മദിരാ വിജയാ ഭൃംഗീ തഥാ ലശുനഗൃംജനാഃ ൧൧.
മദ്യം, വിജയം, ഭൃംഗി, അതുപോലെ ഉള്ളി, പെരുംകായം എന്നിവയും ഉദിച്ചു.
സ്ഥാപിതാ നൈകപദ്യേന തീരേ നദനദീപതേഃ ൧൧.
അവയെ പലവിധത്തിൽ നദികളുടെ അധിപനായ സമുദ്രത്തിന്റെ തീരത്ത് സ്ഥാപിച്ചു.
നിര്മഥ്യമാനാദുദധേസ്തദാസീത്സാ ദിവ്യ ലക്ഷ്മീര്ഭുവനൈകനാഥാ ൧൧.
മഥനം നടക്കുമ്പോൾ, ലോകങ്ങളുടെ ഏക സ്വാമിനിയായ ദിവ്യമായ ലക്ഷ്മി അവിടെ ഉദിച്ചു.
ബ്രഹ്മവിദ്യാം കേചിദാഹുഃ സമര്ഥാഃ കേചിത്സിദ്ധിമൃദ്ധിമാജ്ഞാ മഥാശാമ് ൧൧.
ചിലർ അവളെ ബ്രഹ്മവിദ്യയെന്ന് പറയുന്നു; ചിലർ വിജയവും ഐശ്വര്യവും ആജ്ഞയും ആഗ്രഹസാഫല്യവും ആണെന്ന് പറയുന്നു.
വദംതി സര്വേ കേനസിദ്ധാംതയുക്താം യാം യോഗമായാം ജ്ഞാനശക്ത്യാന്വിതാ യേ॥ ൧൧.
എല്ലാവരും അവളെ സിദ്ധിയോടും യോഗമായയോടും ജ്ഞാനശക്തിയോടും കൂടിയവളായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
ദദൃശുസ്താം മഹാലക്ഷ്മീമായാംതീ ശനകൈസ്തദാ ൧൧.
അപ്പോൾ അവർ മഹാലക്ഷ്മിയെ അല്പാല്പമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നവളായി കണ്ടു.
സുസ്മിതാം സുദ്വിജാം ശ്യാമാം നവയൌവനഭൂഷണാമ് ൧൧.
അവൾ മധുരമായി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു, ഉത്തമമായ വംശജയായിരുന്നു, കറുത്ത നിറം, യൗവനത്തിന്റെ പുതുമയിൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവളായിരുന്നു.
ബിംബോഷ്ഠീം സുനസാം തന്വീം സുഗ്രീവാം ചാരുലോചനാമ് ൧൧.
അവളുടെ അധരങ്ങൾ ബിംബഫലത്തിന്റെ ചുവപ്പുപോലെയും, മൂക്ക് സുന്ദരവുമായിരുന്നു. അവളുടെ ശരീരം സുലഭവും, കഴുത്ത് മനോഹരവുമായിരുന്നു. കണ്ണുകൾ അതീവ ആകർഷകമായിരുന്നു.
നാനാരത്നപ്രദീപൈശ്ച നീരാജിതമുഖാംബുജാമ് ൧൧.
നാനാരത്നങ്ങളാൽ ഉണ്ടാക്കിയ വിളക്കുകൾ അവളുടെ താമരപോലെയുള്ള മുഖം പ്രകാശിപ്പിച്ചു.
മൂര്ദ്ധനി ധ്രിയമാണേന ച്ഛത്രേണാപി വിരാജിതാമ് ൧൧.
തലയിൽ കുടയേന്തിയിരുന്നപ്പോൾ അവൾ അതീവ ഭംഗിയായി തിളങ്ങി.
പാംഡുരം ഗജമാരൂഢാം സ്തൂയമാനാം മഹര്ഷിഭിഃ ൧൧.
പാണ്ടുരവണ്ണമുള്ള ആനയിൽ കയറി, മഹർഷിമാർ അവളെ സ്തുതിച്ചു.
കരാഗ്രേ ധ്രിയമാണാം താം ദൃഷ്ട്വാ ദേവാഃ സമുത്സുകാഃ ൧൧.
കൈയിൽ ആനക്കൊമ്പ് പിടിച്ചിരിക്കുന്ന അവളെ കണ്ടപ്പോൾ ദേവന്മാർ അതിയായി ആകാംക്ഷയോടെ നോക്കി.
ദേവാംശ്ച ദാനവാംശ്ചൈവ സിദ്ധചാരണപന്നഗാന് ൧൧.
ദേവന്മാരെയും, അസുരന്മാരെയും, സിദ്ധന്മാരെയും, ചാരണന്മാരെയും, പന്നഗന്മാരെയും
ആലോകിതാസ്തഥാ ദേവാസ്തയാ ലക്ഷ്മ്യാ ശ്രിയാന്വിതാഃ ദൈത്യാസ്തേ നിഃശ്രികാ ജാതാ യേ ശ്രിയാഽനവലോകിതാഃ॥ ൧൧.
ആ മഹാലക്ഷ്മി, സമ്പത്തോടെ, അവരെല്ലാവരെയും നോക്കി. അവളുടെ കാഴ്ച ലഭിക്കാത്തവർക്കോ സമ്പത്ത് നഷ്ടമായി.
നിരീക്ഷ്യമാണാ ച തദാ മുകുന്ദം തമാലനീലം സുകപോലനാസമ് ൧൧.
അപ്പോൾ അവൾ മുകുന്ദനെ നോക്കി; തമാലവൃക്ഷത്തിന്റെ കറുപ്പുപോലെയുള്ളവനും, മനോഹരമായ കവിളും മൂക്കും ഉള്ളവനെയും.
ദൃഷ്ട്വാ തദൈവ സഹസാ വനമാലയാന്വിതാ ലക്ഷ്മീര്ഗജാദവതതാര സുവിസ്മയംതീ ൧൧.
അവനെ വനമാല ധരിച്ചിരിക്കുന്നതായി കണ്ടപ്പോൾ, അത്ഭുതത്തോടെ ലക്ഷ്മി ആനയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി.
വാമാംഗമാശ്രിത്യ തദാ മഹാത്മനഃ സോപാവിശത്തത്ര സമീക്ഷ്യ താ ഉഭൌ ൧൧.
അവൾ ആ മഹാത്മാവിന്റെ ഇടതുഭാഗത്ത് എത്തി ഇരുന്നു; എല്ലാവരും അവരെ ഇരുവരെയും നോക്കി.
സര്വേഷാമേവ ലോകാനാമൈകപദ്യേന സര്വശഃ ൧൧.
അങ്ങനെ, ലോകങ്ങൾക്കുമുന്നിൽ, പൂർണ്ണ ഐക്യത്തിൽ ഇരുവരും ഉണ്ടായി.
ലക്ഷ്മ്യാ വൃതോ മഹാവിഷ്ണുര്ലക്ഷ്മീസ്തേനൈവ സംവൃതാ ൧൧.
ലക്ഷ്മി മഹാവിഷ്ണുവിനൊപ്പം ചേർന്നു; അവളും അവന്റെ ആലിംഗനത്തിൽ ആയിരുന്നു.
ശംഖാശ്ച പടഹാശ്ചൈവ മൃദംഗാനകഗോമുഖാഃ ൧൧.
ശംഖം, പടഹം, മൃദംഗം, ഗോമുഖം തുടങ്ങിയ വാദ്യങ്ങൾ മുഴങ്ങി.
ബഭൂവ ഗായകാനാം ച ഗായനം സുമഹത്തദാ ൧൧.
അന്നത്തെ ഗായകരുടെ പാട്ട് അതീവ ഉജ്ജ്വലമായി മുഴങ്ങി.
ഏവം വാദ്യപ്രഭേദൈശ്ച വിഷ്ണും സര്വാത്മനാ ഹരിമ് ൧൧.
അങ്ങനെ, വിവിധ വാദ്യങ്ങളുടെ ശബ്ദത്തോടെ, സർവ്വവ്യാപിയായ ഹരിയെ അവർ സ്തുതിച്ചു.
തഥാ ജഗുര്നാരദതുംബുരാദയോ ഗംധര്വയക്ഷാഃ സുരസിദ്ധ സംഘാഃ ൧൧.
അതു പോലെ നാരദനും തുംബുരുവും, ഗന്ധർവരും യക്ഷന്മാരും ദേവതകളും സിദ്ധസംഘങ്ങളും പാടിച്ചു.
പ്രണമ്യ പരമാത്മാനം രമായുക്തം ജനാര്ദ്ദനമ് ൧൨.
രമയോടൊപ്പം ചേർന്ന ജനാർദ്ദനനായ പരമാത്മാവിനെ വണങ്ങി.
ഉദധേര്മഥ്യമാനാച്ച നിര്ഗതഃ സുമഹായശാഃ ൧൨.
കടല് കുലുക്കുമ്പോള്, മഹത്തായ പ്രശസ്തിയുള്ള ഒരാള് അവിടുന്ന് പുറത്ത് വന്നു.
പാണിഭ്യാം പൂര്ണകലശം സുധായാഃ പരിഗൃഹ്യ വൈ ൧൨.
അവന് ഇരുകൈകളാല് നിറഞ്ഞ ഒരു അമൃതകലശം ഉറപ്പായി പിടിച്ചു.
തദാ ദൈത്യാഃ സമം ഗത്വാ ഹര്തുകാമാ ബലാദിവ ൧൨.
അപ്പോള് ദൈത്യര് ഒത്തുചേര്ന്ന്, അതിനെ ബലമായി പിടിച്ചെടുക്കാന് ശ്രമിച്ചു.
യാവത്തരംഗമാലാഭിരാവൃതോഽഭൂദ്ഭിഷക്തമഃ ൧൨.
അന്നേരം തിരമാലകള് ചുറ്റി, ഏറ്റവും മികച്ച വൈദ്യന് മറഞ്ഞുപോയി.
കരസ്ഥഃ കലശസ്തസ്യ ഹൃതസ്തേന ബലാദിവ ൧൨.
അവന്റെ കൈയില് ഉണ്ടായിരുന്ന കലശം ബലമായി പിടിച്ചുപോയി.
കലശം സുധയാ പൂര്ണം ഗൃഹീത്വാ തേ സമുത്സുകാഃ ൧൨.
അമൃതം നിറഞ്ഞ കലശം പിടിച്ചെടുത്ത്, അവര് അത്യന്തം ആകാംക്ഷയോടെ നിന്നു.