തതോ ഭയേന മഹതാ പലായനപരോഽഭവത് ൧൫.
അതിനാൽ വലിയ ഭയത്തിൽ അവൻ ഓടിപ്പോവാൻ തീരുമാനിച്ചു.
യതോ ധാവതി സാഽധാവത്തിഷ്ഠംതമനുതിഷ്ഠതി ആയാതി താവത്സഹസാ ഇംദ്രോഽപ്യപ്സു ന്യമജ്ജത॥ ൧൫.
അവൻ എവിടേക്ക് ഓടിയാലും അവൾ പിന്തുടർന്നു; അവൻ നിൽക്കുമ്പോൾ അവളും നിന്നു; അവൻ എവിടേക്ക് പോയാലും അവൾ അത്ര വേഗത്തിൽ സമീപിച്ചു; അപ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങി.
ശീഘ്രത്വേന യഥാ വിപ്രാശ്ചിരംതനജലേചരഃ॥ ൧൫.
അവൾ അത്ര വേഗത്തിൽ പിന്തുടർന്നു, ബ്രാഹ്മണന്മാർ ദീർഘകാലം ജലത്തിൽ താമസിക്കുന്നതുപോലെ.
ഏവം ദിവ്യശതം പൂര്ണം വര്ഷാണാം ച ശചീപതേഃ അരാജകം തദാ ജാതം നാകപൃഷ്ഠേ ഭയാവഹമ്॥ ൧൫.
അങ്ങനെ ശചീഭർത്താവിന് ദൈവീയമായ നൂറു വർഷം മുഴുവൻ രാജാവില്ലാതെ കഴിഞ്ഞു; ആ സമയത്ത് സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ മുകളിൽ ഭയം നിറഞ്ഞിരുന്നു.
തദാ ചിംതാന്വിതാ ദേവാ ഋഷയോഽപി തപസ്വിനഃ ൧൫.
അപ്പോൾ ദേവന്മാരും തപസ്സുചെയ്യുന്ന ഋഷിമാരും വലിയ ചിന്തയിൽ ആകപ്പെട്ടു.
ഏകോഽപി ബ്രഹ്മഹാ യത്ര രാഷ്ട്രേ വസതി നിര്ഭയഃ ൧൫.
ഒരു രാജ്യത്തിൽ ഒരുവൻ പോലും ഭയമില്ലാതെ ബ്രഹ്മഹത്യ ചെയ്തവൻ താമസിച്ചാൽ—
രാജാ പാപയുതോ യസ്മിന്രാഷ്ട്രേ വസതി തത്ര വൈ ൧൫.
ഒരു പാപത്തിൽ ആസ്വാദനമുള്ള രാജാവു ആ രാജ്യത്തിൽ താമസിച്ചാൽ—
ഭവംതി ബഹവോഽനര്ഥാഃ പ്രജാനാം നാശഹേതവേ ൧൫.
അവിടെ ജനങ്ങളുടെ നാശത്തിന് കാരണമാകുന്ന അനവധി ദുരന്തങ്ങൾ ഉണ്ടാകും.
തഥാ പ്രകൃതയോ രാജ്ഞഃ ശുചജിത്വേന പ്രതിഷ്ഠിതാഃ നാനാവിധൈര്മഹാതാപൈഃ സോപദ്രവമഭൂജ്ജഗത്॥ ൧൫.
അങ്ങനെ രാജാവിന്റെ മന്ത്രിമാർ കഠിനമായ നീതിയിൽ ഉറച്ചിരുന്നതുകൊണ്ട്, ലോകം പലവിധ കഠിനമായ കഷ്ടങ്ങളും കലഹങ്ങളും അനുഭവിച്ചു.
അശ്വമേധശതേനൈവ പ്രാപ്തം രാജ്യം മഹത്തരമ് ശക്രസ്യ ച മഹാഭാഗ യഥാവത്കഥയസ്വ ന॥ ൧൫.
നൂറ് അശ്വമേധയാഗങ്ങൾ നടത്തി വലിയ രാജ്യം ലഭിച്ചു; മഹാനായവനേ, ഇന്ദ്രന്റെ രാജ്യത്തെക്കുറിച്ച് ശരിയായി പറയൂ.
ദേവാനാം ദാനവാനാം ച മനുഷ്യാണാം വിശേഷതഃ ൧൫.
ദേവന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും മനുഷ്യരെയും പ്രത്യേകിച്ച് പറയണം.
ഇന്ദ്രേണ ച കൃതം വിപ്രാ മഹദ്ഭൂതം ജുഗുപ്സിതമ് ൧൫.
ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ഇന്ദ്രൻ ഒരു വലിയതും നിന്ദ്യവുമായ പ്രവൃത്തി ചെയ്തു.
ഗൌതമസ്യ ഗുരോഃ പത്നീ സേവിതാ തസ്യ തത്ഫലമ് ൧൫.
ഗൗതമൻ എന്ന ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യയെ ഇന്ദ്രൻ സമീപിച്ചു, അതിന്റെ ഫലം അവൻ അനുഭവിച്ചു.
യേ ഹി ദൃഷ്കടതകര്മ്മാണോ ന കുര്വംതി ച നിഷ്കൃതിമ് ൧൫.
പാപപ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നവരും പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യാത്തവരും,
ദുഷ്കൃതോപാര്ജിതസ്യാ തഃ പ്രായാശ്ചിത്തം ഹി തത്ക്ഷണാത് ൧൫.
കേടായ പ്രവൃത്തികളാൽ ഉണ്ടാകുന്ന പാപത്തിന് ഉടൻ പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യണം.
ഉപപാതകമധ്യസ്തം മഹാപാതകതാം വ്രജേത്॥ ൧൫.
ചെറിയ പാപത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്നവൻ വലിയ പാപിയുടെ നിലയിലേക്കെത്തും.
തതഃ സ്വധര്മനിഷ്ഠാം ച യേ കുര്വംതി സദാ നരാഃ ൧൫.
അതിനാൽ, സ്വന്തം ധർമ്മത്തിൽ സ്ഥിരതയുള്ളവരാണ് സദാ നല്ലവരാകുന്നത്.
പ്രാപ്നുവംത്യുത്തമം ലോകം നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ ൧൫.
അവർ ഉത്തമലോകം നേടുന്നു; ഇതിൽ കൂടുതൽ ചിന്തിക്കേണ്ടതില്ല.
സ പ്രധാര്യ തദാ സര്വേ ലോകപാലാസ്ത്വരാന്വിതാഃ കഥയാമാസുരവ്യഗ്രാ ഇംദ്രസ്യ ച ഗുരും പ്രതി॥ ൧൫.
അപ്പോൾ ലോകപാലകർ എല്ലാവരും അത്യാവശ്യത്തോടെ ഒന്നിച്ചു, ഇന്ദ്രന്റെ ഗുരുവിനോട് ആലോചിച്ചു പറഞ്ഞു.
ദേവൈരുക്തം വചോ വിപ്രാ നിശമ്യ ച ബൃഹസ്പതിഃ ൧൫.
ദേവന്മാർ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേട്ട് ബൃഹസ്പതി—
കിം കാര്യം ചാദ്യ കര്തവ്യം കഥം ശ്രേയോ ഭവിഷ്യതി ൧൫.
ഇന്ന് എന്ത് ചെയ്യണം? എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്? എങ്ങനെ നല്ല ഫലം ലഭിക്കും?
മനസൈവ ച തത്സര്വം കാര്യാകാര്യം വിചാര്യ ച ൧൫.
അവൻ മനസ്സിൽ എല്ലാം ആലോചിച്ച്, എന്ത് ചെയ്യണം, എന്ത് ചെയ്യരുത് എന്നതും വിചാരിച്ചു.
പ്രാപ്തോ ജലാശയം തം ച യത്രാസ്തേ ഹി പുരംദരഃ ൧൫.
അവൻ പുരന്ദരൻ പാർക്കുന്ന ജലാശയത്തിലേക്ക് എത്തി.
തത്രോവിഷ്ടാസ്തേ സര്വേ ദേവാ ഋഷിഗണാന്വിതാഃ ൧൫.
അവിടെ ദേവന്മാരും നിരവധി ഋഷികളും ഇരുന്നു.
സമുത്ഥിതസ്തതഃ ശക്രോ ദദര്ശ സ്വഗുരും തദാ ൧൫.
അപ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ എഴുന്നേറ്റ് തന്റെ ഗുരുവിനെ കണ്ടു.
പ്രണിപത്യ ച തത്രത്യാന്കൃതാഞ്ജലിരഭാഷത ൧൫.
അവൻ വന്ദനം ചെയ്ത്, കൈകൂപ്പി അവിടെയുള്ളവരോട് സംസാരിച്ചു.
സ്വയമേവ കൃതം പൂര്വമജ്ഞാനലക്ഷണം മഹത് ൧൫.
മുന്പ് തന്നെ, അജ്ഞാനത്തിന്റെ ലക്ഷണമായ വലിയ തെറ്റ് ഞാനാണ് ചെയ്തതെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നു.
പ്രഹസ്യോവാച ഭഗവാന്ബൃഹസ്പതി രുദാരധീഃ ൧൫.
അതിനുശേഷം, മഹത്തായ ബുദ്ധിയുള്ള ബൃഹസ്പതി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
മാം ച ഉദ്ദിശ്യ ഭോ ഇംദ്ര തദ്ഭോഗാദേവ സംക്ഷയഃ ൧൫.
ഇന്ദ്രാ, എന്നെ സംബന്ധിച്ച ആ ആസ്വാദനത്താലാണ് നാശം സംഭവിച്ചത്.
അജ്ഞാനതോ ഹി യജ്ജാതം പാപം തസ്യ പ്രതിക്രിയാ ൧൫.
അജ്ഞാനത്താൽ ഉണ്ടാകുന്ന പാപത്തിന് പ്രതിവിധി ഉണ്ട്.