തതോ മഹാദൈത്യവരോ ദുരാത്മാ സ കലാനേമിഃ പരമാസ്ത്രയുക്തഃ ൧൩.
പിന്നീട് മഹാദൈത്യന്മാരിൽ പ്രധാനിയും ദുഷ്ടനും ആയ കലാനേമി, ഉത്തമായ ആയുധങ്ങൾ കൈവശം വച്ചവനായി അവിടെ എത്തി.
സിംഹാരൂഢോ ദംശിതശ്ച ത്രിശുലേന ഹി സംയുതഃ ൧൩.
അവൻ സിംഹത്തിൽ കയറി, മൂർച്ചയുള്ള പല്ലുകളും ത്രിശൂലവും അണിഞ്ഞ് നിന്നു.
തേ സിംഹാ ദംശിതാഃ സര്വേ മഹാബലപരാക്രമാഃ ൧൩.
അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ സിംഹങ്ങളും ശക്തിയും വീര്യവും നിറഞ്ഞവയും മൂർച്ചയുള്ള പല്ലുകളുമുള്ളവയായിരുന്നു.
ആയാംതീം ദൈത്യസേനാം താം സര്വാം സിംഹവിഭൂഷിതാമ് ഭയമാജഗ്മുരതുലം തദാ ധ്യാനപരാ ഭവന്॥ ൧൩.
സിംഹങ്ങൾ അണിഞ്ഞ് മുന്നേറുന്ന ദൈത്യസേനയെ കണ്ടപ്പോൾ അവർക്കു അതുല്യമായ ഭയം തോന്നി; അപ്പോൾ അവർ ധ്യാനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
കിം കുര്മോഽദ്യ വയം സര്വേ കഥം ജേഷ്യാമ ചാദ്ഭുതമ് ൧൩.
'ഇന്ന് നാം എല്ലാവരും എന്ത് ചെയ്യും? ഈ അത്ഭുതമായ ജയം എങ്ങനെ നേടാം?' എന്ന് അവർചിന്തിച്ചു.
ഏവം വിചിംത്യമാനാസ്തേ ഹ്യാഗതസ്തത്ര നാരദഃ ൧൩.
അങ്ങനെ അവർ ആലോചിച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ നാരദൻ അവിടെ എത്തി.
കഥിതം ച മഹേംദ്രായ കാലനേമേസ്തപോബലമ് ൧൩.
കാളനേമിയുടെ തപസ്സിന്റെ ശക്തി മഹേന്ദ്രനോട് വിവരിച്ചു.
വിഷ്ണും വിനാ വയം ദേവാ അശക്താ രണമംഡലേ തമാലനീലോ വരദഃ സര്വൈര്വിജയകാംക്ഷിഭിഃ॥ ൧൩.
വിഷ്ണുവില്ലാതെ ഞങ്ങൾ ദേവന്മാർക്ക് യുദ്ധഭൂമിയിൽ ശക്തിയില്ല; കറുത്ത താമാലവൃക്ഷംപോലെയുള്ള, വരദാനങ്ങൾ നൽകുന്ന അവനെയാണ് വിജയത്തിനാഗ്രഹിക്കുന്ന എല്ലാവരും അഭയാർത്ഥിക്കുന്നത്.
നാരദസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ തദാ ദേവാസ്ത്വരാന്വിതാഃ സ്മരംതഃ പരമാത്മാനമിദമൂചുശ്ച തം വിഭുമ്॥ ൧൩.
നാരദന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ദേവന്മാർ അതിവേഗം പരമാത്മാവിനെ ഓർത്തു, സർവ്വവ്യാപിയായ ആ ഭഗവാനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
നമസ്തുഭ്യം ഭഗവതേ നമസ്തേ വിശ്വമംഗലമ് ൧൩.
ഭഗവാനേ, നിനക്കു വന്ദനം; ലോകത്തിന് ശുഭം നൽകുന്നവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.
അദ്യാസ്മാന്ഭയഭീതാംസ്ത്വം കാലനേമിഭയാര്ദിതാന് ൧൩.
ഇന്ന് ഞങ്ങൾ ഭയത്താൽ വിറയച്ച്, കാളനേമിയുടെ ഭീഷണിയിൽ പീഡിതരായി, നിന്റെ സംരക്ഷണം തേടുന്നു.
ഏവം ധ്യാതഃ സംസ്മൃതശ്ച പ്രാദുര്ഭൂതോ ഹരിസ്തദാ ൧൩.
ഇങ്ങനെ ധ്യാനിച്ചും ഓർത്തും ഇരിക്കുമ്പോൾ ഹരി അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ചക്രപാണിസ്തദായാതോ ദേവാനാം വിജയായ ച ശ്രീവാസമേനം ദുര്ദ്ധര്ഷം യോദ്ധുകാമം ദദര്ശിരേ॥ ൧൩.
ചക്രം കൈയിൽ പിടിച്ച് ദേവന്മാർക്ക് വിജയം നൽകാൻ അവൻ അവിടെ എത്തി; ശ്രീയോടെ തിളങ്ങുന്ന, ജയിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന, ജയിക്കാനാവാത്തവനായി ദേവന്മാർ അവനെ കണ്ടു.
തഥാ ദൃഷ്ട്വാ കാലനേമിസ്തദാനീം പ്രഹസ്യമാനോഽതിരുഷാ ബലാന്വിതഃ കരേ ഗൃഹീതം നിശിതം മഹാപ്രഭം ചക്രം ച കസ്മാത്കഥയസ്വ മേ പ്രഭോ॥ ൧൩.
ഇത് കണ്ട കാളനേമി അതിവിശേഷം കോപത്തോടും ശക്തിയോടും കൂടി പുഞ്ചിരിച്ച് പറഞ്ഞു: 'പ്രഭോ, നീ കൈയിൽ ഈ ഉഗ്രവും പ്രകാശമുള്ളതുമായ ചക്രം എങ്ങനെ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് പറയൂ.'
യുദ്ധാര്ഥമിഹ ചായാതോ ദേവാനാം കാര്യസിദ്ധയേ ൧൩.
ദേവന്മാരുടെ കാര്യം സാധിപ്പിക്കാനും യുദ്ധത്തിനായി ഞാൻ ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നു.
ശ്രുത്വാ ഭഗവതോ വാക്യം കാലനേമിഃ പ്രതാപവാന് ൧൩.
ഭഗവാന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ശക്തിയുള്ള കാളനേമി മറുപടി പറഞ്ഞു.
മൂലഭൂതോ ഹി ദേവാനാം ഭഗവാന്യുദ്ധദുര്മദഃ ൧൩.
യുദ്ധത്തിൽ ഭയങ്കരനായ ഭഗവാൻ ദേവന്മാരുടെ അടിസ്ഥാനമാണ്.
പ്രഹസ്യ ഭഗവാന്വിഷ്ണുരുവാചേദം മഹാപ്രഭഃ ൧൩.
പ്രഭയോടെ തിളങ്ങുന്ന ഭഗവാൻ വിഷ്ണു പുഞ്ചിരിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
അപ്രശസ്തം ച വിഷമം യുദ്ധം ചൈവ യഥാ ഭവേത് ൧൩.
ഇങ്ങനെ നടക്കുന്ന യുദ്ധം ഉചിതവും നീതിയുമില്ലാത്തതാണ്.
തഥേതി മത്വാ ഹി മഹാനുഭാവോ ദൈത്യൈഃ സമേതോഽര്ബുദസംഖ്യകൈശ്ച ൧൩.
ഇങ്ങനെ വിചാരിച്ച മഹാനുഭാവൻ അനേകം ദൈത്യന്മാരോടൊപ്പം സമ്മതിച്ചു.
ഗഗനമഥ ജഗാഹേ മംദമംദം മഹാത്മാ ഹ്യസുരഗണസമേതോ വിശ്വരൂപം ജിഘാംസുഃ ൧൩.
പിന്നീട് മഹാത്മാവായ അവൻ അസുരഗണങ്ങളുമായി ചേർന്ന്, വിശ്വരൂപനെ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിച്ച് മന്ദമന്ദമായി ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയർന്നു.
തതോ യുദ്ധമതീവാസീദസുരൈര്വിഷ്ണുനാ സഹ ൧൪.
അതിനുശേഷം അസുരന്മാരും വിഷ്ണുവും തമ്മിൽ അത്യന്തം കടുത്ത യുദ്ധം നടന്നു.
അസുരൈരുഹ്യമാനാസ്തേ രഹുത്മംതം വ്യദാരയന് ൧൪.
അസുരന്മാർ ആക്രമിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ അവർ രാഹുവിന്റെ തല കീറിക്കളഞ്ഞു.
വിഷ്ണുനാ ച തദാ ദൈത്യാശ്ചക്രേണ ശകലീകൃതാഃ ൧൪.
അപ്പോൾ വിഷ്ണു തന്റെ ചക്രം ഉപയോഗിച്ച് ദൈത്യന്മാരെ തകർത്തു.
ത്രിശൂലേനാഹനദ്വിഷ്ണും രോഷപര്യാകുലേക്ഷണഃ ൧൪.
കോപം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ, അവൻ ത്രിശൂലം കൊണ്ട് വിഷ്ണുവിനെ അടി ചെയ്തു.
കരേണ വാമേന ജഘാന ലീലയാ തം കാലനേമിം ഹ്യസുരം മഹാബലമ് ൧൪.
വലതുകൈ കൊണ്ട് ലീലയായി, മഹാബലശാലിയായ ആ കാലനെമിയെ അവൻ അടിച്ചു.
പതിതഃ പുനരുത്ഥായ ശനൈരുന്മീല്യ ലോചനേ ൧൪.
വീണു കിടന്നവൻ വീണ്ടും എഴുന്നേറ്റ്, പതിയെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു.
ലബ്ധസംജ്ഞോഽബ്രവീദ്വാക്യം കാലനേമിര്മഹാബലഃ ൧൪.
ബോധം തിരിച്ചുകിട്ടിയ മഹാബലശാലിയായ കാലനെമി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
യേ യേഽസുരാ ഹതാ യുദ്ധേ അക്ഷയം ലോകമാപ്നുയുഃ ൧൪.
യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ട അസുരന്മാർ അക്ഷയമായ ലോകം പ്രാപിക്കുന്നു.
ഭുംജതോ വിവിധാന്ഭോഗാന്ദേവവദ്വിചരംതി തേ ൧൪.
അവർ വിവിധഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിച്ച്, ദേവന്മാരെപ്പോലെ സഞ്ചരിക്കുന്നു.