പരിഘായുധിനഃ പാശശൂലമുദ്ഗരപാണയഃ ൧൩.
കൈകളിൽ ഇരുമ്പ് വടി, പാശം, കുന്തം, മുഷ്ടി എന്നിവ പിടിച്ച് ആയുധധാരികളായിരുന്നു.
ഹയനാഗരഥാശ്ചാന്യേ സമാരൂഢാഃ പ്രഹാരിണഃ ൧൩.
മറ്റു ചിലർ കുതിര, ആന, രഥം എന്നിവയിൽ കയറി യുദ്ധത്തിന് തയ്യാറായിരുന്നു.
സ്പര്ദ്ധമാനാസ്തതാന്യോന്യം ഗര്ജംതശ്ച മുഹുര്മുഹുഃ ൧൩.
അവർ പരസ്പരം മത്സരിച്ച് വീണ്ടും വീണ്ടും ഗർജ്ജിച്ചു.
ത്വയാ കൃതം മഹാബാഹോ ഇംദ്രേണ സഹ സംഗമമ് ൧൩.
മഹാബാഹുവായവനേ, നീ ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം യുദ്ധത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
ഊനേനാപി ഹി തുച്ഛേന വൈരിണാപി കഥംചന ൧൩.
ദുർബലനും വിലകുറഞ്ഞവനും എത്രയെങ്കിലും ശത്രുവായാലും,
ന വിശ്വസേത്പൂര്വവിരോധിനാ ക്വചിത്പരാജിതാഃ സ്മോഽഥ ബലേ ത്വയാധുനാ ൧൩.
മുൻകാല ശത്രുവിനെ ഒരിക്കലും വിശ്വസിക്കരുത്; നാം തോറ്റുപോയെങ്കിലും ഇപ്പോൾ നീ ശക്തിയുള്ളവനാണ്.
ഇത്യൂചുസ്തേ ദുരാധര്ഷാ യോദ്ധുകാമാ വ്യവസ്ഥിതാഃ ൧൩.
അങ്ങനെ യുദ്ധത്തിന് തയ്യാറായി നിന്ന ദുർജയന്മാർ പറഞ്ഞു.
ചാമരൈശ്ച ദിശഃ സര്വാ ലോപിതം ച രണസ്ഥലമ് ൧൩.
ചാമരങ്ങൾകൊണ്ട് എല്ലാ ദിക്കുകളും മറഞ്ഞു, യുദ്ധഭൂമി ഒളിഞ്ഞുപോയി.
പീത്വാമൃതം മഹാഭാഗാ വാഹാന്യാരുഹ്യ ദംശിതാഃ സൂര്യശ്ചോച്ചൈഃ ശ്രവാരൂഢോ മൃഗാ രൂഢശ്ച ചന്ദ്രമാഃ॥ ൧൩.
അമൃതം കുടിച്ച മഹാഭാഗ്യശാലികൾ ആലങ്കാരികമായി തങ്ങളുടെ വാഹനങ്ങളിൽ കയറി; സൂര്യൻ ഉച്ചയിലുള്ള ശ്രവയിൽ കയറി, ചന്ദ്രൻ മാൻപുറത്ത് കയറി.
ഛത്രചാമരസംവീതാഃ ശോഭിതാ വിജയശ്രിയാ ൧൩.
കുടയും ചാമരവും ധരിച്ച്, വിജയശോഭയാൽ അവർ പ്രകാശിച്ചു.
തേ വിഷ്ണുനാ ഹ്യനുജ്ഞാതാ അസുരാന്പ്രതി വൈ രുഷാ ൧൩.
വിഷ്ണുവിന്റെ അനുമതിയോടെ അവർ അസുരന്മാരുടെ നേരെ കോപത്തോടെ മുന്നേറി.
തേഷാം ബോരമഭൂദ്യുദ്ധം ദേവാനാം ദാനവൈഃ സഹ ൧൩.
അവർക്കിടയിൽ, ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും തമ്മിൽ മഹായുദ്ധം ആരംഭിച്ചു.
ശരധാരാന്വിതം സര്വം ബഭൂവ പരമാദ്ഭുതമ് ൧൩.
എല്ലായിടവും അമ്പുകളുടെ പ്രവാഹം നിറഞ്ഞു, അതൊരു അത്ഭുതം തന്നെയായിരുന്നു.
തതോ നിമിഷമാത്രേണ ശരഘാതയുതാ ഭവന് ൧൩.
അപ്പോൾ ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് അവരെ അമ്പുകളുടെ മഴയാൽ മൂടി.
വിധ്യമാനാസ്തഥാ കേചിദ്വിവിധുശ്ചാപരാന്രണേ ൧൩.
അങ്ങ് യുദ്ധഭൂമിയിൽ ചിലരെ കൊല്ലപ്പെടുകയും, മറ്റു ചിലർ വിവിധ രീതികളിൽ പരിക്കേൽക്കുകയും ചെയ്തു.
ക്ഷുരപ്രഹാരിതാഃ കേചിദ്ദൈത്യാ ദാനവരാക്ഷസാഃ ൧൩.
അവിടെ ദൈത്യന്മാരും ദാനവന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും ചിലർ അത്യന്തം മൂർച്ചയുള്ള ആയുധങ്ങൾകൊണ്ട് വീഴ്ത്തപ്പെട്ടു.
ഏവം ഭഗ്നം ദാനവാനാം ച സൈന്യം ദൃഷ്ട്വാ ദേവാ ഗര്ജമാനാഃ സമംതാത് ൧൩.
ഇങ്ങനെ ദാനവസൈന്യം തകർന്ന് കിടക്കുന്നത് കണ്ട ദേവന്മാർ ചുറ്റും മുഴുവൻ ഗർജിച്ചു.
ശംഖവാദിത്രഘോഷേണ പൂരിതം ച ജഗത്ത്രയമ് ൧൩.
ശംഖവും മറ്റ് വാദ്യോപകരണങ്ങളുടെയും ശബ്ദം മൂലമാകാശം മുഴുവൻ മൂന്നു ലോകങ്ങളും നിറഞ്ഞു.
ബലിപ്രഭൃതയഃ സര്വേ സംഭ്രമേണോത്ഥിതാഃ പുനഃ ൧൩.
ബലി അടക്കം എല്ലാ നായകരും ആശങ്കയോടെ വീണ്ടും എഴുന്നേറ്റു.
ദ്വംദ്വയുദ്ധം സുതുമുലം ദേവാനാം ദാനവൈഃ സഹ ൧൩.
ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും തമ്മിൽ അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ ഒരു ഇരട്ടയുദ്ധം ആരംഭിച്ചു.
ബലിനാ ദാനവേംദ്രേണ മഹേംദ്രോ യുയുധേ തദാ ൧൩.
അപ്പോൾ ദാനവരാജാവായ ബലിയുമായി ഇന്ദ്രൻ യുദ്ധം ചെയ്തു.
നൈര്ഋതഃ പ്രഘസേനൈവ പാശീ കുംഭേന സംഗതഃ ൧൩.
നൈരൃതൻ പ്രഘാസനോടും, പാശധാരി കുംഭനോടും യുദ്ധം ചെയ്തു.
സോമേന സഹ രാഹുശ്ച യുദ്ധം ചക്രേ സുദാരുണമ് സംപര്കാദമൃസ്യൈവ യഥാ രാഹുസ്തഥാഽഭവത്॥ ൧൩.
രാഹു ചന്ദ്രനോടൊപ്പം അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ യുദ്ധം നടത്തി; രാഹുവിന് ചന്ദ്രനോടുള്ള സമ്പർക്കം സഹിക്കാനാവാത്തതുപോലെ തന്നെയായിരുന്നു അത്.
താനി സര്വാണി ദൃഷ്ടാനി ശംഭുനാ പരമേഷ്ഠിനാ അസുരാണാം സുരാണാം ച സര്വേഷാമപി വല്ലഭഃ॥ ൧൩.
ഈ സംഭവങ്ങൾ എല്ലാം ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും പ്രിയനായ പരമേശ്വരൻ ശംഭു കണ്ടു.
ഏവമുക്തസ്തദാ രാഹുഃ പ്രണമ്യ ശിരസാ ശിവമ് ൧൩.
അപ്പോൾ രാഹു ശിവനെ അഭിവാദ്യം ചെയ്ത് തലകുനിഞ്ഞു.
തേന തസ്യ ഹി ജാതാനി ശിരാംസി സുബഹൂന്യപി ബബംധ ശംഭുഃ ശിരസി ശിരോഭൂഷണവത്കൃതമ്॥ ൧൩.
അതിനാൽ അവനു അനേകം തലകൾ ഉണ്ടായി, ശംഭു അവയെ തന്റെ തലയിൽ അലങ്കാരമായി ധരിച്ചു.
അശനാത്കാലകൂടസ്യ നീലകംഠോഽഭവത്തദാ ൧൩.
കാലകൂട്ടവിഷം കുടിച്ചതിനാൽ അപ്പോൾ ശിവൻ നീലകണ്ഠനായി.
ദധാര ശിരസാ താം ച മുണ്ഡമാലാം മഹേശ്വരഃ॥ ൧൩.
മഹേശ്വരൻ ആ തലമാല തന്റെ തലയിലിട്ടു ധരിച്ചു.
തയാ സ്രജാഽസൌ ശുശുഭേ മഹാത്മാ ദേവാദിദേവസ്ത്രിപുരാംതകോ ഹരഃ ൧൩.
ആ മാലയാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട മഹാത്മാവും ദേവാദിദേവനും ത്രിപുരസംഹാരിയും ആയ ഹരൻ അത്യന്തം ഭംഗിയായി തിളങ്ങി.
ഗംഗാ ധൃതാ യേന ശിരസ്സുമധ്യേ ചംദ്രം ച ചൂഡേ കൃതവാന്ഭയാപഹഃ ൧൩.
ഗംഗയെ തലയിലേറ്റി, ചന്ദ്രനെ ചൂടയിൽ വെച്ച ഭയങ്ങൾ നീക്കുന്നവൻ ആണവൻ.