അഥവാ തീര്ഥഗമനം വേദാധ്യയനമേവ ച ൧൭.
അല്ലെങ്കിൽ, തീർത്ഥയാത്രയും വേദപഠനവും ചെയ്യുന്നതും
ഐകപദ്യേന താന്യേവ കലാം നാര്ഹംതി ഷോഡശീമ് ൧൭.
ഇവയെല്ലാം ഒന്നിച്ച് ചേർന്നാലും അതിന്റെ പതിനാറിൽ ഒരു ഭാഗത്തിനും തുല്യമല്ല.
തസ്മാദ്യുദ്ധാവദാനം ച കര്തവ്യമവിശംകിതൈഃ ൧൭.
അതിനാൽ, യുദ്ധത്തിൽ ധൈര്യപൂർവ്വം വീരത്വം കാണിക്കേണ്ടത് നിർഭയരായിരിക്കണം.
യൂയം സര്വേ ശൌരവൃത്ത്യാ സമേതാഃ കുലേന ശീലേന മഹാനുഭാവാഃ ൧൭.
നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ധൈര്യത്തിലും ഉന്നത വംശത്തിലും നല്ല സ്വഭാവത്തിലും ഒന്നിച്ചുള്ള മഹാത്മാക്കളാണ്.
ത ഏവ സര്വേ ഖലു പാപലോകാന്ഗച്ഛംതി നൂനം വചനാത്സ്മൃതേശ്ച॥ ൧൭.
ശാസ്ത്രവും സ്മൃതിയും പറയുന്നതുപോലെ, അത്തരം എല്ലാവരും നിർബന്ധമായും ദുഷ്പാതകലോകങ്ങളിൽ പോകുന്നു.
യേ പാപിഷ്ഠാസ്ത്വധര്മ്മസ്ഥാ ബ്രഹ്മഘ്നാ ഗുരുതല്പഗാഃ ൧൭.
അത്യന്തം പാപികളായവരും അധർമ്മത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവരും ബ്രാഹ്മണഹത്യ ചെയ്തവരും ഗുരുപത്നിയെ അപമാനിച്ചവരും,
തസ്മാദ്ഭവദ്ഭിര്യോദ്ധവ്യം സ്വാമികാര്യഭരക്ഷമൈഃ ൧൭.
അതിനാൽ, നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ യജമാനന്റെ കാര്യത്തിൽ ഉറച്ച മനസ്സോടെ യുദ്ധം ചെയ്യണം.
ചക്രുസ്തേ വചംനം തസ്യ അസുരാശ്ച സുരാന്പ്രതി ൧൭.
അസുരന്മാർ അവന്റെ വാക്ക് അംഗീകരിച്ചു, ദേവന്മാരെതിരേ മുന്നേറി.
തസ്മിന്പ്രവൃത്തേ തുമുലേ വിഗാഢേ വൃത്രോ മഹാദൈത്യപതിഃ സ ഏകഃ ൧൭.
അവിടെ ഭയങ്കരവും കടുത്തതുമായ യുദ്ധം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, മഹാദൈത്യനായ വൃത്രൻ ഒറ്റയ്ക്ക് നിലകൊണ്ടു.
ശ്രൃണു വാക്യം മയാ ചോക്തം ധര്മ്മാര്ഥസഹിതം ഹിതമ് ൧൭.
ന്യായവും ധർമ്മവും ഉള്ള ഉപകാരപ്രദമായ എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ.
കിംബലാര്ഥപരോ ഭൂത്വാ വിശ്വരൂപോ ഹതസ്ത്വയാ ൧൭.
നിസ്സാരമായ ലാഭത്തിനായി വിഷ്വരൂപനെ നീ കൊന്നു, എന്തുകൊണ്ടാണ് അങ്ങനെ ചെയ്തത്?
യേ ദീര്ഘദര്ശിനോ മംദാ മൂഢാ ധര്മബഹിഷ്കൃതാഃ തത്സര്വം വിദ്ധി ദേവേംദ്ര മനസാ സംപ്രധാര്യതാമ്॥ ൧൭.
ദീർഘദർശികളല്ലാത്ത, മന്ദബുദ്ധിയുള്ള, മൂഢന്മാരായ, ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ടവരെക്കുറിച്ച് എല്ലാം മനസ്സിൽ ആലോചിക്കണം, ദേവേന്ദ്ര.
തസ്മാദ്ധര്മ്മപരോ ഭൂത്വാ യുധ്യസ്വ ഗതകല്മഷഃ ൧൭.
അതിനാൽ, നീ ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചവനായി, പാപമുക്തനായി യുദ്ധം ചെയ്യുക.
മാ പ്രയാഹി സ്ഥിരോ ഭൂത്വാ ദേവൈശ്ച പരിവാരിതഃ ഐരാവതം സമാരുഹ്യ യയൌ വൃത്രജിഘാംസയാ॥ ൧൭.
പിന്നെ നീ പോകേണ്ട, ഉറച്ച മനസ്സോടെ ദേവന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് നിലകൊള്ളുക. അയിരാവതത്തിൽ കയറി, വൃത്രനെ സംഹരിക്കാൻ പുറപ്പെട്ടു.
ഇംദ്രമായാംതമാലോക്യ വൃത്രോ ബലവതാം വരഃ ൧൭.
ഇന്ദ്രനെ സമീപിക്കുന്നതുകണ്ട്, ശക്തന്മാരിൽ പ്രധാനനായ വൃത്രൻ
ആദൌ മാം പ്രഹരസ്വേതി തസ്മാത്ത്വാം ഘാതയാമ്യഹമ്॥ ൧൭.
'ആദ്യം എന്നെ ആക്രമിക്കൂ; അതിനുശേഷം ഞാൻ നിന്നെ സംഹരിക്കും' എന്നു പറഞ്ഞു.
ഇത്യേവമുക്തോ ദേവേംദ്രോ ജഘാന ഗദയാ ഭൃശമ് ൧൭.
അങ്ങനെ വൃത്രൻ പറഞ്ഞതോടെ, ഇന്ദ്രൻ തന്റെ ഗദയാൽ ശക്തിയായി അവനെ അടിച്ചു.
താമാപതംതിം ജഗ്രാഹ കരേണൈകേന ലീലയാ ൧൭.
അത് വൃത്രനിലേക്ക് വന്നു വീഴുമ്പോൾ, അവൻ അതിനെ ഒരു കൈകൊണ്ട് എളുപ്പത്തിൽ പിടിച്ചു.
സാ ഗദാ പാതയാമാസ സവജ്രം ച പുരംദരമ് ൧൭.
അവൾ ആ ഗദയാൽ വജ്രയോടുകൂടി പുരന്ദരനേയും തറപ്പിച്ചു.
നയധ്വം സ്വാമിനം ദേവാഃ സ്വപുരീമമരാവതീമ്॥ ൧൭.
ദേവന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ നായകനേ നിങ്ങളുടെ നഗരം അമരാവതിയിലേക്കു കൊണ്ടുപോകൂ.
ഏതച്ഛ്രുത്വാ വചഃ സത്യം വൃത്രസ്യ ച മഹാത്നഃ ൧൭.
വൃത്രന്റെ ഈ സത്യവാക്യങ്ങൾ കേട്ടപ്പോൾ,
അപോവാഹ്യ ഗജസ്ഥം ഹി പരിവാര്യ ഭയാതുരാഃ ൧൭.
ഭയത്തോടെ ചുറ്റി നിന്നു, ആനപ്പുറത്ത് ഇരുന്ന അവനെ അവർ മാറ്റി കൊണ്ടുപോയി.
തതോ ഗതേഷു ദേവേഷു നനര്ത ച മഹാസുരഃ ൧൭.
ദേവന്മാർ പോയശേഷം, മഹാസുരൻ നൃത്തം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.
ചചാല ച മഹീ സര്വാ സശൈലവനകാനനാ ൧൭.
മലകളും കാടുകളും കാനനങ്ങളുമൊക്കെയുള്ള ഭൂമി മുഴുവൻ വിറച്ചു.
ശ്രുത്വാ പ്രയാതം ദേവേംദ്രം ബ്രഹ്മാ ലോകപിതാമഹഃ അസ്പൃശല്ലബ്ധസംജ്ഞോഽഭൂത്തത്ക്ഷണാച്ച പുരംദരഃ॥ ൧൭.
ദേവേന്ദ്രൻ പോയെന്നു കേട്ട ബ്രഹ്മാവ്, ലോകപിതാമഹൻ, അവനെ തൊട്ടപ്പോൾ, അന്നേരം തന്നെ പുരന്ദരന് ബോധം തിരികെ വന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ പിതാമഹം ചാഗ്രേ വ്രീഡായുക്തോഽഭവത്തദാ ൧൭.
പിതാമഹനെ നേരിൽ കണ്ടപ്പോൾ, അവൻ ലജ്ജയിൽ ആകപ്പെട്ടു.
വൃത്രോ ഹി തപസാ യുക്തോ ബ്രഹ്മചര്യവ്രതേ സ്ഥിതഃ അജേയസ്തപസോഗ്രേണ തസ്മാത്ത്വം തപസാ ജയ॥ ൧൭.
വൃത്രൻ തപസ്സിലും ബ്രഹ്മചര്യ വ്രതത്തിലും ഉറച്ചവനാണ്; അവന്റെ ഭയങ്കരമായ തപസ്സിനാൽ അവനെ ജയിക്കാൻ കഴിയില്ല. അതുകൊണ്ട് നീയും തപസ്സിലൂടെ അവനെ ജയിക്കണം.
വൃത്രാസുരോ ദൈത്യപതിശ്ച ശക്ര തേ സമാധിനാ പരമേണൈവ ജയ്യഃ ൧൭.
ദൈത്യപതിയായ വൃത്രാസുരനെ, ശക്രാ, പരമമായ ഏകാഗ്രതയാൽ മാത്രമേ നീ ജയിക്കാൻ കഴിയൂ.
സ്തുത്യാ തദാതം സ്തവമാനോ മഹാത്മാ പുരംദരോ ഗുരുണാ നോദിതോ ഹി॥ ൧൭.
പിന്നീട് മഹാത്മാവായ പുരന്ദരൻ, ഗുരുവിന്റെ പ്രേരണയാൽ അവനെ സ്തുതികളാൽ പുകഴ്ത്തി.
നമോ ഭര്ഗായ ദേവായ ദേവാനാമതിദുര്ഗമ ൧൭.
ഭർഗായ്ക്ക്, ദേവന്മാർക്കുപോലും എത്തിപ്പെടാൻ അത്യന്തം ദുഷ്കരനായ ദേവനേ, നമസ്കാരം.