ഇത്യുക്തസ്തേന ദൈത്യേന വിമൃശ്യ ച തദാ ഹരിഃ ൧൮.
അങ്ങനെ ദൈത്യൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഹരിയും ആ കാര്യം ആലോചിച്ചു.
ഏവമുക്തേ തു വചനേ ശക്രേണ ദ്വിജരൂപിണാ സ്വകരേണ ദദൌ തസ്മൈ പ്രഹ്ലാദസ്യാത്മജോഽസുരഃ॥ ൧൮.
ബ്രാഹ്മണവേഷം ധരിച്ച ഇന്ദ്രൻ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ, പ്രഹ്ലാദന്റെ മകൻ ആയ അസുരൻ തന്റെ കൈകൊണ്ട് അതു അവനു നൽകി.
പ്രഹ്ലാദേന പുരാ യസ്തു കൃതോ ധര്മ്മഃ സുദുഷ്കരഃ ൧൮.
പഴയകാലത്ത് പ്രഹ്ലാദൻ നിർവഹിച്ച ധർമ്മം വളരെ ദുഷ്കരമായിരുന്നു.
ദാനാത്പരതരം ചാന്യത്ക്വചിദ്വസ്തു ന വിദ്യതേ ൧൮.
ദാനത്തിന് മേൽ മറ്റൊന്നും ഈ ലോകത്ത് ഇല്ല.
സ്വശക്ത്യാ യച്ച കിംചിച്ച തദാനംത്യായ കല്പതേ ൧൮.
സ്വന്തം ശേഷിയനുസരിച്ച് എന്തെങ്കിലും നൽകിയാൽ അതു അനന്തതയിലേക്ക് നയിക്കും.
സാത്ത്വികം രാജസം ചൈവ താമസം ച പ്രകീര്തിതതമ് ൧൮.
ദാനം സാത്വികം, രാജസം, താമസം എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു വിധമാണ് എന്ന് പറയുന്നു.
ശിര ഉത്കൃത്ത്യ ചേംദ്രായ പ്രദത്തം വിപ്രരൂപിണേ ൧൮.
തന്റെ തല വെട്ടി ബ്രാഹ്മണവേഷം ധരിച്ച ഇന്ദ്രനു നൽകി.
ഐകപദ്യേന പതിതാസ്തേ ജാതാ മംഡലായ വൈ ൧൮.
ഒരു ചുവടിൽ അവർ വീണു വട്ടത്തിൽ ചേർന്നു.
വിരോചനസ്യ തദ്ദാനം ത്രിഷു ലോകേഷു വിശ്രുതമ് ൧൮.
വീരോചനന്റെ ആ ദാനം മൂന്നു ലോകത്തിലും പ്രസിദ്ധമാണ്.
വിരോചനസ്യ പുത്രോഽഭൂത്കിതവോഽസൌ മഹാപ്രഭഃ ൧൮.
വീരോചനന്റെ മകൻ കിതവൻ ആയിരുന്നു; അവൻ അത്യന്തം പ്രഭയുള്ളവനായിരുന്നു.
കലേവരം ച തത്യാജ പതിലോകം ഗതാ തതഃ ൧൮.
അവൾ തൻ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചു, ഭർത്താവിന്റെ ലോകത്തേക്ക് പോയി.
നാമ്നാ ബലിരിതി ഖ്യാതോ ബഭൂവ ച മഹായശാഃ ൧൮.
അവൻ ബലി എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായി, വലിയ കീർത്തി നേടി.
ഗതസ്തേ കഥിതാഃ പൂര്വം കശ്യപസ്യാശ്രമം ശുഭമ് ൧൮.
മുൻപേ പോയവർ കശ്യപന്റെ പുണ്യമായ ആശ്രമത്തിലെത്തിയതായി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
സ്വയം തതാപ തപസാ സൂര്യോ ഭൂത്വാ തദാഽസുരഃ ൧൮.
അപ്പോൾ അസുരൻ തന്നെ സൂര്യനായി, കഠിനതപസ്സു ചെയ്തു.
തഥാ ച നൈര്ഋതോ ഭൂത്വാ തഥാ ത്വംബുപതിഃ സ്വയമ് ഏവമാസ്തേ ബലിഃ സാക്ഷാത്സ്വയമേവ ത്രിലോകഭുക്॥ ൧൮.
അങ്ങനെ തന്നെ, നൈരൃതൻ ആയി, ജലങ്ങളുടെ അധിപൻ ആയ ബലിയും താൻ നേരിട്ട് മൂന്ന് ലോകവും അനുഭവിച്ച് നിലകൊള്ളുന്നു.
ശിവാര്ചനരതേനൈവ കിതവേന ബലിര്ദ്വിജാഃ ൧൮.
ശിവാരാധനയിൽ ആസ്വാദനമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, ബലി കപടത്വം കാണിച്ചു, ദ്വിജന്മാരേ.
ഏകദാ തു സഭാമധ്യേ ആസ്ഥിതോ ഭൃഗുണാ സഹ ൧൮.
ഒരു ദിവസം സഭാമധ്യേ, ഭൃഗുവിനൊപ്പം ഇരുന്ന് ബലി വസിച്ചു.
ആവാസഃ ക്രിയതാമത്ര ക്രിയതാമത്ര അസുരൈര്മ്മമ സന്നിധൌ ൧൮.
ഇവിടെ തന്നെ, എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, അസുരന്മാർ ഒരു വാസസ്ഥലം പണിയട്ടെ.
ഭാര്ഗവസ്തദുപശ്രുത്യ പ്രഹസ്യേദമുവാച ഹ ൧൮.
അത് കേട്ട ഭൃഗു ചിരിച്ചു, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
യാജ്ഞികൈശ്ച മഹാരാജ നാന്യഥാ സ്വര്ഗമേവ ഹി ൧൮.
മഹാരാജാവേ, യാഗങ്ങൾകൊണ്ടു മാത്രമേ സ്വർഗം നേടാൻ കഴിയൂ, വേറേതുകൊണ്ടല്ല.
ഗുരോര്വചനമാജ്ഞായ ദൈത്യേംദ്രോ വാക്യമബ്രവീത് സ്വര്ഗേ വസംതു സുചിരം നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ॥ ൧൮.
ഗുരുവിന്റെ വാക്ക് കേട്ട ദൈത്യാധിപൻ പറഞ്ഞു: 'അവർ സ്വർഗത്തിൽ ദീർഘകാലം വസിക്കട്ടെ; ഇവിടെ കൂടുതൽ ആലോചന ആവശ്യമില്ല.'
പ്രഹസ്യോ വാച ഭഗവാന്ഭാര്ഗവാണാം മഹാതപാഃ ൧൮.
ഭാർഗവന്മാരിൽ മഹാതപസ്സായ ഭഗവാൻ ചിരിച്ചു പറഞ്ഞു:
യത്ത്വയോക്തം ച വചനം ബലേ മമ ന രോചതേ ൧൮.
ബലി, നീ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ എനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ല.
അശ്വമേധശതേനൈവ യജ ത്വം ജാതവേദസമ് ൧൮.
നീ ജാതവേദസിനെ ഉദ്ദേശിച്ച് നൂറ് അശ്വമേധയാഗങ്ങൾ നടത്തണം.
തഥേതി മത്വാ സ ബലിര്മഹാത്മാ ഹിത്വാ തദാനീം ത്രിദിവം മനസ്വീ ൧൮.
'അങ്ങനെ തന്നെ' എന്ന് മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ച്, മഹാത്മാവായ ബലി അപ്പോൾ സ്വർഗം ഉപേക്ഷിച്ചു.
തന്നര്മദായാ ഗുരുകുല്യസംജ്ഞകം തീരേ മഹാതീര്ഥമുദാരശോഭമ് ൧൮.
നർമദയുടെ തീരത്ത് ഗുരുകുല്യസംജ്ഞയുള്ള മഹാ തീർത്ഥത്തിൽ അവൻ എത്തി.
തതോഽശ്വമേധൈര്ബഹുഭിര്വിചക്ഷണോ ഗുരുപ്രയുക്തഃ സ മഹായശാബലിഃ ൧൮.
പിന്നീട് ഗുരുവിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം, മഹാകീർത്തിയുള്ള ബലി അനേകം അശ്വമേധയാഗങ്ങൾ നടത്തി.
കൃത്വാ ബ്രാഹ്മണമാചാര്യമൃത്വിജഃ ഷോഡശാഽഭവന് ൧൮.
ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ ആചാര്യനായി നിയമിച്ച്, പതിനാറ് രുത്വിജന്മാർ ഉണ്ടായി.
യജ്ഞാനാമൂനമേകേന ശതം ദീക്ഷാപരേണ ഹി ൧൮.
ഒരു ദീക്ഷയിലൂടെ യജ്ഞങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനവും, മറ്റൊരു ദീക്ഷയിലൂടെ നൂറ് യജ്ഞങ്ങളും ആ രാജാവ് പൂർത്തിയാക്കി.
യാവദ്യജ്ഞശതം പൂര്ണം തസ്യ രാജ്ഞോ ഭവിഷ്യതി ൧൮.
അവൻ ആ രാജാവിന് നൂറ് യജ്ഞങ്ങൾ പൂർത്തിയാകാൻ സാധിക്കും.