അദ്യാസ്മാന്ഭയഭീതാംസ്ത്വം കാലനേമിഭയാര്ദിതാന് ൧൩.
ഇന്ന് ഞങ്ങൾ ഭയത്താൽ വിറയച്ച്, കാളനേമിയുടെ ഭീഷണിയിൽ പീഡിതരായി, നിന്റെ സംരക്ഷണം തേടുന്നു.
ഏവം ധ്യാതഃ സംസ്മൃതശ്ച പ്രാദുര്ഭൂതോ ഹരിസ്തദാ ൧൩.
ഇങ്ങനെ ധ്യാനിച്ചും ഓർത്തും ഇരിക്കുമ്പോൾ ഹരി അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ചക്രപാണിസ്തദായാതോ ദേവാനാം വിജയായ ച ശ്രീവാസമേനം ദുര്ദ്ധര്ഷം യോദ്ധുകാമം ദദര്ശിരേ॥ ൧൩.
ചക്രം കൈയിൽ പിടിച്ച് ദേവന്മാർക്ക് വിജയം നൽകാൻ അവൻ അവിടെ എത്തി; ശ്രീയോടെ തിളങ്ങുന്ന, ജയിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന, ജയിക്കാനാവാത്തവനായി ദേവന്മാർ അവനെ കണ്ടു.
തഥാ ദൃഷ്ട്വാ കാലനേമിസ്തദാനീം പ്രഹസ്യമാനോഽതിരുഷാ ബലാന്വിതഃ കരേ ഗൃഹീതം നിശിതം മഹാപ്രഭം ചക്രം ച കസ്മാത്കഥയസ്വ മേ പ്രഭോ॥ ൧൩.
ഇത് കണ്ട കാളനേമി അതിവിശേഷം കോപത്തോടും ശക്തിയോടും കൂടി പുഞ്ചിരിച്ച് പറഞ്ഞു: 'പ്രഭോ, നീ കൈയിൽ ഈ ഉഗ്രവും പ്രകാശമുള്ളതുമായ ചക്രം എങ്ങനെ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് പറയൂ.'
യുദ്ധാര്ഥമിഹ ചായാതോ ദേവാനാം കാര്യസിദ്ധയേ ൧൩.
ദേവന്മാരുടെ കാര്യം സാധിപ്പിക്കാനും യുദ്ധത്തിനായി ഞാൻ ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നു.
ശ്രുത്വാ ഭഗവതോ വാക്യം കാലനേമിഃ പ്രതാപവാന് ൧൩.
ഭഗവാന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ശക്തിയുള്ള കാളനേമി മറുപടി പറഞ്ഞു.
മൂലഭൂതോ ഹി ദേവാനാം ഭഗവാന്യുദ്ധദുര്മദഃ ൧൩.
യുദ്ധത്തിൽ ഭയങ്കരനായ ഭഗവാൻ ദേവന്മാരുടെ അടിസ്ഥാനമാണ്.
പ്രഹസ്യ ഭഗവാന്വിഷ്ണുരുവാചേദം മഹാപ്രഭഃ ൧൩.
പ്രഭയോടെ തിളങ്ങുന്ന ഭഗവാൻ വിഷ്ണു പുഞ്ചിരിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
അപ്രശസ്തം ച വിഷമം യുദ്ധം ചൈവ യഥാ ഭവേത് ൧൩.
ഇങ്ങനെ നടക്കുന്ന യുദ്ധം ഉചിതവും നീതിയുമില്ലാത്തതാണ്.
തഥേതി മത്വാ ഹി മഹാനുഭാവോ ദൈത്യൈഃ സമേതോഽര്ബുദസംഖ്യകൈശ്ച ൧൩.
ഇങ്ങനെ വിചാരിച്ച മഹാനുഭാവൻ അനേകം ദൈത്യന്മാരോടൊപ്പം സമ്മതിച്ചു.
ഗഗനമഥ ജഗാഹേ മംദമംദം മഹാത്മാ ഹ്യസുരഗണസമേതോ വിശ്വരൂപം ജിഘാംസുഃ ൧൩.
പിന്നീട് മഹാത്മാവായ അവൻ അസുരഗണങ്ങളുമായി ചേർന്ന്, വിശ്വരൂപനെ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിച്ച് മന്ദമന്ദമായി ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയർന്നു.
തതോ യുദ്ധമതീവാസീദസുരൈര്വിഷ്ണുനാ സഹ ൧൪.
അതിനുശേഷം അസുരന്മാരും വിഷ്ണുവും തമ്മിൽ അത്യന്തം കടുത്ത യുദ്ധം നടന്നു.
അസുരൈരുഹ്യമാനാസ്തേ രഹുത്മംതം വ്യദാരയന് ൧൪.
അസുരന്മാർ ആക്രമിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ അവർ രാഹുവിന്റെ തല കീറിക്കളഞ്ഞു.
വിഷ്ണുനാ ച തദാ ദൈത്യാശ്ചക്രേണ ശകലീകൃതാഃ ൧൪.
അപ്പോൾ വിഷ്ണു തന്റെ ചക്രം ഉപയോഗിച്ച് ദൈത്യന്മാരെ തകർത്തു.
ത്രിശൂലേനാഹനദ്വിഷ്ണും രോഷപര്യാകുലേക്ഷണഃ ൧൪.
കോപം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ, അവൻ ത്രിശൂലം കൊണ്ട് വിഷ്ണുവിനെ അടി ചെയ്തു.
കരേണ വാമേന ജഘാന ലീലയാ തം കാലനേമിം ഹ്യസുരം മഹാബലമ് ൧൪.
വലതുകൈ കൊണ്ട് ലീലയായി, മഹാബലശാലിയായ ആ കാലനെമിയെ അവൻ അടിച്ചു.
പതിതഃ പുനരുത്ഥായ ശനൈരുന്മീല്യ ലോചനേ ൧൪.
വീണു കിടന്നവൻ വീണ്ടും എഴുന്നേറ്റ്, പതിയെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു.
ലബ്ധസംജ്ഞോഽബ്രവീദ്വാക്യം കാലനേമിര്മഹാബലഃ ൧൪.
ബോധം തിരിച്ചുകിട്ടിയ മഹാബലശാലിയായ കാലനെമി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
യേ യേഽസുരാ ഹതാ യുദ്ധേ അക്ഷയം ലോകമാപ്നുയുഃ ൧൪.
യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ട അസുരന്മാർ അക്ഷയമായ ലോകം പ്രാപിക്കുന്നു.
ഭുംജതോ വിവിധാന്ഭോഗാന്ദേവവദ്വിചരംതി തേ ൧൪.
അവർ വിവിധഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിച്ച്, ദേവന്മാരെപ്പോലെ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
തസ്മാദ്യുദ്ധേന മരണം ന കാംക്ഷേ ക്ഷണഭംഗുരമ് ദാതുമര്ഹസി മേ നാഥ കൈവല്യം കേവലം പരമ്॥ ൧൪.
അതിനാൽ, ക്ഷണികമായ യുദ്ധമരണത്തെ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല; പ്രഭോ, നീ എനിക്ക് പരമമായ മോക്ഷം മാത്രം നൽകണം.
തഥേതി ദൈത്യപ്രവരോ നിപാതിതഃ പരേണ പുംസാ പരമാര്ഥദേന ൧൪.
അങ്ങനെ ദൈത്യപ്രവരൻ സമ്മതിച്ചു, പിന്നെ പരമാർത്ഥം നൽകുന്ന പരമപുരുഷൻ അവനെ സംഹരിച്ചു.
കാലനേമിര്ഹതോ ദൈത്യോ ദേവാ ജാതാ ഹ്യകടകാഃ ൧൪.
കാലനെമി എന്ന ദൈത്യൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു, ദേവന്മാർ ഭയമില്ലാതെ ആവന്നു.
തിരോധാനം ഗതഃ സദ്യോ ഭഗവാന്കമലേക്ഷണഃ ൧൪.
കമലനയനനായ ഭഗവാൻ ഉടൻ അദൃശ്യനായി.
പതിതാനാം ക്ലീബരൂപാണാം ഭഗ്നാനാം ഭീതചേതസാമ് ൧൪.
വീണുപോയവരും, ശക്തിഹീനരായവരും, ഭയത്തോടെ മനസ്സു തകർന്നവരും—
അര്ഥശാസ്ത്രപരോ ഭൂത്വാ മഹേംദ്രോ ദുരാതിക്രമഃ ൧൪.
ദുരജയം ആയ ഇന്ദ്രൻ, അർത്ഥശാസ്ത്രത്തിൽ ആസ്വാദനം കാണിച്ചു.
ഏവം നിഹന്യ്മാനാനാമസുരാണാം ശചീപതേഃ ൧൪.
ഇങ്ങനെ ശചീഭർത്താവായ ഇന്ദ്രൻ അസുരന്മാരെ സംഹരിക്കുമ്പോൾ—
യുദ്ധഹതാശ്ച യേ വീരാ ഹ്യസുരാ രണമണ്ഡലേ ൧൪.
യുദ്ധഭൂമിയിൽ വീര്യത്തോടെ കൊല്ലപ്പെട്ട അസുരന്മാർ—
യേ ഭീതാംശ്ച പ്രപന്നാംശ്ചഘാതയംതി മദോദ്ധതാഃ ൧൪.
അഹങ്കാരത്തോടെ, ഭയപ്പെട്ടവരെയും ശരണമായവരെയും കൊല്ലുന്നവർ—
തസ്മാത്ത്വയാ ന കര്ത്തവ്യം മനസാപി വിഹിംസനമ് ൧൪.
അതിനാൽ, മനസ്സിൽ പോലും നീ ആരെയും പീഡിപ്പിക്കരുത്.