഭൂമിയിലെ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ.
ഹേ ബടോ പംഡിതോ ഭൂത്വാ യദുക്തം വചനം പുരാ ൧൮.
ബാലസന്യാസിനേ, പണ്ടു പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ നീ പണ്ഡിതനായി ഓർത്തിരിക്കണം.
വദ ശീഘ്രം മഹാഭാഗ കിയന്മാത്രാം മഹീം തവ ൧൮.
മഹാഭാഗനേ, എത്രയോ ഭൂമി വേണമെന്ന് വേഗത്തിൽ പറയൂ.
തദാഹ വാമനോ വാക്യം സ്മയന്മധുരയാ ഗിരാ ൧൮.
അപ്പോൾ വാമനൻ മധുരമായ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
സംതുഷ്ടാ യേ ഹി വിപ്രാസ്തേ നാന്യേ വേഷധരാ ഹ്യമീ ൧൮.
തൃപ്തരായ ബ്രാഹ്മണന്മാരാണ് സത്യമായവരെന്ന് പറയാം; വെറും വേഷം ധരിക്കുന്നവരല്ല സത്യം.
നിര്മത്സരാ ജിതകോധാവദാന്യാ ഹി മഹാമതേ ൧൮.
മഹാപണ്ഡിതനേ, അവർ അസൂയയില്ലാത്തവരും കോപം ജയിച്ചവരും ഉദാരഹൃദയരുമാണ്.
മനസ്വീ ത്വം ബഹുത്വാച്ച ദാതാസി ഭുവനത്രയേ ൧൮.
നീ മനസ്സുള്ളവനാണ്; സമൃദ്ധിയാൽ നീ മൂന്നു ലോകത്തിലും ദാനി ആയി നിലകൊള്ളുന്നു.
ബഹുത്വേ നാസ്തി മേ കാര്യം മഹ്യാ വൈ സുരസൂദന ൧൮.
ദേവന്മാരെ ജയിച്ചവനേ, എനിക്ക് സമൃദ്ധി വേണ്ടതല്ല.
ത്രിപദം പൂര്യതേഽസ്മാകം വസ്തും നാസ്ത്യത്ര സംശയഃ താവത്സംഖ്യാ പ്രദാതവ്യാ യദി ദാതാസി ഭോ ബലേ॥ ൧൮.
നമുക്ക് മൂന്ന് അടി മതി, ഇതിൽ സംശയമില്ല; നീ ദാനി ആണെങ്കിൽ അത്രയേറെ മാത്രം കൊടുക്കണം, ബലീ.
പ്രഹസ്യ തമുവാചേദം ബലിര്വൈരോചനാത്മജഃ ൧൮.
അപ്പോൾ വിരോചനപുത്രനായ ബലി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
മദീയാം വൈ മഹാഭാഗ മയാ ദത്താം ഗൃഹാമ വൈ ൧൮.
മഹാഭാഗനേ, ഞാൻ തന്നത് എന്റെ സ്വന്തം വസ്തുവാണ്; അതു നീ സ്വീകരിക്കണം.
യാചകോ ഹ്യല്പകോ വാസ്തു ദാതാ സര്വം വിമൃശ്യ വൈ ൧൮.
യാചകൻ ചെറിയവനോ വലിയവനോ ആയാലും, ദാനി എല്ലാം ആലോചിച്ചശേഷം ദാനം നൽകണം.
ആത്മൌപമ്യേന സര്വത്ര യോ ദദാതി ഹ്യുദാരധീഃ ൧൮.
സ്വയം ഉദാഹരണമാക്കി എല്ലായിടത്തും ദാനം ചെയ്യുന്നവനാണ് യഥാർത്ഥ ഉദാരഹൃദയൻ.
ബടോ ദദാമ്യഹം തേഽദ്യ സസൈലവനകാനനാമ് ൧൮.
ബ്രാഹ്മണകുമാരനേ, ഇന്ന് ഞാൻ പർവതങ്ങളും കാടുകളും വനങ്ങളും അലങ്കരിച്ച ഭൂമിയെ നിനക്ക് നൽകുന്നു.
പുനഃ പ്രോവാച സ ബടുര്വിരോചനസുതം പ്രതി ൧൮.
അവിടെ വീണ്ടും ആ ബ്രാഹ്മണകുമാരൻ വിരോചനപുത്രനോട് പറഞ്ഞു.
ബടോസ്തദ്വചനം ശ്രുത്വാ അസുരേന്ദ്രോ ബലിസ്തദാ ഗൃഹ്യതാം ച മയാ ദത്താം പദൈസ്ത്രിഭിരലംകൃതാമ്॥ ൧൮.
ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അസുരാധിപൻ ബലി പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ നൽകിയ മൂന്ന് അടി ഭൂമി നീ സ്വീകരിക്കണം.'
ഇത്യുക്തോ വാമനഃ പ്രാഹ പ്രഹസന്നസുരം പ്രതി ൧൮.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ വാമനൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അസുരനോട് പറഞ്ഞു.
തഥേതി മത്വാ ബലിനാ സുപൂജിതഃ സ വാമനഃ കശ്യപനംദനോ മഹാന് ൧൮.
‘അങ്ങനെയാകട്ടെ’ എന്ന് കരുതി ബലിയുടെ ആദരവ് ലഭിച്ച മഹാവാമനൻ, കശ്യപപുത്രൻ, സന്തോഷിച്ചു.
തം പൂജയിത്വാ സ ബലിര്യാവദ്ദാതും സമുദ്യതഃ ൧൮.
അവനെ ആദരിച്ച ശേഷം ബലി വാഗ്ദാനം ചെയ്തതുപോലെ നൽകാൻ തയ്യാറായി.