തദാ ദൈത്യാശ്ച ദേവാശ്ച യുയുധുസ്തേ തരസ്വിനഃ ൧൭.
അപ്പോൾ ദൈത്യരും ദേവന്മാരും, ഇരുവരും ശക്തിയോടെ, പരസ്പരം യുദ്ധം ചെയ്തു.
അനേകശസ്ത്രസംവീതം മഹാരൌദ്രമവര്തത തദാ വൃത്രോഽഥ സന്നദ്ധോ ഗൃഹീത്വാ ശൂലമുല്ബണമ്॥ ൧൭.
അനേകം ആയുധങ്ങൾ ധരിച്ചുള്ള അത്യന്തം ഭയാനകമായ യുദ്ധം നടന്നു; പിന്നെ വൃത്രൻ പൂർണ്ണമായും ആയുധധാരി ആയി തന്റെ ഭയങ്കരമായ കുന്തം എടുത്തു.
ഇംദ്ര പ്രമുഖതോ ഭൂത്വാ ജഗര്ജാതിവിഭീഷണമ് ൧൭.
ഇന്ദ്രന്റെ മുന്നിൽ നിന്നുകൊണ്ട്, അവൻ മുഴുവൻ ലോകത്തെയും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു ഗർജ്ജനമൊന്നു മുഴക്കി.
ഐരാവണം സമാരുഹ്യ മഹേംദ്രഃ ശുശുഭേ തദാ ൧൭.
അപ്പോൾ മഹേന്ദ്രൻ, ഐരാവതത്തിൽ കയറി, അതീവ ഭംഗിയായി തിളങ്ങി.
ചാമരൈര്വീജ്യമാനോഽഥ ബഭാഷേ ദൈത്യപുംഗവമ്॥ ൧൭.
ചാമരങ്ങൾ കൊണ്ട് വീശിക്കൊണ്ടിരിക്കെ, മഹേന്ദ്രൻ ദൈത്യന്മാരിൽ പ്രധാനനായവനോട് സംസാരിച്ചു.
സംഗ്രാമം കുരു മേ വൃത്ര ബലേന മഹതാ വൃതഃ ൧൭.
വൃത്രാ, നീ വലിയ ശക്തിയോടെ എന്നെ യുദ്ധത്തിൽ നേരിടണം.
ഏവമുക്തസ്തദാ തേന വൃത്രോ വാക്യമുവാച ഹ ൧൭.
ഇങ്ങനെ മഹേന്ദ്രൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, വൃത്രൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.
തഥേതി മത്വാ തദതീവ ദുഃസഹം വജ്രം തദാനീം ശതധാരമേവ പുരോധസാ ബുദ്ധിമതാം വരേണ തഥേതി മത്വാ സ ചകാര ചേംദ്രഃ॥ ൧൭.
അങ്ങനെ ചിന്തിച്ച്, ആ വജ്രം അത്യന്തം സഹിക്കാനാവാത്തതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, ബുദ്ധിമാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ പുരോഹിതന്റെ സമ്മതത്തോടെ, ഇന്ദ്രൻ അതിനെ നൂറ് അറ്റങ്ങളുള്ളതാക്കി.
ഗദാം പ്രഗൃഹ്യ ദേവേംദ്രോ വൃത്രം വിവ്യാധ താം ഗദാമ് ൧൭.
തന്റെ ഗദ എടുത്ത്, ഇന്ദ്രൻ വൃത്രനെ ആ ഗദ കൊണ്ട് അടിച്ചു.
വ്യാര്ഥാം ച സ്വഗദാം ദൃഷ്ട്വാ ഇംദ്രശ്ചിംതാമവാപ ഹ॥ ൧൭.
തന്റെ ഗദ ഫലപ്രദമല്ലാതായതറിഞ്ഞപ്പോൾ, ഇന്ദ്രൻ ആലോചനയിൽ മുങ്ങി.
തം ചിംത്യമാനം സ തദാ പുരംദരം വൃത്രോ ബഭാഷേ പരിഭര്ത്സമാനഃ യേനൈവ ജാതോഽസി സഹസ്രനേത്രഃ ശാപാന്മഹര്ഷേരഥ ഗൌതമസ്യ॥ ൧൭.
അങ്ങനെ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന പുരന്ദരനെ, വൃത്രൻ പരിഹസിച്ചു പറഞ്ഞു: 'സഹസ്രനയനാ, മഹർഷി ഗൗതമന്റെ ശാപം കൊണ്ടാണ് നീ ഇങ്ങനെ ജനിച്ചത്.'
യേ ശൂരാശ്ചേംദ്രിയഗ്രാമം വര്തംതേ ഹി നിയമ്യ തു ൧൭.
ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിയന്ത്രിച്ച് ജീവിക്കുന്ന വീരന്മാർ മാത്രമാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ വിജയിക്കുന്നവർ.
രണാജിരം മഹാഘോരം പാപിനാം നാത്ര സംശയഃ॥ ൧൭.
പാപികള്ക്ക് യുദ്ധഭൂമി അത്യന്തം ഭയാനകമാണ്; ഇതിൽ സംശയം ഇല്ല.
ഏവം നിര്ഭര്ത്സയാമാസ ദേവേംദ്രം ദൈത്യപുംഗവഃ ൧൭.
അങ്ങനെ ദൈത്യന്മാരിൽ പ്രധാനനായവൻ ദേവേന്ദ്രനെ കഠിനമായി കുറ്റപ്പെടുത്തി.
തേന ശൂലേന മഹതാ വൃത്രോഽദ്ഭുതപരാക്രമഃ ൧൭.
അത്ഭുതകരമായ ശക്തിയുള്ള വൃത്രൻ ആ വലിയ കുന്തം എടുത്ത് മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.
തഥാഭൂതം സമാലക്ഷ്യ ദേവരാജഃ ശതക്രതുഃ ൧൭.
അങ്ങനെ അവനെ ആ നിലയിൽ കണ്ടു ദേവരാജാവായ ശതക്രതു ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കി.
തമായാംതമഭിപ്രേക്ഷ്യ ഹംതുകാമം പുരംദരമ് മുഖം പ്രസാര്യ സുമഹദാഗതോ ഹി പുരംദരമ്॥ ൧൭.
പുരന്ദരനെ കൊല്ലാൻ വൃത്രൻ അടുത്തുവരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, അവൻ പുരന്ദരനെ തിന്നാൻ വന്നു കൊണ്ടിരുന്നതുകൊണ്ട് വലിയ വായ് തുറന്നു.
ഗ്രസ്തുകാമോ മഹാതേജാ ദൈത്യാനാമധിപസ്തദാ ൧൭.
അപ്പോൾ മഹാശക്തിയുള്ള ദൈത്യാധിപൻ അവനെ മുഴുവൻ വിഴുങ്ങാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
സവജ്രം സകിരീടം ച നനര്ത ച ജഗര്ജ്ജ ച ൧൭.
വജ്രവും കിരീടവും ധരിച്ച ഇന്ദ്രൻ നൃത്തം ചെയ്തു ഗർജിച്ചു.
ഹാഹാകാരോ മഹാനാസീദ്ദേവാനാം തത്ര പശ്യതാമ് ൧൭.
അവിടെ ദേവന്മാർ കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കെ വലിയ ഒരു ആഹാകാരം ഉയർന്നു.
തിമിരേണാവൃതം സര്വം ജഗത്സ്ഥാവരജംഗമമ് ൧൭.
സഞ്ചരിക്കുന്നതും അചഞ്ചലമായതുമായ ഈ ലോകം മുഴുവൻ ഇരുണ്ടതാൽ മൂടപ്പെട്ടു.
വിധ്യമാനാസ്തദാ സര്വേ ദേവാ ബ്രഹ്മാണ മാഗതാഃ ൧൭.
അപ്പോൾ ദേവന്മാർ എല്ലാവരും ആക്രമിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ബ്രഹ്മാവിനരികിൽ എത്തി.
തച്ഛ്രുത്വാ ഭഗവാന്ബ്രഹ്മാ വ്യഥിതോഽതീവ വിസ്മിതഃ ൧൭.
അതു കേട്ടപ്പോൾ ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മാവ് അത്യന്തം വിഷമത്തോടെയും അത്ഭുതത്തോടെയും നിറഞ്ഞു.
ദേവൈഃ സഹ തദാ ബ്രഹ്മാ സര്വലോകപിതാമഹഃ ൧൭.
അപ്പോൾ എല്ലാ ലോകത്തിന്റെയും പിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവ് ദേവന്മാരോടൊപ്പം നിന്നു.
ഓംനമോ ലിംഗരൂപായ മഹാദേവായ വൈ നമഃ ൧൭.
ഓം, ലിംഗരൂപനായ മഹാദേവനേ, നമസ്കാരം, മഹാദേവനേ, നമസ്കാരം.
ത്രാഹിത്രാഹി ത്രിലോകേശ വൃത്രഗ്രസ്തം പുരംദരമ് ൧൭.
മൂന്നു ലോകത്തിന്റെയും നാഥാ, വൃത്രൻ പിടിച്ചെടുത്ത പുരന്ദരനെ രക്ഷിക്കണമേ, രക്ഷിക്കണമേ.
ഉവാച ഹിതകാമായ വിധിം ലിംഗാര്ചനേ സതീ ൧൭.
നന്മക്കായി സതീ, ലിംഗാരാധനയിൽ വിധിയെ ഉപദേശിച്ചു.
നിര്മാല്യം പീഠികാം ചൈവ ച്ഛായാപ്രാസാദമേവ ച ൧൭.
അർപ്പിതമായ അവശിഷ്ടവും പീഠവും അതുപോലെ തന്നെ ഛായാപ്രാസാദവും—
ലംഘയംതി ച യേ മൂഢാസ്തേ വൈ ദംഡ്യാ ന സംശയഃ പ്രദക്ഷിണാനമസ്കാരൌ ലിംഗാര്ച്ചനസമന്വിതഃ॥ ൧൭.
അവയെ കടന്ന് പോകുന്ന മൂഢന്മാർ ശിക്ഷാർഹരാണ്; സംശയമില്ല. ലിംഗാരാധനയോടൊപ്പം പ്രദക്ഷിണവും നമസ്കാരവും ചെയ്യണം.
ശ്രേയഃപ്രാപ്തയേകബുദ്ധ്യാ വൈ പ്രയത്നാല്ലിംഗപൂജനമ് ൧൭.
പരമശ്രേയസ്സിന് ഏകാഗ്രതയോടെ ലിംഗപൂജ ചെയ്യാൻ പരിശ്രമിക്കണം.