അദൃഷ്ടം പരമം ധര്മ്യം വിധിനാ പരമേണ ഹി ൧൬.
അദൃശ്യമായ പരമമായ ധാർമ്മികമായ കർമ്മം അത്യുന്നതമായ നിയമപ്രകാരം നിർവഹിച്ചു.
നിഃസ്പൃഹം തസ്യ തദ്വാക്യം ശ്രുത്വാ ബ്രഹ്മാ ഹ്യുവാച തമ് ൧൬.
ആ വാക്കുകൾ ആസ്വാദനമില്ലാതെ കേട്ട ബ്രഹ്മാവ് അവനോട് പറഞ്ഞു.
യാചസ്വ തസ്യ ചാസ്ഥീനി ദധീചേഃ കാര്യഗൌരവാത് ൧൬.
പ്രധാനമായ കാര്യം പൂർത്തിയാക്കാൻ ദധീചിയുടെ അസ്ഥികൾ അവനിൽ നിന്ന് അപേക്ഷിക്കൂ.
തഥേതി ഗത്വാ തേ സര്വേ ദധീചസ്യാശ്രമം ശുഭമ് ൧൬.
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അവർ എല്ലാവരും ദധീചിയുടെ പുണ്യമായ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി.
മാര്ജാരമൂഷകാശ്ചൈവ പരസ്പരമുദാന്വിതാഃ ൧൬.
പൂച്ചകളും എലികളും തമ്മിൽ സന്തോഷത്തോടെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു.
തഥാ ജാത്യശ്ച വിവിധാഃ ക്രീഡായുക്താഃ പരസ്പരമ് ൧൬.
അതു പോലെ വിവിധ ജാതികളിലുള്ള ജീവികൾ പരസ്പരം കളിയിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നു.
ഏവംവിധാന്യനേകാനി ഹ്യശ്ചര്യാണി തദാശ്രമേ ൧൬.
അയാൾക്കു ആശ്രമത്തിൽ ഇങ്ങനെ അനേകം അത്ഭുതങ്ങൾ കണ്ടു.
അഥാസനേ മുനിശ്രേഷ്ഠം ദദൃശുഃ പരമാസ്ഥിതമ് ൧൬.
അപ്പോൾ അവർ മഹാനായ ഋഷിയെ ആസനത്തിൽ ഉന്നതമായ ധ്യാനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നതായി കണ്ടു.
വിഭാവസും ദ്വിതീയം വാ സുവര്ചസഹിതം തദാ ൧൬.
അപ്പോൾ വിഭാവസു അല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരു പ്രകാശമുള്ളവൻ അവനോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു.
തം പ്രണമ്യ തതോ ദേവാ വചനം ചേദമബ്രുവന് ൧൬.
അവനോട് വന്ദനം ചെയ്ത് ദേവന്മാർ അപ്പോൾ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
നിശമ്യ വചനം തേഷാം ദേവാനാം ഭുനിരബ്രവീത് ൧൬.
ദേവന്മാരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം ആ ഋഷി മറുപടി പറഞ്ഞു.
പ്രയച്ഛാമി ന സംദേഹോ നാന്യഥാ മമ ഭാഷിതമ് ൧൬.
ഞാൻ നൽകും; അതിൽ സംശയമില്ല. എന്റെ വാക്ക് ഒരിക്കലും മറയില്ല.
ഭയഭീതാ വയം വിപ്ര ഭവദ്ദര്ശനകാംക്ഷിണഃ ൧൬.
മഹർഷേ, ഞങ്ങൾ ഭയപ്പെട്ട് നിങ്ങളെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ഇവിടെ എത്തിയതാണ്.
സമ്പ്രാപ്താ വിദ്ധി തത്സര്വം ദാതുമര്ഹോഽഥ സുവ്രത॥ ൧൬.
ഞങ്ങൾ എത്തി എന്നത് അറിയുക; ധർമ്മനിഷ്ഠനായവനേ, നിങ്ങൾ ആവശ്യമായതെല്ലാം നൽകേണ്ടതാണ്.
നിശമ്യ വചനം തേഷാം കിം ദാതവ്യം തദുച്യതാമ്॥ ൧൬.
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, 'എന്താണ് നൽകേണ്ടത്, അതു പറയൂ' എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
തതോ ദേവാബ്രുവന്വിപ്ര ദൈത്യാനാം നിധനായനഃ ൧൬.
അപ്പോൾ ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു: മഹർഷേ, ദാനവന്മാരെ നശിപ്പിക്കാനാണ് ഇത് വേണ്ടത്.
പ്രഹസ്യോവാച വിപ്രര്ഷിസ്തിഷ്ഠധ്വം ക്ഷണമേവ ഹി ൧൬.
മഹർഷി പുഞ്ചിരിച്ച് പറഞ്ഞു: ഒരു നിമിഷം ഇവിടെ തന്നെ കാത്തിരിക്കുക.
ഇത്യുക്ത്വാ താനഥോ പത്നീം സമാഹൂയ സുവര്ചസമ് ൧൬.
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അദ്ദേഹം തന്റെ ഭാര്യയായ സുവർചസിനെ വിളിച്ചു.
അസ്ഥ്യര്ഥം യാചിതോ ദേവൈസ്ത്യജാമ്യേതത്കലേവരമ് ൧൬.
ദേവന്മാർ എന്റെ അസ്ഥികൾ ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഞാൻ ഈ ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കുന്നു.
മയി യാതേ ബ്രഹ്മലോകം ത്വം സ്വധര്മേണ തത്ര മാമ് ൧൬.
ഞാൻ ബ്രഹ്മലോകത്തേക്ക് പോയാൽ, നീ നിന്റെ കർത്തവ്യം പാലിച്ച് അവിടെ എന്നെ ഓർക്കണം.
ഇത്യുക്ത്വാ താം സ്വപത്നീം സ പ്രേഷയാമാസ ചാശ്രമമ് ൧൬.
ഇങ്ങനെ ഭാര്യയോട് പറഞ്ഞ്, അവളെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് അയച്ചു.
സമാധിനാ പരേണൈവ വിസൃജ്യ സ്വം കലേവരമ് ൧൬.
ഉയർന്ന ധ്യാനത്തോടെ, അവൻ സ്വന്തം ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചു.
ദധീചിനാമാ മുനിവൃംദവര്യഃ ശിവപ്രിയഃ ശിവദീക്ഷാഭിയുക്തഃ ൧൬.
ദധീചി എന്ന മഹർഷി, സന്യാസികളുടെ കൂട്ടത്തിൽ പ്രധാനനും ശിവപ്രിയനും ശിവദീക്ഷയിൽ അർപ്പിതനുമായിരുന്നു.
തതഃ സര്വേ സുരഗണാ ദൃഷ്ട്വാ തം വിലയം ഗതമ് ൧൭.
അതിനുശേഷം, ദേവതകൾ എല്ലാവരും അവൻ ലയിച്ചുപോയത് കണ്ടു.
സുരഭിം ചാഹ്വയിത്വാഥ തദോവാച ശചീപതിഃ ൧൭.
അവർ സുരഭിയെ വിളിച്ചു, പിന്നെ ശചീപതി അവളോട് പറഞ്ഞു.
തഥേതി ച വചോമത്വാ തത്ക്ഷണാദേവ ലിഹ്യ തത് ൧൭.
അവൾ 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞു, ഉടൻ അതിനെ നക്കിക്കളഞ്ഞു.
ജഗൃഹുസ്താനി ചാസ്ഥീനി ചക്രുഃ ശസ്ത്രാണി വൈ സുരാഃ ൧൭.
അവർ ആ അസ്ഥികൾ എടുത്തു, ദേവന്മാർ ആയുധങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി.
അന്യാനി ചാസ്ഥീനി ബഹൂനി തസ്യ ഋഷേസ്തദാനീം ജഗൃഹുഃ സുരാശ്ച ൧൭.
അപ്പോൾ ദേവന്മാർ ആ മഹർഷിയുടെ മറ്റു പല അസ്ഥികളും എടുത്തു.
ശസ്ത്രാണി കൃത്വാ തേ സര്വേ മഹാബലപരാക്രമാഃ ൧൭.
അവർ ആയുധങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി, ആ മഹാബലശാലികളും വീര്യശാലികളും ഒരുമിച്ചു.
തതഃ സുവര്ച്ചാശ്ച ദധീചിപത്നീ യാ പ്രേഷിതാ സാ സുരകാര്യസിദ്ധയേ ൧൭.
അതിനുശേഷം ദധീചിയുടെ ഭാര്യയായ സുവർചാ, ദേവതകളുടെ കാര്യം സാധിക്കാനായി അയച്ചവളായിരുന്നു.