സുധാ ത്വയാ വിഭക്തവ്യാ സര്വേഷാം ഗതിഹേതവേ ൧൨.
നിന്റെ കൈവശമുള്ള അമൃതം എല്ലാവരുടെയും ഭാവിക്ക് വേണ്ടി നീ പങ്കിടണം.
ഏവമുക്താ ഹ്യുവാചേദം സ്മയമാനാ ബലിം പ്രതി ൧൨.
അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോള്, അവള് ബാലിയെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
അനൃതം സാഹസം മായാ മൂര്ഖത്വമതി ലോഭതാ ൧൨.
അസത്യവും ക്രൂരതയും വഞ്ചനയും അജ്ഞതയും അത്യല്പം തൃശ്യവും,
നിഃസ്നേഹത്വം ച വിജ്ഞേയം ധൂര്തത്വം ചൈവ തത്ത്വതഃ ൧൨.
സ്നേഹമില്ലായ്മയും ചതിയും യഥാർത്ഥത്തിൽ മനസ്സിലാക്കേണ്ടതാണു.
യഥൈവ ശ്വാപദാനാം ച വൃകാ ഹിംസാപരായണാഃ ധൂര്താ തഥാ മനുഷ്യാണാം സ്ത്രീജ്ഞേയാ സതതം ബുധൈഃ॥ ൧൨.
കാട്ടുമൃഗങ്ങളിൽ ചെന്നായ്ക്കൾ എപ്പോഴും ക്രൂരതയിൽ താല്പര്യമുള്ളവരാണെന്നപോലെ, മനുഷ്യരിൽ സ്ത്രീകൾ ചതിയുള്ളവരാണെന്ന് ജ്ഞാനികൾ എപ്പോഴും അറിയണം.
മയാ സഹ ഭവദ്ഭിശ്ച കഥം സഖ്യം പ്രവര്തതേ ൧൨.
നിനക്കും എനിക്കും എങ്ങനെ സൗഹൃദം ഉണ്ടാകുമെന്നു പറയൂ.
തസ്മാദ്ഭവദ്ഭിഃ സംചിംത്യകാര്യാകാര്യവിചക്ഷണൈഃ ൧൨.
അതിനാൽ, നിങ്ങൾ ചെയ്യേണ്ടതും ചെയ്യരുതാത്തതും മനസ്സിലാക്കി, ആലോചിച്ച് തീരുമാനിക്കണം.
അദ്യാമൃതം ച സര്വേഷാം വിഭജസ്വ യഥാതഥമ് ൧൨.
ഇപ്പോൾ എല്ലാവർക്കും അമൃതം നീതി പ്രകാരം വിഭജിക്കൂ.
ഏവമുക്താ തദാ ദേവീ മോഹിനീ സര്വമംഗലാ ൧൨.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, സർവ്വമംഗളയായ മോഹിനി ദേവി,
യൂയം സര്വേ കൃതാര്ഥാശ്ച ജാതാ ദൈവേന കേനചിത് ൧൨.
ദൈവികമായ ഒരു വിധത്തിൽ നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ലക്ഷ്യം കൈവരിച്ചു.
ക്രിയതാമസുരാഃ ശ്രേഷ്ഠാഃ ശുഭേച്ഛാ കിംചിദസ്തി വഃ ൧൨.
അസുരന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, നിങ്ങൾക്ക് എന്തെങ്കിലും നല്ല ആഗ്രഹമുണ്ടോ, അതു നടക്കട്ടെ.
ന്യായോപാര്ജിതവിത്തേന ദശമാംശേന ധീമതാ ൧൨.
ന്യായമായി സമ്പാദിച്ച ധനത്തിൽ നിന്ന് പത്തിലൊന്ന് ഭാഗം ദാനശീലനായവൻ നൽകണം.
തഥേതി മത്വാ തേ സര്വേ യഥോക്തം ദേവമായയാ ൧൨.
അങ്ങനെ തന്നെ എന്നു കരുതി, അവർ എല്ലാവരും ദേവിയുടെ ഉപദേശം പോലെ ചെയ്തു.
മയാസുരേണ ച തദാ ഭവനാനി കൃതാനി വൈ ൧൨.
അപ്പോൾ ഞാൻ, അസുരൻ, ഭവനങ്ങൾ ഒരുക്കി.
തേഷുപവിഷ്ടാസ്തേ സര്വേ സുസ്നാതാഃ സമലംകൃതാഃ ൧൨.
അവർ എല്ലാവരും നല്ലതുപോലെ കുളിച്ച് അലങ്കരിച്ച് ആ ഭവനങ്ങളിൽ ഇരുന്നു.
രാത്രൌ ജാഗരണം സര്വൈഃ കൃതം പരമയാ മുദാ ൧൨.
രാത്രിയിൽ അവർ എല്ലാവരും അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ ജാഗരണം നടത്തി.
അസുരാ ബലിമുഖ്യാശ്ച പംക്തിഭൂതാ യതാക്രമമ് ൧൨.
ബലി മുഖ്യനായ അസുരന്മാർ എല്ലാം ക്രമത്തിൽ നിരയായി ഇരുന്നു.
ബലിശ്ച വൃഷപര്വാ ച നമുചിഃ ശംഖ ഏവ ച ൧൨.
ബലി, വൃഷപർവ്വ, നമുചി, ശംഖൻ,
വാതാപിരില്വലഃ കുമ്ഭോ നികുമ്ഭഃ പ്രച്ഛദസ്തഥാ ൧൨.
വാതാപി, ഇൽവലൻ, കുംഭൻ, നികുംഭൻ, പ്രച്ചദനും,
മഹിഷോ മഹിഷാക്ഷശ്ച ബിഡാലാക്ഷഃ പ്രതാപവാന് ൧൨.
മഹിഷൻ, മഹിഷാക്ഷൻ, ശക്തനായ ബിഡാലാക്ഷൻ.
വിബാഹുര്ബാഹുകോ ഘോരസ്തഥാ വൈ ഘോരദര്ശനഃ യഥാക്രമം ചോപവിഷ്ടാ രാഹുഃ കേതുസ്തഥൈവ ച॥ ൧൨.
വിബാഹുർ, ബാഹുകൻ, ഘോരൻ, ഘോരദർശനൻ, രാഹു, കേതു എന്നിങ്ങനെ എല്ലാവരും ക്രമമായി ഇരുന്നു.
തേഷാം തു കോടിസംഖ്യാനാം ദൈത്യാനാം പംക്തിരാസ്ഥിതാ॥ ൧൨.
അവിടെയുള്ള ദൈത്യന്മാർ കോടികളാണ്; അവർ ഒരേ നിരയായി ഇരുന്നു.
തതസ്തയാ തദാ ദേവ്യാ അമൃതാര്ഥം ഹി വൈ ദ്വിജാഃ ൧൨.
അപ്പോൾ, ആ ദേവി അമൃതം കൊടുക്കാനായി എല്ലാവരെയും വിളിച്ചു കൂട്ടി.
സര്വേ വിജ്ഞാപിതാഃ സദ്യോ ഗൃഹീതകലശാ തദാ ൧൨.
എല്ലാവർക്കും ഉടൻ അറിയിപ്പു നൽകി, അവരൊക്കെയും തങ്ങളുടെ കലശങ്ങൾ എടുത്തു.
കരസ്ഥേന തദാ ദേവീ കലശേന വിരാജിതാ ൧൨.
അപ്പോൾ ദേവി കൈയിൽ കലശം പിടിച്ച് പ്രകാശിച്ചു നിന്നു.
പരിവേഷധരാഃ സര്വേ സുരാസ്തേ ഹ്യസുരാംതികമ് ൧൨.
എല്ലാ ദേവന്മാരും പാത്രങ്ങൾ കൈയിൽ എടുത്ത് അസുരന്മാരുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
താന്ദൃഷ്ട്വാ മോഹിനീ സദ്യ ഉവാച പ്രമദോത്തമാ॥ ൧൨.
അവരെ കണ്ടുമാത്രം, സ്ത്രീകളിൽ ശ്രേഷ്ഠയായ മോഹിനി ഉടൻ സംസാരിച്ചു.
ഏതേ ഹ്യതിഥയോ ജ്ഞേയാ ധര്മ്മസര്വസ്വസാധനാഃ പ്രമാണം ഭവതാം ചാദ്യ കുരുധ്വം മാ വിലംബഥ॥ ൧൨.
ഇവരെ അതിഥികളായി കരുതണം; ഇവർക്ക് ആദരം നൽകുന്നത് തന്നെ ധർമ്മത്തിനുള്ള മാർഗമാണ്. നിങ്ങൾ ഇന്ന് ഇതു മാനദണ്ഡമാക്കി, വൈകാതെ ചെയ്യൂ.
പരേഷാമുപകാരം ച യേ കുര്വംതി സ്വശക്തിതഃ ൧൨.
മറ്റുള്ളവർക്കായി തങ്ങളുടെ ശേഷിയനുസരിച്ച് സഹായിക്കുന്നവരാണ്,
കേവലാത്മോദരാര്ഥായ ഉദ്യോഗം യേ പ്രകുര്വതേ ൧൨.
സ്വന്തം ഉപജീവനത്തിനും ലാഭത്തിനുമാത്രം പരിശ്രമിക്കുന്നവരും ഉണ്ട്.