തത്രാഗതം സമീക്ഷ്യാഥ നമുചിഃ ക്രോധമൂര്ഛിതഃ ൧൭.
അപ്പോൾ അവനെ അവിടെ എത്തുന്നത് കണ്ടു, നമുചി കോപത്തിൽ കത്തിയുപോയി.
സമുദ്രസ്യ തടഃ കസ്മാത്സേവിതഃ സുരസത്തമ ൧൭.
ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, സമുദ്രത്തിൻ്റെ തീരത്ത് നിന്ന് നീ ഇവിടെ എന്തിനാണ് വന്നത്?
ത്വദീയേനൈവ വജ്രേണ കിം കൃതം മമ ദുര്മതേ॥ ൧൭.
ദുഷ്ടനേ, നിന്റെ തന്നെ വജ്രം കൊണ്ട് നീ എനിക്ക് എന്താണ് ചെയ്തത്?
തഥാന്യാനി ച ശസ്ത്രാണി അസ്ത്രാണി സുബഹൂനി ച ൧൭.
അതിനൊപ്പം, അനേകം മറ്റു ആയുധങ്ങളും അസ്ത്രങ്ങളും ഉപയോഗിച്ചു,
കിം കരിഷ്യസി മാം ഹംതും യുദ്ധായ സമുപസ്ഥിതഃ ൧൭.
നീ യുദ്ധത്തിനായി വന്നപ്പോൾ, എന്നെ കൊല്ലാൻ ഇനി നീ എന്ത് ചെയ്യും?
ത്വാം ഗാതയാമി ചാദ്യൈവ യദി തിഷ്ഠസി സംയുഗേ ൧൭.
നീ സമരഭൂമിയിൽ ഉറച്ചു നിന്നാൽ, ഞാൻ ഇന്നുതന്നെ നിന്നെ സംഹരിക്കും.
ഏവം സ ഗര്വിതം തസ്യ വാക്യമാഹവശോഭിനഃ ൧൭.
അങ്ങനെ യുദ്ധത്തിനിടയിൽ അവന്റെ അഹങ്കാരപൂർണ്ണമായ വാക്കുകൾ മുഴങ്ങി.
ഫേനം കരസ്ഥം ദൃഷ്ട്വാ തു അസുരാ ജഹസുസ്തദാ॥ ൧൭.
അവന്റെ കൈയിൽ ഫേനം കണ്ടപ്പോൾ, അപ്പോൾ അസുരന്മാർ ചിരിച്ചു.
ക്ഷയം ഗതാനി ചാസ്ത്രാണി പേനേനൈവ പുരംദരഃ ൧൭.
എല്ലാ അസ്ത്രങ്ങളും തീർന്നു, പുരന്ദരൻ കയ്യിൽ ഫേനം മാത്രം പിടിച്ചു നിന്നു.
ഏവം പ്രഹസ്യ നമുചിരജ്ഞായ പുരംദരമ് ൧൭.
അങ്ങനെ, പുരന്ദരനെ തിരിച്ചറിയാതെ നമുചി ചിരിച്ചു.
തദൈവ തം സ ഫേനേന ശീഘ്രമിംദ്രോ ജഘാന ഹ॥ ൧൭.
അപ്പോൾ അതേ സമയത്ത്, ഇന്ദ്രൻ അതിവേഗത്തിൽ ഫേനം കൊണ്ട് അവനെ അടിച്ചു.
ഹതേ തു നമുചൌ ദേവാഃ സര്വേ ചൈവ മുദാന്വിതാഃ ൧൭.
നമുചി കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ, എല്ലാ ദേവന്മാരും ആനന്ദത്തിൽ നിറഞ്ഞു.
തദാ സര്വേ ജയം പ്രാപ്താ ഹത്വാ നമുചിമാഹവേ ൧൭.
അപ്പോള് എല്ലാവരും നമുചിയെ യുദ്ധത്തില് കൊല്ലുകയും വിജയവും നേടുകയും ചെയ്തു.
പുനഃ പ്രവവൃതേ യുദ്ധം ദേവാനാം ദാനവൈഃ സഹ ൧൭.
പിന്നീട് ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും തമ്മില് വീണ്ടും യുദ്ധം തുടങ്ങി.
യദാ തേ ഹ്യസുരാ ദേവൈഃ പാതിതാശ്ച പുനഃപുനഃ ൧൭.
ദേവന്മാര് അവരെ ആവര്ത്തിച്ച് വീഴ്ത്തിയപ്പോഴൊക്കെയും ആ അസുരന്മാര് വീണ്ടും വീണ്ടും എഴുന്നേറ്റു.
വൃത്രം ദൃഷ്ട്വാ തദാ സര്വേ സസുരാസുരമാനവാഃ ൧൭.
വൃത്രനെ കണ്ടപ്പോള് ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും മനുഷ്യരും എല്ലാവരും
ഏവം ഭീതേഷു സര്വേഷു സുരസിദ്ധേഷു വൈ തദാ ൧൭.
അങ്ങനെ ദേവന്മാരും സിദ്ധന്മാരും എല്ലാവരും ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു.
ഛത്രേണ ധ്രിയമാണേന ചാമരേണ വിരാജിതഃ ൧൭.
മീതെ കുടയും കൈയില് ചാമരം വീശിയും വൃത്രന് ഭംഗിയായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
വൃത്രം വിലോക്യ തേ സര്വേ ലോകപാലാ മഹേശ്വരാഃ ൧൭.
വൃത്രനെ കണ്ടപ്പോള് ലോകങ്ങളുടെ രക്ഷകര്ത്താക്കളായ മഹേശ്വരന്മാര് എല്ലാവരും
മനസാചിംതയന്സര്വേ ശംകരം ലോകശംകരമ് ൧൭.
എല്ലാവരും മനസ്സില് ലോകങ്ങള്ക്ക് അനുഗ്രഹം നല്കുന്ന ശംകരനെ ധ്യാനിച്ചു.
ഗുരുണാ വിദിതഃ സദ്യോ വിശ്വാസേന പരേണ ഹി ൧൭.
ആ സമയത്ത് ഗുരു ഇതെല്ലാം അത്യന്തം വിശ്വാസത്തോടെ ഉടനെ മനസ്സിലാക്കി.
കാര്തികേ ശുക്ലപക്ഷേ തു മംദവാരേ ത്രയോദശീ ൧൭.
കാര്ത്തിക മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ തിങ്കളാഴ്ചയായ പതിമൂന്നാം ദിവസം,
തസ്യാം പ്രദോഷസമയേ ലിംഗരൂപീ സദാശിവഃ ൧൭.
അന്ന് പ്രദോഷസമയത്ത് സദാശിവന് ലിംഗരൂപത്തില് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു.
സ്നാത്വാ മധ്യാഹ്നസമയേ തിലാമലകസംയുതമ് ൧൭.
മധ്യാഹ്നത്തില് കുളിച്ച് എള്ളും നെല്ലിക്കയും ചേര്ത്തെടുത്ത ശേഷം,
പശ്ചാത്പ്രദോഷവേലായാം സ്ഥാവരം ലിംഗമര്ച്ചയേത് ൧൭.
പിന്നീട് പ്രദോഷവേളയില് അചഞ്ചലമായ ലിംഗത്തെ ആരാധിക്കണം.
ജനേ വാ വിജനേ വാപി അരണ്യേ വാ തപോവനേ ൧൭.
ജനങ്ങള്ക്കിടയിലായാലും, ഒറ്റയ്ക്കായാലും, കാട്ടിലായാലും, തപോവനത്തിലായാലും,
ഗ്രാമദ്ബഹിഃ സ്ഥിതം ലിംഗം ഗ്രാമാച്ഛതഗുണം ഫലമ് ൧൭.
ഗ്രാമത്തിന് പുറത്തുള്ള ലിംഗം ഗ്രാമത്തിനുള്ളിലേതിനേക്കാള് നൂറിരട്ടി ഫലം നല്കുന്നു.
ആരണ്യാച്ഛതഗുണം പുണ്യമര്ചിതം പാര്വതം യഥാ തപോവനാശ്രിതം ലിംഗം പൂജിതം വാ മഹാഫലമ്॥ ൧൭.
കാട്ടില് ആരാധിച്ചാല് നൂറിരട്ടി പുണ്യം ലഭിക്കും; മലയില് പോലെ. തപോവനത്തില് ആരാധിച്ച ലിംഗം മഹാഫലം നല്കുന്നു.
തസ്മാദേതദ്വിഭാഗേന ശിവപൂജനാര്ചനം ബുധൈഃ ൧൭.
അതിനാല് ഈ വ്യത്യാസം അനുസരിച്ച് ജ്ഞാനികള് ശിവപൂജയും ആരാധനയും നടത്തുന്നു.
പംചപിംഡാന്സമുദ്ധൃത്യ സ്നാനമാത്രേണ ശോഭനമ് ൧൭.
അഞ്ചു പിണ്ഡങ്ങള് നീക്കി സ്നാനം ചെയ്താല് മാത്രം ശുഭം ലഭിക്കും.