തപസാ പരമേണൈവ പ്രസന്നോഹം തവാനഘേ ൧൮.
നിഷ്കളങ്കയേ, നിന്റെ പരമമായ തപസ്സിനാൽ ഞാൻ സന്തുഷ്ടനായി.
ശ്രുത്വാ ഭഗവതോ വാക്യമദിതിസ്തമുവാചഹ താന്രക്ഷ ശരണാപന്നാസുരാന്സര്വാഞ്ജനാര്ദന॥ ൧൮.
ഭഗവാന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം അതി പറഞ്ഞു: ജനാർദ്ദനാ, അഭയം തേടിയ ഈ ദേവന്മാരെ സംരക്ഷിക്കണമേ.
നിശമ്യ വാക്യം കില തച്ച തസ്യാ വിഷ്ണുര്വികുംഠാധിപതിഃ സ ഏകഃ ൧൮.
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, വൈകുണ്ഠത്തിലെ ഏകാധിപനായ വിഷ്ണു അതു ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടു.
കിം കാര്യമദ്യൈവ മയാ ഹി കാര്യം യേനൈവ ദേവാ ജയമാപ്നുവംതി ൧൮.
ഇന്ന് ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം? ദേവന്മാർക്ക് ജയമുണ്ടാകാൻ എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കണം?
ഗദമുവാച ഭഗവാന്ഗച്ഛസ്വാദ്യ വധം പ്രതി ൧൮.
പുണ്യവാൻ ഗദനോടു പറഞ്ഞു: 'നീ ഇപ്പോൾ പോ, ശത്രുവിനെ സംഹരിക്കാൻ.'
ഗദോവാച ഹൃഷീകേശം പ്രഹസന്തീവ ഭാമിനീ ൧൮.
ഗദൻ, പ്രകാശമുള്ള ഹൃഷീകേശനോടു, ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ സംസാരിച്ചു.
ചക്രം പ്രതി തദാ വിഷ്മുരുവാച പരിസാംത്വയന് ൧൮.
അപ്പോൾ ചക്രത്തെക്കുറിച്ച് വിഷ്ണു ആശ്വസിപ്പിച്ച് പറഞ്ഞു.
തദോവാച ത്വരേണൈവ ചക്രപാണിം സുദര്ശനമ് ൧൮.
അപ്പോൾ അവൻ വേഗത്തിൽ ചക്രധാരിയായ സുദർശനനോടു പറഞ്ഞു.
ബ്രഹ്മണ്യോഽസി യഥാ വിഷ്ണോ തഥാസൌ ദൈത്യപുംഗവഃ ചിംതയാമാസ ബഹുധാ വിമൃശ്യ സുചിരം ബഹു॥ ൧൮.
വിഷ്ണുവേ, നീ ബ്രഹ്മണിൽ ഭക്തിയുള്ളവനാണ്. അതുപോലെ, ആ മഹാദാനവനും പലവിധത്തിൽ ദീർഘമായി ആലോചിച്ചു.
തദാ തേ ഹ്യസുരാഃ സര്വേ കിമകുര്വസ്തദുച്യതാമ്॥ ൧൮.
അപ്പോൾ ആ അസുരന്മാർ എല്ലാം എന്ത് ചെയ്തു? അതു പറയട്ടെ.
തദാ തേ ഹ്യസുരാഃ സര്വേ ബലിപ്രഭൃതയോ ദിവി ൧൮.
അപ്പോൾ ബലിയെ മുന്നിൽ നിർത്തി എല്ലാ അസുരന്മാരും സ്വർഗത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ന വിദുര്ഹ്യസുരാഃ സര്വേ ഗതാന്ദേവാംസ്ത്രിവിഷ്ടപാത് ൧൮.
ദേവന്മാർ സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് പോയെന്ന കാര്യം അസുരന്മാർക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു.
പ്രാകാരമാരുഹ്യ തദാ ഹി സംഭ്രമാദ്ദൈത്യാഃ സുരേശം പ്രതി ഹംതുകാമാഃ ൧൮.
അപ്പോൾ ആശങ്കയിൽ ആ അസുരന്മാർ കോട്ടമതിലുകൾ കയറി, ദേവേന്ദ്രനെ കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ചു.
ഇംദ്രാസനേ ച ശുക്രേണ ഹ്യഭിഷിക്തോ ബലിസ്തദാ ൧൮.
അന്നേരം, ബലി, ശുക്രന്റെ കൈവശം ഇന്ദ്രാസനത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ടു.
തഥൈവാധിഷ്ഠിതോ രാജ്യേ ബലിര്വൈരോചനോ മഹാന് ൧൮.
അതു പോലെ, വിരോചനന്റെ പുത്രനായ മഹാബലി രാജസിംഹാസനത്തിൽ ഇരുത്തപ്പെട്ടു.
നാഗൈശ്ചാസുരസംഘൈശ്ച സേവ്യമാനോ മഹേംദ്രവത് ൧൮.
പാമ്പുകളും അസുരസംഘങ്ങളും സേവിച്ചു, ബലി മഹേന്ദ്രനെപ്പോലെ ആദരിക്കപ്പെട്ടു.
ദാനൈര്ദ്ദാതാ ച സര്വേഷാം യേഽന്യേ ദാനിത്വമാഗതാഃ ൧൮.
അവൻ എല്ലാവർക്കും ദാനം നൽകി, ദാനം തേടിയവർക്കും സഹായം ചെയ്തു.
യാന്യാന്കാമയതേ കാമാം സ്താന്സര്വാന്വിതരത്യസൌ ൧൮.
അവൻ എന്ത് ആഗ്രഹിച്ചാലും, ആ ആഗ്രഹങ്ങൾ എല്ലാം നിറവേറ്റി കൊടുക്കുന്നു.
ദേവേംദ്രോ ഹി മഹാഭാഗ ന ദദാതി കദാചന ൧൮.
മഹാഭാഗനേ, ദേവേന്ദ്രൻ ഒരിക്കലും ദാനം നൽകാറില്ല.
യത്നതോ യേന യത്കിംചിത്ക്രിയതേ സുകൃതം നരൈഃ ൧൮.
മനുഷ്യർ പരിശ്രമിച്ച് ചെയ്യുന്ന ഏതു നല്ല പ്രവൃത്തിയും, ആരായാലും അതു ഫലപ്രദമാണ്.
ശക്രോ ഹി യാജ്ഞികോ വിപ്രാ അശ്വമേധശതേന വൈ ൧൮.
ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ഇന്ദ്രൻ യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തുന്നതാണ്; അവൻ നൂറ് അശ്വമേധയാഗങ്ങൾ നടത്തി.
അര്ഥിതം തത്ഫലം വിദ്ധി പുനഃ കാര്പണ്യമാവിശത് ൧൮.
ആഗ്രഹിച്ച ഫലം ലഭിച്ചെങ്കിലും, വീണ്ടും കഞ്ചുഷത്വം അവനിൽ കയറി.
യ ഇംദ്ര കൃമിരേവ സ്യാത്കൃമിരിംദ്രോ ഹി ജായതേ ൧൮.
ഇന്ദ്രാ, ആരെങ്കിലും പുഴുവായി ജനിച്ചാൽ, ആ പുഴു പിന്നെ ഇന്ദ്രനായി ജനിക്കും.
ദാനാദ്ധി പ്രാപ്യതേ ജ്ഞാനം ജ്ഞാനാന്മോക്ഷോ ന സംശയഃ ൧൮.
ദാനംകൊണ്ട് ജ്ഞാനം ലഭിക്കും; ജ്ഞാനത്തിൽ നിന്ന് മോക്ഷം ഉണ്ടാകും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
ദദാതി സര്വം സര്വേശഃ പ്രസന്നാത്മാ സദാശിവഃ ൧൮.
എല്ലാവിധവും നൽകുന്നവൻ, എല്ലാം നിയന്ത്രിക്കുന്നവൻ, സദാ ദയാമനസ്സുള്ള സദാശിവനാണ്.
അത്രൈവോദാഹരംതീമമിതിഹാസം പുരാതനമ് ൧൮.
ഇവിടെ ഒരു പുരാതന കഥ ഉദാഹരണമായി ഞാൻ പറയുന്നു.
കിതവോ ഹി മഹാപാപോ ദേവബ്രാഹ്മണനിംദകഃ ൧൮.
ജൂയാളൻ വലിയ പാപിയാണ്; ദേവന്മാരെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും അപമാനിക്കുന്നവനാണ്.
ഏകദാ തു മഹാപാപാത്കൈതാവാച്ച ജിതം ധനമ് ൧൮.
ഒരിക്കൽ, വലിയ പാപവും ജൂയിലും നിന്ന് ധനം നേടപ്പെട്ടു.
കൌപീനമാത്രം തസ്യൈവ കിതവസ്യ പ്രദൃശ്യതേ ൧൮.
ആ ജൂയാളന്റെ ശരീരത്തിൽ കൌപ്പീനമാത്രം മാത്രമേ കാണപ്പെട്ടുള്ളൂ.
ഗണികാര്ഥമുപാദായ ധാവമാനോ ഗൃഹം പ്രതി ൧൮.
അത് വേശ്യയ്ക്ക് വേണ്ടി എടുത്ത്, അവൻ വീട്ടിലേക്കു ഓടി.