ദേവീസിംഹശ്ചപേടേന താഡയാമാസ പാണിനാ
ദേവിയുടെ സിംഹം തന്റെ ചാവി കൊണ്ട് അവനെ ഒരു അടിയോടെ തട്ടിയിറക്കി.
അഥ വ്യാഘ്രതയാ പ്രാപ്തഃ സ്ഫുടവ്യാത്താനനോ മഹാന്
അപ്പോൾ വലിയ വായ് വെട്ടിത്തുറന്ന ഒരു മഹാനായ പുലിരൂപം അവിടെ എത്തി.
ദീര്ഘാഭിര്ന്നീലരേഖാഭിഃ പൂര്ണഃ പിംഗലവിഗ്രഹഃ
അവന്റെ കവിളുകൾ നീലരേഖകളാൽ നീണ്ടു, ശരീരം പിങ്ക് നിറത്തിൽ തിളങ്ങി.
മൃഗൈരിവ പരിത്രാതും മുച്യമാനോഽഗ്രതോ ബലീ
മൃഗങ്ങൾ രക്ഷപ്പെടാൻ ശ്രമിക്കുന്നതുപോലെ, അവൻ ശക്തനായിട്ടും മുന്നിൽ നിന്ന് വിട്ടുവിട്ടുപോയി.
ആഗച്ഛംതം രയാദ്ദേവീ ഭല്ലേന ശശിവര്ചസാ 1.3.1.11.
അവൻ ആ രൂപത്തിൽ മുന്നോട്ട് വന്നപ്പോൾ, ദേവി ഒരു വെളിച്ചം തിളങ്ങുന്ന അമ്പുകൊണ്ട് അവനെ വെടിഞ്ഞു.
സ ബാണസ്തന്മുഖേ മഗ്നസ്തദ്രക്തേന സമുക്ഷിതഃ
ആ അമ്പ് അവന്റെ മുഖത്ത് കയറി, അവന്റെ രക്തത്തിൽ നനഞ്ഞു.
സ ദൈത്യോ വാരണോ ഭൂത്വാ ദേവീമാശ്വഭ്യുപാഗമത്
അപ്പോൾ ദൈത്യൻ ആനയുടെ രൂപം ധരിച്ച് ദേവിയുടെ അടുക്കൽ വേഗത്തിൽ എത്തി.
തം ഗജേംദ്രം സമായാംതം മദക്ലിന്നമഹീതലമ്
ആ ആനാധിപൻ മുന്നോട്ട് വന്നപ്പോൾ, മദത്തിൽ ഭൂമി നനഞ്ഞു.
അഥ ഖഡ്ഗധരോ വീരശ്ചര്മപാണിഃ സമുദ്ഗതഃ
അപ്പോൾ വാൾ കൈയിൽ പിടിച്ച വീരനും കവചം കൈവശം വെച്ചവനും അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ദേവീ ച വിലസത്ഖഡ്ഗചക്രചക്രലസത്കരാ
ദേവിയും വാൾ, ചക്രം എന്നിവ കൈകളിൽ തിളങ്ങിച്ച് അവിടെ നിലകൊണ്ടു.
ഭൂയഃ സ മാഹിഷം രൂപമാസ്ഥായാസുരമായയാ
പിന്നീട് അസുരമായയാൽ അവൻ വീണ്ടും മഹിഷിയുടെ രൂപം സ്വീകരിച്ചു.
അഥ ദേവൈമുനീംദ്രൈശ്ച ചോദിതോ ഗൌതമോ മുനിഃ
അപ്പോൾ ദേവന്മാരും മഹർഷിമാരും പ്രേരിപ്പിച്ചപ്പോൾ, ഗൗതമമുനി സംസാരിച്ചു.
ത്വയി സര്വസ്യ ജഗതഃ പ്രാണശക്തിഃ പരാ മതാ
സകല ലോകത്തിന്റെയും പ്രാണശക്തി ഉന്നതമായി നിന്നിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.
കിമേതദദ്യ മോഹായ യുദ്ധമാരഭ്യതേ ത്വയാ
ഇന്ന് നീ ഈ യുദ്ധം ആരംഭിക്കുന്നത് എന്തിനാണ്, ഭ്രമം സൃഷ്ടിക്കാനോ?
ഭിന്നാനാമസ്യ ദേഹാനാമുപസംഹരണാത്തവ 1.3.1.11.
നിന്റെ കരുണയാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടവരുടെ ശരീരങ്ങൾ നീ പിന്മാറ്റുന്നു.
അന്യഥാ തൃണകല്പസ്യ ശത്രോരസ്യ നിബര്ഹണേ
ഇല്ലെങ്കിൽ, പുല്ലുപോലെയെന്തെങ്കിലും വിലയില്ലാത്ത ഈ ശത്രുവിനെ നശിപ്പിക്കുമ്പോൾ,
സ്വശക്തിമവസംസ്തഭ്യ സമാകര്ഷയതാം രിപോഃ
നിന്റെ ശക്തി നിയന്ത്രിച്ച്, ശത്രുവിന്റെ ശക്തി ആകർഷിച്ചുകൊണ്ടു,
ഇതി സ്മ ബോധിതാതേന പുരാ ഭഗവതീ തദാ
അപ്പോഴത്തെ കാലത്ത്, ആ മഹാത്മാവ് ദേവിയെ ഇങ്ങനെ ഉപദേശിച്ചു.
അനേകഗിരിസംകാശം ദേവ്യാ വിഗ്രഹമാത്മനഃ
ദേവി, അനേകം പർവതങ്ങൾപോലെയുള്ള ഒരു രൂപം സ്വയം സൃഷ്ടിച്ചു.
നിഷ്പിഷ്ടോ വിലുഠന്ക്രോശന്നാക്രാംതശ്ച പരിസ്ഫുരന്
അവൻ ചതഞ്ഞു, ഉരുണ്ടു, നിലവിളിച്ചു, പിടിക്കപ്പെട്ട് വലിച്ചുപിടിച്ചു.
ത്രിശൂലമുഖഭിന്നാംഗരക്തധാരാസമുദ്ധതഃ
ത്രിശൂലത്തിന്റെ അഗ്രം കയറിയ അവന്റെ അവയവങ്ങളിൽ നിന്നു രക്തം ഒഴുകി.
അഥ ഖഡ്ഗേന തീക്ഷ്ണേന കര്തയിത്വാ ച തച്ഛിരഃ
ശേഷം, മൂർച്ചയുള്ള വാൾകൊണ്ട് അവളുടെ തല വെട്ടി മാറ്റി.
ദുര്ഗാം സിദ്ധാശ്ച ഗന്ധര്വാഃ പ്രശശംസുര്മഹര്ഷയഃ പ്രണതഃ പ്രാംജലിര്ദേവീം തുഷ്ടാവ വിബുധാധിപഃ
ദുർഗ്ഗയെ, സിദ്ധന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, മഹർഷിമാർ എല്ലാം സ്തുതിച്ചു; ദേവതകളുടെ അധിപൻ കയ്യുകൂപ്പി ദേവിയെ വണങ്ങി പുകഴ്ത്തി.
ഭക്തിഃ ശ്രദ്ധാ ച ഭജതാം ശക്തിശ്ചാസി ത്വമംബികേ 1.3.1.11.
അമ്പികേ, നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നവർക്കു ഭക്തിയും വിശ്വാസവും ശക്തിയും നീ തന്നെയാണ്.
ഏകൈവ വിശ്വരൂപാ ത്വം നാമഭേദേര്നിഗദ്യസേ
നീ ഒരാളായിട്ടാണ് ഈ ലോകത്തിന്റെ എല്ലാ രൂപങ്ങളിലും പല പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നത്.
നിയുജ്യ ശത്രും നിര്ഭിദ്യ ശിവാ ജ്ഞേയാ പ്രകാശസേ
ശത്രുവിനെ കീഴടക്കി നശിപ്പിച്ചശേഷം, ശിവയായ നീ അറിയപ്പെടുകയും പ്രകാശിക്കയും ചെയ്യുന്നു.
ഛിന്നമേതസ്യ തു ശിരഃ സജീവമിവ ലക്ഷ്യതേ
വെട്ടിയതായിരുന്നാലും, ഈ തല ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ കാണപ്പെടുന്നു.
ആക്രമ്യ തവ തിഷ്ഠന്ത്യാ രൂപമേവ സദാസ്തു നഃ
നീ കീഴടക്കി നിൽക്കുന്ന ഈ രൂപം എപ്പോഴും ഞങ്ങളോടൊപ്പം നിലനില്ക്കട്ടെ.
ശൂലഘണ്ടാംകുശകശാകപാലകുലിശാദിഭിഃ
ത്രിശൂലം, മണി, ആങ്കുഷം, കാവൽ, കപാലം, വജ്രം തുടങ്ങിയ ആയുധങ്ങൾകൊണ്ട്,
ആപൂരിതാ ത്വമേവാംബ സര്വശത്രൂന്നിഹംസി നഃ
അമ്മേ, ഇവയൊക്കെയും കൈവശംവെച്ച് നീ ഞങ്ങളുടെ എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും നശിപ്പിക്കുന്നു.