മധ്യമം തു മുഖം ഗൌരം ചതുര്ദന്തം ത്രിലോചനമ് ൧൧.
നടുവിലുള്ള മുഖം വെളുത്തതും നാലു ദന്തങ്ങളുമായി മൂന്ന് കണ്ണുകളുമുള്ളതുമാണ്.
തഥാന്യത്പീതവര്ണം ച നീലം ച ശുഭലക്ഷണമ് ൧൧.
അതുപോലെ, മറ്റൊന്ന് മഞ്ഞനിറമുള്ളതും, മറ്റൊന്ന് നീലനിറത്തിൽ ശുഭലക്ഷണങ്ങളോടുകൂടിയതുമാണ്.
തഥാ ദശഭുജേഷ്വേവ ഹ്യായുധാനി ബ്രവീമി വഃ ൧൧.
അവന്റെ പത്ത് കൈകളിലുമുള്ള ആയുധങ്ങളെപ്പറ്റി ഞാൻ ഇനി പറയാം.
അക്ഷമാലാം ലാംഗലം ച മുസലം വരദം തഥാ ൧൧.
അവയിൽ അക്ഷമാല, നിലം ഉഴുകാനുള്ള നങ്കി, ഉലക്ക, അനുഗ്രഹം നൽകുന്ന കൈമുദ്ര എന്നിവയുണ്ട്.
ലംബോദര വിരൂപാക്ഷം നിവീതം മേഖലാന്വിതമ് ൧൧.
അവൻ വലിയ വയറും, ഒരു കണ്ണ് വ്യാകൃതമായതും, യജ്ഞോപവീതം ധരിച്ചവനും, കട്ടിബന്ധനവും അണിഞ്ഞവനും ആണു.
ധ്യാനം ച സാത്ത്വികം ജ്ഞേയം രാജസം ഹി നൃണാമിവ ൧൧.
ശുദ്ധമായ ധ്യാനം സാത്വികം എന്നു അറിയണം; മനുഷ്യരുടെ പോലെ ഉള്ളത് രാജസം ആകുന്നു.
ചതുര്ഭുജം ത്രിനയനമേകദംതം മഹോദരമ് ൧൧.
അവൻ നാലു കൈകളും, മൂന്നു കണ്ണുകളും, ഒരു ദന്തവും, വലിയ വയറും ഉള്ളവനാണ്.
നീലം ച താമസം ധ്യാനമേവം ത്രിവിധമുച്യതേ ൧൧.
കറുത്ത നിറമുള്ള ധ്യാനം താമസം എന്നറിയപ്പെടുന്നു; ഇങ്ങനെ മൂന്നു വിധത്തിലുള്ള ധ്യാനങ്ങൾ ഉണ്ട്.
ഏകവിംശതിദൂര്വാഭിര്ദ്വാഭ്യാം നാമ്നാ പൃഥക്പൃഥക് ൧൧.
ഇരുപത്തൊന്ന് ദർഭാഗ്രങ്ങൾ, ഓരോന്നിനും രണ്ട് പേരുകൾ പറഞ്ഞ്, വേർതിരിച്ച് അർപ്പിക്കണം.
തഥൈവ നാമഭിര്ദേയാ ഏകവിംശതിമോദകാഃ ൧൧.
അത് പോലെ തന്നെ, ഇരുപത്തൊന്ന് മോദകങ്ങൾ ഓരോന്നിനും പേരുപറഞ്ഞ് അർപ്പിക്കണം.
ഗണാധിപ നമസ്തേസ്തു ഉമാപുത്രാഘനാശന ൧൧.
ഗണങ്ങളുടെ അധിപനേ, നമസ്കാരം! ഉമയുടെ പുത്രനേ, വിഘ്നങ്ങൾ നീക്കുന്നവനേ!
ഏകദംതേഭവക്ത്രേതി തഥാ മൂഷകവാഹന ൧൧.
ഒരു ദന്തം മാത്രം ഉള്ളവനും, ആനമുഖവും, എലിയെ വാഹനമാക്കിയവനും എന്നിങ്ങനെ അവനെ വിളിക്കുന്നു.
ഏവമുക്ത്വാ സുരാന്സദ്യഃ പരിഷ്വജ്യ ച സാദരമ് ൧൧.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ദേവന്മാരെ ആദരപൂർവ്വം ചേർത്ത് അണച്ചെടുത്തു.
തിരോധാന ഗതഃ സദ്യഃ ശംഭുഃ പരമശോഭനഃ ൧൧.
അപ്പോൾ അതിപ്രഭയുള്ള ശംഭു ഉടനെ ദൃശ്യത്തിൽ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി.
തതഃ സംപൂജ്യ വിധിവദ്ഗണാധ്യക്ഷാര്ച്ചനേ രതാഃ ൧൧.
അതിനുശേഷം, വിധിപ്രകാരം പൂജ ചെയ്ത്, അവർ ഗണനാഥന്റെ ആരാധനയിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
സംതുഷ്ടോ ഹി ഗണാധ്യക്ഷോ ദേവാനാം വരദോഽഭവത് ൧൧.
ഗണനാഥൻ സന്തുഷ്ടനായി ദേവന്മാർക്ക് വരങ്ങൾ നൽകുന്നവനായി.
തമോഗുണാന്വിതാഃ സര്വേ ഹ്യസുരാ നാഭ്യപൂജയന് ൧൧.
താമസഗുണം ഉള്ള അസുരന്മാർ അവനെ പൂജിച്ചില്ല.
പൂജയിത്വാ ശാംകരിം തേ പുനഃ ക്ഷീരാര്ണവം യയുഃ ൧൧.
ശംഭുവിന്റെ പുത്രനെ പൂജിച്ചശേഷം അവർ വീണ്ടും പാൽക്കടലിലേക്ക് മടങ്ങി.
മംഥാനം മംദരം കൃത്വാ രജ്ജും കൃത്വാഥ വാസുകിമ് ൧൧.
അവർ മന്ദരപർവ്വതത്തെ മഥാനമായി, വാസുകിയെ കയറാക്കി.
മഥ്യമാനേ തദാബ്ധൌ ച നിര്ഗതശ്ചംദ്ര അഗ്രതഃ ൧൧.
അപ്പോൾ കടൽ കയറ്റുമ്പോൾ ആദ്യം ചന്ദ്രൻ പുറത്ത് വന്നു.
അര്ണവേ കിം പുരാ ചംദ്രോ നിക്ഷിപ്തഃ കേന സുവ്രത ൧൧.
ധർമ്മശീലനായവനേ, ചന്ദ്രൻ മുമ്പ് ആരാണ് സമുദ്രത്തിൽ ഇട്ടതെന്നും എന്തിനാണെന്നും പറയാമോ?
ഏതത്സര്വം സമാസേന ആദൌ കഥയ മേ പ്രഭോ ൧൧.
എല്ലാം തുടക്കം മുതൽ ചുരുക്കമായി എനിക്ക് പറയൂ, പ്രഭോ.
തേഷാം തദ്വചനം ശ്രുത്വാ സൂതോ വാക്യമുപാദദേ॥ ൧൧.
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം സാരഥി സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ചംദ്ര ആപോമയോ വിപ്രാ അത്രിപുത്രോ ഗുണാന്വിതഃ രുദ്രസ്യാംശാദ്ധി ദുര്വാസാ വിഷ്ണോരംശാത്തു ദത്തകഃ॥ ൧൧.
ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ചന്ദ്രൻ വെള്ളത്തിൽ നിന്നാണ് ഉണ്ടായത്, അത്രിയുടെ മകനും സകല ഗുണങ്ങളാലും സമ്പന്നനുമാണ്. രുദ്രന്റെ ഭാഗത്തിൽ നിന്ന് ദുർവാസനും, വിഷ്ണുവിന്റെ ഭാഗത്തിൽ നിന്ന് ദത്തനും ജനിച്ചു.
ക്ഷീരാബ്ധിം മഥ്യമാനം തു ദൃഷ്ട്വാ ചംദ്രോ മുദാന്വിതഃ ൧൧.
പാൽക്കടൽ കുലുക്കുമ്പോൾ സന്തോഷത്തോടെ ചന്ദ്രൻ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
പ്രവിഷ്ടശ്ചോഭയപ്രീത്യാ ശ്രൃണ്വതാം ഭോ ദ്വിജോത്തമാഃ ൧൧.
രണ്ടു പക്ഷങ്ങൾക്കും സന്തോഷം നൽകാൻ ചന്ദ്രൻ അവിടെ പ്രവേശിച്ചു, എല്ലാവരും കേൾക്കുമ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.
ദൃഷ്ട്വാ ച കാംതിം ത്വരിതോഽഥ ചംദ്രോ നീരാജിതോ ദേവഗണൈസ്തദാനീമ് ൧൧.
അവന്റെ ഭാസുരത്വം കണ്ട ദേവന്മാർ ഉടൻ തന്നെ ചന്ദ്രനെ ആദരിക്കുകയും പൂജിക്കുകയും ചെയ്തു.
നമശ്ചക്രുശ്ച തേ സര്വേ സസുരാസുരദാനവാഃ ൧൧.
അവിടെ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ദാനവന്മാരും എല്ലാവരും ചേർന്ന് ചന്ദ്രനോട് നമസ്കരിച്ചു.
ഗര്ഗേണോക്താസ്തദാ സര്വേഷാം ബലമദ്യ വൈ ൧൧.
അന്നേദിവസം എല്ലാവർക്കും ശക്തി ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് ഗർഗൻ പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ചംദ്രം മുരുഃ സമായാതോ ബുധശ്ചൈവ സമാഗതഃ ൧൧.
മുരു ചന്ദ്രനോടു സമീപിച്ചു, ബുധനും അവിടെ എത്തി.