തസ്മാത്സര്വൈര്ഭവദ്ഭിശ്ച ഗംതവ്യം യത്ര സ പ്രഭുഃ ൧൬.
അതിനാൽ നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ആ പ്രഭുവുള്ളിടത്തേക്ക് പോകണം.
അവജ്ഞാമാത്രക്ഷുബംധേന ത്വയാ ശപ്തഃ പുരംദരഃ ൧൬.
നീ ചെയ്ത ചെറിയ അവഗണന കൊണ്ടാണ് പുരന്ദരൻ ശപിക്കപ്പെട്ടത്.
നിരസ്തോഽപി ഹി തസ്മാത്ത്വമവസാനപരോ ഭവ॥ ൧൬.
നീ അവനെ പുറത്താക്കിയാലും, ഫലത്തിൽ ശ്രദ്ധയോടെ തുടരണം.
യഥാ മദര്ഥമാനീതൌ ശക്രേ ജീവതി താവുഭൌ ൧൬.
ഇന്ദ്രൻ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതുവരെ, അവരെ ഇരുവരെയും എന്റെ വേണ്ടി കൊണ്ടുവരണം.
കോഽപി സൌഭാഗ്യവാഁല്ലോകേ തവ ക്ഷേത്രേ ജനിഷ്യതി ൧൬.
നിന്റെ പ്രദേശത്ത് ഈ ലോകത്ത് ആരോ ഭാഗ്യവാൻ ജനിക്കും.
ഗച്ഛ ശീഘ്രം സുരൈഃസാര്ദ്ധം ശക്രമാനയ മ ചിരമ് ൧൬.
ദേവന്മാരോടൊപ്പം നീ വേഗത്തിൽ പോയി ഇന്ദ്രനെ വൈകാതെ കൊണ്ടുവരിക.
ശച്യോക്തം വചനം ശ്രുത്വാ സുരൈഃ സാര്ദ്ധം ജഗാമ സഃ ൧൬.
ശചിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, അവൻ ദേവന്മാരോടൊപ്പം പോയി.
സരസസ്തീരമാസാദ്യ തേ ശക്രം ചാഭ്യവാദയന് ൧൬.
അവർ തടാകത്തിൻ്റെ കരയിൽ എത്തി, ഇന്ദ്രനെ വന്ദിച്ചു.
ഉവാച ദേവാനേദേവേശഃ കസ്മാദ്യൂയമിഹാഗതാഃ അപ്സു തിഷ്ഠാമി ഭോ ദേവാ ഏകാകീ തപസാന്വിതഃ॥ ൧൬.
ദേവന്മാരുടെ പ്രഭു പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങൾക്ക് ഇവിടെ എന്തിനാണ് വന്നത്? ഞാൻ ജലത്തിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.'
തച്ഛ്രുത്വാ വചനം തസ്യ സര്വേ ദേവാഃ ശതക്രതോഃ ൧൬.
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ദേവന്മാരും ശതക്രതുവും ശ്രദ്ധിച്ചു.
ഏതാദൃശം ന വാച്യം തേ പരേഷാമുപകാരതഃ ൧൬.
മറ്റുള്ളവരുടെ സഹായം പരിഗണിച്ചാൽ, ഇങ്ങനെയുള്ള വാക്കുകൾ നീ പറയരുത്.
വിശ്വകര്മസുതേനൈവ കൃതം യാജനമദ്ഭുതമ് ൧൬.
വിശ്വകർമ്മയുടെ മകനാണ് ആ അത്ഭുതമായ യാഗം നടത്തിയത്.
തസ്മാദ്വതസ്ത്വയാ ദേവ പരേഷാമുപകാരതഃ ൧൬.
അതിനാൽ, ദേവാ, നീയും മറ്റുള്ളവർക്കു സഹായം ചെയ്യണം.
ഏവം വിവദമാനേഷു ദേവേഷു ച തദാഽബ്രവീത് ൧൬.
അങ്ങനെ ദേവന്മാർ തമ്മിൽ വാദിക്കുമ്പോൾ, അപ്പോൾ അവൻ പറഞ്ഞു.
തദാ ബൃഹസ്പതിര്വാക്യമുവാച സഹസൈവ തു॥ ൧൬.
അപ്പോൾ ബൃഹസ്പതി ഉടൻ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
വാസാര്ഥം ച കരിഷ്യാമഃ സ്ഥാനാനി തവ സാംപ്രതമ് ൧൬.
നിനക്ക് താമസിക്കാൻ ഞങ്ങൾ ഇപ്പോൾ സ്ഥലങ്ങൾ ഒരുക്കും.
വിമൃശ്യ സര്വേ വിഭജുശ്ചതുര്ദ്ധാ ഹത്യാം സുരാസ്തേ ഋഷയോ മനീഷിണഃ ൧൬.
എല്ലാ ദേവന്മാരും ജ്ഞാനികളായ ഋഷിമാരും ആ കൊലപാതകത്തിന്റെ പാപം നാലായി വിഭജിച്ചു, ആലോചിച്ച് തീരുമാനിച്ചു.
ആദൌ ക്ഷമാം പ്രതി തദാ ഊചുഃ സര്വേ ദിവൌകസഃ ൧൬.
അതിനുശേഷം ആദ്യം ദേവന്മാർ എല്ലാവരും ഭൂമിയെ ക്ഷമ ചോദിച്ച് അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
സുരാണാം തദ്വചഃ ശ്രുത്വാ ധരിത്രീ കംപിതാഽവദത് ൧൬.
ദേവന്മാരുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട ഭൂമി വിറച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
അഹം ഹി സര്വഭൂതാനാം ധാത്രീ വിശ്വം ധരാമ്യഹമ് ൧൬.
എനിക്ക് എല്ലാ ജീവികളും ആശ്രയമാണ്; ഞാൻ ഈ ലോകം മുഴുവൻ ചുമക്കുന്നു.
പൃഥ്വയാസ്തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ബൃഹസ്പതിരുവാച താമ് ൧൬.
ഭൂമിയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം ബൃഹസ്പതി അവളോട് പറഞ്ഞു.
യദാ യദുകുലേ ശ്രീമാന്വാസുദേവോ ഭവിഷ്യതി ൧൬.
യദുകുലത്തിൽ മഹത്വമുള്ള വാസുദേവൻ ജനിക്കുമ്പോൾ—
കുരു വാക്യം ത്വമസ്മാകം നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ॥ ൧൬.
—അപ്പോൾ നീ ഞങ്ങളുടെ വാക്കനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കണം; ഇതിൽ സംശയം വേണ്ട.
ഇത്യുക്താ പൃഥിവീ തേഷാം നിഷ്പാപാ സാകരോദ്വചഃ ൧൬.
അങ്ങനെ അവർ പറഞ്ഞതിനു ശേഷം, പാപം ഇല്ലാതായ ഭൂമി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഹത്യാംശോ ഹി ഗ്രഹീതവ്യോ ഭവദ്ഭിഃ കാര്യസിദ്ധയേ ൧൬.
നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ഈ കൊലപാതകത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം ഏറ്റെടുക്കണം, കാര്യസിദ്ധിക്കായി.
വയം സര്വേ തഥാ ഭൂതാസ്താപസാനാം ഫലപ്രദാഃ ൧൬.
ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ, ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും തപസ്സുകാര്ക്ക് ഫലം നൽകുന്നവരാകും.
പാപിനോ ഹി മഹാഭാഗാസ്തസ്മാത്സര്വം വിമൃശ്യതാമ് ൧൬.
പാപികൾക്ക് വലിയ ഭാഗ്യം ഉണ്ടാകുന്നു; അതിനാൽ എല്ലാം ആലോചിക്കണം.
മാ ചിംതാ ക്രിയതാം സര്വൈഃ പ്രസാദാച്ച ശതക്രതോഃ ൧൬.
ആർക്കും വിഷമിക്കേണ്ട; ശതക്രതു എന്ന ഇന്ദ്രന്റെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടു,
തതോ വിടപിനോ നിത്യം യൂയം സര്വേ ഭവിഷ്യഥ ൧൬.
—അതിനുശേഷം നിങ്ങൾ എല്ലാവരും എപ്പോഴും മരങ്ങൾ ആയിരിക്കും.
തതോ ഹ്യപഃ സമാഹൂയ ഊചുഃ സര്വേ ദിവൌകസഃ ൧൬.
അതിനുശേഷം വെള്ളങ്ങളെ വിളിച്ചു ചേർത്ത്, ദേവന്മാർ എല്ലാവരും സംസാരിച്ചു.