അദിതിം മാതരം സര്വേ ശശംസുര്ദൈത്യചേഷ്ടിതമ്॥ ൧൮.
അവർ എല്ലാവരും അമ്മയായ അദിതിക്ക് അസുരന്മാരുടെ പ്രവൃത്തികൾ അറിയിച്ചു.
അപ്രിയം തദുപാകര്ണ്യ ഹ്യദിതിഃ പുത്രലാലസാ മഹര്ഷേ ശ്രയതാം വാക്യം ശ്രുത്വാ തത്കര്തുമര്ഹസി॥ ൧൮.
അപ്രിയമായ ആ വാർത്ത കേട്ട അദിതി, മക്കളെ ആഗ്രഹിച്ച്, മഹർഷിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു: 'നിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടിരിക്കുന്നു; അതനുസരിച്ച് നീ പ്രവർത്തിക്കണം' എന്ന് പറഞ്ഞു.
ദൈത്യൈഃ പരാജിതാ ദേവാ ഹിത്വാ ചൈവാമരാവതീമ് ൧൮.
അസുരന്മാരാൽ തോറ്റ ദേവന്മാർ അമരാവതി ഉപേക്ഷിച്ചു.
തസ്യാസ്തദ്വചനം ശ്രുത്വാ കശ്യപോ വാക്യമബ്രവീത് അജേയാ ഹ്യസുരാഃ സാധ്വി ഭൃഗുണാ ഹ്യനുമോദിതാഃ॥ ൧൮.
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടു കശ്യപൻ പറഞ്ഞു: 'സാധ്വി, ഭൃഗു അനുമോദിച്ചിട്ടുള്ള അസുരന്മാർ ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവരാണ്.'
തേഷാം ജയോ ഹി തപസാ ഉഗ്രേണാഽഽദ്യേന ഭാമിനി ൧൮.
സുന്ദരിയേ, ഇന്നത്തെ അവരുടെ വിജയം കഠിനമായ തപസ്സിന്റെ ഫലമാണ്.
വ്രതമേതന്മഹാഭാഗേ കഥയാമ്യര്ഥസിദ്ധയേ ൧൮.
ഭാഗ്യശാലിനിയേ, നിന്റെ ലക്ഷ്യം നേടാൻ ഈ വ്രതം ഞാൻ പറയാം.
മാസി ഭാദ്രപദേ ദേവി ദശമ്യാം നിയതാ ശുചിഃ ൧൮.
ദേവിയേ, ഭാദ്രപദം മാസത്തിലെ പത്താം തീയതി, ശുദ്ധിയും നിയന്ത്രണവും പാലിക്കണം.
പ്രര്ഥനീയോ ഹരിഃ സാക്ഷാത്സര്വകാമവരേശ്വരഃ ൧൮.
സകല ഇച്ഛകൾക്കും അനുഗ്രഹം നൽകുന്ന ഹരിയെ നേരിട്ട് ആരാധിക്കണം.
തവ ഭക്തോസ്മ്യഹം നാഥ ദശമ്യാദിദിനത്രയമ് ൧൮.
നാഥാ, ഞാൻ നിന്റെ ഭക്തനാണ്; പത്താം തീയതി മുതൽ മൂന്നു ദിവസം ഞാൻ ഈ വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുന്നു.
അനേനൈവ ച മംത്രേണ പ്രാര്ഥനീയോ ജഗത്പതിഃ ൧൮.
ഇതേ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ലോകനാഥനോട് പ്രാർത്ഥിക്കണം.
രംഭാപത്രേ ച ഭോക്തവ്യം വര്ജിതം ലവണേന ഹി ൧൮.
രമ്പാപത്രത്തിൽ ഉണക്കണം, ഉപ്പ് ഒഴിവാക്കണം.
രാത്രൌ ജാഗരണം കുര്യാത്പ്രയത്നേന സുമധ്യമേ കര്തവ്യാ ജ്ഞാതിഭിഃ സാര്ദ്ധം ഭോജയിത്വാ ദ്വിജീത്തമാന്॥ ൧൮.
രാത്രിയിൽ ജാഗരണമിരിക്കണം, പ്രയത്നപൂർവ്വം. ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഭക്ഷണം കൊടുത്ത ശേഷം, ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം ഭക്ഷണം കഴിക്കണം.
ഏവം ദ്വാദശമാസാംസ്തു കുര്യാദ്വ്രതമതംദ്രിതഃ വിഷ്ണുമഭ്യര്ച്യ യത്നേന കലശോപരി സംസ്ഥിതമ്॥ ൧൮.
ഇങ്ങനെ, പതിനൊന്ന് മാസം മടുപ്പില്ലാതെ ഈ വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കണം; കലശത്തിന്റെ മുകളിൽ വിഷ്ണുവിനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിക്കണം.
സൌവര്ണം രാജതം വാപി യതാശക്ത്യാ പ്രകല്പയേത് വ്രതീ ഉപവസേദ്യത്നാത്സര്വദോഷപ്രശാംതയേ॥ ൧൮.
സ്വാധീനത്തിന് അനുസരിച്ച് പൊന്നോ വെള്ളിയോ കലശം ഒരുക്കണം; വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവൻ എല്ലാ ദോഷങ്ങളും ശമിപ്പാൻ പ്രയത്നപൂർവ്വം ഉപവാസം പാലിക്കണം.
ഏവം ഹി കശ്യപേനോക്തം ശ്രുത്വാഽദിതിരഥാചരത് ൧൮.
ഇങ്ങനെ കശ്യപൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, അതി അങ്ങനെ തന്നെ അനുഷ്ഠിച്ചു.
വര്ഷാംതേന വ്രതേനൈവ പരിതുഷ്ടോ ജനാര്ദനഃ ൧൮.
ആ വ്രതം പൂർത്തിയാക്കിയപ്പോൾ, ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞ് ജനാർദ്ദനൻ സന്തുഷ്ടനായി.
ബടുരൂപധരഃ ശ്രീശോ ദ്വിഭുജഃ കമലേക്ഷമഃ ൧൮.
രണ്ടു കൈകളും താമരപോലെയുള്ള കണ്ണുകളും ഉള്ള, ബാലബ്രാഹ്മണന്റെ രൂപത്തിൽ ശ്രീഹരി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
തം ദൃഷ്ട്വാ വിസ്മയാവിഷ്ടാ പൂജാമധ്യേഽദിതിസ്തദാ ൧൮.
അവനെ കണ്ടപ്പോൾ, ആരാധനയ്ക്കിടയിൽ അതി അത്ഭുതത്തിൽ ആകപ്പെട്ടു.
നമോനമഃ കാരണകാരണായ തേ വിശ്വാത്മനേ വിശ്വസൃജേ ചിദാത്മനേ ൧൮.
കാരണങ്ങളുടെ കാരണനായ, വിശ്വത്തിന്റെ ആത്മാവായ, സൃഷ്ടാവായ, ചൈതന്യസ്വരൂപനായ നിനക്കു വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.
ഇതി സ്മൃതസ്തദാഽദിത്യാ ദേവാനാം പരിരച്യുതഃ ൧൮.
ഇങ്ങനെ അതി ഓർത്തപ്പോൾ, ദേവന്മാരുടെ ആശ്രയമായ അവൻ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
തപസാ പരമേണൈവ പ്രസന്നോഹം തവാനഘേ ൧൮.
നിഷ്കളങ്കയേ, നിന്റെ പരമമായ തപസ്സിനാൽ ഞാൻ സന്തുഷ്ടനായി.
ശ്രുത്വാ ഭഗവതോ വാക്യമദിതിസ്തമുവാചഹ താന്രക്ഷ ശരണാപന്നാസുരാന്സര്വാഞ്ജനാര്ദന॥ ൧൮.
ഭഗവാന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം അതി പറഞ്ഞു: ജനാർദ്ദനാ, അഭയം തേടിയ ഈ ദേവന്മാരെ സംരക്ഷിക്കണമേ.
നിശമ്യ വാക്യം കില തച്ച തസ്യാ വിഷ്ണുര്വികുംഠാധിപതിഃ സ ഏകഃ ൧൮.
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, വൈകുണ്ഠത്തിലെ ഏകാധിപനായ വിഷ്ണു അതു ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടു.
കിം കാര്യമദ്യൈവ മയാ ഹി കാര്യം യേനൈവ ദേവാ ജയമാപ്നുവംതി ൧൮.
ഇന്ന് ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം? ദേവന്മാർക്ക് ജയമുണ്ടാകാൻ എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കണം?
ഗദമുവാച ഭഗവാന്ഗച്ഛസ്വാദ്യ വധം പ്രതി ൧൮.
പുണ്യവാൻ ഗദനോടു പറഞ്ഞു: 'നീ ഇപ്പോൾ പോ, ശത്രുവിനെ സംഹരിക്കാൻ.'
ഗദോവാച ഹൃഷീകേശം പ്രഹസന്തീവ ഭാമിനീ ൧൮.
ഗദൻ, പ്രകാശമുള്ള ഹൃഷീകേശനോടു, ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ സംസാരിച്ചു.
ചക്രം പ്രതി തദാ വിഷ്മുരുവാച പരിസാംത്വയന് ൧൮.
അപ്പോൾ ചക്രത്തെക്കുറിച്ച് വിഷ്ണു ആശ്വസിപ്പിച്ച് പറഞ്ഞു.
തദോവാച ത്വരേണൈവ ചക്രപാണിം സുദര്ശനമ് ൧൮.
അപ്പോൾ അവൻ വേഗത്തിൽ ചക്രധാരിയായ സുദർശനനോടു പറഞ്ഞു.
ബ്രഹ്മണ്യോഽസി യഥാ വിഷ്ണോ തഥാസൌ ദൈത്യപുംഗവഃ ചിംതയാമാസ ബഹുധാ വിമൃശ്യ സുചിരം ബഹു॥ ൧൮.
വിഷ്ണുവേ, നീ ബ്രഹ്മണിൽ ഭക്തിയുള്ളവനാണ്. അതുപോലെ, ആ മഹാദാനവനും പലവിധത്തിൽ ദീർഘമായി ആലോചിച്ചു.
തദാ തേ ഹ്യസുരാഃ സര്വേ കിമകുര്വസ്തദുച്യതാമ്॥ ൧൮.
അപ്പോൾ ആ അസുരന്മാർ എല്ലാം എന്ത് ചെയ്തു? അതു പറയട്ടെ.