അസുരം കംചിദാക്രമ്യ നടനം സാ ചകാര ഹ
ഒരു അസുരനെ പിടിച്ചു അവൾ നൃത്തം ആരംഭിച്ചു.
അഥ താം സമവേക്ഷ്യ ദുര്മദോ ഹി ജ്വലയാമാസ ച കോപവഹ്നിനാ സഃ
അവളെ കണ്ടപ്പോൾ അത്യഹങ്കാരിയായവൻ ക്രോധാഗ്നിയിൽ കത്തിത്തുടങ്ങി.
ജ്വലദഗ്നിശിഖാഭദീര്ഘജിഹ്വാപരിലീഢോന്നതശൈലശൃംഗഭാഗഃ
അഗ്നിശിഖപോലെ ജ്വലിച്ച നീണ്ട നാവു ഉയർന്ന പർവതശൃംഗങ്ങൾ ചാട്ടി ചവിട്ടി.
അതിഘര്ഘര ദീര്ഘഘോരനാദസ്ഫുടദംഡഭ്രമമോഹിതാമരോ യഃ
ഭയങ്കരവും ആഴമുള്ളതുമായ ഒരു ഗർജ്ജനത്തോടെ, അവൻ ദണ്ഡം ചുറ്റിത്തിരിയിച്ച് ദേവന്മാരെ ഭ്രമിപ്പിച്ചു.
മൃതയേ വ്യഗമദ്ബലിത്രയാഢ്യാം മൃഗരാജസ്ഥിതിഭാസുരാം ഭവാനീമ്।।1.3.1.10.
മരണം വരുത്താൻ, മൂന്നു സൈന്യങ്ങളുടെ ശക്തിയോടെ, സിംഹത്തിന്റെ മേൽ നില്ക്കുന്ന ഭവാനി മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.
ശൈലവര്ഷേണ മഹതാ കുപിതഃ സമപൂരയത്
കോപത്തിൽ അവൻ വലിയ പർവതങ്ങൾ മഴപോലെ വീശി ആകാശം നിറച്ചു.
ശരവര്ഷേണ മഹതാ തന്നിവാര്യ വിദൂരതഃ
വലിയ അമ്പുകളുടെ മഴയാൽ അവൻ അതിനെ ദൂരത്തേക്ക് തള്ളിപ്പറയിച്ചു.
ഭിദ്യമാനോഽപി ദൈത്യേംദ്രഃ ശൈലസാരപ്രദുര്ധരഃ
പർവ്വതത്തിന്റെ അന്തസ്സുപോലെ ഉറപ്പുള്ള ദൈത്യാധിപൻ എത്രയെങ്കിലും അടി കിട്ടിയിട്ടും സഹിച്ചു.
ഭിദ്യമാനഃ സ ഖഡ്ഗേന ചക്രൈരസിഭിര്ഋഷ്ടിഭിഃ
അവനെ വാൾ, ചക്രം, കത്തികൾ, കുന്തങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട് അടിച്ചു.
തതഃ സിംഹാകൃതിര്ഭീമഃ പ്രചംഡനിനദാനനഃ
അപ്പോൾ ഭയങ്കരമായ ഒരു സിംഹരൂപം, ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഗർജ്ജനയുള്ള വായോടെ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ദേവീസിംഹശ്ചപേടേന താഡയാമാസ പാണിനാ
ദേവിയുടെ സിംഹം തന്റെ ചാവി കൊണ്ട് അവനെ ഒരു അടിയോടെ തട്ടിയിറക്കി.
അഥ വ്യാഘ്രതയാ പ്രാപ്തഃ സ്ഫുടവ്യാത്താനനോ മഹാന്
അപ്പോൾ വലിയ വായ് വെട്ടിത്തുറന്ന ഒരു മഹാനായ പുലിരൂപം അവിടെ എത്തി.
ദീര്ഘാഭിര്ന്നീലരേഖാഭിഃ പൂര്ണഃ പിംഗലവിഗ്രഹഃ
അവന്റെ കവിളുകൾ നീലരേഖകളാൽ നീണ്ടു, ശരീരം പിങ്ക് നിറത്തിൽ തിളങ്ങി.
മൃഗൈരിവ പരിത്രാതും മുച്യമാനോഽഗ്രതോ ബലീ
മൃഗങ്ങൾ രക്ഷപ്പെടാൻ ശ്രമിക്കുന്നതുപോലെ, അവൻ ശക്തനായിട്ടും മുന്നിൽ നിന്ന് വിട്ടുവിട്ടുപോയി.
ആഗച്ഛംതം രയാദ്ദേവീ ഭല്ലേന ശശിവര്ചസാ 1.3.1.11.
അവൻ ആ രൂപത്തിൽ മുന്നോട്ട് വന്നപ്പോൾ, ദേവി ഒരു വെളിച്ചം തിളങ്ങുന്ന അമ്പുകൊണ്ട് അവനെ വെടിഞ്ഞു.
സ ബാണസ്തന്മുഖേ മഗ്നസ്തദ്രക്തേന സമുക്ഷിതഃ
ആ അമ്പ് അവന്റെ മുഖത്ത് കയറി, അവന്റെ രക്തത്തിൽ നനഞ്ഞു.
സ ദൈത്യോ വാരണോ ഭൂത്വാ ദേവീമാശ്വഭ്യുപാഗമത്
അപ്പോൾ ദൈത്യൻ ആനയുടെ രൂപം ധരിച്ച് ദേവിയുടെ അടുക്കൽ വേഗത്തിൽ എത്തി.
തം ഗജേംദ്രം സമായാംതം മദക്ലിന്നമഹീതലമ്
ആ ആനാധിപൻ മുന്നോട്ട് വന്നപ്പോൾ, മദത്തിൽ ഭൂമി നനഞ്ഞു.
അഥ ഖഡ്ഗധരോ വീരശ്ചര്മപാണിഃ സമുദ്ഗതഃ
അപ്പോൾ വാൾ കൈയിൽ പിടിച്ച വീരനും കവചം കൈവശം വെച്ചവനും അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ദേവീ ച വിലസത്ഖഡ്ഗചക്രചക്രലസത്കരാ
ദേവിയും വാൾ, ചക്രം എന്നിവ കൈകളിൽ തിളങ്ങിച്ച് അവിടെ നിലകൊണ്ടു.
ഭൂയഃ സ മാഹിഷം രൂപമാസ്ഥായാസുരമായയാ
പിന്നീട് അസുരമായയാൽ അവൻ വീണ്ടും മഹിഷിയുടെ രൂപം സ്വീകരിച്ചു.
അഥ ദേവൈമുനീംദ്രൈശ്ച ചോദിതോ ഗൌതമോ മുനിഃ
അപ്പോൾ ദേവന്മാരും മഹർഷിമാരും പ്രേരിപ്പിച്ചപ്പോൾ, ഗൗതമമുനി സംസാരിച്ചു.
ത്വയി സര്വസ്യ ജഗതഃ പ്രാണശക്തിഃ പരാ മതാ
സകല ലോകത്തിന്റെയും പ്രാണശക്തി ഉന്നതമായി നിന്നിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.
കിമേതദദ്യ മോഹായ യുദ്ധമാരഭ്യതേ ത്വയാ
ഇന്ന് നീ ഈ യുദ്ധം ആരംഭിക്കുന്നത് എന്തിനാണ്, ഭ്രമം സൃഷ്ടിക്കാനോ?
ഭിന്നാനാമസ്യ ദേഹാനാമുപസംഹരണാത്തവ 1.3.1.11.
നിന്റെ കരുണയാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടവരുടെ ശരീരങ്ങൾ നീ പിന്മാറ്റുന്നു.
അന്യഥാ തൃണകല്പസ്യ ശത്രോരസ്യ നിബര്ഹണേ
ഇല്ലെങ്കിൽ, പുല്ലുപോലെയെന്തെങ്കിലും വിലയില്ലാത്ത ഈ ശത്രുവിനെ നശിപ്പിക്കുമ്പോൾ,
സ്വശക്തിമവസംസ്തഭ്യ സമാകര്ഷയതാം രിപോഃ
നിന്റെ ശക്തി നിയന്ത്രിച്ച്, ശത്രുവിന്റെ ശക്തി ആകർഷിച്ചുകൊണ്ടു,
ഇതി സ്മ ബോധിതാതേന പുരാ ഭഗവതീ തദാ
അപ്പോഴത്തെ കാലത്ത്, ആ മഹാത്മാവ് ദേവിയെ ഇങ്ങനെ ഉപദേശിച്ചു.
അനേകഗിരിസംകാശം ദേവ്യാ വിഗ്രഹമാത്മനഃ
ദേവി, അനേകം പർവതങ്ങൾപോലെയുള്ള ഒരു രൂപം സ്വയം സൃഷ്ടിച്ചു.
നിഷ്പിഷ്ടോ വിലുഠന്ക്രോശന്നാക്രാംതശ്ച പരിസ്ഫുരന്
അവൻ ചതഞ്ഞു, ഉരുണ്ടു, നിലവിളിച്ചു, പിടിക്കപ്പെട്ട് വലിച്ചുപിടിച്ചു.