തസ്മിന്പ്രദേഷേ സംയുക്താ മംദവാരേ ത്രയോദശീ ൧൭.
ആ പ്രദേശത്ത്, മന്ദവാരയില്, പകല് പതിമൂന്നാം തിഥിയില് അവര് ഒന്നിച്ചു.
പ്രദക്ഷിണാനമസ്കാരൈര്യഥോക്തവിധിനാ തദാ ൧൭.
അവസാനിച്ചിട്ടുള്ള വിധിയനുസരിച്ച്, അവര് പ്രദക്ഷിണവും നമസ്കാരവും നടത്തി.
പ്രദോഷവ്രതമാഹാത്മ്യാദ്വജ്രപാണിഃ പ്രതാപവാന് ൧൭.
പ്രദോഷവ്രതത്തിന്റെ മഹത്വം കൊണ്ടു, വജ്രായുധധാരിയായ ശക്തശാലി പ്രകാശിച്ചു.
വൃത്രോപി തപസാ യുക്തഃ പ്രദോഷസമയേ മഹാന് ൧൭.
വൃത്രനും തപസ്സോടെ, പ്രദോഷസമയത്ത് മഹത്തായവനായി.
സ്വാപാത്പ്രദോഷവേലായാം തപസാ ചാര്ജിതം ഫലമ് ൧൭.
രാത്രിയുടെ ആദ്യഭാഗത്തിൽ ഉറക്കത്തിൽ ആഴപ്പെട്ടപ്പോൾ, തന്റെ തപസ്സിലൂടെ നേടിയ ഫലം അവൻ നഷ്ടപ്പെടുത്തി.
ദേവ്യാഃ ശാപാച്ച സംജാതോ വൃത്രോ ഭഗ്നമനോരഥഃ॥ ൧൭.
ദേവിയുടെ ശാപം മൂലം, മനസ്സിലുള്ള ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറാതെയാണ് വൃത്രൻ ജനിച്ചത്.
സംധ്യാപാദോ ഗതോ യാവദ്ധൃത്ര സ്തീര്ഥമുപാവിശത് ൧൭.
സന്ധ്യാകാലം എത്തിയപ്പോൾ, വൃത്രൻ തിരുത്തീർത്ഥത്തിൽ ചെന്നു ഇരുന്നു.
തസ്യ തത്കര്മണശ്ഛിദ്രം ഛിദ്രാന്വേഷീ ശചീപതിഃ ൧൭.
അവന്റെ ആച്ചരണത്തിൽ ഒരു പിഴവ് കണ്ടെത്താൻ എപ്പോഴും ശ്രമിക്കുന്ന ശചീപതി ആ പിഴവ് ശ്രദ്ധിച്ചു.
താവദ്ദൈത്യാഃ സുസംരബ്ധാ ഭീമാ ഭീമപരാക്രമാഃ ൧൭.
അപ്പോൾ ഭയങ്കരമായ ശക്തിയുള്ള ദൈത്യന്മാർ അത്യന്തം കോപത്തോടെ എഴുന്നേറ്റു.
തതസ്തൈരഭവദ്യുദ്ധമതിപ്രബലദംഡിഭിഃ ൧൭.
അതിനുശേഷം അതീവ ശക്തിയുള്ള ആ യോദ്ധാക്കളുമായി ഒരു വലിയ യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു.
തദാ ദൈത്യാശ്ച ദേവാശ്ച യുയുധുസ്തേ തരസ്വിനഃ ൧൭.
അപ്പോൾ ദൈത്യരും ദേവന്മാരും, ഇരുവരും ശക്തിയോടെ, പരസ്പരം യുദ്ധം ചെയ്തു.
അനേകശസ്ത്രസംവീതം മഹാരൌദ്രമവര്തത തദാ വൃത്രോഽഥ സന്നദ്ധോ ഗൃഹീത്വാ ശൂലമുല്ബണമ്॥ ൧൭.
അനേകം ആയുധങ്ങൾ ധരിച്ചുള്ള അത്യന്തം ഭയാനകമായ യുദ്ധം നടന്നു; പിന്നെ വൃത്രൻ പൂർണ്ണമായും ആയുധധാരി ആയി തന്റെ ഭയങ്കരമായ കുന്തം എടുത്തു.
ഇംദ്ര പ്രമുഖതോ ഭൂത്വാ ജഗര്ജാതിവിഭീഷണമ് ൧൭.
ഇന്ദ്രന്റെ മുന്നിൽ നിന്നുകൊണ്ട്, അവൻ മുഴുവൻ ലോകത്തെയും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു ഗർജ്ജനമൊന്നു മുഴക്കി.
ഐരാവണം സമാരുഹ്യ മഹേംദ്രഃ ശുശുഭേ തദാ ൧൭.
അപ്പോൾ മഹേന്ദ്രൻ, ഐരാവതത്തിൽ കയറി, അതീവ ഭംഗിയായി തിളങ്ങി.
ചാമരൈര്വീജ്യമാനോഽഥ ബഭാഷേ ദൈത്യപുംഗവമ്॥ ൧൭.
ചാമരങ്ങൾ കൊണ്ട് വീശിക്കൊണ്ടിരിക്കെ, മഹേന്ദ്രൻ ദൈത്യന്മാരിൽ പ്രധാനനായവനോട് സംസാരിച്ചു.
സംഗ്രാമം കുരു മേ വൃത്ര ബലേന മഹതാ വൃതഃ ൧൭.
വൃത്രാ, നീ വലിയ ശക്തിയോടെ എന്നെ യുദ്ധത്തിൽ നേരിടണം.
ഏവമുക്തസ്തദാ തേന വൃത്രോ വാക്യമുവാച ഹ ൧൭.
ഇങ്ങനെ മഹേന്ദ്രൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, വൃത്രൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.
തഥേതി മത്വാ തദതീവ ദുഃസഹം വജ്രം തദാനീം ശതധാരമേവ പുരോധസാ ബുദ്ധിമതാം വരേണ തഥേതി മത്വാ സ ചകാര ചേംദ്രഃ॥ ൧൭.
അങ്ങനെ ചിന്തിച്ച്, ആ വജ്രം അത്യന്തം സഹിക്കാനാവാത്തതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, ബുദ്ധിമാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ പുരോഹിതന്റെ സമ്മതത്തോടെ, ഇന്ദ്രൻ അതിനെ നൂറ് അറ്റങ്ങളുള്ളതാക്കി.
ഗദാം പ്രഗൃഹ്യ ദേവേംദ്രോ വൃത്രം വിവ്യാധ താം ഗദാമ് ൧൭.
തന്റെ ഗദ എടുത്ത്, ഇന്ദ്രൻ വൃത്രനെ ആ ഗദ കൊണ്ട് അടിച്ചു.
വ്യാര്ഥാം ച സ്വഗദാം ദൃഷ്ട്വാ ഇംദ്രശ്ചിംതാമവാപ ഹ॥ ൧൭.
തന്റെ ഗദ ഫലപ്രദമല്ലാതായതറിഞ്ഞപ്പോൾ, ഇന്ദ്രൻ ആലോചനയിൽ മുങ്ങി.
തം ചിംത്യമാനം സ തദാ പുരംദരം വൃത്രോ ബഭാഷേ പരിഭര്ത്സമാനഃ യേനൈവ ജാതോഽസി സഹസ്രനേത്രഃ ശാപാന്മഹര്ഷേരഥ ഗൌതമസ്യ॥ ൧൭.
അങ്ങനെ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന പുരന്ദരനെ, വൃത്രൻ പരിഹസിച്ചു പറഞ്ഞു: 'സഹസ്രനയനാ, മഹർഷി ഗൗതമന്റെ ശാപം കൊണ്ടാണ് നീ ഇങ്ങനെ ജനിച്ചത്.'
യേ ശൂരാശ്ചേംദ്രിയഗ്രാമം വര്തംതേ ഹി നിയമ്യ തു ൧൭.
ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിയന്ത്രിച്ച് ജീവിക്കുന്ന വീരന്മാർ മാത്രമാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ വിജയിക്കുന്നവർ.
രണാജിരം മഹാഘോരം പാപിനാം നാത്ര സംശയഃ॥ ൧൭.
പാപികള്ക്ക് യുദ്ധഭൂമി അത്യന്തം ഭയാനകമാണ്; ഇതിൽ സംശയം ഇല്ല.
ഏവം നിര്ഭര്ത്സയാമാസ ദേവേംദ്രം ദൈത്യപുംഗവഃ ൧൭.
അങ്ങനെ ദൈത്യന്മാരിൽ പ്രധാനനായവൻ ദേവേന്ദ്രനെ കഠിനമായി കുറ്റപ്പെടുത്തി.
തേന ശൂലേന മഹതാ വൃത്രോഽദ്ഭുതപരാക്രമഃ ൧൭.
അത്ഭുതകരമായ ശക്തിയുള്ള വൃത്രൻ ആ വലിയ കുന്തം എടുത്ത് മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.
തഥാഭൂതം സമാലക്ഷ്യ ദേവരാജഃ ശതക്രതുഃ ൧൭.
അങ്ങനെ അവനെ ആ നിലയിൽ കണ്ടു ദേവരാജാവായ ശതക്രതു ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കി.
തമായാംതമഭിപ്രേക്ഷ്യ ഹംതുകാമം പുരംദരമ് മുഖം പ്രസാര്യ സുമഹദാഗതോ ഹി പുരംദരമ്॥ ൧൭.
പുരന്ദരനെ കൊല്ലാൻ വൃത്രൻ അടുത്തുവരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, അവൻ പുരന്ദരനെ തിന്നാൻ വന്നു കൊണ്ടിരുന്നതുകൊണ്ട് വലിയ വായ് തുറന്നു.
ഗ്രസ്തുകാമോ മഹാതേജാ ദൈത്യാനാമധിപസ്തദാ ൧൭.
അപ്പോൾ മഹാശക്തിയുള്ള ദൈത്യാധിപൻ അവനെ മുഴുവൻ വിഴുങ്ങാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
സവജ്രം സകിരീടം ച നനര്ത ച ജഗര്ജ്ജ ച ൧൭.
വജ്രവും കിരീടവും ധരിച്ച ഇന്ദ്രൻ നൃത്തം ചെയ്തു ഗർജിച്ചു.
ഹാഹാകാരോ മഹാനാസീദ്ദേവാനാം തത്ര പശ്യതാമ് ൧൭.
അവിടെ ദേവന്മാർ കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കെ വലിയ ഒരു ആഹാകാരം ഉയർന്നു.