ഗുരോര്വചനമാര്കര്ണ്യ കൃത്വാ ശിരസി തത്ക്ഷണാത് ഭവനം ദേവരാജസ്യ നാനാശ്ചര്യസമന്വിതമ്॥ ൧൮.
ഗുരുവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, അവൻ അതു തലയിൽ സ്പർശിച്ചു; ഉടനെ ദേവരാജാവിന്റെ അത്ഭുതങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ ഭവനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
ശക്രാസനേഽഭിഷിക്തോഽസൌ രാജ്യം പ്രാപ്തഃ ശതക്രതോഃ ൧൮.
ഇന്ദ്രാസനത്തിൽ അഭിഷേകം ലഭിച്ച്, ശതക്രതു എന്ന രാജ്യം അവൻ സ്വന്തമാക്കി.
കിം പുനഃ ശ്രദ്ധയാ യുക്താഃ ശിവായ പരമാത്മനേ ൧൮.
പിന്നെ, ശിവനിൽ വിശ്വാസമുള്ളവർക്ക് എത്ര വലിയ ഫലമുണ്ടാവും!
ശിവസായുജ്യമായാതാഃ ശിവസേനാസമന്വിതാഃ ൧൮.
അവർ ശിവഭക്തന്മാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ശിവനോടൊപ്പം ഐക്യത്തെ പ്രാപിക്കും.
ശിവപൂജാരതാനാം ച യത്സുഖം ശാംതചേതസാമ് ൧൮.
ശിവപൂജയിൽ ലയിച്ച, മനസ്സ് ശാന്തരായവരുടെ ആനന്ദം—
വരാകാസ്തേ ന ജാനംതി മൂഢാ വിഷയലോലുപാഃ ൧൮.
ഇന്ദ്രിയസുഖങ്ങളിൽ ആസക്തരായ, ഭ്രമിച്ചിരിക്കുന്ന ദുർഭാഗ്യർ അതറിയുന്നില്ല.
പൂജനീയോ മഹാദേവഃ പ്രാണിഭിസ്തത്ത്വവേദിഭിഃ ൧൮.
തത്ത്വം അറിയുന്ന എല്ലാ ജീവികളും മഹാദേവനെ ആരാധിക്കേണ്ടതാണു.
പുരോധസാഭിഷിക്തോഽസൌ പുരംദരപദേ സ്ഥിതഃ ൧൮.
പുരോഹിതൻ അഭിഷേകം നടത്തി, അവൻ പുരന്ദരന്റെ സ്ഥാനത്ത് സ്ഥാപിതനായി.
ഇന്ദ്രാണീമാനയസ്ത്വേതി യഥാ രാജ്യം സുശോഭിതമ് ൧൮.
‘ഇന്ദ്രാണിയെ കൊണ്ടുവരിക,’ അവൻ പറഞ്ഞു, രാജ്യം കൂടുതൽ ഭംഗിയായി തിളങ്ങാൻ.
ഇന്ദ്രാണ്യാ നാസ്തി മേ കാര്യം ന വാച്യം തേ മഹാമതേ ൧൮.
‘ഇന്ദ്രാണിയുമായി എനിക്ക് യാതൊരു കാര്യമുമില്ല, മഹാമതിയുള്ളവനേ, നിനക്കുമൊന്നും പറയാനില്ല.’
ഐരാവതമഗസ്ത്യായ പ്രദദൌ ശിവവല്ലഭഃ ൧൮.
ശിവപ്രിയൻ എയർാവതത്തെ അഗസ്ത്യന് നൽകി.
ഉച്ചൈഃശ്രവസസംജ്ഞം ച കാമധേനും മഹായശാഃ ൧൮.
പേരുകേട്ട ഉച്ചൈശ്രവസെന്ന കാമധേനുവും മഹാശക്തനായവൻ നൽകി.
ഗാലവായ മഹാതേജാസ്തദാ കല്പതരും ച സഃ ൧൮.൭൯ ഏവമാദീന്യനേകാനി രത്നാനി വിവിധാനി ച ൧൮.
അന്നേരം മഹാതേജസ്വി ഗാലവന് കൽപ്പവൃക്ഷവും നൽകി; അങ്ങനെ അനേകം വിലയേറിയ രത്നങ്ങളും വിഭവങ്ങളും നൽകി.
ഘടിതകാത്രിതയം യാവത്താവത്കാലം ദദൌ പ്രഭുഃ ൧൮.
മൂന്ന് ഘടികാ നേരം അതെല്ലാം പ്രഭു നൽകി.
പുരംദരോഽമരാവത്യാമുപവിശ്യ നിജാസനേ ൧൮.
പുരന്ദരൻ അമരാവതിയിൽ തന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുന്നു.
ശചീമുവാച ദുര്മേധാഃ കിതവേനാസി ഭാമിനി ൧൮.
ശചിയോട് അവൻ പറഞ്ഞു: ‘സുന്ദരിയേ, നീ അജ്ഞയുമാണ്, വഞ്ചകനുമാണ്.’
തദാ പ്രഹസ്യ ചോവാച പുരംദരമകല്മഷാ ൧൮.
അപ്പോൾ പുണ്യവതിയായ അവൾ പുഞ്ചിരിച്ച് പുരന്ദരനോടു പറഞ്ഞു.
അസൌ മഹാത്മാ കിതവസ്വരൂപീ ശിവപ്രസാദാത്പരമാര്ഥവിജ്ഞഃ ൧൮.
അവൻ വലിയ മനസ്സുള്ളവൻ, ചതിക്കാരനെന്ന രൂപത്തിൽ കാണിച്ചെങ്കിലും, ശിവന്റെ അനുഗ്രഹത്തിലൂടെ സത്യജ്ഞാനം നേടുകയുണ്ടായി.
രാജ്യാദികം മോഹമയം ച പാശം ത്യക്താ പരേഭ്യോ വിജയീ സ ജാതഃ॥ ൧൮.
രാജ്യം മുതലായ എല്ലാ മോഹബന്ധങ്ങളും അവൻ ഉപേക്ഷിച്ചു, മറ്റുള്ളവരെ ജയിക്കുകയും ചെയ്തു.
വചോ നിശമ്യ ദേവേശ ഇംദ്രാണ്യാഃ സ പുരംദരഃ ൧൮.
ദേവന്മാരുടെ നാഥന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ഇന്ദ്രാണി എന്ന പുരന്ദരന്റെ ഭാര്യ—
ബൃഹസ്പതിമുവാചേദം വാക്യം വാക്യവിദാം വരഃ ൧൮.
—വാക്കിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ബൃഹസ്പതിയോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
പാരിജാതാദയഃ സര്വേ പദാര്ഥാഃ കേന വാ ഹൃതാഃ ൧൮.
പാരിജാതം മുതലായ എല്ലാ വസ്തുക്കളും ആരാണ് കൊണ്ടുപോയത്?
ഋഷിഭ്യോ ദത്ത മദ്യൈവ യാവത്സത്താ ഹി തസ്യ വൈ ൧൮.
അവയെ ഇപ്പോഴാണ് ഋഷിമാർക്ക് കൊടുത്തത്, അവയ്ക്ക് നിലനിൽക്കുന്നത്ര കാലം മാത്രം.
അപ്രമാത്താശ്ച യേ നിത്യം ശിവധ്യാനപരായണാഃ കേവലം ജ്ഞാനമാശ്രിത്യ തേ യാംതി പരമം പദമ്॥ ൧൮.
യാരാണ് എല്ലായ്പ്പോഴും ജാഗ്രതയോടെ ശിവനെ ധ്യാനിക്കുന്നതിലും ജ്ഞാനത്തിൽ മാത്രം ആശ്രയിക്കുന്നതിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നത്, അവർ പരമാവസ്ഥയെ പ്രാപിക്കുന്നു.
ഏതച്ഛ്രുത്വാ വചനം തസ്യ ചേംദ്രോ ബൃഹസ്പതേര്വാക്യമിദം വഭാഷേ ൧൮.
ഇവ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, ഇന്ദ്രൻ ബൃഹസ്പതിയോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
തഥേതി മത്വാ ഗുരുണാ സഹൈവ രാജാ സുരാണാം സഹസാ ജഗാമ ൧൮.
അങ്ങനെ തന്നെയെന്ന് വിചാരിച്ച്, ദേവന്മാരുടെ രാജാവ് ഗുരുവിനൊപ്പം ഉടൻ പുറപ്പെട്ടു.
യമേന പൂജ്യമാനോ ഹി ശക്രോ വാക്യമുവാച ഹ ൧൮.
യമൻ ആദരത്തോടെ സ്വീകരിച്ചപ്പോൾ ശക്രൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
അനേനൈതത്കൃതം കര്മ്മ ജുഗുപ്സിതം മഹത്തരമ് ഏഭ്യ ഏഭ്യഃ പ്രദത്താനി ധര്മ്മ ജാനീഹി തത്ത്വതഃ॥ ൧൮.
ഇതുപോലെയുള്ള ഏറ്റവും നിന്ദ്യമായ പ്രവൃത്തി അവൻ തന്നെയാണ് ചെയ്തത്; ഈ വസ്തുക്കൾ അവനാണ് ഇവർക്കു ധർമ്മപ്രകാരം നൽകിയതെന്ന് നീ സത്യമായി അറിഞ്ഞിരിക്കണം.
ത്വം ധര്മനാമാസി കഥം കിതവായ പ്രദത്തവാന് ൧൮.
നിനക്ക് ധർമ്മം എന്ന പേരാണ്, എങ്ങനെ നീ ഒരു ചതിക്കാരനു ഇതെല്ലാം കൊടുത്തു?
ആനയസ്വ മഹാഭാഗ ഗജാദീനി ച സത്വരമ് ൧൮.
മഹാഭാഗവതേ, ആന മുതലായവയെ ഉടൻ കൊണ്ടുവരിക.