ബഭൂവ ഗായകാനാം ച ഗായനം സുമഹത്തദാ ൧൧.
അന്നത്തെ ഗായകരുടെ പാട്ട് അതീവ ഉജ്ജ്വലമായി മുഴങ്ങി.
ഏവം വാദ്യപ്രഭേദൈശ്ച വിഷ്ണും സര്വാത്മനാ ഹരിമ് ൧൧.
അങ്ങനെ, വിവിധ വാദ്യങ്ങളുടെ ശബ്ദത്തോടെ, സർവ്വവ്യാപിയായ ഹരിയെ അവർ സ്തുതിച്ചു.
തഥാ ജഗുര്നാരദതുംബുരാദയോ ഗംധര്വയക്ഷാഃ സുരസിദ്ധ സംഘാഃ ൧൧.
അതു പോലെ നാരദനും തുംബുരുവും, ഗന്ധർവരും യക്ഷന്മാരും ദേവതകളും സിദ്ധസംഘങ്ങളും പാടിച്ചു.
പ്രണമ്യ പരമാത്മാനം രമായുക്തം ജനാര്ദ്ദനമ് ൧൨.
രമയോടൊപ്പം ചേർന്ന ജനാർദ്ദനനായ പരമാത്മാവിനെ വണങ്ങി.
ഉദധേര്മഥ്യമാനാച്ച നിര്ഗതഃ സുമഹായശാഃ ൧൨.
കടല് കുലുക്കുമ്പോള്, മഹത്തായ പ്രശസ്തിയുള്ള ഒരാള് അവിടുന്ന് പുറത്ത് വന്നു.
പാണിഭ്യാം പൂര്ണകലശം സുധായാഃ പരിഗൃഹ്യ വൈ ൧൨.
അവന് ഇരുകൈകളാല് നിറഞ്ഞ ഒരു അമൃതകലശം ഉറപ്പായി പിടിച്ചു.
തദാ ദൈത്യാഃ സമം ഗത്വാ ഹര്തുകാമാ ബലാദിവ ൧൨.
അപ്പോള് ദൈത്യര് ഒത്തുചേര്ന്ന്, അതിനെ ബലമായി പിടിച്ചെടുക്കാന് ശ്രമിച്ചു.
യാവത്തരംഗമാലാഭിരാവൃതോഽഭൂദ്ഭിഷക്തമഃ ൧൨.
അന്നേരം തിരമാലകള് ചുറ്റി, ഏറ്റവും മികച്ച വൈദ്യന് മറഞ്ഞുപോയി.
കരസ്ഥഃ കലശസ്തസ്യ ഹൃതസ്തേന ബലാദിവ ൧൨.
അവന്റെ കൈയില് ഉണ്ടായിരുന്ന കലശം ബലമായി പിടിച്ചുപോയി.
കലശം സുധയാ പൂര്ണം ഗൃഹീത്വാ തേ സമുത്സുകാഃ ൧൨.
അമൃതം നിറഞ്ഞ കലശം പിടിച്ചെടുത്ത്, അവര് അത്യന്തം ആകാംക്ഷയോടെ നിന്നു.
അനുജഗ്മുഃ സുസംനദ്ധാ യോദ്ധുകാമാശ്ച തൈഃ സഹ ൧൨.
അവന് പിന്നാലെ, യുദ്ധം ചെയ്യാന് തയാറായി ആയുധധാരികളായവര് കൂട്ടത്തോടെ പോയി.
വയം തു കേവലം ദേവാഃ സുധയാ പരിതോഷിതാഃ ൧൨.
എങ്കിലും ഞങ്ങള്, ദേവന്മാര്, അമൃതം കൊണ്ടു മാത്രമേ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചുള്ളൂ.
ത്രിവിഷ്ടപം മുദാ യുക്തൈഃ കിമസ്മാഭിഃ പ്രയോജനമ് അധുനാ വിദിതം തത്തു നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ॥ ൧൨.
സന്തോഷത്തോടെ സ്വര്ഗത്തില് സ്ഥിരമായിരിക്കുന്നു—ഇപ്പൊഴിതിന് ഞങ്ങള്ക്ക് വേറൊന്നും ആവശ്യമില്ല. ഇതെല്ലാം അറിയപ്പെടുന്ന കാര്യമാണ്; ഇനി ചിന്തിക്കേണ്ടതില്ല.
ഏവം നിര്ഭാര്ത്സിതാസ്തേന ബലിനാ സുരസത്തമാഃ ൧൨.
അങ്ങനെ, അതി ശക്തനായവന് ദേവന്മാരെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി.
തം ദൃഷ്ട്വാ വിഷ്ണുനാ സര്വേ സുരാ ഭഗ്നമനോരഥാ ൧൨.
അവനെ കണ്ട്, എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും പ്രതീക്ഷകള് തകര്ന്നു.
മാ ത്രാസം കുരുതാത്രാര്ഥ ആനയിഷ്യാമി താം സുധാമ് ൧൨.
ഇവിടെ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല; ഞാന് ആ അമൃതം കൊണ്ടുവരാം.
സ്ഥാപയിത്വാ സുരാന്സര്വാംസ്തത്രൈവ മധുസൂദനഃ ൧൨.
മധുസൂദനന് എല്ലാ ദേവന്മാരെയും അവിടെയേയ്ക്ക് നിര്ത്തി.
താവദ്ദൈത്യാഃ സുസംരബ്ധാഃ പരസ്പരമഥാബ്രുവന് ൧൨.
അവിടെ ദൈത്യര് അത്യന്തം കോപത്തോടെ പരസ്പരം സംസാരിച്ചു.
ഏവം പ്രവര്തമാനേ തു മോഹിനീരൂപമാശ്രിതാമ് ൧൨.
ഇങ്ങനെ നടക്കുമ്പോള്, അവള് മോഹിനി രൂപം ധരിച്ചു.
വിസ്മയേന സമാവിഷ്ടാ ബഭൂവുസ്തൃഷിതേക്ഷണാഃ ൧൨.
ആശ്ചര്യത്തോടെ, ദാഹമുള്ള കണ്ണുകളോടെ അവളെ നോക്കി നിന്നു.
സുധാ ത്വയാ വിഭക്തവ്യാ സര്വേഷാം ഗതിഹേതവേ ൧൨.
നിന്റെ കൈവശമുള്ള അമൃതം എല്ലാവരുടെയും ഭാവിക്ക് വേണ്ടി നീ പങ്കിടണം.
ഏവമുക്താ ഹ്യുവാചേദം സ്മയമാനാ ബലിം പ്രതി ൧൨.
അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോള്, അവള് ബാലിയെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
അനൃതം സാഹസം മായാ മൂര്ഖത്വമതി ലോഭതാ ൧൨.
അസത്യവും ക്രൂരതയും വഞ്ചനയും അജ്ഞതയും അത്യല്പം തൃശ്യവും,
നിഃസ്നേഹത്വം ച വിജ്ഞേയം ധൂര്തത്വം ചൈവ തത്ത്വതഃ ൧൨.
സ്നേഹമില്ലായ്മയും ചതിയും യഥാർത്ഥത്തിൽ മനസ്സിലാക്കേണ്ടതാണു.
യഥൈവ ശ്വാപദാനാം ച വൃകാ ഹിംസാപരായണാഃ ധൂര്താ തഥാ മനുഷ്യാണാം സ്ത്രീജ്ഞേയാ സതതം ബുധൈഃ॥ ൧൨.
കാട്ടുമൃഗങ്ങളിൽ ചെന്നായ്ക്കൾ എപ്പോഴും ക്രൂരതയിൽ താല്പര്യമുള്ളവരാണെന്നപോലെ, മനുഷ്യരിൽ സ്ത്രീകൾ ചതിയുള്ളവരാണെന്ന് ജ്ഞാനികൾ എപ്പോഴും അറിയണം.
മയാ സഹ ഭവദ്ഭിശ്ച കഥം സഖ്യം പ്രവര്തതേ ൧൨.
നിനക്കും എനിക്കും എങ്ങനെ സൗഹൃദം ഉണ്ടാകുമെന്നു പറയൂ.
തസ്മാദ്ഭവദ്ഭിഃ സംചിംത്യകാര്യാകാര്യവിചക്ഷണൈഃ ൧൨.
അതിനാൽ, നിങ്ങൾ ചെയ്യേണ്ടതും ചെയ്യരുതാത്തതും മനസ്സിലാക്കി, ആലോചിച്ച് തീരുമാനിക്കണം.
അദ്യാമൃതം ച സര്വേഷാം വിഭജസ്വ യഥാതഥമ് ൧൨.
ഇപ്പോൾ എല്ലാവർക്കും അമൃതം നീതി പ്രകാരം വിഭജിക്കൂ.
ഏവമുക്താ തദാ ദേവീ മോഹിനീ സര്വമംഗലാ ൧൨.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, സർവ്വമംഗളയായ മോഹിനി ദേവി,
യൂയം സര്വേ കൃതാര്ഥാശ്ച ജാതാ ദൈവേന കേനചിത് ൧൨.
ദൈവികമായ ഒരു വിധത്തിൽ നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ലക്ഷ്യം കൈവരിച്ചു.