ശച്യാ സമേതോ ഹി തദാ പുരംദരോ ബഭൂവ വിശ്വാധിപതിര്മഹാത്മാ ൧൬.
അപ്പോൾ ശചിയോടൊപ്പം ചേർന്ന് പുരന്ദരൻ ലോകത്തിന്റെ അധിപതിയും മഹാത്മാവും ആയി.
തദാഗ്നയഃ ശോഭനാ വായവശ്ച സര്വേ ഗ്രഹാഃ സുപ്രഭാഃ ശാംതിയുക്താഃ ൧൬.
അന്നേരം അഗ്നികൾ ഭംഗിയോടെ കത്തിയിരുന്നു, കാറ്റുകൾ എല്ലാം ശുഭമായിരുന്നു, ഗ്രഹങ്ങൾ പ്രകാശവും സമാധാനവും നിറഞ്ഞവയായിരുന്നു.
പ്രസന്നാനി തഥാ ഹ്യാസന്മനാംസി ച മനസ്വിനാമ്॥ ൧൬.
അതുപോലെ, ജ്ഞാനികളുടെ മനസ്സുകൾ ശാന്തമായി.
നദ്യശ്ചാമൃതവാഹിന്യോ വൃക്ഷാ ഹ്യാസന്സദാഫലാഃ ൧൬.
നദികൾ അമൃതം ഒഴുകിച്ചു, മരങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും പഴങ്ങൾ കൊടുത്തു.
ഐകപദ്യേന സര്വേഷാമിംദ്രലോകനിവാസിനാമ് ൧൬.
ഇന്ദ്രലോകത്തിലെ എല്ലാ വാസികളും ഐക്യത്തോടെ നടന്നു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ ത്വഷ്ടാ ദൃഷ്ട്വാ ചേംദ്രമഹോത്സവമ് ൧൬.
ഇതിനിടയിൽ, ത്വഷ്ടാവ് ഈ ഇന്ദ്രന്റെ മഹോത്സവം കണ്ടു.
ജഗാമ നിര്വേദപരസ്തപസ്തപ്തും സുദാരുണമ് ൧൬.
അവൻ നിരാശനായി, കടുത്ത തപസ്സ് ചെയ്യാൻ പോയി.
ത്വഷ്ടാരമബ്രവീത്തുഷ്ടോ വരം വരയ സുവ്രത വരം പുത്രോ ഹി ദാത്വോയ ദേവാനാം ഹി ഭയാവഹഃ॥ ൧൬.
സന്തോഷത്തോടെ, അവനോട് ദൈവം പറഞ്ഞു: 'നല്ല വ്രതം പാലിക്കുന്നവനേ, ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കു; ഞാൻ നിന്നെ ഒരു മകനാൽ അനുഗ്രഹിക്കും, അവൻ ദേവന്മാർക്ക് ഭയം ഉണ്ടാക്കും.'
തഥേതി ച വരോ ദത്തോ ബ്രഹ്മണാ പരമേഷ്ഠിനാ ൧൬.
'അങ്ങനെ തന്നെ,' എന്നു അവൻ സമ്മതിച്ചു; ബ്രഹ്മാവ്, പരമേശ്വരൻ, ആ വരം നൽകി.
വൃത്രനാമാംകിതസ്തത്ര ദൈത്യോ ഹി പരമാദ്ഭുതഃ ൧൬.
അവിടെ അത്ഭുതകരമായ ശക്തിയുള്ള വൃത്രൻ എന്ന പേരിലുള്ള ഒരു ദാനവൻ ജനിച്ചു.
പാതാലാന്നിര്ഗതാ ദൈത്യാ യേ പുരാഽമൃതമംഥനേ ൧൬.
പണ്ടു അമൃതം മഥിക്കുമ്പോൾ പാതാളത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വന്ന ദാനവന്മാർ,
സര്വം മഹീതലം വ്യാപ്തം തേനൈകേന മഹാത്മനാ॥ ൧൬.
അവരെയെല്ലാം ആ മഹാത്മാവ് ഭൂമിയിൽ ഒരുമിച്ച് ഉൾക്കൊണ്ടു.
തദാ സര്വേഽപി ഋഷയോ വധ്യമാനാസ്തപസ്വിനഃ ൧൬.
അന്നേരം എല്ലാ ഋഷിമാരും തപസ്സുകാർക്കും കൊല്ലപ്പെടുകയായിരുന്നു.
തഥാ ചേംദ്രാദയോ ദേവാ ഗംധര്വാഃ സമരുദ്ഗണാഃ ൧൬.
അതു പോലെ ഇന്ദ്രനും മറ്റു ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും മരുത് ദേവതകളും അന്നേരം അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു.
ഭവദ്വധാര്ഥം ജനിതസ്തപസാ പരമേണ തു ൧൬.
നിന്റെ വധത്തിനായി പരമമായ തപസ്സിലൂടെ അവൻ ജനിച്ചു.
തഥാപി യത്നഃ ക്രിയതാം യഥാ വധ്യോ ഭവേദസൌ ൧൬.
എങ്കിലും അവനെ കൊല്ലാൻ കഴിയുന്ന വിധം ശ്രമം നടത്തണം.
യദാ ഇംദ്രോ ഹി ഹത്യായാ വിമുക്തഃ സ്ഥാപിതോ ദിവി ൧൬.
ഇന്ദ്രൻ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായി സ്വർഗത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ,
ശസ്ത്രാണ്യസ്ത്രാണ്യനേകാനി സംക്ഷിപ്താനി ഹ്യബുദ്ധിതഃ ൧൬.
അനവധി ആയുധങ്ങളും അസ്ത്രങ്ങളും അവബോധമില്ലാതെ താഴെ വീണു.
തച്ഛ്രുത്വാ പ്രഹസന്വാക്യം ദേവാന്ബ്രഹ്മാ തദാഽബ്രവീത് ൧൬.
അത് കേട്ടു ബ്രഹ്മാവ് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ദേവന്മാരോട് അന്നേരം പറഞ്ഞു.
ഗത്വാ ദേവാസ്തദാ സര്വേ നാപശ്യന്സ്വം സ്വമായുധമ് ൧൬.
അന്നേരം എല്ലാ ദേവന്മാരും പോയി, പക്ഷേ തങ്ങളുടെ ആയുധങ്ങൾ കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
പുനര്ബ്രഹ്മാണമാഗാത്യ ഊചുഃ സര്വേ മുനേര്വചഃ॥ ൧൬.
അവരൊക്കെ വീണ്ടും ബ്രഹ്മാവിനരികിലേക്കു ചെന്നു, മുനിയുടെ വാക്കുകൾ എല്ലാവരും പറഞ്ഞു.
ബ്രഹ്മോവാച തദാ ദേവാന്സര്വേഷാം കാര്യസിദ്ധയേ ൧൬.
അപ്പോഴാണ് ബ്രഹ്മാവ് ദേവന്മാരോടൊത്ത് അവരുടെ ലക്ഷ്യം നേടാൻ വേണ്ടിയാണ് സംസാരിച്ചത്.
തച്ഛ്രുത്വാ ബ്രാഹ്മണോ വാക്യം ശക്രോ വചനമബ്രവീത്॥ ൧൬.
ബ്രാഹ്മണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ശക്രൻ തന്റെ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
വിശ്വരൂപോ ഹതോ ദേവ ദേവാനാം കാര്യസിദ്ധയേ ൧൬.
വിശ്വരൂപൻ ദേവന്മാരുടെ ലക്ഷ്യം നേടാൻ വേണ്ടി കൊല്ലപ്പെട്ടു.
തഥാ പുരോധസാ ചൈവ നിഃശ്രീകസ്തത്ക്ഷണാത്കൃതഃ ൧൬.
അവിടെ പുരോഹിതനും അതേ നിമിഷം ഭാഗ്യരഹിതനായി.
ദധീചം ഘാതയിത്വാ വൈ തസ്യാസ്ഥീനി ബഹൂന്യപി ൧൬.
ദധീചിയെ കൊന്ന് അവന്റെ അനേകം അസ്ഥികൾ എടുത്തു.
ത്വഷ്ട്രാ ഹി ജനിതോ യോ വൈ വൃത്രോ നാമൈഷ ദൈത്യരാട് ശക്രേണോക്തം നിശമ്യാഥ ബ്രഹ്മാ വാക്യമുവാച ഹ॥ ൧൬.
ത്വഷ്ടാവ് ജനിപ്പിച്ചവൻ വൃത്രൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ദാനവരാജാവാണ്. ശക്രന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ബ്രഹ്മാവ് അപ്പോഴാണ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
അര്ഥശാസ്ത്രപരേണൈവ വിധിനാ തമബോധയത് ഹംതുകാമം ജിഘാംസീയാന്ന തേന ബ്രഹ്മഹാ ഭവേത്॥ ൧൬.
നീതിശാസ്ത്രത്തിലെ വിധിപ്രകാരം അവനെ ഉപദേശിച്ചു; കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ അങ്ങനെ ചെയ്താൽ ബ്രഹ്മഹത്യക്കാരനാവില്ല.
ദധീചസ്യ വധാദ്ബ്രഹ്മന്നഹം ഭീതോ ന സംശയഃ ൧൬.
ബ്രഹ്മനേ, ദധീചിയുടെ വധത്തിൽ നിന്ന് എനിക്ക് ഭയം ഇല്ല, അതിൽ സംശയമില്ല.
അതോ ന കാര്യമസ്മാഭിര്ബ്രാഹ്മണാനാം തു ഹേലനമ് ൧൬.
അതിനാൽ നാം ബ്രാഹ്മണന്മാരെ അവഹേളിക്കരുത്.