ന കലേരുപതാപോഽത്ര നാസുരൈരപി പീഡനമ്
ഇവിടെ കലിയുഗത്തിന്റെ കഷ്ടതയും അസുരന്മാരുടെ പീഡനവും ഒന്നുമില്ല.
പൂര്വജന്മകൃതൈഃ പുണ്യൈര്ലബ്ധവീര്യമഹോദയഃ
നിന്റെ മുമ്പത്തെ ജന്മത്തിലെ നല്ല പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലമായി വലിയ ശക്തിയും ഐശ്വര്യവും ലഭിച്ചു.
ശിവേന ദത്താ വിഭവാസ്തവ പൂര്വതപോബലാത്
നിന്റെ മുമ്പത്തെ തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ ശിവൻ തന്നെയാണ് ഈ സമ്പത്ത് നിനക്കു നൽകിയത്.
അത്ര ധര്മാത്മനാം വാസഃ ശിവഭക്തിമതാം സദാ
ഇവിടെ ധർമ്മത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവരും ശിവഭക്തരായവരും എപ്പോഴും വസിക്കുന്നു.
ഐശ്വര്യ്യമതുലം പ്രാപ്തോ ബലമന്യദ്ദുരാസദമ് 1.3.1.10.
നിനക്ക് ഉപമയില്ലാത്ത ഐശ്വര്യവും മറ്റുള്ളവർക്ക് അതിജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത ശക്തിയും ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
മയാ കന്യാ പുനര്ദൃഷ്ടാ വിശേഷാദബലാ മതാ
ആ പെൺകുട്ടിയെ ഞാൻ വീണ്ടും കണ്ടു; അവൾക്ക് പ്രത്യേകമായി ശക്തിയില്ലെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.
അഥവാ യുക്തിഭേദൈസ്ത്വം ശാസ്ത്രൈര്വാ ശിവസംമതൈഃ
അല്ലെങ്കിൽ, നീ വിവിധ തർക്കങ്ങളാലോ ശിവൻ അംഗീകരിച്ച ശാസ്ത്രങ്ങളാലോ—
യേന ലോകാന്സമസ്താംസ്ത്വം ബാധസേ ബലഗര്വിതഃ
—നിന്റെ ശക്തിയിൽ അഭിമാനിച്ച് എല്ലാ ലോകത്തെയും ഉപദ്വേഷിക്കുന്നു.
ആനീയ സകലം സൈന്യമഗ്രേ സ്ഥാപയ സായുധമ്
നിന്റെ മുഴുവൻ സൈന്യവും ആയുധധാരികളായി മുന്നിൽ കൊണ്ടുവന്ന് നിരത്തി.
മച്ഛസ്ത്ര പരികൃത്തസ്യ സസൈന്യസ്യ തവായുഷഃ
എന്റെ ആയുധം കൊണ്ട് നിന്റെ ജീവനും സൈന്യവും ഒത്തിരിയ്ക്കപ്പെടുമ്പോൾ—
വാര്യമാണോഽപി പൂര്വേണ കര്മണാ പ്രേരിതോ ജനഃ
മുമ്പത്തെ കർമ്മം തടഞ്ഞാലും, ഒരു മനുഷ്യൻ കർമ്മം കൊണ്ടു തന്നെ പ്രേരിതനാവുന്നു.
ത്വയാപി കരുണാവാക്യം വക്തവ്യം കില ഭൂരിഭിഃ
നീയും അനേകം കാരുണ്യവാക്കുകൾ പറയേണ്ടതുണ്ട്.
ഇതി ഗൌര്യാ സമാദിഷ്ടാ വാചം കപിമുഖോ മുനിഃ
ഗൗരിയുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം കപിമുഖനായ മുനി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
സോഽപി സര്വം സമാകര്ണ്യ ക്രോധവേഗസമാകുലഃ
അവനും എല്ലാം കേട്ടശേഷം കോപത്തിന്റെ ആവേശത്തിൽ അലയ്ക്കപ്പെട്ടു.
അഥ സൈന്യം നിജം സര്വം സമാഹൂയ ദുരാശയഃ 1.3.1.10.
ശേഷം, ദുഷ്ടഹൃദയനായ അവൻ തന്റെ മുഴുവൻ സൈന്യവും വിളിച്ചു കൂട്ടി—
യുഗാംതസമയോദ്വേലചതുരര്ണവസംനിഭമ്
അത് യുഗാന്തസമയത്ത് ഉയിർക്കുന്ന നാലു സമുദ്രങ്ങളെപ്പോലെ തോന്നി.
അഥ ഗൌരീ സമാലോക്യ ദൈത്യാനാം സൈന്യമദ്ഭുതമ്
ശേഷം, ഗൗരി ദൈത്യരുടെ അത്ഭുതകരമായ സൈന്യം കണ്ടു.
ഏകപാദാക്ഷിചരണാ ലംബകര്ണപയോധരാഃ
അവർക്ക് ഒരു കാൽ, ഒരു കണ്ണ്, ഒരു ചരണം, തൂങ്ങിയ ചെവികളും മുലകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
അഹം ഗ്രസാമി സകലമപര്യാപ്തമിദം മമ
എനിക്ക് ഇതൊന്നും മതിയാകുന്നില്ല, അതിനാൽ എല്ലാം ഞാൻ തിന്നു തീർക്കുന്നു.
കിം ത്വയാത്ര പുനഃ കാര്യം വീക്ഷ്യ ത്വം തിഷ്ഠ കേവലമ്
നിനക്ക് ഇവിടെ ഇനി എന്ത് ചെയ്യാനുണ്ട്? നീ വെറുതെ നിന്നു നോക്കുക മാത്രമതി.
തേഷാം കഥയതാം ശംഖം ഗണാനാം യോഗിനീഗണൈഃ
അവരിങ്ങനെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ യോഗിനീകളുടെ കൂട്ടം ശംഖം മുഴക്കി.
ആലോക്യ താം തഥാരൂപാമാപതംസ്തസ്യ സൈനികാഃ
അവളെ അങ്ങനെയൊരു ഭയാനക രൂപത്തിൽ മുന്നോട്ട് വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ സൈനികർ—
വവൃഷുഃ ശസ്ത്രവര്ഷാണി ദൈത്യാഃ പ്രതിദിഗന്തരമ്
ദൈത്യർ എല്ലാ ദിക്കുകളിലേക്കും ആയുധങ്ങളുടെ മഴ പെയ്യിച്ചു.
രഥാനാം വാരണേംദ്രാണാം ഹയാനാം ലക്ഷകോടിഭിഃ
ലക്ഷക്കണക്കിന് രഥങ്ങളും ആനകളും കുതിരകളും അണിനിരന്നു.
മാതരോ വിവിധാകാരാ ഡാകിന്യോ യോഗിനീഗണാഃ 1.3.1.10.
നാനാവിധ രൂപങ്ങളിലുള്ള മാതാക്കൾ, ഡാകിനികൾ, യോഗിനീകളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ—
ദേവ്യാ സൃഷ്ടേന സൈന്യേന ദുര്ജയേന മഹാസുരാഃ
ദേവി സൃഷ്ടിച്ച അതിജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത സൈന്യത്തെ മഹാസുരന്മാർ നേരിട്ടു.
ദേവീ ച സായുധാ ദൃഷ്ടാ ജ്വലംതീ നിഹതാസുരൈഃ
ദേവിയെ ആയുധധാരിണിയായി, തീപോലെ ജ്വലിച്ചുകൊണ്ട്, കൊല്ലപ്പെട്ട അസുരന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവളായി കണ്ടു.
യദാ കൈലാസശിഖരാത്പ്രാപ്താ കര്ത്തും തപോ ഭുവമ്
കൈലാസശിഖരത്തിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിൽ വന്ന് തപസ്സു ചെയ്യാൻ അവൾ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ,
ദുംദുഭിഃ സത്യവത്യാഖ്യാ തഥാ ചാന്തവതീ പരാ
അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു ദുണ്ടുഭി എന്ന സത്യവതിയും, അതുപോലെ പരമമായ അന്തവതിയും.
ദേവ്യാ സൃഷ്ടാ ച ചാമുംഡാ ദംഷ്ട്രാവലയഭീപണാ
ദേവി സൃഷ്ടിച്ച ചാമുണ്ഡയും, ഭയാനകമായ പല്ലുകളും പല്ല് കങ്കണങ്ങളും ധരിച്ചവളായിരുന്നു.