ക്രിയതാമസുരാഃ ശ്രേഷ്ഠാഃ ശുഭേച്ഛാ കിംചിദസ്തി വഃ ൧൨.
അസുരന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, നിങ്ങൾക്ക് എന്തെങ്കിലും നല്ല ആഗ്രഹമുണ്ടോ, അതു നടക്കട്ടെ.
ന്യായോപാര്ജിതവിത്തേന ദശമാംശേന ധീമതാ ൧൨.
ന്യായമായി സമ്പാദിച്ച ധനത്തിൽ നിന്ന് പത്തിലൊന്ന് ഭാഗം ദാനശീലനായവൻ നൽകണം.
തഥേതി മത്വാ തേ സര്വേ യഥോക്തം ദേവമായയാ ൧൨.
അങ്ങനെ തന്നെ എന്നു കരുതി, അവർ എല്ലാവരും ദേവിയുടെ ഉപദേശം പോലെ ചെയ്തു.
മയാസുരേണ ച തദാ ഭവനാനി കൃതാനി വൈ ൧൨.
അപ്പോൾ ഞാൻ, അസുരൻ, ഭവനങ്ങൾ ഒരുക്കി.
തേഷുപവിഷ്ടാസ്തേ സര്വേ സുസ്നാതാഃ സമലംകൃതാഃ ൧൨.
അവർ എല്ലാവരും നല്ലതുപോലെ കുളിച്ച് അലങ്കരിച്ച് ആ ഭവനങ്ങളിൽ ഇരുന്നു.
രാത്രൌ ജാഗരണം സര്വൈഃ കൃതം പരമയാ മുദാ ൧൨.
രാത്രിയിൽ അവർ എല്ലാവരും അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ ജാഗരണം നടത്തി.
അസുരാ ബലിമുഖ്യാശ്ച പംക്തിഭൂതാ യതാക്രമമ് ൧൨.
ബലി മുഖ്യനായ അസുരന്മാർ എല്ലാം ക്രമത്തിൽ നിരയായി ഇരുന്നു.
ബലിശ്ച വൃഷപര്വാ ച നമുചിഃ ശംഖ ഏവ ച ൧൨.
ബലി, വൃഷപർവ്വ, നമുചി, ശംഖൻ,
വാതാപിരില്വലഃ കുമ്ഭോ നികുമ്ഭഃ പ്രച്ഛദസ്തഥാ ൧൨.
വാതാപി, ഇൽവലൻ, കുംഭൻ, നികുംഭൻ, പ്രച്ചദനും,
മഹിഷോ മഹിഷാക്ഷശ്ച ബിഡാലാക്ഷഃ പ്രതാപവാന് ൧൨.
മഹിഷൻ, മഹിഷാക്ഷൻ, ശക്തനായ ബിഡാലാക്ഷൻ.
വിബാഹുര്ബാഹുകോ ഘോരസ്തഥാ വൈ ഘോരദര്ശനഃ യഥാക്രമം ചോപവിഷ്ടാ രാഹുഃ കേതുസ്തഥൈവ ച॥ ൧൨.
വിബാഹുർ, ബാഹുകൻ, ഘോരൻ, ഘോരദർശനൻ, രാഹു, കേതു എന്നിങ്ങനെ എല്ലാവരും ക്രമമായി ഇരുന്നു.
തേഷാം തു കോടിസംഖ്യാനാം ദൈത്യാനാം പംക്തിരാസ്ഥിതാ॥ ൧൨.
അവിടെയുള്ള ദൈത്യന്മാർ കോടികളാണ്; അവർ ഒരേ നിരയായി ഇരുന്നു.
തതസ്തയാ തദാ ദേവ്യാ അമൃതാര്ഥം ഹി വൈ ദ്വിജാഃ ൧൨.
അപ്പോൾ, ആ ദേവി അമൃതം കൊടുക്കാനായി എല്ലാവരെയും വിളിച്ചു കൂട്ടി.
സര്വേ വിജ്ഞാപിതാഃ സദ്യോ ഗൃഹീതകലശാ തദാ ൧൨.
എല്ലാവർക്കും ഉടൻ അറിയിപ്പു നൽകി, അവരൊക്കെയും തങ്ങളുടെ കലശങ്ങൾ എടുത്തു.
കരസ്ഥേന തദാ ദേവീ കലശേന വിരാജിതാ ൧൨.
അപ്പോൾ ദേവി കൈയിൽ കലശം പിടിച്ച് പ്രകാശിച്ചു നിന്നു.
പരിവേഷധരാഃ സര്വേ സുരാസ്തേ ഹ്യസുരാംതികമ് ൧൨.
എല്ലാ ദേവന്മാരും പാത്രങ്ങൾ കൈയിൽ എടുത്ത് അസുരന്മാരുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
താന്ദൃഷ്ട്വാ മോഹിനീ സദ്യ ഉവാച പ്രമദോത്തമാ॥ ൧൨.
അവരെ കണ്ടുമാത്രം, സ്ത്രീകളിൽ ശ്രേഷ്ഠയായ മോഹിനി ഉടൻ സംസാരിച്ചു.
ഏതേ ഹ്യതിഥയോ ജ്ഞേയാ ധര്മ്മസര്വസ്വസാധനാഃ പ്രമാണം ഭവതാം ചാദ്യ കുരുധ്വം മാ വിലംബഥ॥ ൧൨.
ഇവരെ അതിഥികളായി കരുതണം; ഇവർക്ക് ആദരം നൽകുന്നത് തന്നെ ധർമ്മത്തിനുള്ള മാർഗമാണ്. നിങ്ങൾ ഇന്ന് ഇതു മാനദണ്ഡമാക്കി, വൈകാതെ ചെയ്യൂ.
പരേഷാമുപകാരം ച യേ കുര്വംതി സ്വശക്തിതഃ ൧൨.
മറ്റുള്ളവർക്കായി തങ്ങളുടെ ശേഷിയനുസരിച്ച് സഹായിക്കുന്നവരാണ്,
കേവലാത്മോദരാര്ഥായ ഉദ്യോഗം യേ പ്രകുര്വതേ ൧൨.
സ്വന്തം ഉപജീവനത്തിനും ലാഭത്തിനുമാത്രം പരിശ്രമിക്കുന്നവരും ഉണ്ട്.
തസ്മാദ്വിഭജനം കാര്യം മയൈതസ്യ ശുഭവ്രതാഃ ൧൨.
അതിനാൽ, ശുഭവ്രതങ്ങളേ, ഇതിന്റെ വിഭജനം ഞാൻ ചെയ്യണമെന്ന് തീരുമാനിക്കാം.
ഇത്യുക്തേ വചനേ ദേവ്യാ തഥാ ചക്രുരതം ദ്രിതാഃ ൧൨.
ദേവി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, എല്ലാവരും ഉടൻ അതുപോലെ ചെയ്തു.
ഉപവിഷ്ടാശ്ച തേ സര്വേ അമൃതാര്ഥം ച ഭോ ദ്വിജാഃ മോഹിനീ സര്വധര്മ്മജ്ഞാ അസുരാണാം സ്മയന്നിവ॥ ൧൨.
എല്ലാവരും അമൃതം ലഭിക്കാൻ ഇരുന്നു; എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളും അറിയുന്ന മോഹിനി അസുരന്മാരെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
ആദൌ ഹ്യഭ്യാഗതാഃ പൂജ്യാ ഇതി വൈ വൈദികീ ശ്രുതിഃ॥ ൧൨.
ആദ്യം എത്തുന്നവരെ ആദരിക്കണം എന്നതാണ് വേദം പഠിപ്പിക്കുന്നത്.
തസ്മാദ്യൂയം വേദപരാഃ സര്വേ ദേവപരായണാഃ അമൃതം ഹി മഹാഭാഗാ ബലിമുഖ്യാ വദംതു ഭോഃ॥ ൧൨.
അതിനാൽ, വേദത്തിൽ ഭക്തിയും ദേവന്മാരിൽ അർപ്പണവും ഉള്ള മഹാഭാഗ്യശാലികളേ, അമൃതം ആരാണ് ലഭിക്കേണ്ടത് എന്ന് ബലിയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവൻ പറയട്ടെ.
ബലിനോക്താ തദാ ദേവീ യത്തേ മനസി രോചതേ ൧൨.
അപ്പോൾ ബലി ദേവിയോട് പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ മനസ്സിന് ഇഷ്ടമുള്ളതെന്തും ചെയ്യാം.'
ഏവം സംമാനിതാ തേന ബലിനാ ഭാവിതാത്മനാ ൧൨.
ഉയർന്ന മനസ്സുള്ള ബലി ഇങ്ങനെ ആദരിച്ചപ്പോൾ,
തസ്മാന്നരേന്ദ്രകരഭോരുലസദ്ദൃകൂലാ ശ്രോണീതടാലസഗതിര്മവിഹ്വലാംഗീ ൧൨.
അതിനാൽ, രാജാവിന്റെ ആനയുടെ കാൽപോലെയുള്ള തണ്ടുകളും, ചലിക്കുന്ന അരയും, അലസമായ ചലനങ്ങളുമായി അവൾ നടന്നു.
തദാ തു ദേവീ പരിവേഷയംതീ സാ മോഹിനീ ദേവഗണായ സാക്ഷാത് ൧൨.
അപ്പോള് മോഹിനി ദേവി തന്നെയാണ് ദേവന്മാരെ നേരിട്ട് സേവനം ചെയ്തതും അവര്ക്ക് ഭക്ഷണം നല്കിയതും.
പുനശ്ച തേ ദേവഗണാഃ സുധാരസം ദത്തം തയാ പരയാ വിശ്വമൂര്ത്യാ ൧൨.
പിന്നീട്, വിശ്വമൂർത്തിയായ ആ പരമ ദേവി ദേവന്മാരെ വീണ്ടും അമൃതം നല്കി.