തസ്മാത്ത്വരാന്വിതാ യൂയം ദേവരാജാനമാശുഃ വൈ ൧൫.
അതിനാൽ, നിങ്ങൾ എല്ലാവരും അതിവേഗം ദേവരാജാവിനെ സ്ഥാനാരോഹണമാക്കുക.
ഏവമുക്താസ്തദാ സര്വേ ബൃഹസ്പതിപുരോഗമാഃ കഥയാമാസുരവ്യഗ്രാ ശചീം പ്രതി യഥാ തഥാ॥ ൧൫.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതിനു ശേഷം, ബൃഹസ്പതി മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ എല്ലാവരും ഉത്സുകതയോടെ സംഭവിച്ചതെല്ലാം ശചിയോട് പറഞ്ഞു.
രാജ്യസ്യ ഹേതോഃ കിം കാര്യം വിമൃശംതഃ പരസ്പരമ്॥ ൧൫.
രാജ്യത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് അവർ തമ്മിൽ ആലോചിച്ചു.
ഏവം വിമൃശ്യമാനാനാം ദേവാനാം തത്ര നാരദഃ ൧൫.
അങ്ങനെ ദേവന്മാർ ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, നാരദൻ അവിടെ എത്തി.
ഉവാച പൂജിതോ ദേവാന്കസ്മാദ്യൂയം വിചേതസഃ ൧൫.
ദേവന്മാർക്ക് വന്ദനം ലഭിച്ചിട്ടും നിങ്ങളെല്ലാവരും ഇങ്ങനെ ആശ്ചര്യത്തിലും ആശങ്കയിലുമാണ് എന്തുകൊണ്ട്?
ഗതമിംദ്രസ്യ ചേംദ്രത്വമേനസാ പരമേണ തു ൧൫.
ഇന്ദ്രന്റെ രാജാധികാരം വലിയ ഒരു പാപം മൂലം നഷ്ടമായി.
യൂയം ദേവാശ്ച സര്വജ്ഞാസ്തപസാ വിക്രമേണ ച ൧൫.
നിങ്ങൾ ദേവന്മാർക്ക് തപസ്സും വീര്യവും കൊണ്ടു എല്ലാം അറിയാം.
സോഽസ്മിന്രാഷ്ട്രേ പ്രതിഷ്ഠാപ്യസ്ത്വരിതേനൈവ നിര്ജരാഃ കൃതമസ്തി മഹാഭാഗാ നഹുഷേണ ച യജ്വനാ॥ ൧൫.
അമരന്മാരേ, നിങ്ങൾ ഈ രാജ്യത്ത് ഉടൻ തന്നെ സ്ഥിരമായി ഇരിക്കൂ; മഹാനായ യജ്ഞശീലനായ നഹുഷൻ ഇതെല്ലാം ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു.
ശച്യാ ശ്രുതം ച തദ്വാക്യം നാരദസ്യ മുഖോദ്ഗതമ് ൧൫.
നാരദന്റെ വായിൽ നിന്നു പുറത്ത് വന്ന ആ വാക്കുകൾ ശചി കേട്ടു.
നാരദസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ സര്വേ ദേവാന്വമോദയന്॥ ൧൫.
നാരദന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ എല്ലാ ദേവന്മാരും സന്തോഷിച്ചു.
നഹുഷം രാജ്യമാരോഢുമൈകപദ്യേന തേ യദാ ൧൫.
നിങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് നഹുഷനെ രാജസിംഹാസനത്തിൽ ഇരുത്താൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
രാജ്യം ദത്തം മഹേംദ്രസ്യ സുരൈഃ സര്വൈര്മഹര്ഷിഭിഃ ൧൫.
മഹേന്ദ്രന്റെ രാജ്യം എല്ലാ ദേവന്മാരും മഹർഷിമാരും ചേർന്ന് നല്കി.
ഗംധര്വാപ്സരസോ യക്ഷാ വിദ്യാധരമഹോരഗാഃ ൧൫.
ഗന്ധർവന്മാർ, അപ്സരസ്സുകൾ, യക്ഷന്മാർ, വിദ്യാധരന്മാർ, മഹാസർപ്പങ്ങൾ,
തദാ മഹോത്സവോ ജാതോ ദേവപുര്യാം നിരംതരഃ ൧൫.
അപ്പോൾ ദേവപുരിയിൽ വലിയ ഉത്സവം തുടർച്ചയായി നടന്നു.
ഗായകാശ്ച ജഗുസ്തത്ര തഥാ വാദ്യാനി വാദകാഃ ൧൫.
അവിടെ ഗായകർ പാടുകയും വാദ്യകലാകാരൻമാർ വാദ്യങ്ങൾ വായിക്കുകയും ചെയ്തു.
അഭിഷിക്തസ്തദാ തത്ര ബൃഹസ്പതിപുരോഗമൈഃ॥ ൧൫.
അപ്പോൾ ബൃഹസ്പതി മുതലായവരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ അവനെ അഭിഷേകം ചെയ്തു.
അര്ചിതോ ദേവസൂക്തൈശ്ച യഥാ വദ്ഗ്രഹപൂജനമ് ൧൫.
ദേവസൂക്തങ്ങൾ കൊണ്ട് അവനെ ആദരിച്ചു, ഗ്രഹാരാധനയിൽ ചെയ്യുന്നപോലെ.
തഥാ ച സര്വൈഃ പരിപൂജിതോ മഹാന്രാജാ സുരാണാം നഹുഷസ്തദാനീമ് ൧൫.
അങ്ങനെ ദേവന്മാരുടെ മഹാരാജാവായ നഹുഷനെ എല്ലാവരും ആരാധിച്ചു.
സുഗംധദീപൈശ്ച സുവാസസാ യുതോഽലംകാരഭോഗൈഃ സുവിരാജിതാംഗഃ ൧൫.
സുഗന്ധമുള്ള വിളക്കുകളും മനോഹരമായ വസ്ത്രങ്ങളും അലങ്കാരങ്ങളും അണിഞ്ഞു, അവന്റെ ശരീരം തിളങ്ങിപ്പൊലിഞ്ഞു.
ഇതി പരമകലാന്വിതോഽസൌ സുരമുനിവരഗണൈശ്ച പൂജ്യമാനഃ ൧൫.
ഇങ്ങനെ പരമകലകളാൽ സമ്പന്നനായ അവനെ ദൈവമുനിവർഗ്ഗങ്ങൾ ആദരിച്ചു.
ഇംദ്രാണീ കഥമദ്യൈവ നായാതി മമ സന്നിധൌ ൧൫.
ഇന്ദ്രാണി ഇന്ന് എനിക്ക് സമീപം വരാൻ എന്തുകൊണ്ട് തയ്യാറാവുന്നില്ല?
നഹുപസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ ബൃഹസ്പതിരുദാരധീഃ ൧൫.
നഹുഷന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ഉജ്ജ്വലബുദ്ധിയുള്ള ബൃഹസ്പതി
ശക്രസ്യ ദുര്നിമിത്തേന ഹ്യനീതോ നഹുഷോഽത്ര വൈ ൧൫.
ഇന്ദ്രന്റെ ദുഷ്ടകൃത്യത്തിന്റെ ഫലമായി നഹുഷൻ ഇവിടെ എത്തിക്കപ്പെട്ടു.
ശചീ പ്രഹസ്യ ചോവാച ബൃഹസ്പതിമകല്മഷമ് ഏകോനമശ്വമേധാനാം ശതം കൃതമനേന വൈ॥ ൧൫.
ശചി ചിരിച്ച് പാപരഹിതനായ ബൃഹസ്പതിയോട് പറഞ്ഞു: 'ഇവൻ ഒറ്റത്തവണ കുറവാണ്, അപ്പൊൾത്താണ് അശ്വമേധയാഗങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കിയിരിക്കുന്നത്.'
തസ്മാന്ന യോഗ്യോ പ്രഹസ്യ ചോവാച ബൃഹസ്പതിമകല്പണഷമ് അവാഹ്യവാഹനേനൈവ അത്രാഗത്യ ലഭേത മാമ്॥ ൧൫.
'അതിനാൽ അവൻ അർഹനല്ല,' ശചി വീണ്ടും ചിരിച്ച് ബൃഹസ്പതിയോട് പറഞ്ഞു. 'അവൻ ശിബികയിൽ കയറി എന്നെ നേടട്ടെ.'
തഥേതി ഗത്വാ ത്വരിതോ ബൃഹസ്പതിരുവാച തമ് ൧൫.
'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞ് ബൃഹസ്പതി വേഗത്തിൽ അവന്റെ അടുത്ത് പോയി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
തഥേതി മത്വാ രാജാസൌ നഹുഷഃ കാമമോഹിതഃ ൧൫.
'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്ന് മനസ്സിൽ കരുതി, കാമമോഹത്തിൽ അകപ്പെട്ട രാജാവ് നഹുഷൻ സമ്മതിച്ചു.
സ ബുദ്ധ്യാ ച ചിരം സ്മൃത്വാ ബ്രാഹ്മണാശ്ചതപസ്വിനഃ ൧൫.
അവൻ ദീർഘകാലം ആലോചിച്ച്, തപസ്സിലുള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഓർമ്മിച്ചു.
ദ്വാഭ്യാം ച തസ്യാഃ പ്രാപ്ത്യര്ഥമിതി മേ ഹൃദി വര്തതേ ൧൫.
'അവളെ നേടാൻ ഈ രണ്ടുപേരും വേണ്ടിയിരിക്കുന്നു' എന്നത് എന്റെ മനസ്സിൽ നിലനിൽക്കുന്നു.
ഉപവിശ്യ തദാ തസ്യാം ശിവബികായാം സമാഹിതഃ ൧൫.
അപ്പോൾ അവൻ ആ ശിബികയിൽ ഇരുന്ന് മനസ്സാക്ഷിയായി.