അസ്യ ശാപഃ പുരാ ദത്തഃ പാര്വത്യാ മമ സന്നിധൌ ൧൭.
പാര്വതിയുടെ സാന്നിധ്യത്തില് എനിക്ക് മുന്നില് അവന് ഒരു ശാപം നല്കിയിരുന്നു.
പര്യടന്സു വിമാനേന മയാ ദത്തേന ഭാസ്വതാ ൧൭.
ഞാന് നല്കിയ പ്രകാശമുള്ള വിമാനത്തില് അവന് സഞ്ചരിക്കുന്നു.
തസ്മാദജേയം ജാനീഹി രണേ രണവിദാം വര ൧൭.
അതിനാല് യുദ്ധത്തില് അവനെ ജയിക്കാനാവില്ലെന്ന് നീ മനസ്സിലാക്കണം, യുദ്ധശൂരന്മാരില് ഏറ്റവും മികച്ചവനേ.
തഥേതി മത്വാ ശക്രോഽസൌ നിയമം തമുപാദദേ॥ ൧൭.
ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ച് ശക്രന് ആ നിബന്ധന അംഗീകരിച്ചു.
രംധ്രം പ്രതീക്ഷ്യ വൃത്രസ്യ തത്സമീപേ സഹസ്രകമ് ൧൭.
വൃത്രനില് ഒരു ദുർബലത കാത്ത്, ആയിരം ദേവന്മാരോടൊപ്പം അവന്റെ അടുത്തെത്തി.
അംതര്വേദ്യാം ബഹിഃ സ്ഥിത്വാ വജ്രപാണിരനുജ്ഞയാ ൧൭.
ബലമായ ആയുധം കൈവശം വച്ച്, അനുമതി ലഭിച്ച്, യാഗവേദിയുടെ പുറത്തു നിന്നു.
ഏകദാ നര്മ്മദായാം വൈ വൃത്രോ ദാനവപുംഗവഃ ൧൭.
ഒരു ദിവസം നർമ്മദാനദിക്കരയില് വൃത്രന്, അസുരന്മാരില് പ്രധാനനായവന്,
ഇംദ്രഃ പരാഭവം പ്രാപ്തോ നീതോ ദേവൈര്ദ്ദിവം പ്രതി ൧൭.
ഇന്ദ്രന് തോല്വി നേരിട്ടു, ദേവന്മാര് അവനെ സ്വര്ഗത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
മന്യമാനഃ സദാ വൃത്രഃ പൌരുഷേണ സമന്വിതഃ ൧൭.
വൃത്രന് എപ്പോഴും ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ ശക്തിയോടെ ആയിരുന്നു.
ദൃഷ്ടശ്ചേംദ്രേണ സുമഹാനസുരൈഃ പരിവാരിതഃ ൧൭.
ഇന്ദ്രന് വൃത്രനെ കണ്ടു, വലുതായ ദേവന്മാരാല് ചുറ്റപ്പെട്ടവനായി.
തസ്മിന്പ്രദേഷേ സംയുക്താ മംദവാരേ ത്രയോദശീ ൧൭.
ആ പ്രദേശത്ത്, മന്ദവാരയില്, പകല് പതിമൂന്നാം തിഥിയില് അവര് ഒന്നിച്ചു.
പ്രദക്ഷിണാനമസ്കാരൈര്യഥോക്തവിധിനാ തദാ ൧൭.
അവസാനിച്ചിട്ടുള്ള വിധിയനുസരിച്ച്, അവര് പ്രദക്ഷിണവും നമസ്കാരവും നടത്തി.
പ്രദോഷവ്രതമാഹാത്മ്യാദ്വജ്രപാണിഃ പ്രതാപവാന് ൧൭.
പ്രദോഷവ്രതത്തിന്റെ മഹത്വം കൊണ്ടു, വജ്രായുധധാരിയായ ശക്തശാലി പ്രകാശിച്ചു.
വൃത്രോപി തപസാ യുക്തഃ പ്രദോഷസമയേ മഹാന് ൧൭.
വൃത്രനും തപസ്സോടെ, പ്രദോഷസമയത്ത് മഹത്തായവനായി.
സ്വാപാത്പ്രദോഷവേലായാം തപസാ ചാര്ജിതം ഫലമ് ൧൭.
രാത്രിയുടെ ആദ്യഭാഗത്തിൽ ഉറക്കത്തിൽ ആഴപ്പെട്ടപ്പോൾ, തന്റെ തപസ്സിലൂടെ നേടിയ ഫലം അവൻ നഷ്ടപ്പെടുത്തി.
ദേവ്യാഃ ശാപാച്ച സംജാതോ വൃത്രോ ഭഗ്നമനോരഥഃ॥ ൧൭.
ദേവിയുടെ ശാപം മൂലം, മനസ്സിലുള്ള ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറാതെയാണ് വൃത്രൻ ജനിച്ചത്.
സംധ്യാപാദോ ഗതോ യാവദ്ധൃത്ര സ്തീര്ഥമുപാവിശത് ൧൭.
സന്ധ്യാകാലം എത്തിയപ്പോൾ, വൃത്രൻ തിരുത്തീർത്ഥത്തിൽ ചെന്നു ഇരുന്നു.
തസ്യ തത്കര്മണശ്ഛിദ്രം ഛിദ്രാന്വേഷീ ശചീപതിഃ ൧൭.
അവന്റെ ആച്ചരണത്തിൽ ഒരു പിഴവ് കണ്ടെത്താൻ എപ്പോഴും ശ്രമിക്കുന്ന ശചീപതി ആ പിഴവ് ശ്രദ്ധിച്ചു.
താവദ്ദൈത്യാഃ സുസംരബ്ധാ ഭീമാ ഭീമപരാക്രമാഃ ൧൭.
അപ്പോൾ ഭയങ്കരമായ ശക്തിയുള്ള ദൈത്യന്മാർ അത്യന്തം കോപത്തോടെ എഴുന്നേറ്റു.
തതസ്തൈരഭവദ്യുദ്ധമതിപ്രബലദംഡിഭിഃ ൧൭.
അതിനുശേഷം അതീവ ശക്തിയുള്ള ആ യോദ്ധാക്കളുമായി ഒരു വലിയ യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു.
തദാ ദൈത്യാശ്ച ദേവാശ്ച യുയുധുസ്തേ തരസ്വിനഃ ൧൭.
അപ്പോൾ ദൈത്യരും ദേവന്മാരും, ഇരുവരും ശക്തിയോടെ, പരസ്പരം യുദ്ധം ചെയ്തു.
അനേകശസ്ത്രസംവീതം മഹാരൌദ്രമവര്തത തദാ വൃത്രോഽഥ സന്നദ്ധോ ഗൃഹീത്വാ ശൂലമുല്ബണമ്॥ ൧൭.
അനേകം ആയുധങ്ങൾ ധരിച്ചുള്ള അത്യന്തം ഭയാനകമായ യുദ്ധം നടന്നു; പിന്നെ വൃത്രൻ പൂർണ്ണമായും ആയുധധാരി ആയി തന്റെ ഭയങ്കരമായ കുന്തം എടുത്തു.
ഇംദ്ര പ്രമുഖതോ ഭൂത്വാ ജഗര്ജാതിവിഭീഷണമ് ൧൭.
ഇന്ദ്രന്റെ മുന്നിൽ നിന്നുകൊണ്ട്, അവൻ മുഴുവൻ ലോകത്തെയും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു ഗർജ്ജനമൊന്നു മുഴക്കി.
ഐരാവണം സമാരുഹ്യ മഹേംദ്രഃ ശുശുഭേ തദാ ൧൭.
അപ്പോൾ മഹേന്ദ്രൻ, ഐരാവതത്തിൽ കയറി, അതീവ ഭംഗിയായി തിളങ്ങി.
ചാമരൈര്വീജ്യമാനോഽഥ ബഭാഷേ ദൈത്യപുംഗവമ്॥ ൧൭.
ചാമരങ്ങൾ കൊണ്ട് വീശിക്കൊണ്ടിരിക്കെ, മഹേന്ദ്രൻ ദൈത്യന്മാരിൽ പ്രധാനനായവനോട് സംസാരിച്ചു.
സംഗ്രാമം കുരു മേ വൃത്ര ബലേന മഹതാ വൃതഃ ൧൭.
വൃത്രാ, നീ വലിയ ശക്തിയോടെ എന്നെ യുദ്ധത്തിൽ നേരിടണം.
ഏവമുക്തസ്തദാ തേന വൃത്രോ വാക്യമുവാച ഹ ൧൭.
ഇങ്ങനെ മഹേന്ദ്രൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, വൃത്രൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.
തഥേതി മത്വാ തദതീവ ദുഃസഹം വജ്രം തദാനീം ശതധാരമേവ പുരോധസാ ബുദ്ധിമതാം വരേണ തഥേതി മത്വാ സ ചകാര ചേംദ്രഃ॥ ൧൭.
അങ്ങനെ ചിന്തിച്ച്, ആ വജ്രം അത്യന്തം സഹിക്കാനാവാത്തതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, ബുദ്ധിമാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ പുരോഹിതന്റെ സമ്മതത്തോടെ, ഇന്ദ്രൻ അതിനെ നൂറ് അറ്റങ്ങളുള്ളതാക്കി.
ഗദാം പ്രഗൃഹ്യ ദേവേംദ്രോ വൃത്രം വിവ്യാധ താം ഗദാമ് ൧൭.
തന്റെ ഗദ എടുത്ത്, ഇന്ദ്രൻ വൃത്രനെ ആ ഗദ കൊണ്ട് അടിച്ചു.
വ്യാര്ഥാം ച സ്വഗദാം ദൃഷ്ട്വാ ഇംദ്രശ്ചിംതാമവാപ ഹ॥ ൧൭.
തന്റെ ഗദ ഫലപ്രദമല്ലാതായതറിഞ്ഞപ്പോൾ, ഇന്ദ്രൻ ആലോചനയിൽ മുങ്ങി.