യഥാ മേരോശ്ച ശിഖരം പരിപൂര്ണം പ്രദൃശ്യതേ ൧൭.
മേരു പർവതത്തിന്റെ ശിഖരം മുഴുവൻ നിറഞ്ഞതുപോലെ അവിടത്തെ ദൃശ്യവും അങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നു.
തേന ദൃഷ്ടോ മഹേന്ദ്രശ്ച മഹേംദ്രേണ മഹാസുരഃ ൧൭.
അവിടെ മഹേന്ദ്രനെ മഹാസുരൻ കണ്ടു, മഹാസുരനെയും മഹേന്ദ്രൻ കണ്ടു.
തദാ തേ ബദ്ധവൈരാശ്ച ദേവദൈത്യാഃ പരസ്പരമ് ൧൭.
അപ്പോൾ ദേവന്മാരും ദൈത്യന്മാരും പരസ്പരം വൈരത്തോടെ നേർക്കുനേർ നിന്നു.
വാദിത്രാണി ച ഭീമാനി വാദ്യമാനാനി സര്വശഃ ൧൭.
ഭയപ്പെടുത്തുന്ന വാദ്യങ്ങൾ എല്ലായിടത്തും മുഴങ്ങിത്തുടങ്ങി.
വാദ്യമാനേഷു തൂര്യേഷു തേ സര്വേ ത്വരയാന്വിതാഃ ൧൭.
വാദ്യങ്ങൾ മുഴങ്ങുമ്പോൾ അവരൊക്കെയും അത്യന്തം ഉത്സാഹത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
തദാ ദേവാസുരേ യുദ്ധേ ത്രൈലോക്യം സചരാചരമ് ൧൭.
അപ്പോൾ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധത്തിൽ മൂന്നു ലോകങ്ങളും സജീവജഡങ്ങളുമായി പങ്കെടുത്തു.
ഛേദിതാഃ സ്ഫോടിതാശ്ചൈവ കേചിച്ഛസ്ത്രൈര്ദ്വിധാ കൃതാഃ ൧൭.
ചിലരെ ആയുധങ്ങൾകൊണ്ട് വെട്ടി വീഴ്ത്തി, ചിലരെ തകർത്തു, ചിലരെ രണ്ടായി പിരിച്ചു.
ഭല്ലൈശ്ചേരുര്ഹതാഃ കേചിദ്വ്യംഗഭൂതാ ദിവൌകസഃ ൧൭.
ചില ദേവന്മാർ അമ്പുകൾകൊണ്ട് പരിക്കേറ്റു, അവരിൽ ചിലർ അശക്തരായി അങ്ങിങ്ങെ അലഞ്ഞു.
ശിരാംസി പതിതാന്യേവ ബഹൂനിച നഭസ്തലാത് ൧൭.
ആകാശത്തിൽ നിന്ന് പല തലകളും നിലത്തേക്ക് വീണു.
പ്രവര്തിതം മധ്യദേശേ സര്വബൂതക്ഷയാവഹമ് ൧൭.
മദ്ധ്യഭാഗത്ത് എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളുടെയും നാശം ആരംഭിച്ചു.
വജ്രേണ ജഘ്നേ തരസാ നമുചിം ദേവരാട് സ്വയമ് ൧൭.
വജ്രം കൊണ്ട് ദേവരാജാവ് സ്വയം നമുചിയെ ശക്തിയായി അടി ചെയ്തു.
വജ്രേണാപി തദാ സര്വേ വിസ്മയം പരമം ഗതാഃ ൧൭.
അപ്പോൾ വജ്രം ഉപയോഗിച്ചിട്ടും എല്ലാവരും അത്യന്തം അത്ഭുതത്തിൽ ആകപ്പെട്ടു.
ഗദയാ നമുചിം ജഘ്നേ ഗദാ സാപി വിചൂര്ണിതാ ൧൭.
അവൻ ഗദയാൽ നമുചിയെ അടിച്ചു, പക്ഷേ ആ ഗദയും തകർന്നു.
തഥാ ശൂലേന മഹതാ തം ജഘാന പുരംദരഃ ൧൭.
അങ്ങനെ തന്നെ, പുരന്ദരൻ വലിയ കുന്തം കൊണ്ടും അവനെ അടിച്ചു.
ഏവം തം വവിധൈഃ ശസ്ത്രൈരാജഘാന സുരാരിഹാ ൧൭.
അങ്ങനെ ദേവന്മാരുടെ ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്നവൻ അവനെ പലവിധ ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു.
തൂഷ്ണീംഭൂതസ്തദാ ചേംദ്രശ്ചിംതയാ പരയാ യുതഃ ൧൭.
അപ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ മൗനമായി, ആഴത്തിലുള്ള ചിന്തയിൽ മുഴുകി നിന്നു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ തത്ര മഹായുദ്ധേ മഹാഭയേ ൧൭.
അതേ സമയം, ആ മഹാസമരത്തിന്റെയും ഭയാനകമായ അപകടത്തിന്റെയും നടുവിൽ,
ജഹ്യേനമദ്യാശു മഹേംദ്ര ദൈത്യം ദിവൌകസാം ഘോരതരം ഭയാവഹമ് ൧൭.
മഹേന്ദ്രാ, ഇന്ന് തന്നെ നീ ഈ ദൈവങ്ങളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഭയങ്കരനായ അസുരനെ വേഗത്തിൽ സംഹരിക്കണം.
അന്യേന ശസ്ത്രേണ ച ആഹതോഽസൌ വധ്യഃ കദാചിന്ന ഭവത്യയം തു ൧൭.
മറ്റു ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ട് അടിച്ചാൽ അവൻ ഒരിക്കലും മരിക്കില്ല; പക്ഷേ ഇതുകൊണ്ട് അവനെ നശിപ്പിക്കാം.
നിശമ്യ വാചം പരമാര്ഥയുക്താം ദൈവീം സദാനംദകരീം ശുഭാവഹാമ് ൧൭.
അങ്ങനെ പരമാർത്ഥം നിറഞ്ഞ, ദൈവികവും സദാ ആനന്ദം നൽകുന്നതും ശുഭഫലമുള്ളതുമായ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ,
തത്രാഗതം സമീക്ഷ്യാഥ നമുചിഃ ക്രോധമൂര്ഛിതഃ ൧൭.
അപ്പോൾ അവനെ അവിടെ എത്തുന്നത് കണ്ടു, നമുചി കോപത്തിൽ കത്തിയുപോയി.
സമുദ്രസ്യ തടഃ കസ്മാത്സേവിതഃ സുരസത്തമ ൧൭.
ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, സമുദ്രത്തിൻ്റെ തീരത്ത് നിന്ന് നീ ഇവിടെ എന്തിനാണ് വന്നത്?
ത്വദീയേനൈവ വജ്രേണ കിം കൃതം മമ ദുര്മതേ॥ ൧൭.
ദുഷ്ടനേ, നിന്റെ തന്നെ വജ്രം കൊണ്ട് നീ എനിക്ക് എന്താണ് ചെയ്തത്?
തഥാന്യാനി ച ശസ്ത്രാണി അസ്ത്രാണി സുബഹൂനി ച ൧൭.
അതിനൊപ്പം, അനേകം മറ്റു ആയുധങ്ങളും അസ്ത്രങ്ങളും ഉപയോഗിച്ചു,
കിം കരിഷ്യസി മാം ഹംതും യുദ്ധായ സമുപസ്ഥിതഃ ൧൭.
നീ യുദ്ധത്തിനായി വന്നപ്പോൾ, എന്നെ കൊല്ലാൻ ഇനി നീ എന്ത് ചെയ്യും?
ത്വാം ഗാതയാമി ചാദ്യൈവ യദി തിഷ്ഠസി സംയുഗേ ൧൭.
നീ സമരഭൂമിയിൽ ഉറച്ചു നിന്നാൽ, ഞാൻ ഇന്നുതന്നെ നിന്നെ സംഹരിക്കും.
ഏവം സ ഗര്വിതം തസ്യ വാക്യമാഹവശോഭിനഃ ൧൭.
അങ്ങനെ യുദ്ധത്തിനിടയിൽ അവന്റെ അഹങ്കാരപൂർണ്ണമായ വാക്കുകൾ മുഴങ്ങി.
ഫേനം കരസ്ഥം ദൃഷ്ട്വാ തു അസുരാ ജഹസുസ്തദാ॥ ൧൭.
അവന്റെ കൈയിൽ ഫേനം കണ്ടപ്പോൾ, അപ്പോൾ അസുരന്മാർ ചിരിച്ചു.
ക്ഷയം ഗതാനി ചാസ്ത്രാണി പേനേനൈവ പുരംദരഃ ൧൭.
എല്ലാ അസ്ത്രങ്ങളും തീർന്നു, പുരന്ദരൻ കയ്യിൽ ഫേനം മാത്രം പിടിച്ചു നിന്നു.
ഏവം പ്രഹസ്യ നമുചിരജ്ഞായ പുരംദരമ് ൧൭.
അങ്ങനെ, പുരന്ദരനെ തിരിച്ചറിയാതെ നമുചി ചിരിച്ചു.