കിം കാര്യം ചാദ്യ കര്തവ്യം കഥം ശ്രേയോ ഭവിഷ്യതി ൧൫.
ഇന്ന് എന്ത് ചെയ്യണം? എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്? എങ്ങനെ നല്ല ഫലം ലഭിക്കും?
മനസൈവ ച തത്സര്വം കാര്യാകാര്യം വിചാര്യ ച ൧൫.
അവൻ മനസ്സിൽ എല്ലാം ആലോചിച്ച്, എന്ത് ചെയ്യണം, എന്ത് ചെയ്യരുത് എന്നതും വിചാരിച്ചു.
പ്രാപ്തോ ജലാശയം തം ച യത്രാസ്തേ ഹി പുരംദരഃ ൧൫.
അവൻ പുരന്ദരൻ പാർക്കുന്ന ജലാശയത്തിലേക്ക് എത്തി.
തത്രോവിഷ്ടാസ്തേ സര്വേ ദേവാ ഋഷിഗണാന്വിതാഃ ൧൫.
അവിടെ ദേവന്മാരും നിരവധി ഋഷികളും ഇരുന്നു.
സമുത്ഥിതസ്തതഃ ശക്രോ ദദര്ശ സ്വഗുരും തദാ ൧൫.
അപ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ എഴുന്നേറ്റ് തന്റെ ഗുരുവിനെ കണ്ടു.
പ്രണിപത്യ ച തത്രത്യാന്കൃതാഞ്ജലിരഭാഷത ൧൫.
അവൻ വന്ദനം ചെയ്ത്, കൈകൂപ്പി അവിടെയുള്ളവരോട് സംസാരിച്ചു.
സ്വയമേവ കൃതം പൂര്വമജ്ഞാനലക്ഷണം മഹത് ൧൫.
മുന്പ് തന്നെ, അജ്ഞാനത്തിന്റെ ലക്ഷണമായ വലിയ തെറ്റ് ഞാനാണ് ചെയ്തതെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നു.
പ്രഹസ്യോവാച ഭഗവാന്ബൃഹസ്പതി രുദാരധീഃ ൧൫.
അതിനുശേഷം, മഹത്തായ ബുദ്ധിയുള്ള ബൃഹസ്പതി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
മാം ച ഉദ്ദിശ്യ ഭോ ഇംദ്ര തദ്ഭോഗാദേവ സംക്ഷയഃ ൧൫.
ഇന്ദ്രാ, എന്നെ സംബന്ധിച്ച ആ ആസ്വാദനത്താലാണ് നാശം സംഭവിച്ചത്.
അജ്ഞാനതോ ഹി യജ്ജാതം പാപം തസ്യ പ്രതിക്രിയാ ൧൫.
അജ്ഞാനത്താൽ ഉണ്ടാകുന്ന പാപത്തിന് പ്രതിവിധി ഉണ്ട്.
സകാമേന കൃതം പാപമകാമം നൈവ ജായതേ ൧൫.
ഇച്ഛയോടെ ചെയ്ത പാപം വേറെയാണു്; ഇച്ഛയില്ലാതെ ചെയ്യുന്നതു് പാപമാകാറില്ല.
മരണാംതോ വിധിഃ കാര്യോ കാമേന ഹി കൃതേന ഹി ൧൫.
ഇച്ഛയോടെ ചെയ്തതിനു വേണ്ടിയുള്ള പ്രായശ്ചിത്തം മരണംവരെ തുടരണം.
തസ്മാത്ത്വയാ കൃതം യച്ച സ്വയമേവ ഹതോ ദ്വിജഃ ൧൫.
അതിനാൽ, നീ ചെയ്തതും, നീ തന്നെ ബ്രാഹ്മണനെ കൊന്നതും—
യാവന്മരണമപ്യേതി താവദപ്സു സ്ഥിരോ ഭവ॥ ൧൫.
മരണം വരുവോളം നീ വെള്ളത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കണം.
ശതാശ്വമേധസംജ്ഞം ച യത്ഫലം തവ ദുര്മതേ ൧൫.
അറിയാതെ പോയവനേ, നൂറ് അശ്വമേധയാഗഫലമെന്നു പറയുന്നതെന്തും—
സച്ഛിദ്രേ ച യഥാ തോയം ന തിഷ്ഠതി ഘടേഽണ്വപി ൧൫.
ഒരു ചെറുതായിരിക്കും കുഴിയുണ്ടെങ്കിൽ പോലും, വെള്ളം കുപ്പിയിൽ നിലനിൽക്കില്ലല്ലോ,
തസ്മാച്ച ദൈവസംയോഗാത്പ്രാപ്തം സ്വര്ഗാദികം ച യൈഃ ൧൫.
അങ്ങനെ തന്നെ, വിധിയുടെ ക്രമത്തിൽ സ്വർഗ്ഗാദികൾ ലഭിച്ചവർക്കും—
ഏതച്ഛ്രുത്വാ വചസ്തസ്യ ശക്രോ വചനമബ്രവീത് ൧൫.
ഇങ്ങനെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, ശക്രൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
അമരാവതീ മാശു ത്വം ഗച്ഛ ദേവര്ഷിബിഃ സഹ ഇംദ്രം കുരു മഹാഭാഗ യസ്തേ മനസി രോചതേ॥ ൧൫.
നീ ദേവർഷിമാരോടൊപ്പം അമരാവതിയിലേക്ക് വേഗം പോകൂ; മഹാഭാഗവാനേ, നിന്റെ മനസ്സിന് ഇഷ്ടമായവനെ ഇന്ദ്രനാക്കൂ.
യഥാ മൃതസ്തഥാ ഹം വൈ ബ്രഹ്മഹത്യാവൃതോ മഹാന് ൧൫.
മരിച്ചവനുപോലെ തന്നെയാണ് ബ്രഹ്മഹത്യാപാപം പിടിച്ചവനും.
തസ്മാത്ത്വരാന്വിതാ യൂയം ദേവരാജാനമാശുഃ വൈ ൧൫.
അതിനാൽ, നിങ്ങൾ എല്ലാവരും അതിവേഗം ദേവരാജാവിനെ സ്ഥാനാരോഹണമാക്കുക.
ഏവമുക്താസ്തദാ സര്വേ ബൃഹസ്പതിപുരോഗമാഃ കഥയാമാസുരവ്യഗ്രാ ശചീം പ്രതി യഥാ തഥാ॥ ൧൫.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതിനു ശേഷം, ബൃഹസ്പതി മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ എല്ലാവരും ഉത്സുകതയോടെ സംഭവിച്ചതെല്ലാം ശചിയോട് പറഞ്ഞു.
രാജ്യസ്യ ഹേതോഃ കിം കാര്യം വിമൃശംതഃ പരസ്പരമ്॥ ൧൫.
രാജ്യത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് അവർ തമ്മിൽ ആലോചിച്ചു.
ഏവം വിമൃശ്യമാനാനാം ദേവാനാം തത്ര നാരദഃ ൧൫.
അങ്ങനെ ദേവന്മാർ ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, നാരദൻ അവിടെ എത്തി.
ഉവാച പൂജിതോ ദേവാന്കസ്മാദ്യൂയം വിചേതസഃ ൧൫.
ദേവന്മാർക്ക് വന്ദനം ലഭിച്ചിട്ടും നിങ്ങളെല്ലാവരും ഇങ്ങനെ ആശ്ചര്യത്തിലും ആശങ്കയിലുമാണ് എന്തുകൊണ്ട്?
ഗതമിംദ്രസ്യ ചേംദ്രത്വമേനസാ പരമേണ തു ൧൫.
ഇന്ദ്രന്റെ രാജാധികാരം വലിയ ഒരു പാപം മൂലം നഷ്ടമായി.
യൂയം ദേവാശ്ച സര്വജ്ഞാസ്തപസാ വിക്രമേണ ച ൧൫.
നിങ്ങൾ ദേവന്മാർക്ക് തപസ്സും വീര്യവും കൊണ്ടു എല്ലാം അറിയാം.
സോഽസ്മിന്രാഷ്ട്രേ പ്രതിഷ്ഠാപ്യസ്ത്വരിതേനൈവ നിര്ജരാഃ കൃതമസ്തി മഹാഭാഗാ നഹുഷേണ ച യജ്വനാ॥ ൧൫.
അമരന്മാരേ, നിങ്ങൾ ഈ രാജ്യത്ത് ഉടൻ തന്നെ സ്ഥിരമായി ഇരിക്കൂ; മഹാനായ യജ്ഞശീലനായ നഹുഷൻ ഇതെല്ലാം ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു.
ശച്യാ ശ്രുതം ച തദ്വാക്യം നാരദസ്യ മുഖോദ്ഗതമ് ൧൫.
നാരദന്റെ വായിൽ നിന്നു പുറത്ത് വന്ന ആ വാക്കുകൾ ശചി കേട്ടു.
നാരദസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ സര്വേ ദേവാന്വമോദയന്॥ ൧൫.
നാരദന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ എല്ലാ ദേവന്മാരും സന്തോഷിച്ചു.