ഇംദ്രാണീ കഥമദ്യൈവ നായാതി മമ സന്നിധൌ ൧൫.
ഇന്ദ്രാണി ഇന്ന് എനിക്ക് സമീപം വരാൻ എന്തുകൊണ്ട് തയ്യാറാവുന്നില്ല?
നഹുപസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ ബൃഹസ്പതിരുദാരധീഃ ൧൫.
നഹുഷന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ഉജ്ജ്വലബുദ്ധിയുള്ള ബൃഹസ്പതി
ശക്രസ്യ ദുര്നിമിത്തേന ഹ്യനീതോ നഹുഷോഽത്ര വൈ ൧൫.
ഇന്ദ്രന്റെ ദുഷ്ടകൃത്യത്തിന്റെ ഫലമായി നഹുഷൻ ഇവിടെ എത്തിക്കപ്പെട്ടു.
ശചീ പ്രഹസ്യ ചോവാച ബൃഹസ്പതിമകല്മഷമ് ഏകോനമശ്വമേധാനാം ശതം കൃതമനേന വൈ॥ ൧൫.
ശചി ചിരിച്ച് പാപരഹിതനായ ബൃഹസ്പതിയോട് പറഞ്ഞു: 'ഇവൻ ഒറ്റത്തവണ കുറവാണ്, അപ്പൊൾത്താണ് അശ്വമേധയാഗങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കിയിരിക്കുന്നത്.'
തസ്മാന്ന യോഗ്യോ പ്രഹസ്യ ചോവാച ബൃഹസ്പതിമകല്പണഷമ് അവാഹ്യവാഹനേനൈവ അത്രാഗത്യ ലഭേത മാമ്॥ ൧൫.
'അതിനാൽ അവൻ അർഹനല്ല,' ശചി വീണ്ടും ചിരിച്ച് ബൃഹസ്പതിയോട് പറഞ്ഞു. 'അവൻ ശിബികയിൽ കയറി എന്നെ നേടട്ടെ.'
തഥേതി ഗത്വാ ത്വരിതോ ബൃഹസ്പതിരുവാച തമ് ൧൫.
'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞ് ബൃഹസ്പതി വേഗത്തിൽ അവന്റെ അടുത്ത് പോയി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
തഥേതി മത്വാ രാജാസൌ നഹുഷഃ കാമമോഹിതഃ ൧൫.
'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്ന് മനസ്സിൽ കരുതി, കാമമോഹത്തിൽ അകപ്പെട്ട രാജാവ് നഹുഷൻ സമ്മതിച്ചു.
സ ബുദ്ധ്യാ ച ചിരം സ്മൃത്വാ ബ്രാഹ്മണാശ്ചതപസ്വിനഃ ൧൫.
അവൻ ദീർഘകാലം ആലോചിച്ച്, തപസ്സിലുള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഓർമ്മിച്ചു.
ദ്വാഭ്യാം ച തസ്യാഃ പ്രാപ്ത്യര്ഥമിതി മേ ഹൃദി വര്തതേ ൧൫.
'അവളെ നേടാൻ ഈ രണ്ടുപേരും വേണ്ടിയിരിക്കുന്നു' എന്നത് എന്റെ മനസ്സിൽ നിലനിൽക്കുന്നു.
ഉപവിശ്യ തദാ തസ്യാം ശിവബികായാം സമാഹിതഃ ൧൫.
അപ്പോൾ അവൻ ആ ശിബികയിൽ ഇരുന്ന് മനസ്സാക്ഷിയായി.
അഗസ്ത്യഃ ശിബികാവാഹീ തതഃ ക്രുദ്ധോഽശപന്നൃപമ് ൧൫.
അഗസ്ത്യൻ ശിബിക ചുമന്നപ്പോൾ, കോപത്തോടെ രാജാവിനെ ശപിച്ചു.
ശാപോക്തിമാത്രതോ രാജാ പതിതോ ബ്രാഹ്മണസ്യ ഹി ൧൫.
ശാപം ഉച്ചരിച്ച ഉടനെ രാജാവ് ആ ബ്രാഹ്മണന്റെ ശക്തിയിൽ വീണുപോയി.
യഥാ ഹി നഹുഷോ ജാതസ്തഥാ സര്വേഽപി താദൃശാഃ ൧൫.
നഹുഷൻ എങ്ങനെയായോ അതുപോലെ തന്നെയാണ് അത്തരം എല്ലാവരും ആകുന്നത്.
തസ്മാസര്വപ്രയത്നേന പദം പ്രാപ്യ വിചക്ഷണൈഃ ൧൫.
അതിനാൽ, എല്ലാ ശ്രമത്തോടും കൂടി, ബുദ്ധിമാന്മാർ ലഭിച്ച സ്ഥാനത്തെ സൂക്ഷിക്കണം.
തഥൈവ നഹുഷഃ സര്പ്പോ ജാതോരണ്യേ മഹാഭയേ ൧൫.
അതു പോലെ തന്നെ, ഭയാനകമായ കാടിൽ നഹുഷൻ ഒരു പാമ്പായി ജനിച്ചു.
തഥൈവ തേ സുരാഃ സര്വേ വിസ്മയാവിഷ്ടചേതസഃ ൧൫.
അതു പോലെ തന്നെ, എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും മനസ്സിൽ അത്ഭുതം നിറഞ്ഞു.
ന മര്ത്യ ലോകോ ന സ്വര്ഗോ ജാതോ ഹ്യസ്യ ദുരാത്മനഃ ൧൫.
ഈ ദുഷ്ടഹൃദയനു മനുഷ്യലോകവും സ്വർഗ്ഗവും ഒന്നും ശേഷിച്ചില്ല.
യാജ്ഞികോ ഹ്യപരോ ലോകേ കഥ്യതാം ച മഹാമുനേ ൧൫.
'മഹർഷേ, യാഗവിദ്യയുള്ള മറ്റൊരാളെയും ലോകത്ത് പറയാം.'
യയാതിം ച മഹാഭാഗാ ആനയധ്വം ത്വരാന്വിതാഃ ൧൫.
'വളരെയധികം ഭാഗ്യശാലിയായ യയാതിയെ വേഗത്തിൽ കൊണ്ടുവരിക.'
വിമാനമാരുഹ്യ തദാ മഹാത്മാ യയൌ ദിവം ദേവദൂതൈഃ സമേതഃ ൧൫.
അപ്പോൾ മഹാത്മാവായ യയാതി ദേവദൂതന്മാരോടൊപ്പം ദിവ്യവിമാനത്തിൽ കയറി സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയി.
ആയാതഃ സോഽമരാവത്യാം ത്രിദശൈരഭിതോഷിതഃ ൧൫.
അവൻ അമരാവതിയിൽ എത്തി, ദേവന്മാർ അവനെ ആദരത്തോടെ സ്വീകരിച്ചു.
നാരദേനൈവമുക്തസ്തു ത്വം രാജാ യാജ്ഞികോ ഹ്യസി ൧൫.
നാരദൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, നീ യജ്ഞങ്ങൾക്കു ഭക്തിയുള്ള രാജാവാണ്.
യേ പ്രാപ്നുവംതി ധര്മിഷ്ഠാ ദൈവേന പരമം പദമ് ൧൫.
നന്മയുള്ളവർ ദൈവാനുഗ്രഹത്തോടെ പരമാവസ്ഥയെ പ്രാപിക്കുന്നു.
പതംതി നരകേ ഘോരേ സ്തബ്ധാ വൈ നാത്ര സംശയഃ॥ ൧൫.
അഹങ്കാരമുള്ളവർ ഭയങ്കരമായ നരകത്തിൽ വീഴും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
യൈഃ കൃതം പുണ്യം തേഷാം വിഘ്നഃ പ്രജായതേ ൧൫.
പുണ്യം നേടിയവർക്കു തടസ്സങ്ങൾ ഉണ്ടാകും.
മഹാദാനാനി ദത്താനി അന്നദാനയുതാനി ച ൧൫.
വലിയ ദാനങ്ങൾ നൽകിയിട്ടുണ്ട്, അന്നദാനവും കൂടെ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
തഥൈവ സര്വാണ്യപി ചോത്തമാനി ദാനാനി ചോക്താനി മനീഷിഭിര്യദാ ൧൫.
അങ്ങനെ, ജ്ഞാനികൾ പറഞ്ഞ എല്ലാ ഉത്തമദാനങ്ങളും നൽകിയിട്ടുണ്ട്.
യജ്ഞൈരിഷ്ടം വാജപേയാതിരാത്രൈര്ജ്യോതിഷ്ടോമൈ രാജസൂയാദിഭിശ്ച ൧൫.
വാജപേയ, അതിരാത്ര, ജ്യോതിഷ്ടോമ, രാജസൂയം തുടങ്ങിയ യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തപ്പെട്ടു.
ദേവദേവോ ജഗന്നാഥ ഇഷ്ടോ യജ്ഞൈരനേകശഃ ൧൫.
ദേവന്മാരുടെ ദേവനും ലോകത്തിന്റെ രക്ഷകനുമായവൻ, അനേകം യജ്ഞങ്ങൾകൊണ്ട് ആരാധിക്കപ്പെട്ടു.
പത്നീത്വേന ചതുര്ഭ്യശ്ച ദത്താഃ കന്യാ മുനേ തദാ ൧൫.
അപ്പോൾ നാലു മുനികൾക്ക് ഭാര്യയായി പുത്രികളെ നൽകി.