രംഭാപത്രേ ച ഭോക്തവ്യം വര്ജിതം ലവണേന ഹി ൧൮.
രമ്പാപത്രത്തിൽ ഉണക്കണം, ഉപ്പ് ഒഴിവാക്കണം.
രാത്രൌ ജാഗരണം കുര്യാത്പ്രയത്നേന സുമധ്യമേ കര്തവ്യാ ജ്ഞാതിഭിഃ സാര്ദ്ധം ഭോജയിത്വാ ദ്വിജീത്തമാന്॥ ൧൮.
രാത്രിയിൽ ജാഗരണമിരിക്കണം, പ്രയത്നപൂർവ്വം. ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഭക്ഷണം കൊടുത്ത ശേഷം, ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം ഭക്ഷണം കഴിക്കണം.
ഏവം ദ്വാദശമാസാംസ്തു കുര്യാദ്വ്രതമതംദ്രിതഃ വിഷ്ണുമഭ്യര്ച്യ യത്നേന കലശോപരി സംസ്ഥിതമ്॥ ൧൮.
ഇങ്ങനെ, പതിനൊന്ന് മാസം മടുപ്പില്ലാതെ ഈ വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കണം; കലശത്തിന്റെ മുകളിൽ വിഷ്ണുവിനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിക്കണം.
സൌവര്ണം രാജതം വാപി യതാശക്ത്യാ പ്രകല്പയേത് വ്രതീ ഉപവസേദ്യത്നാത്സര്വദോഷപ്രശാംതയേ॥ ൧൮.
സ്വാധീനത്തിന് അനുസരിച്ച് പൊന്നോ വെള്ളിയോ കലശം ഒരുക്കണം; വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവൻ എല്ലാ ദോഷങ്ങളും ശമിപ്പാൻ പ്രയത്നപൂർവ്വം ഉപവാസം പാലിക്കണം.
ഏവം ഹി കശ്യപേനോക്തം ശ്രുത്വാഽദിതിരഥാചരത് ൧൮.
ഇങ്ങനെ കശ്യപൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, അതി അങ്ങനെ തന്നെ അനുഷ്ഠിച്ചു.
വര്ഷാംതേന വ്രതേനൈവ പരിതുഷ്ടോ ജനാര്ദനഃ ൧൮.
ആ വ്രതം പൂർത്തിയാക്കിയപ്പോൾ, ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞ് ജനാർദ്ദനൻ സന്തുഷ്ടനായി.
ബടുരൂപധരഃ ശ്രീശോ ദ്വിഭുജഃ കമലേക്ഷമഃ ൧൮.
രണ്ടു കൈകളും താമരപോലെയുള്ള കണ്ണുകളും ഉള്ള, ബാലബ്രാഹ്മണന്റെ രൂപത്തിൽ ശ്രീഹരി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
തം ദൃഷ്ട്വാ വിസ്മയാവിഷ്ടാ പൂജാമധ്യേഽദിതിസ്തദാ ൧൮.
അവനെ കണ്ടപ്പോൾ, ആരാധനയ്ക്കിടയിൽ അതി അത്ഭുതത്തിൽ ആകപ്പെട്ടു.
നമോനമഃ കാരണകാരണായ തേ വിശ്വാത്മനേ വിശ്വസൃജേ ചിദാത്മനേ ൧൮.
കാരണങ്ങളുടെ കാരണനായ, വിശ്വത്തിന്റെ ആത്മാവായ, സൃഷ്ടാവായ, ചൈതന്യസ്വരൂപനായ നിനക്കു വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.
ഇതി സ്മൃതസ്തദാഽദിത്യാ ദേവാനാം പരിരച്യുതഃ ൧൮.
ഇങ്ങനെ അതി ഓർത്തപ്പോൾ, ദേവന്മാരുടെ ആശ്രയമായ അവൻ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
തപസാ പരമേണൈവ പ്രസന്നോഹം തവാനഘേ ൧൮.
നിഷ്കളങ്കയേ, നിന്റെ പരമമായ തപസ്സിനാൽ ഞാൻ സന്തുഷ്ടനായി.
ശ്രുത്വാ ഭഗവതോ വാക്യമദിതിസ്തമുവാചഹ താന്രക്ഷ ശരണാപന്നാസുരാന്സര്വാഞ്ജനാര്ദന॥ ൧൮.
ഭഗവാന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം അതി പറഞ്ഞു: ജനാർദ്ദനാ, അഭയം തേടിയ ഈ ദേവന്മാരെ സംരക്ഷിക്കണമേ.
നിശമ്യ വാക്യം കില തച്ച തസ്യാ വിഷ്ണുര്വികുംഠാധിപതിഃ സ ഏകഃ ൧൮.
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, വൈകുണ്ഠത്തിലെ ഏകാധിപനായ വിഷ്ണു അതു ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടു.
കിം കാര്യമദ്യൈവ മയാ ഹി കാര്യം യേനൈവ ദേവാ ജയമാപ്നുവംതി ൧൮.
ഇന്ന് ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം? ദേവന്മാർക്ക് ജയമുണ്ടാകാൻ എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കണം?
ഗദമുവാച ഭഗവാന്ഗച്ഛസ്വാദ്യ വധം പ്രതി ൧൮.
പുണ്യവാൻ ഗദനോടു പറഞ്ഞു: 'നീ ഇപ്പോൾ പോ, ശത്രുവിനെ സംഹരിക്കാൻ.'
ഗദോവാച ഹൃഷീകേശം പ്രഹസന്തീവ ഭാമിനീ ൧൮.
ഗദൻ, പ്രകാശമുള്ള ഹൃഷീകേശനോടു, ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ സംസാരിച്ചു.
ചക്രം പ്രതി തദാ വിഷ്മുരുവാച പരിസാംത്വയന് ൧൮.
അപ്പോൾ ചക്രത്തെക്കുറിച്ച് വിഷ്ണു ആശ്വസിപ്പിച്ച് പറഞ്ഞു.
തദോവാച ത്വരേണൈവ ചക്രപാണിം സുദര്ശനമ് ൧൮.
അപ്പോൾ അവൻ വേഗത്തിൽ ചക്രധാരിയായ സുദർശനനോടു പറഞ്ഞു.
ബ്രഹ്മണ്യോഽസി യഥാ വിഷ്ണോ തഥാസൌ ദൈത്യപുംഗവഃ ചിംതയാമാസ ബഹുധാ വിമൃശ്യ സുചിരം ബഹു॥ ൧൮.
വിഷ്ണുവേ, നീ ബ്രഹ്മണിൽ ഭക്തിയുള്ളവനാണ്. അതുപോലെ, ആ മഹാദാനവനും പലവിധത്തിൽ ദീർഘമായി ആലോചിച്ചു.
തദാ തേ ഹ്യസുരാഃ സര്വേ കിമകുര്വസ്തദുച്യതാമ്॥ ൧൮.
അപ്പോൾ ആ അസുരന്മാർ എല്ലാം എന്ത് ചെയ്തു? അതു പറയട്ടെ.
തദാ തേ ഹ്യസുരാഃ സര്വേ ബലിപ്രഭൃതയോ ദിവി ൧൮.
അപ്പോൾ ബലിയെ മുന്നിൽ നിർത്തി എല്ലാ അസുരന്മാരും സ്വർഗത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ന വിദുര്ഹ്യസുരാഃ സര്വേ ഗതാന്ദേവാംസ്ത്രിവിഷ്ടപാത് ൧൮.
ദേവന്മാർ സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് പോയെന്ന കാര്യം അസുരന്മാർക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു.
പ്രാകാരമാരുഹ്യ തദാ ഹി സംഭ്രമാദ്ദൈത്യാഃ സുരേശം പ്രതി ഹംതുകാമാഃ ൧൮.
അപ്പോൾ ആശങ്കയിൽ ആ അസുരന്മാർ കോട്ടമതിലുകൾ കയറി, ദേവേന്ദ്രനെ കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ചു.
ഇംദ്രാസനേ ച ശുക്രേണ ഹ്യഭിഷിക്തോ ബലിസ്തദാ ൧൮.
അന്നേരം, ബലി, ശുക്രന്റെ കൈവശം ഇന്ദ്രാസനത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ടു.
തഥൈവാധിഷ്ഠിതോ രാജ്യേ ബലിര്വൈരോചനോ മഹാന് ൧൮.
അതു പോലെ, വിരോചനന്റെ പുത്രനായ മഹാബലി രാജസിംഹാസനത്തിൽ ഇരുത്തപ്പെട്ടു.
നാഗൈശ്ചാസുരസംഘൈശ്ച സേവ്യമാനോ മഹേംദ്രവത് ൧൮.
പാമ്പുകളും അസുരസംഘങ്ങളും സേവിച്ചു, ബലി മഹേന്ദ്രനെപ്പോലെ ആദരിക്കപ്പെട്ടു.
ദാനൈര്ദ്ദാതാ ച സര്വേഷാം യേഽന്യേ ദാനിത്വമാഗതാഃ ൧൮.
അവൻ എല്ലാവർക്കും ദാനം നൽകി, ദാനം തേടിയവർക്കും സഹായം ചെയ്തു.
യാന്യാന്കാമയതേ കാമാം സ്താന്സര്വാന്വിതരത്യസൌ ൧൮.
അവൻ എന്ത് ആഗ്രഹിച്ചാലും, ആ ആഗ്രഹങ്ങൾ എല്ലാം നിറവേറ്റി കൊടുക്കുന്നു.
ദേവേംദ്രോ ഹി മഹാഭാഗ ന ദദാതി കദാചന ൧൮.
മഹാഭാഗനേ, ദേവേന്ദ്രൻ ഒരിക്കലും ദാനം നൽകാറില്ല.
യത്നതോ യേന യത്കിംചിത്ക്രിയതേ സുകൃതം നരൈഃ ൧൮.
മനുഷ്യർ പരിശ്രമിച്ച് ചെയ്യുന്ന ഏതു നല്ല പ്രവൃത്തിയും, ആരായാലും അതു ഫലപ്രദമാണ്.