ഏതച്ഛ്രുത്വാ വചഃ സത്യം വൃത്രസ്യ ച മഹാത്നഃ ൧൭.
വൃത്രന്റെ ഈ സത്യവാക്യങ്ങൾ കേട്ടപ്പോൾ,
അപോവാഹ്യ ഗജസ്ഥം ഹി പരിവാര്യ ഭയാതുരാഃ ൧൭.
ഭയത്തോടെ ചുറ്റി നിന്നു, ആനപ്പുറത്ത് ഇരുന്ന അവനെ അവർ മാറ്റി കൊണ്ടുപോയി.
തതോ ഗതേഷു ദേവേഷു നനര്ത ച മഹാസുരഃ ൧൭.
ദേവന്മാർ പോയശേഷം, മഹാസുരൻ നൃത്തം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.
ചചാല ച മഹീ സര്വാ സശൈലവനകാനനാ ൧൭.
മലകളും കാടുകളും കാനനങ്ങളുമൊക്കെയുള്ള ഭൂമി മുഴുവൻ വിറച്ചു.
ശ്രുത്വാ പ്രയാതം ദേവേംദ്രം ബ്രഹ്മാ ലോകപിതാമഹഃ അസ്പൃശല്ലബ്ധസംജ്ഞോഽഭൂത്തത്ക്ഷണാച്ച പുരംദരഃ॥ ൧൭.
ദേവേന്ദ്രൻ പോയെന്നു കേട്ട ബ്രഹ്മാവ്, ലോകപിതാമഹൻ, അവനെ തൊട്ടപ്പോൾ, അന്നേരം തന്നെ പുരന്ദരന് ബോധം തിരികെ വന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ പിതാമഹം ചാഗ്രേ വ്രീഡായുക്തോഽഭവത്തദാ ൧൭.
പിതാമഹനെ നേരിൽ കണ്ടപ്പോൾ, അവൻ ലജ്ജയിൽ ആകപ്പെട്ടു.
വൃത്രോ ഹി തപസാ യുക്തോ ബ്രഹ്മചര്യവ്രതേ സ്ഥിതഃ അജേയസ്തപസോഗ്രേണ തസ്മാത്ത്വം തപസാ ജയ॥ ൧൭.
വൃത്രൻ തപസ്സിലും ബ്രഹ്മചര്യ വ്രതത്തിലും ഉറച്ചവനാണ്; അവന്റെ ഭയങ്കരമായ തപസ്സിനാൽ അവനെ ജയിക്കാൻ കഴിയില്ല. അതുകൊണ്ട് നീയും തപസ്സിലൂടെ അവനെ ജയിക്കണം.
വൃത്രാസുരോ ദൈത്യപതിശ്ച ശക്ര തേ സമാധിനാ പരമേണൈവ ജയ്യഃ ൧൭.
ദൈത്യപതിയായ വൃത്രാസുരനെ, ശക്രാ, പരമമായ ഏകാഗ്രതയാൽ മാത്രമേ നീ ജയിക്കാൻ കഴിയൂ.
സ്തുത്യാ തദാതം സ്തവമാനോ മഹാത്മാ പുരംദരോ ഗുരുണാ നോദിതോ ഹി॥ ൧൭.
പിന്നീട് മഹാത്മാവായ പുരന്ദരൻ, ഗുരുവിന്റെ പ്രേരണയാൽ അവനെ സ്തുതികളാൽ പുകഴ്ത്തി.
നമോ ഭര്ഗായ ദേവായ ദേവാനാമതിദുര്ഗമ ൧൭.
ഭർഗായ്ക്ക്, ദേവന്മാർക്കുപോലും എത്തിപ്പെടാൻ അത്യന്തം ദുഷ്കരനായ ദേവനേ, നമസ്കാരം.
ഏവം സ്തിതിപരോ ഭൂത്വാ ശചീപതിരുദാരധീഃ ൧൭.
ഇങ്ങനെ സ്തുതിയിൽ ലീനനായ ശചീപതിയും ഉജ്ജ്വലബുദ്ധിയുമാണ്.
പ്രപംചാഭിരതാ മൂഢാഃ ശിവഭക്തിപരാ ഹ്യപി ൧൭.
ലോകകാര്യങ്ങളിൽ മുഴുകിയവരും, ശിവഭക്തരാണെങ്കിലും, അവിവേകികളാണ്.
നിര്മലാ നിരഹംകാരാ യേ ജനാഃ പര്യുപാസതേ ൧൭.
പക്ഷേ, നിർമലരും അഹങ്കാരമില്ലാത്തവരും അവനെ ആരാധിക്കുന്നു.
തേഷാം പരേഷാം വരദ ഇഹാമുത്ര ച ശംകരഃ ൧൭.
അവർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും ശങ്കരൻ ഇഹലോകത്തും പരലോകത്തും വരദനായിരിക്കുന്നു.
രാഗിണാം ഹി സദാ ശംഭുര്ദുര്ലഭോ നാത്ര സംശയഃ ൧൭.
രാഗം പിടിച്ചവർക്കു ശംഭുവിനെ എപ്പോഴും ലഭിക്കാൻ പ്രയാസമാണ്—ഇതിൽ സംശയമില്ല.
രാജാ സുരാണാം ഹി മഹാനുരാഗീ സ്വകര്മസംസിദ്ധിമഹാപ്രവീണഃ ൧൭.
ദേവന്മാരുടെ രാജാവ് വളരെ ഭക്തിയുള്ളവനും, സ്വന്തം കര്മ്മങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി നിർവഹിക്കുന്നതിൽ അതിപ്രാവീണ്യവാനുമാണ്.
സ്തവമാനം തദാ ചേംദ്രമബ്രവീത്കാര്യഗൌരവാത് ൧൭.
അപ്പോള് കര്ത്തവ്യത്തെ മാനിച്ച്, ഇന്ദ്രനെ സ്തുതിക്കുമ്പോള് അവന് ഇന്ദ്രനോട് പറഞ്ഞു.
ഇംദ്ര ഗച്ഛ സുരൈഃ സാര്ദ്ധം വൃത്രം വൈ ദാനവം പ്രതി ൧൭.
ഇന്ദ്രാ, നീ ദേവന്മാരോടൊപ്പം ചേര്ന്ന് വൃത്രനെന്ന അസുരനെ നേരിടാന് പോവുക.
കേനോപായേന സാധ്യോഽയം വൃത്രോ ദൈത്യവരോ മഹാന് ൧൭.
ഈ മഹത്തായ ദൈത്യനായ വൃത്രനെ എങ്ങനെയാണ് ജയിക്കാനാവുക എന്ന് ചോദിച്ചു.
രണേ ന ശക്യതേ ഹംതുമപി ദേവവരൈരപി ൧൭.
യുദ്ധത്തില് ദേവന്മാരില് ഏറ്റവും വലിയവരും വൃത്രനെ കൊല്ലാന് കഴിയില്ല.
അസ്യ ശാപഃ പുരാ ദത്തഃ പാര്വത്യാ മമ സന്നിധൌ ൧൭.
പാര്വതിയുടെ സാന്നിധ്യത്തില് എനിക്ക് മുന്നില് അവന് ഒരു ശാപം നല്കിയിരുന്നു.
പര്യടന്സു വിമാനേന മയാ ദത്തേന ഭാസ്വതാ ൧൭.
ഞാന് നല്കിയ പ്രകാശമുള്ള വിമാനത്തില് അവന് സഞ്ചരിക്കുന്നു.
തസ്മാദജേയം ജാനീഹി രണേ രണവിദാം വര ൧൭.
അതിനാല് യുദ്ധത്തില് അവനെ ജയിക്കാനാവില്ലെന്ന് നീ മനസ്സിലാക്കണം, യുദ്ധശൂരന്മാരില് ഏറ്റവും മികച്ചവനേ.
തഥേതി മത്വാ ശക്രോഽസൌ നിയമം തമുപാദദേ॥ ൧൭.
ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ച് ശക്രന് ആ നിബന്ധന അംഗീകരിച്ചു.
രംധ്രം പ്രതീക്ഷ്യ വൃത്രസ്യ തത്സമീപേ സഹസ്രകമ് ൧൭.
വൃത്രനില് ഒരു ദുർബലത കാത്ത്, ആയിരം ദേവന്മാരോടൊപ്പം അവന്റെ അടുത്തെത്തി.
അംതര്വേദ്യാം ബഹിഃ സ്ഥിത്വാ വജ്രപാണിരനുജ്ഞയാ ൧൭.
ബലമായ ആയുധം കൈവശം വച്ച്, അനുമതി ലഭിച്ച്, യാഗവേദിയുടെ പുറത്തു നിന്നു.
ഏകദാ നര്മ്മദായാം വൈ വൃത്രോ ദാനവപുംഗവഃ ൧൭.
ഒരു ദിവസം നർമ്മദാനദിക്കരയില് വൃത്രന്, അസുരന്മാരില് പ്രധാനനായവന്,
ഇംദ്രഃ പരാഭവം പ്രാപ്തോ നീതോ ദേവൈര്ദ്ദിവം പ്രതി ൧൭.
ഇന്ദ്രന് തോല്വി നേരിട്ടു, ദേവന്മാര് അവനെ സ്വര്ഗത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
മന്യമാനഃ സദാ വൃത്രഃ പൌരുഷേണ സമന്വിതഃ ൧൭.
വൃത്രന് എപ്പോഴും ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ ശക്തിയോടെ ആയിരുന്നു.
ദൃഷ്ടശ്ചേംദ്രേണ സുമഹാനസുരൈഃ പരിവാരിതഃ ൧൭.
ഇന്ദ്രന് വൃത്രനെ കണ്ടു, വലുതായ ദേവന്മാരാല് ചുറ്റപ്പെട്ടവനായി.