ആപൂരിതദിശാഭോഗാ തേജസ്തത്സോഢുമക്ഷമഃ
അവളുടെ പ്രകാശം ദിക്കുകൾ മുഴുവൻ നിറച്ചു; അതിനെ സഹിക്കാൻ ആരും കഴിയില്ലായിരുന്നു,
അഥ തേജോ നിജം ഘോരം പ്രജ്വലത്സോഢുമക്ഷമമ്
പിന്നീട് അവളുടെ ഭയങ്കരമായ ജ്വലിച്ച തേജസ് സഹിക്കാൻ കഴിയാത്തതായി,
ഉപായേന നിഹംതവ്യോ ദുഷ്ടോഽയം മഹിഷാസുരഃ
ഏതെങ്കിലും മാർഗ്ഗം ഉപയോഗിച്ച് ഈ ദുഷ്ടൻ മഹിഷാസുരനെ കൊല്ലണം,
ദൂതോക്തിഭിഃ സമാകൃഷ്യ മൃദ്വീഭിര്മര്മവൃത്തിഭിഃ
ദൂതന്റെ മൃദുവായ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് അവനെ ആകർഷിച്ച്, നിർണായകമായ സ്ഥലത്ത് പ്രഹരിച്ച്,
അധര്മവൃത്തിയുക്താനാം ധര്മവാക്യപരിശ്രവാത് 1.3.1.10.
അധർമ്മത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവർക്ക് ധർമ്മവാക്യങ്ങൾ കേൾക്കുമ്പോൾ,
അഥവാ ധര്മബുദ്ധിസ്സന്യദി ശാംതോ ഭവിഷ്യതി
അല്ലെങ്കിൽ മനസ്സ് ധർമ്മത്തിലേക്ക് തിരിയുമ്പോൾ, സമാധാനം ഉണ്ടാകും,
തപസ്യദ്ഭിഃ സദാ കാര്യഃ കോപത്യാഗഃ ഫലാന്വിതഃ
തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവർക്ക് കോപം വിട്ടൊഴിയുന്നത് എപ്പോഴും ഫലപ്രദമാണ്,
ഇതി സംചിംത്യ സാ ഗൌരീ നാമ്നാ സുരഗുരും മുനിമ്
ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ച് ഗൗരി ദേവന്മാരുടെ ഗുരുവായ മുനിയെ പേരുപറഞ്ഞ് അഭിസംബോധന ചെയ്തു,
ഗച്ഛ ത്വം മായയാ യുക്തോ മഹര്ഷേ വാനരാനന
മഹർഷേ, വാനരമുഖനേ, നീ മായയോടെ പോകൂ,
മൈവ ത്വമരുണാദ്രീശമുപപീഡയ ദുര്മതേ
ദുഷ്ടനേ, നീ അരുണപർവതാധിപതിയെ ഉപദ്രവിക്കരുത്,
ന കലേരുപതാപോഽത്ര നാസുരൈരപി പീഡനമ്
ഇവിടെ കലിയുഗത്തിന്റെ കഷ്ടതയും അസുരന്മാരുടെ പീഡനവും ഒന്നുമില്ല.
പൂര്വജന്മകൃതൈഃ പുണ്യൈര്ലബ്ധവീര്യമഹോദയഃ
നിന്റെ മുമ്പത്തെ ജന്മത്തിലെ നല്ല പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലമായി വലിയ ശക്തിയും ഐശ്വര്യവും ലഭിച്ചു.
ശിവേന ദത്താ വിഭവാസ്തവ പൂര്വതപോബലാത്
നിന്റെ മുമ്പത്തെ തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ ശിവൻ തന്നെയാണ് ഈ സമ്പത്ത് നിനക്കു നൽകിയത്.
അത്ര ധര്മാത്മനാം വാസഃ ശിവഭക്തിമതാം സദാ
ഇവിടെ ധർമ്മത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവരും ശിവഭക്തരായവരും എപ്പോഴും വസിക്കുന്നു.
ഐശ്വര്യ്യമതുലം പ്രാപ്തോ ബലമന്യദ്ദുരാസദമ് 1.3.1.10.
നിനക്ക് ഉപമയില്ലാത്ത ഐശ്വര്യവും മറ്റുള്ളവർക്ക് അതിജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത ശക്തിയും ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
മയാ കന്യാ പുനര്ദൃഷ്ടാ വിശേഷാദബലാ മതാ
ആ പെൺകുട്ടിയെ ഞാൻ വീണ്ടും കണ്ടു; അവൾക്ക് പ്രത്യേകമായി ശക്തിയില്ലെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.
അഥവാ യുക്തിഭേദൈസ്ത്വം ശാസ്ത്രൈര്വാ ശിവസംമതൈഃ
അല്ലെങ്കിൽ, നീ വിവിധ തർക്കങ്ങളാലോ ശിവൻ അംഗീകരിച്ച ശാസ്ത്രങ്ങളാലോ—
യേന ലോകാന്സമസ്താംസ്ത്വം ബാധസേ ബലഗര്വിതഃ
—നിന്റെ ശക്തിയിൽ അഭിമാനിച്ച് എല്ലാ ലോകത്തെയും ഉപദ്വേഷിക്കുന്നു.
ആനീയ സകലം സൈന്യമഗ്രേ സ്ഥാപയ സായുധമ്
നിന്റെ മുഴുവൻ സൈന്യവും ആയുധധാരികളായി മുന്നിൽ കൊണ്ടുവന്ന് നിരത്തി.
മച്ഛസ്ത്ര പരികൃത്തസ്യ സസൈന്യസ്യ തവായുഷഃ
എന്റെ ആയുധം കൊണ്ട് നിന്റെ ജീവനും സൈന്യവും ഒത്തിരിയ്ക്കപ്പെടുമ്പോൾ—
വാര്യമാണോഽപി പൂര്വേണ കര്മണാ പ്രേരിതോ ജനഃ
മുമ്പത്തെ കർമ്മം തടഞ്ഞാലും, ഒരു മനുഷ്യൻ കർമ്മം കൊണ്ടു തന്നെ പ്രേരിതനാവുന്നു.
ത്വയാപി കരുണാവാക്യം വക്തവ്യം കില ഭൂരിഭിഃ
നീയും അനേകം കാരുണ്യവാക്കുകൾ പറയേണ്ടതുണ്ട്.
ഇതി ഗൌര്യാ സമാദിഷ്ടാ വാചം കപിമുഖോ മുനിഃ
ഗൗരിയുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം കപിമുഖനായ മുനി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
സോഽപി സര്വം സമാകര്ണ്യ ക്രോധവേഗസമാകുലഃ
അവനും എല്ലാം കേട്ടശേഷം കോപത്തിന്റെ ആവേശത്തിൽ അലയ്ക്കപ്പെട്ടു.
അഥ സൈന്യം നിജം സര്വം സമാഹൂയ ദുരാശയഃ 1.3.1.10.
ശേഷം, ദുഷ്ടഹൃദയനായ അവൻ തന്റെ മുഴുവൻ സൈന്യവും വിളിച്ചു കൂട്ടി—
യുഗാംതസമയോദ്വേലചതുരര്ണവസംനിഭമ്
അത് യുഗാന്തസമയത്ത് ഉയിർക്കുന്ന നാലു സമുദ്രങ്ങളെപ്പോലെ തോന്നി.
അഥ ഗൌരീ സമാലോക്യ ദൈത്യാനാം സൈന്യമദ്ഭുതമ്
ശേഷം, ഗൗരി ദൈത്യരുടെ അത്ഭുതകരമായ സൈന്യം കണ്ടു.
ഏകപാദാക്ഷിചരണാ ലംബകര്ണപയോധരാഃ
അവർക്ക് ഒരു കാൽ, ഒരു കണ്ണ്, ഒരു ചരണം, തൂങ്ങിയ ചെവികളും മുലകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
അഹം ഗ്രസാമി സകലമപര്യാപ്തമിദം മമ
എനിക്ക് ഇതൊന്നും മതിയാകുന്നില്ല, അതിനാൽ എല്ലാം ഞാൻ തിന്നു തീർക്കുന്നു.
കിം ത്വയാത്ര പുനഃ കാര്യം വീക്ഷ്യ ത്വം തിഷ്ഠ കേവലമ്
നിനക്ക് ഇവിടെ ഇനി എന്ത് ചെയ്യാനുണ്ട്? നീ വെറുതെ നിന്നു നോക്കുക മാത്രമതി.