കപിലായാശ്ച സംഗൃഹ്യ ഗോമയം ചാംതരിക്ഷഗമ് ൧൩.
കപില നിറമുള്ള പശുവിന്റെ ഗോമയം ആകാശത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് ശേഖരിച്ചാണ്,
വിഭൂതീതി സമാഖ്യാതാ സര്വപാപപ്രണാശിനീ ൧൩.
അത് 'വിഭൂതി' എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; എല്ലാ പാപങ്ങളും അകറ്റുന്ന ദൈവാനുഗ്രഹം.
മധ്യമാം വര്ജയിത്വാ തു അംഗുലീക്ദ്വയേന ച സ ശൈവഃ ശിവവജ്ജ്ഞേയോ ദര്ശനാത്പാപനാശനഃ॥ ൧൩.
മധ്യവിരൽ ഒഴികെ രണ്ട് വിരലുകൾ ഉപയോഗിച്ച് അർപ്പിച്ചാൽ, അതിനെ ശൈവം എന്ന് അറിയണം; അതിന്റെ ദർശനം മാത്രം പാപങ്ങൾ അകറ്റുന്നു.
ജടാധരാശ്ച യേ ശൈവാഃ സപ്ത പംച തഥാ നവ ൧൩.
ജടയുടുത്ത ശൈവന്മാർ ഏഴു, അഞ്ചു, ഒൻപതു എന്നിങ്ങനെ,
തേ ശിവം പ്രാപ്നുവം തീഹ നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ ൧൩.
അവർക്ക് ഈ ലോകത്തുതന്നെ ശിവനെ പ്രാപിക്കാം; ഇതിൽ സംശയിക്കേണ്ടതില്ല.
അല്പേന വാ മഹത്ത്വേന പൂജിതോ വാ സദാശിവഃ ൧൩.
ചെറുതായി ആകട്ടെ, വലിയ ഭക്തിയോടെ ആകട്ടെ, എങ്ങനെയായാലും സദാശിവൻ സന്തോഷിക്കുന്നു.
തസ്മാച്ഛിവാത്പരതരം നാസ്തി കിംചിദ്ദ്വിജോത്തമാഃ ൧൩.
അതുകൊണ്ട്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ശിവനേക്കാൾ ഉന്നതമായത് ഒന്നുമില്ല.
ശിവോ ദാതാ ഹി ലോകാനാം കര്താ ചൈവാനുമോദിതാ ൧൩.
ശിവൻ ലോകങ്ങൾക്ക് ദാനിയും സ്രഷ്ടാവും ആകുന്നു; എല്ലാവരും അവനെ അംഗീകരിക്കുന്നു.
ശിവേതി ദ്വ്യക്ഷരം നാമ ത്രായതേ മഹതോ ഭയാത് ൧൩.
'ശിവ' എന്ന രണ്ട് അക്ഷരങ്ങളുള്ള നാമം വലിയ ഭയങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നു.
സോമനാഥസ്യ മാഹാത്മ്യം ജ്ഞാതം തസ്യ പ്രസാദതഃ ൧൩.
സോമനാഥന്റെ മഹത്വം അവന്റെ കൃപയാൽ അറിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
സുരാശ്ചേംദ്രാദയശ്ചാന്യേ തസ്മിന്യുദ്ധേ സുദാരുണേ ൧൩.
ദേവന്മാരും ഇന്ദ്രനും മറ്റുള്ളവരും ആ ഭയങ്കരമായ യുദ്ധത്തിൽ,
ശിവസ്യ മഹിമാ സര്വഃ ശ്രുതസ്തവ മുഖോദ്ഗതഃ ൧൩.
നിന്റെ വായിൽ നിന്നു പുറത്ത് വന്ന ശിവന്റെ മഹത്വം മുഴുവൻ കേട്ടു.
യദാ ഹി ദൈത്യൈശ്ച പരാജിതാഃ സുരാഃ ശമ്ഭും ച സര്വേ ശരണം പ്രപന്നാഃ ൧൩.
ദാനവന്മാർ ദേവന്മാരെ ജയിച്ചപ്പോൾ, എല്ലാവരും ശംഭുവിൽ അഭയം തേടി.
തഥൈവ ദൈത്യാ അപി യുധ്യമാനാ ഉത്സാഹയുക്താതിബലാശ്ച സര്വേ ൧൩.
അതുപോലെ, ഉത്സാഹത്തോടെയും വലിയ ശക്തിയോടെയും യുദ്ധം ചെയ്ത ദാനവന്മാരും അതേപോലെ ചെയ്തു.
ഏവം ച സര്വേ ഹ്യസുരാഃ സുരാശ്ച ശക്ത്യൃഷ്ടിശൂലൈഃ പരിഘൈഃ പരശ്വധൈഃ നിഹന്യമാനാ ഹ്യസുരാഃ സുരൈസ്തദാ നാനാസ്ത്രയോഗൈഃ പരമൈര്നിപേതുഃ॥ ൧൩.
അങ്ങനെ, അസുരന്മാരും ദേവന്മാരും ആയുധങ്ങളാൽ പരസ്പരം ആക്രമിച്ചു; അപ്പോൾ ദേവന്മാർ വിവിധ ശക്തമായ ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് അസുരന്മാരെ വീഴ്ത്തി.
ചക്രുസ്തേ സകലാമുര്വീ മാംസശോണിതകര്ദമാമ് ൧൩.
അവർ ഭൂമിയെ മുഴുവൻ മാംസവും രക്തവും കലർന്ന ചതുപ്പാക്കി മാറ്റി.
ശിരാംസി ച കബന്ധാനി കവചാനി മഹാംതി ച ൧൩.
അവിടെ തലകളും തലകെട്ട ദേഹങ്ങളും വലിയ കവർച്ചകളും everywhere ഉണ്ടായിരുന്നു.
ബഹന്ത്യശ്ചാപഗാ ഹ്യാസന്നദ്യോ ഭീരുഭയാവഹാഃ തയംതി പരാന്ഭൂതപ്രതപ്രമഥരാക്ഷസാന്॥ ൧൩.
അവിടെ ഭയക്കാർക്ക് ഭയപ്പെടുത്തുന്ന നിരവധി നദികൾ ഒഴുകി; അവ ഭൂതങ്ങൾ, പ്രേതങ്ങൾ, രാക്ഷസന്മാരുടെ ശരീരങ്ങൾ ഒഴുക്കിക്കൊണ്ടുപോയി.
ശാകിനീഡാകിനീസംഘാ യക്ഷിണ്യോഽഥ സഹസ്രശഃ ൧൩.
ശാകിനികളും ഡാകിനികളും ആയിരക്കണക്കിന് യക്ഷിണികളും അങ്ങോട്ട് കൂട്ടമായി ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഏവം സംക്രീഡമാനാസ്തേ ഭൂതപ്രമഥരാക്ഷസാഃ ൧൩.
അങ്ങനെ ഭൂതന്മാർ, പ്രമഥന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ ഒത്തുചേർന്ന് കളിച്ചു.
ബലിനാ സഹ ദേവേന്ദ്രോ യുയുധേഽദ്ഭുതവിക്രമഃ ൧൩.
ദേവന്മാരുടെ രാജാവായ ഇന്ദ്രൻ അത്ഭുതമായ വീര്യത്തോടെ ബലിയോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്തു.
താം ശക്തിം വഞ്ചയാമാസ മഹേന്ദ്രോ ലഘുവിക്രമഃ ൧൩.
വേഗത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന മഹേന്ദ്രൻ ആ ആയുധത്തെ വഞ്ചിച്ചു.
വജ്രേണ ശിതധാരേണ ബാഹും ചിച്ഛേദ വിക്രമീ ൧൩.
തീവ്രമായ धारയുള്ള വജ്രം കൊണ്ട് ശക്തനായ ഇന്ദ്രൻ ബലിയുടെ കൈ മുറിച്ചു.
പതിതം ച ബലിം ദൃഷ്ട്വാ വൃഷപര്വാ രൂപാന്വിതഃ ൧൩.
ബലി വീണുകിടക്കുന്നത് കണ്ട വൃഷപർവ്വൻ ഭംഗിയോടെ അവിടെ നിന്നു.
മഹേംദ്രം സഗജം ചൈവ സഹമാനം ശിതാഞ്ഛരാന് ൧൩.
മഹേന്ദ്രനും അവന്റെ ആനയും കഠിനമായ അമ്പുകൾ സഹിച്ചു നിൽക്കുന്നതും വൃഷപർവ്വൻ കണ്ടു.
നിപാത്യ വൃഷപര്വാണമിംദ്രഃ പരബലാര്ദനഃ॥ ൧൩.
ശത്രുക്കളുടെ കൂട്ടങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്ന ഇന്ദ്രൻ വൃഷപർവ്വനെ വീഴ്ത്തി.
തതോ വജ്രേണ മഹതാ ദാനവാനവധീദ്രണേ ൧൩.
പിന്നീട് വലിയ വജ്രം കൊണ്ട് യുദ്ധത്തിൽ ദാനവന്മാരെ ഇന്ദ്രൻ കൊല്ലി.
വിഹ്വലാശ്ച കൃതാഃ കേചിദിംദ്രേണ കുപിതേന ച ൧൩.
കോപത്തോടെ ഇരുന്ന ഇന്ദ്രൻ ചിലരെ തലകറങ്ങുന്നവരാക്കി.
കുബേരേണ ഹതാശ്ചാന്യേ നൈര്ഋതേന തഥാ പരേ ൧൩.
കുഭേരൻ ചിലരെയും, നൈരൃതൻ മറ്റുള്ളവരെയും കൊല്ലി.
ഏവം തദാ തൈര്നിഹതാ ബലീയസോ മഹാസുരാ വിക്രമശാനിനശ്ച ൧൩.
അങ്ങനെ ആ സമയത്ത് ശക്തിയും വീര്യവും നിറഞ്ഞ മഹാസുരന്മാർ അവരാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു.