ദേവാനാം ദാനവാനാം ച മനുഷ്യാണാം വിശേഷതഃ ൧൫.
ദേവന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും മനുഷ്യരെയും പ്രത്യേകിച്ച് പറയണം.
ഇന്ദ്രേണ ച കൃതം വിപ്രാ മഹദ്ഭൂതം ജുഗുപ്സിതമ് ൧൫.
ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ഇന്ദ്രൻ ഒരു വലിയതും നിന്ദ്യവുമായ പ്രവൃത്തി ചെയ്തു.
ഗൌതമസ്യ ഗുരോഃ പത്നീ സേവിതാ തസ്യ തത്ഫലമ് ൧൫.
ഗൗതമൻ എന്ന ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യയെ ഇന്ദ്രൻ സമീപിച്ചു, അതിന്റെ ഫലം അവൻ അനുഭവിച്ചു.
യേ ഹി ദൃഷ്കടതകര്മ്മാണോ ന കുര്വംതി ച നിഷ്കൃതിമ് ൧൫.
പാപപ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നവരും പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യാത്തവരും,
ദുഷ്കൃതോപാര്ജിതസ്യാ തഃ പ്രായാശ്ചിത്തം ഹി തത്ക്ഷണാത് ൧൫.
കേടായ പ്രവൃത്തികളാൽ ഉണ്ടാകുന്ന പാപത്തിന് ഉടൻ പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യണം.
ഉപപാതകമധ്യസ്തം മഹാപാതകതാം വ്രജേത്॥ ൧൫.
ചെറിയ പാപത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്നവൻ വലിയ പാപിയുടെ നിലയിലേക്കെത്തും.
തതഃ സ്വധര്മനിഷ്ഠാം ച യേ കുര്വംതി സദാ നരാഃ ൧൫.
അതിനാൽ, സ്വന്തം ധർമ്മത്തിൽ സ്ഥിരതയുള്ളവരാണ് സദാ നല്ലവരാകുന്നത്.
പ്രാപ്നുവംത്യുത്തമം ലോകം നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ ൧൫.
അവർ ഉത്തമലോകം നേടുന്നു; ഇതിൽ കൂടുതൽ ചിന്തിക്കേണ്ടതില്ല.
സ പ്രധാര്യ തദാ സര്വേ ലോകപാലാസ്ത്വരാന്വിതാഃ കഥയാമാസുരവ്യഗ്രാ ഇംദ്രസ്യ ച ഗുരും പ്രതി॥ ൧൫.
അപ്പോൾ ലോകപാലകർ എല്ലാവരും അത്യാവശ്യത്തോടെ ഒന്നിച്ചു, ഇന്ദ്രന്റെ ഗുരുവിനോട് ആലോചിച്ചു പറഞ്ഞു.
ദേവൈരുക്തം വചോ വിപ്രാ നിശമ്യ ച ബൃഹസ്പതിഃ ൧൫.
ദേവന്മാർ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേട്ട് ബൃഹസ്പതി—
കിം കാര്യം ചാദ്യ കര്തവ്യം കഥം ശ്രേയോ ഭവിഷ്യതി ൧൫.
ഇന്ന് എന്ത് ചെയ്യണം? എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്? എങ്ങനെ നല്ല ഫലം ലഭിക്കും?
മനസൈവ ച തത്സര്വം കാര്യാകാര്യം വിചാര്യ ച ൧൫.
അവൻ മനസ്സിൽ എല്ലാം ആലോചിച്ച്, എന്ത് ചെയ്യണം, എന്ത് ചെയ്യരുത് എന്നതും വിചാരിച്ചു.
പ്രാപ്തോ ജലാശയം തം ച യത്രാസ്തേ ഹി പുരംദരഃ ൧൫.
അവൻ പുരന്ദരൻ പാർക്കുന്ന ജലാശയത്തിലേക്ക് എത്തി.
തത്രോവിഷ്ടാസ്തേ സര്വേ ദേവാ ഋഷിഗണാന്വിതാഃ ൧൫.
അവിടെ ദേവന്മാരും നിരവധി ഋഷികളും ഇരുന്നു.
സമുത്ഥിതസ്തതഃ ശക്രോ ദദര്ശ സ്വഗുരും തദാ ൧൫.
അപ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ എഴുന്നേറ്റ് തന്റെ ഗുരുവിനെ കണ്ടു.
പ്രണിപത്യ ച തത്രത്യാന്കൃതാഞ്ജലിരഭാഷത ൧൫.
അവൻ വന്ദനം ചെയ്ത്, കൈകൂപ്പി അവിടെയുള്ളവരോട് സംസാരിച്ചു.
സ്വയമേവ കൃതം പൂര്വമജ്ഞാനലക്ഷണം മഹത് ൧൫.
മുന്പ് തന്നെ, അജ്ഞാനത്തിന്റെ ലക്ഷണമായ വലിയ തെറ്റ് ഞാനാണ് ചെയ്തതെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നു.
പ്രഹസ്യോവാച ഭഗവാന്ബൃഹസ്പതി രുദാരധീഃ ൧൫.
അതിനുശേഷം, മഹത്തായ ബുദ്ധിയുള്ള ബൃഹസ്പതി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
മാം ച ഉദ്ദിശ്യ ഭോ ഇംദ്ര തദ്ഭോഗാദേവ സംക്ഷയഃ ൧൫.
ഇന്ദ്രാ, എന്നെ സംബന്ധിച്ച ആ ആസ്വാദനത്താലാണ് നാശം സംഭവിച്ചത്.
അജ്ഞാനതോ ഹി യജ്ജാതം പാപം തസ്യ പ്രതിക്രിയാ ൧൫.
അജ്ഞാനത്താൽ ഉണ്ടാകുന്ന പാപത്തിന് പ്രതിവിധി ഉണ്ട്.
സകാമേന കൃതം പാപമകാമം നൈവ ജായതേ ൧൫.
ഇച്ഛയോടെ ചെയ്ത പാപം വേറെയാണു്; ഇച്ഛയില്ലാതെ ചെയ്യുന്നതു് പാപമാകാറില്ല.
മരണാംതോ വിധിഃ കാര്യോ കാമേന ഹി കൃതേന ഹി ൧൫.
ഇച്ഛയോടെ ചെയ്തതിനു വേണ്ടിയുള്ള പ്രായശ്ചിത്തം മരണംവരെ തുടരണം.
തസ്മാത്ത്വയാ കൃതം യച്ച സ്വയമേവ ഹതോ ദ്വിജഃ ൧൫.
അതിനാൽ, നീ ചെയ്തതും, നീ തന്നെ ബ്രാഹ്മണനെ കൊന്നതും—
യാവന്മരണമപ്യേതി താവദപ്സു സ്ഥിരോ ഭവ॥ ൧൫.
മരണം വരുവോളം നീ വെള്ളത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കണം.
ശതാശ്വമേധസംജ്ഞം ച യത്ഫലം തവ ദുര്മതേ ൧൫.
അറിയാതെ പോയവനേ, നൂറ് അശ്വമേധയാഗഫലമെന്നു പറയുന്നതെന്തും—
സച്ഛിദ്രേ ച യഥാ തോയം ന തിഷ്ഠതി ഘടേഽണ്വപി ൧൫.
ഒരു ചെറുതായിരിക്കും കുഴിയുണ്ടെങ്കിൽ പോലും, വെള്ളം കുപ്പിയിൽ നിലനിൽക്കില്ലല്ലോ,
തസ്മാച്ച ദൈവസംയോഗാത്പ്രാപ്തം സ്വര്ഗാദികം ച യൈഃ ൧൫.
അങ്ങനെ തന്നെ, വിധിയുടെ ക്രമത്തിൽ സ്വർഗ്ഗാദികൾ ലഭിച്ചവർക്കും—
ഏതച്ഛ്രുത്വാ വചസ്തസ്യ ശക്രോ വചനമബ്രവീത് ൧൫.
ഇങ്ങനെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, ശക്രൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
അമരാവതീ മാശു ത്വം ഗച്ഛ ദേവര്ഷിബിഃ സഹ ഇംദ്രം കുരു മഹാഭാഗ യസ്തേ മനസി രോചതേ॥ ൧൫.
നീ ദേവർഷിമാരോടൊപ്പം അമരാവതിയിലേക്ക് വേഗം പോകൂ; മഹാഭാഗവാനേ, നിന്റെ മനസ്സിന് ഇഷ്ടമായവനെ ഇന്ദ്രനാക്കൂ.
യഥാ മൃതസ്തഥാ ഹം വൈ ബ്രഹ്മഹത്യാവൃതോ മഹാന് ൧൫.
മരിച്ചവനുപോലെ തന്നെയാണ് ബ്രഹ്മഹത്യാപാപം പിടിച്ചവനും.