തദാ തേ ഹ്യസുരാഃ സര്വേ ബലിപ്രഭൃതയോ ദിവി ൧൮.
അപ്പോൾ ബലിയെ മുന്നിൽ നിർത്തി എല്ലാ അസുരന്മാരും സ്വർഗത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ന വിദുര്ഹ്യസുരാഃ സര്വേ ഗതാന്ദേവാംസ്ത്രിവിഷ്ടപാത് ൧൮.
ദേവന്മാർ സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് പോയെന്ന കാര്യം അസുരന്മാർക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു.
പ്രാകാരമാരുഹ്യ തദാ ഹി സംഭ്രമാദ്ദൈത്യാഃ സുരേശം പ്രതി ഹംതുകാമാഃ ൧൮.
അപ്പോൾ ആശങ്കയിൽ ആ അസുരന്മാർ കോട്ടമതിലുകൾ കയറി, ദേവേന്ദ്രനെ കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ചു.
ഇംദ്രാസനേ ച ശുക്രേണ ഹ്യഭിഷിക്തോ ബലിസ്തദാ ൧൮.
അന്നേരം, ബലി, ശുക്രന്റെ കൈവശം ഇന്ദ്രാസനത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ടു.
തഥൈവാധിഷ്ഠിതോ രാജ്യേ ബലിര്വൈരോചനോ മഹാന് ൧൮.
അതു പോലെ, വിരോചനന്റെ പുത്രനായ മഹാബലി രാജസിംഹാസനത്തിൽ ഇരുത്തപ്പെട്ടു.
നാഗൈശ്ചാസുരസംഘൈശ്ച സേവ്യമാനോ മഹേംദ്രവത് ൧൮.
പാമ്പുകളും അസുരസംഘങ്ങളും സേവിച്ചു, ബലി മഹേന്ദ്രനെപ്പോലെ ആദരിക്കപ്പെട്ടു.
ദാനൈര്ദ്ദാതാ ച സര്വേഷാം യേഽന്യേ ദാനിത്വമാഗതാഃ ൧൮.
അവൻ എല്ലാവർക്കും ദാനം നൽകി, ദാനം തേടിയവർക്കും സഹായം ചെയ്തു.
യാന്യാന്കാമയതേ കാമാം സ്താന്സര്വാന്വിതരത്യസൌ ൧൮.
അവൻ എന്ത് ആഗ്രഹിച്ചാലും, ആ ആഗ്രഹങ്ങൾ എല്ലാം നിറവേറ്റി കൊടുക്കുന്നു.
ദേവേംദ്രോ ഹി മഹാഭാഗ ന ദദാതി കദാചന ൧൮.
മഹാഭാഗനേ, ദേവേന്ദ്രൻ ഒരിക്കലും ദാനം നൽകാറില്ല.
യത്നതോ യേന യത്കിംചിത്ക്രിയതേ സുകൃതം നരൈഃ ൧൮.
മനുഷ്യർ പരിശ്രമിച്ച് ചെയ്യുന്ന ഏതു നല്ല പ്രവൃത്തിയും, ആരായാലും അതു ഫലപ്രദമാണ്.
ശക്രോ ഹി യാജ്ഞികോ വിപ്രാ അശ്വമേധശതേന വൈ ൧൮.
ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ഇന്ദ്രൻ യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തുന്നതാണ്; അവൻ നൂറ് അശ്വമേധയാഗങ്ങൾ നടത്തി.
അര്ഥിതം തത്ഫലം വിദ്ധി പുനഃ കാര്പണ്യമാവിശത് ൧൮.
ആഗ്രഹിച്ച ഫലം ലഭിച്ചെങ്കിലും, വീണ്ടും കഞ്ചുഷത്വം അവനിൽ കയറി.
യ ഇംദ്ര കൃമിരേവ സ്യാത്കൃമിരിംദ്രോ ഹി ജായതേ ൧൮.
ഇന്ദ്രാ, ആരെങ്കിലും പുഴുവായി ജനിച്ചാൽ, ആ പുഴു പിന്നെ ഇന്ദ്രനായി ജനിക്കും.
ദാനാദ്ധി പ്രാപ്യതേ ജ്ഞാനം ജ്ഞാനാന്മോക്ഷോ ന സംശയഃ ൧൮.
ദാനംകൊണ്ട് ജ്ഞാനം ലഭിക്കും; ജ്ഞാനത്തിൽ നിന്ന് മോക്ഷം ഉണ്ടാകും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
ദദാതി സര്വം സര്വേശഃ പ്രസന്നാത്മാ സദാശിവഃ ൧൮.
എല്ലാവിധവും നൽകുന്നവൻ, എല്ലാം നിയന്ത്രിക്കുന്നവൻ, സദാ ദയാമനസ്സുള്ള സദാശിവനാണ്.
അത്രൈവോദാഹരംതീമമിതിഹാസം പുരാതനമ് ൧൮.
ഇവിടെ ഒരു പുരാതന കഥ ഉദാഹരണമായി ഞാൻ പറയുന്നു.
കിതവോ ഹി മഹാപാപോ ദേവബ്രാഹ്മണനിംദകഃ ൧൮.
ജൂയാളൻ വലിയ പാപിയാണ്; ദേവന്മാരെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും അപമാനിക്കുന്നവനാണ്.
ഏകദാ തു മഹാപാപാത്കൈതാവാച്ച ജിതം ധനമ് ൧൮.
ഒരിക്കൽ, വലിയ പാപവും ജൂയിലും നിന്ന് ധനം നേടപ്പെട്ടു.
കൌപീനമാത്രം തസ്യൈവ കിതവസ്യ പ്രദൃശ്യതേ ൧൮.
ആ ജൂയാളന്റെ ശരീരത്തിൽ കൌപ്പീനമാത്രം മാത്രമേ കാണപ്പെട്ടുള്ളൂ.
ഗണികാര്ഥമുപാദായ ധാവമാനോ ഗൃഹം പ്രതി ൧൮.
അത് വേശ്യയ്ക്ക് വേണ്ടി എടുത്ത്, അവൻ വീട്ടിലേക്കു ഓടി.
പതനാന്മൂര്ഛയാ യുക്തഃ ക്ഷണമാത്രം തദാഽഭവത് ൧൮.
ഓടുമ്പോൾ അവൻ ബോധംകെട്ട് ഒരു നിമിഷം അവബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടു.
ബുദ്ധിഃ സദ്യഃ സമുത്പന്നാ കര്മണാ പ്രാക്തനേന ഹി ൧൮.
മുന് കർമ്മഫലത്താൽ, ഉടൻ അവനിൽ ബുദ്ധി ഉണർന്നു.
ഭൂമ്യാം നിപതിതം യച്ച ഗംധപുഷ്പാദികം മഹത് ൧൮.
ഭൂമിയിൽ വീണിരുന്ന വലിയ സുഗന്ധവും പുഷ്പങ്ങളും എല്ലാം,
ചിത്രഗുപ്തേന ചാഖ്യാതം ദത്തമസ്തി ത്വയാ പുനഃ ൧൮.
ചിത്രഗുപ്തൻ പറഞ്ഞു: 'നീ ഇതു വീണ്ടും നൽകിയിരിക്കുന്നു.'
പചനീയോസി മേ മംദ നരകേഷു മഹത്സു ച ൧൮.
നീ ദീർഘമായി പാപം ചെയ്തവനാണ്; വലിയ നരകങ്ങളിൽ ഞാൻ നിന്നെ വേവിക്കുമെന്നു പറഞ്ഞു.
പാപാചാരോ ഹി ഭഗവന്കശ്ചിന്നൈവ മയാ കൃതഃ ൧൮.
പ്രഭോ, ഞാൻ ഒരു പാപവും ചെയ്തിട്ടില്ല.
ചിത്രഗുപ്തേന ചാഖ്യാതം ദ്ത്തമസ്തി ത്വയാ പുനഃ ൧൮.
ചിത്രഗുപ്തൻ പറഞ്ഞു: 'നീ ഇതു വീണ്ടും നൽകിയിരിക്കുന്നു.'
തേന കര്മവിപാകേന ഘടികാത്രയമേവ ച ൧൮.
ആ കർമ്മഫലത്താൽ, മൂന്നു ഘടിക മാത്രമേ ലഭിച്ചുള്ളൂ.
ആഗതസ്തത്ക്ഷണാദ്ദേവഃ സുര്വൈഃ സമന്വിതഃ ശക്രഃ പ്രബോധിതസ്തേന ഗുരുണാ ഭാവിതാത്മനാ॥ ൧൮.
അന്നേരം തന്നെ ദേവനും മറ്റു ദേവന്മാരും കൂടെ എത്തി; ഭക്തിയുള്ള ഗുരു ഉണർത്തിയപ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ ജാഗരൂകനായി.
ഘടികാത്രിതയം യാവത്താവത്കാലം പുരംദര ൧൮.
മൂന്ന് ഘടികാ നേരം അങ്ങനെയായിരുന്നു, പുരന്ദരാ.