തസ്മാദ്വിഭജനം കാര്യം മയൈതസ്യ ശുഭവ്രതാഃ ൧൨.
അതിനാൽ, ശുഭവ്രതങ്ങളേ, ഇതിന്റെ വിഭജനം ഞാൻ ചെയ്യണമെന്ന് തീരുമാനിക്കാം.
ഇത്യുക്തേ വചനേ ദേവ്യാ തഥാ ചക്രുരതം ദ്രിതാഃ ൧൨.
ദേവി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, എല്ലാവരും ഉടൻ അതുപോലെ ചെയ്തു.
ഉപവിഷ്ടാശ്ച തേ സര്വേ അമൃതാര്ഥം ച ഭോ ദ്വിജാഃ മോഹിനീ സര്വധര്മ്മജ്ഞാ അസുരാണാം സ്മയന്നിവ॥ ൧൨.
എല്ലാവരും അമൃതം ലഭിക്കാൻ ഇരുന്നു; എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളും അറിയുന്ന മോഹിനി അസുരന്മാരെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
ആദൌ ഹ്യഭ്യാഗതാഃ പൂജ്യാ ഇതി വൈ വൈദികീ ശ്രുതിഃ॥ ൧൨.
ആദ്യം എത്തുന്നവരെ ആദരിക്കണം എന്നതാണ് വേദം പഠിപ്പിക്കുന്നത്.
തസ്മാദ്യൂയം വേദപരാഃ സര്വേ ദേവപരായണാഃ അമൃതം ഹി മഹാഭാഗാ ബലിമുഖ്യാ വദംതു ഭോഃ॥ ൧൨.
അതിനാൽ, വേദത്തിൽ ഭക്തിയും ദേവന്മാരിൽ അർപ്പണവും ഉള്ള മഹാഭാഗ്യശാലികളേ, അമൃതം ആരാണ് ലഭിക്കേണ്ടത് എന്ന് ബലിയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവൻ പറയട്ടെ.
ബലിനോക്താ തദാ ദേവീ യത്തേ മനസി രോചതേ ൧൨.
അപ്പോൾ ബലി ദേവിയോട് പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ മനസ്സിന് ഇഷ്ടമുള്ളതെന്തും ചെയ്യാം.'
ഏവം സംമാനിതാ തേന ബലിനാ ഭാവിതാത്മനാ ൧൨.
ഉയർന്ന മനസ്സുള്ള ബലി ഇങ്ങനെ ആദരിച്ചപ്പോൾ,
തസ്മാന്നരേന്ദ്രകരഭോരുലസദ്ദൃകൂലാ ശ്രോണീതടാലസഗതിര്മവിഹ്വലാംഗീ ൧൨.
അതിനാൽ, രാജാവിന്റെ ആനയുടെ കാൽപോലെയുള്ള തണ്ടുകളും, ചലിക്കുന്ന അരയും, അലസമായ ചലനങ്ങളുമായി അവൾ നടന്നു.
തദാ തു ദേവീ പരിവേഷയംതീ സാ മോഹിനീ ദേവഗണായ സാക്ഷാത് ൧൨.
അപ്പോള് മോഹിനി ദേവി തന്നെയാണ് ദേവന്മാരെ നേരിട്ട് സേവനം ചെയ്തതും അവര്ക്ക് ഭക്ഷണം നല്കിയതും.
പുനശ്ച തേ ദേവഗണാഃ സുധാരസം ദത്തം തയാ പരയാ വിശ്വമൂര്ത്യാ ൧൨.
പിന്നീട്, വിശ്വമൂർത്തിയായ ആ പരമ ദേവി ദേവന്മാരെ വീണ്ടും അമൃതം നല്കി.
സര്വേ ദൈത്യാ ആസനസ്ഥാ പുനശ്ച തേ ദേവഗണാഃ സുധാരസം ദത്തം പീഡിതാശ്ച ൧൨.
അക്കാലത്ത് ദാനവന്മാര് എല്ലാം ഇരുന്ന് കാത്തുനിന്നു. ദേവന്മാര്ക്ക് വീണ്ടും അമൃതം ലഭിച്ചു, ദാനവന്മാര് ദു:ഖിതരായി.
തതസ്തഥാവിധാന്ദൃഷ്ട്വാ ദൈത്യാംസ്താന്മോഹമാശ്രിതാന് ൧൨.
അങ്ങനെ അവരെല്ലാം മോഹം പിടിച്ച ദാനവന്മാരെ കണ്ടപ്പോള്,
ദേവാനാം രൂപമാസ്ഥായ അമൃതാര്ഥം ത്വരാന്വിതൌ ൧൨.
അമൃതം നേടാന് ആവേശത്തോടെ ദേവന്മാരുടെ രൂപം ധരിച്ച്,
യദാമൃതം പാതുകാമോ രാഹുഃ പരമദുര്ജയഃ ൧൨.
അമൃതം കുടിക്കാനായി അത്യന്തം ജയിക്കാനാവാത്ത രാഹു ആഗ്രഹിച്ചപ്പോള്,
തദാ തസ്യ ശിരശ്ഛിന്നം രാഹോര്ദുര്വിഗ്രഹസ്യ ച ഭ്രമമാണം തദാ ഹ്യദ്രീംശ്ചൂര്ണയാമാസ വൈ തദാ॥ ൧൨.
അപ്പോള് രാഹുവിന്റെ ഭയങ്കരമായ തല വെട്ടി വീഴ്ത്തി; ആ തല ഉരുണ്ടു പോകുമ്പോള് പര്വ്വതങ്ങളെ തകര്ത്തു.
സാദ്രിശ്ച സര്വഭൂലോകശ്ചൂര്ണിതശ്ച തദാഽഭവത് ൧൨.
അപ്പോള് പര്വ്വതങ്ങളോടുകൂടിയ ലോകങ്ങള് എല്ലാം തകര്ന്നുപോയി.
ദൃഷ്ട്വാ തദാ മഹാദേവസ്തസ്യോപരി തു സംസ്ഥിതഃ ൧൨.
അത് കണ്ട മഹാദേവന് അവയുടെ മുകളില് നില്ക്കുകയായിരുന്നു.
പീഡനം തത്സമീപേഥ നിവാസ ഇതി നാമ വൈ॥ ൧൨.
അവിടെയുള്ള ആ കഷ്ടം 'നിവാസം' എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
മഹതാമാലയം യസ്മാദ്യസ്യാസ്തച്ചരണാംബുജമ് ൧൨.
ആ മഹത്തായ വാസസ്ഥലത്തിന്റെ പാദപദ്മങ്ങള് എല്ലാവരും വന്ദിക്കുന്നു.
കേതുശ്ച ധൂമരൂപോഽസാവാകാശേ വിലയം ഗതഃ ൧൨.
ധൂമംപോലെയുള്ള രൂപം ധരിച്ച കെതു ആകാശത്ത് ലയിച്ചു.
വാസുദേവോ ജഗദ്യോനിര്ജഗതാം കാരണം പരമ് ൧൨.
ജഗതിന്റെ കാരണം, ലോകങ്ങളുടെ ഉദ്ഭവം വാസുദേവനാണ്.
അസുരാണാം വിനാശായ ജാതം ദൈവവിപര്യയാത് ൧൨.
ദൈവികമായ മാറ്റം കൊണ്ടാണ് അസുരന്മാരുടെ നാശത്തിനായി അദ്ദേഹം ജനിച്ചത്.
യൌഗപദ്യേന തൈഃ സര്വൈഃ ക്ഷീരാബ്ധേര്മംഥനം കൃതമ് ൧൨.
അവരൊക്കെ ഒരുമിച്ച് ക്ഷീരസമുദ്രം ഒരേസമയം കുലുക്കി.
തതശ്ച തേ ദേവവരാന്പ്രകോപിതാ ദൈത്യാശ്ച മായാപ്രവി മോഹിതാഃ പുനഃ ൧൨.
അതിനുശേഷം, ദേവന്മാരില് ശ്രേഷ്ഠന്മാര് കോപിച്ചു; ദാനവന്മാര് വീണ്ടും മായയാല് ഭ്രമിച്ചു.
തതസ്തേ ഗര്ജ്ജമാനാശ്ച ആക്ഷിപംതഃ സുരാന്രണേ ൧൩.
അതിനുശേഷം, അവർ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ട് യുദ്ധത്തിൽ ദേവന്മാരെ ആക്രമിച്ചു.
വിമാനമാരുഹ്യ തദാ മഹാത്മാ വൈരോചനിഃ സര്വബലേന സാര്ദ്ധമ് ൧൩.
അപ്പോള് മഹാത്മാവായ വൈരോചനന് തന്റെ എല്ലാ സൈന്യത്തോടും കൂടി വിമാനം കയറി മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.
സ്വാനി രൂപാണി ബിഭ്രംതഃ സമാപേതുഃ സ ഹസ്രശഃ ൧൩.
അവരവരുടെ രൂപങ്ങൾ ധരിച്ച് ആയിരക്കണക്കിന് പേർ ഒരുമിച്ചു കൂടിയെത്തി.
അശ്വാന്കേചിത്സമാരൂഢാ ദ്വിപാന്കേചിത്തഥാ പരേ ൧൩.
ചിലർ കുതിരപ്പുറത്തും, മറ്റുചിലർ ആനപ്പുറത്തും, മറ്റു ചിലർ വേറെയും മൃഗങ്ങളിലുമായിരുന്നു.
മയൂരാന്രാജഹംസാംശ്ച കുക്കുടാംശ്ച തഥാ പരേ ൧൩.
മറ്റു ചിലർ മയിലിലും, രാജഹംസയിലും, കോഴിയിലും കയറി സഞ്ചരിച്ചു.
ഗജാന്ഖരാന്പരേ ചൈവ ശകടാംശ്ച തഥാ പരേ ൧൩.
മറ്റു ചിലർ ആനകളിലും, കഴുതകളിലും, ചിലർ കാറുകളിലും കയറി.