അഗസ്ത്യഃ ശിബികാവാഹീ തതഃ ക്രുദ്ധോഽശപന്നൃപമ് ൧൫.
അഗസ്ത്യൻ ശിബിക ചുമന്നപ്പോൾ, കോപത്തോടെ രാജാവിനെ ശപിച്ചു.
ശാപോക്തിമാത്രതോ രാജാ പതിതോ ബ്രാഹ്മണസ്യ ഹി ൧൫.
ശാപം ഉച്ചരിച്ച ഉടനെ രാജാവ് ആ ബ്രാഹ്മണന്റെ ശക്തിയിൽ വീണുപോയി.
യഥാ ഹി നഹുഷോ ജാതസ്തഥാ സര്വേഽപി താദൃശാഃ ൧൫.
നഹുഷൻ എങ്ങനെയായോ അതുപോലെ തന്നെയാണ് അത്തരം എല്ലാവരും ആകുന്നത്.
തസ്മാസര്വപ്രയത്നേന പദം പ്രാപ്യ വിചക്ഷണൈഃ ൧൫.
അതിനാൽ, എല്ലാ ശ്രമത്തോടും കൂടി, ബുദ്ധിമാന്മാർ ലഭിച്ച സ്ഥാനത്തെ സൂക്ഷിക്കണം.
തഥൈവ നഹുഷഃ സര്പ്പോ ജാതോരണ്യേ മഹാഭയേ ൧൫.
അതു പോലെ തന്നെ, ഭയാനകമായ കാടിൽ നഹുഷൻ ഒരു പാമ്പായി ജനിച്ചു.
തഥൈവ തേ സുരാഃ സര്വേ വിസ്മയാവിഷ്ടചേതസഃ ൧൫.
അതു പോലെ തന്നെ, എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും മനസ്സിൽ അത്ഭുതം നിറഞ്ഞു.
ന മര്ത്യ ലോകോ ന സ്വര്ഗോ ജാതോ ഹ്യസ്യ ദുരാത്മനഃ ൧൫.
ഈ ദുഷ്ടഹൃദയനു മനുഷ്യലോകവും സ്വർഗ്ഗവും ഒന്നും ശേഷിച്ചില്ല.
യാജ്ഞികോ ഹ്യപരോ ലോകേ കഥ്യതാം ച മഹാമുനേ ൧൫.
'മഹർഷേ, യാഗവിദ്യയുള്ള മറ്റൊരാളെയും ലോകത്ത് പറയാം.'
യയാതിം ച മഹാഭാഗാ ആനയധ്വം ത്വരാന്വിതാഃ ൧൫.
'വളരെയധികം ഭാഗ്യശാലിയായ യയാതിയെ വേഗത്തിൽ കൊണ്ടുവരിക.'
വിമാനമാരുഹ്യ തദാ മഹാത്മാ യയൌ ദിവം ദേവദൂതൈഃ സമേതഃ ൧൫.
അപ്പോൾ മഹാത്മാവായ യയാതി ദേവദൂതന്മാരോടൊപ്പം ദിവ്യവിമാനത്തിൽ കയറി സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയി.
ആയാതഃ സോഽമരാവത്യാം ത്രിദശൈരഭിതോഷിതഃ ൧൫.
അവൻ അമരാവതിയിൽ എത്തി, ദേവന്മാർ അവനെ ആദരത്തോടെ സ്വീകരിച്ചു.
നാരദേനൈവമുക്തസ്തു ത്വം രാജാ യാജ്ഞികോ ഹ്യസി ൧൫.
നാരദൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, നീ യജ്ഞങ്ങൾക്കു ഭക്തിയുള്ള രാജാവാണ്.
യേ പ്രാപ്നുവംതി ധര്മിഷ്ഠാ ദൈവേന പരമം പദമ് ൧൫.
നന്മയുള്ളവർ ദൈവാനുഗ്രഹത്തോടെ പരമാവസ്ഥയെ പ്രാപിക്കുന്നു.
പതംതി നരകേ ഘോരേ സ്തബ്ധാ വൈ നാത്ര സംശയഃ॥ ൧൫.
അഹങ്കാരമുള്ളവർ ഭയങ്കരമായ നരകത്തിൽ വീഴും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
യൈഃ കൃതം പുണ്യം തേഷാം വിഘ്നഃ പ്രജായതേ ൧൫.
പുണ്യം നേടിയവർക്കു തടസ്സങ്ങൾ ഉണ്ടാകും.
മഹാദാനാനി ദത്താനി അന്നദാനയുതാനി ച ൧൫.
വലിയ ദാനങ്ങൾ നൽകിയിട്ടുണ്ട്, അന്നദാനവും കൂടെ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
തഥൈവ സര്വാണ്യപി ചോത്തമാനി ദാനാനി ചോക്താനി മനീഷിഭിര്യദാ ൧൫.
അങ്ങനെ, ജ്ഞാനികൾ പറഞ്ഞ എല്ലാ ഉത്തമദാനങ്ങളും നൽകിയിട്ടുണ്ട്.
യജ്ഞൈരിഷ്ടം വാജപേയാതിരാത്രൈര്ജ്യോതിഷ്ടോമൈ രാജസൂയാദിഭിശ്ച ൧൫.
വാജപേയ, അതിരാത്ര, ജ്യോതിഷ്ടോമ, രാജസൂയം തുടങ്ങിയ യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തപ്പെട്ടു.
ദേവദേവോ ജഗന്നാഥ ഇഷ്ടോ യജ്ഞൈരനേകശഃ ൧൫.
ദേവന്മാരുടെ ദേവനും ലോകത്തിന്റെ രക്ഷകനുമായവൻ, അനേകം യജ്ഞങ്ങൾകൊണ്ട് ആരാധിക്കപ്പെട്ടു.
പത്നീത്വേന ചതുര്ഭ്യശ്ച ദത്താഃ കന്യാ മുനേ തദാ ൧൫.
അപ്പോൾ നാലു മുനികൾക്ക് ഭാര്യയായി പുത്രികളെ നൽകി.
ഏവം ഭൂതാന്യനേകാനി സുകൃതാനി മയാ പുരാ ൧൫.
ഇങ്ങനെ, അനേകം നല്ല പ്രവൃത്തികൾ ഞാൻ മുമ്പ് നടത്തി.
ഭൂയഃ പൃഷ്ടഃ സര്വദേവൈഃ സ രാജാ കൃതം സര്വം ഗുപ്തമേവ യഥാര്ഥമ് ൧൫.
പിന്നെ എല്ലാ ദേവന്മാരും വീണ്ടും ചോദിച്ചപ്പോൾ, രാജാവ് സത്യമായി ചെയ്തതൊക്കെയും മറയ്ക്കാതെ പറഞ്ഞു.
വചോ നിശമ്യ ദേവാനാം യയാതിരമിതദ്യുതിഃ ൧൫.
ദേവന്മാരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, അതുല്യമായ തേജസ്സുള്ള യയാതി—
കഥിതം സര്വമേതച്ച നിഃശേഷം വ്യാസവത്തദാ ൧൫.
ഇതെല്ലാം അപ്പോൾ വ്യാസൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ മുഴുവനായി വിവരിച്ചു.
തത്ക്ഷണാദേവ സര്വേഷാം സുരാണാം തത്ര പശ്യതാമ് ൧൫.
അക്ക്ഷണത്തുതന്നെ, അവിടെയുള്ള എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും കൺമുന്നിൽ—
അന്യോ ന ദൃശ്യതേ ലോകേ യാജ്ഞികോ യോ ഹി തത്ര വൈ ൧൫.
അപ്പോൾ, അവനുപോലുള്ള യജ്ഞശീലൻ ലോകത്ത് മറ്റൊരാളെയും കാണാനായില്ല.
സര്വേ സുരാശ്ച ഋഷയോഽഥ മഹാഫണീംദ്രാ ഗന്ധര്വയക്ഷഖഗചാരണകിംനരാശ്ച ൧൫.
എല്ലാ ദേവന്മാരും, ഋഷിമാരും, മഹാസർപ്പന്മാരും, ഗന്ധർവന്മാരും, യക്ഷന്മാരും, പക്ഷികൾ, ചാരണന്മാർ, കിന്നരന്മാർ എന്നിവരും—
തതഃ ശചീ താന്പ്രോവാച വാചം ധര്മാര്ഥസംയുതാമ് ൧൬.
അപ്പോൾ ശചി ധർമ്മവും ഉദ്ദേശവും നിറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അവരോട് പറഞ്ഞു.
ഗച്ഛത ത്വരിതാഃ സര്വേ ശക്രം ദ്രഷ്ടും വിചക്ഷണാഃ ൧൬.
നിങ്ങളെല്ലാവരും, ജ്ഞാനികൾ, വേഗത്തിൽ പോയി ഇന്ദ്രനെ കാണൂ.
ബഹൂനാം കാരണേനൈവ വിശ്വരൂപേ ഹി മംദധീഃ ൧൬.
നാനാവിധ കാരണങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് എന്റെ മനസ്സ് വിശ്വരൂപനെക്കുറിച്ച് ആശങ്കയാകുന്നത്.