യേനാദ്യ രക്ഷിതാഃ സര്വേ കാലകൂടമഹാഭയാത് ൧൦.
ഇന്ന് കാളകൂട്ടവിഷത്തിന്റെ വലിയ ഭീഷണിയിൽ നിന്ന് എല്ലാവരെയും രക്ഷിച്ചത് ആരാണോ, അവനാൽ തന്നെയാണ്.
ലോകാ ഭസ്മീകൃതാ യേന തസ്മാദ്യേനാപി രക്ഷിതാഃ ൧൦.
ലോകങ്ങളെ ചാരമാക്കിയതും, അതേ ലോകങ്ങളെ രക്ഷിച്ചതും അവനാണ്.
കര്മാരംഭേ തു വിഘ്നേശം യേ നാര്ചംതി ഗണാധിപമ് ൧൦.
ഏതെങ്കിലും പ്രവർത്തനം തുടങ്ങുമ്പോൾ ഗണപതിയെ ആരാധിക്കാത്തവർക്ക് തടസ്സങ്ങൾ നേരിടേണ്ടി വരും.
ഏതന്മഹേശസ്യ വചോ നിശമ്യ സുരാസുരാഃ കിംനരചാരണാശ്ച ൧൦.
മഹേശ്വരന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും കിന്നരന്മാരും ചരണമാരും ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടു.
പ്രതിപക്ഷേ ചതുര്ഥ്യാം തു പൂജനീയോ ഗണാധിപഃ ൧൧.
ചന്ദ്രമാസത്തിലെ നാലാം ദിവസം ഗണപതിയെ ആരാധിക്കണം.
കൃത്വാ ചാവസ്യകം സര്വം ഗണേശസ്യാര്ചനക്രിയാമ് ൧൧.
ആവശ്യമായ എല്ലാ ക്രിയകളും പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം ഗണപതിയുടെ പൂജ നടത്തണം.
ധ്യാനമാദൌ പ്രകര്തവ്യം ഗണേശസ്യ യഥാവിധി ൧൧.
ആദ്യമായി, ശരിയായ രീതിയിൽ ഗണപതിയെ ധ്യാനിക്കണം.
ബഹുധോപാസകാ യസ്മാത്തമഃ സത്ത്വരജോന്വിതാഃ ൧൧.
അനേകം ഉപാസകർ ഉള്ളതിനാൽ, അവനിൽ ഇരുണ്ടതും സത്ത്വവും രാജസും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
പംചവക്ത്രോ ഗണാധ്യക്ഷോ ദശബാഹുസ്ത്രിലോചനഃ ൧൧.
ഗണപതിക്ക് അഞ്ച് മുഖവും പത്ത് കൈകളും മൂന്ന് കണ്ണുകളും ഉണ്ട്.
മുഖാനി തസ്യ പംചൈവ കഥയാമി യതാതഥമ്॥ ൧൧.
അവന്റെ അഞ്ച് മുഖങ്ങൾ ഞാൻ നിനക്ക് ശരിയായി വിവരിക്കാം.
മധ്യമം തു മുഖം ഗൌരം ചതുര്ദന്തം ത്രിലോചനമ് ൧൧.
നടുവിലുള്ള മുഖം വെളുത്തതും നാലു ദന്തങ്ങളുമായി മൂന്ന് കണ്ണുകളുമുള്ളതുമാണ്.
തഥാന്യത്പീതവര്ണം ച നീലം ച ശുഭലക്ഷണമ് ൧൧.
അതുപോലെ, മറ്റൊന്ന് മഞ്ഞനിറമുള്ളതും, മറ്റൊന്ന് നീലനിറത്തിൽ ശുഭലക്ഷണങ്ങളോടുകൂടിയതുമാണ്.
തഥാ ദശഭുജേഷ്വേവ ഹ്യായുധാനി ബ്രവീമി വഃ ൧൧.
അവന്റെ പത്ത് കൈകളിലുമുള്ള ആയുധങ്ങളെപ്പറ്റി ഞാൻ ഇനി പറയാം.
അക്ഷമാലാം ലാംഗലം ച മുസലം വരദം തഥാ ൧൧.
അവയിൽ അക്ഷമാല, നിലം ഉഴുകാനുള്ള നങ്കി, ഉലക്ക, അനുഗ്രഹം നൽകുന്ന കൈമുദ്ര എന്നിവയുണ്ട്.
ലംബോദര വിരൂപാക്ഷം നിവീതം മേഖലാന്വിതമ് ൧൧.
അവൻ വലിയ വയറും, ഒരു കണ്ണ് വ്യാകൃതമായതും, യജ്ഞോപവീതം ധരിച്ചവനും, കട്ടിബന്ധനവും അണിഞ്ഞവനും ആണു.
ധ്യാനം ച സാത്ത്വികം ജ്ഞേയം രാജസം ഹി നൃണാമിവ ൧൧.
ശുദ്ധമായ ധ്യാനം സാത്വികം എന്നു അറിയണം; മനുഷ്യരുടെ പോലെ ഉള്ളത് രാജസം ആകുന്നു.
ചതുര്ഭുജം ത്രിനയനമേകദംതം മഹോദരമ് ൧൧.
അവൻ നാലു കൈകളും, മൂന്നു കണ്ണുകളും, ഒരു ദന്തവും, വലിയ വയറും ഉള്ളവനാണ്.
നീലം ച താമസം ധ്യാനമേവം ത്രിവിധമുച്യതേ ൧൧.
കറുത്ത നിറമുള്ള ധ്യാനം താമസം എന്നറിയപ്പെടുന്നു; ഇങ്ങനെ മൂന്നു വിധത്തിലുള്ള ധ്യാനങ്ങൾ ഉണ്ട്.
ഏകവിംശതിദൂര്വാഭിര്ദ്വാഭ്യാം നാമ്നാ പൃഥക്പൃഥക് ൧൧.
ഇരുപത്തൊന്ന് ദർഭാഗ്രങ്ങൾ, ഓരോന്നിനും രണ്ട് പേരുകൾ പറഞ്ഞ്, വേർതിരിച്ച് അർപ്പിക്കണം.
തഥൈവ നാമഭിര്ദേയാ ഏകവിംശതിമോദകാഃ ൧൧.
അത് പോലെ തന്നെ, ഇരുപത്തൊന്ന് മോദകങ്ങൾ ഓരോന്നിനും പേരുപറഞ്ഞ് അർപ്പിക്കണം.
ഗണാധിപ നമസ്തേസ്തു ഉമാപുത്രാഘനാശന ൧൧.
ഗണങ്ങളുടെ അധിപനേ, നമസ്കാരം! ഉമയുടെ പുത്രനേ, വിഘ്നങ്ങൾ നീക്കുന്നവനേ!
ഏകദംതേഭവക്ത്രേതി തഥാ മൂഷകവാഹന ൧൧.
ഒരു ദന്തം മാത്രം ഉള്ളവനും, ആനമുഖവും, എലിയെ വാഹനമാക്കിയവനും എന്നിങ്ങനെ അവനെ വിളിക്കുന്നു.
ഏവമുക്ത്വാ സുരാന്സദ്യഃ പരിഷ്വജ്യ ച സാദരമ് ൧൧.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ദേവന്മാരെ ആദരപൂർവ്വം ചേർത്ത് അണച്ചെടുത്തു.
തിരോധാന ഗതഃ സദ്യഃ ശംഭുഃ പരമശോഭനഃ ൧൧.
അപ്പോൾ അതിപ്രഭയുള്ള ശംഭു ഉടനെ ദൃശ്യത്തിൽ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി.
തതഃ സംപൂജ്യ വിധിവദ്ഗണാധ്യക്ഷാര്ച്ചനേ രതാഃ ൧൧.
അതിനുശേഷം, വിധിപ്രകാരം പൂജ ചെയ്ത്, അവർ ഗണനാഥന്റെ ആരാധനയിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
സംതുഷ്ടോ ഹി ഗണാധ്യക്ഷോ ദേവാനാം വരദോഽഭവത് ൧൧.
ഗണനാഥൻ സന്തുഷ്ടനായി ദേവന്മാർക്ക് വരങ്ങൾ നൽകുന്നവനായി.
തമോഗുണാന്വിതാഃ സര്വേ ഹ്യസുരാ നാഭ്യപൂജയന് ൧൧.
താമസഗുണം ഉള്ള അസുരന്മാർ അവനെ പൂജിച്ചില്ല.
പൂജയിത്വാ ശാംകരിം തേ പുനഃ ക്ഷീരാര്ണവം യയുഃ ൧൧.
ശംഭുവിന്റെ പുത്രനെ പൂജിച്ചശേഷം അവർ വീണ്ടും പാൽക്കടലിലേക്ക് മടങ്ങി.
മംഥാനം മംദരം കൃത്വാ രജ്ജും കൃത്വാഥ വാസുകിമ് ൧൧.
അവർ മന്ദരപർവ്വതത്തെ മഥാനമായി, വാസുകിയെ കയറാക്കി.
മഥ്യമാനേ തദാബ്ധൌ ച നിര്ഗതശ്ചംദ്ര അഗ്രതഃ ൧൧.
അപ്പോൾ കടൽ കയറ്റുമ്പോൾ ആദ്യം ചന്ദ്രൻ പുറത്ത് വന്നു.