ബ്രഹ്മാ വിഷ്ണുഃ സുരേംദ്രശ്ച ലോകപാലാഃ സഹര്ഷയഃ ഉത്ഥിതാശ്ചൈവ തേ സര്വേ നിദ്രാപരിഗതാ ഇവ॥ ൧൦.
ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ഇന്ദ്രനും ലോകപാലകരും മുനികളുമൊക്കെ ഉറക്കം കഴിഞ്ഞ് എഴുന്നേറ്റവരെപ്പോലെ ഉണർന്നു.
വിസ്മയേന സമാവിഷ്ടാ ബഭൂവുര്ജാതസാധ്വസാഃ ൧൦.
അവർ അത്ഭുതംകൊണ്ടു ആകമാനം നിറഞ്ഞു, പുതുതായി ഭയം ജനിച്ചു.
ക്വ കാലകൂടം സുമഹദ്യേന വിദ്രാവിതാ വയമ് ൧൦.
നമ്മെ ഭയപ്പെടുത്തി ഓടിച്ചുകളഞ്ഞ വലിയ കാലകൂട്ടം എവിടെയാണ്?
ഇത്യബ്രുവംസ്തദാ ദൈത്യാസ്തൂഷ്ണീംഭൂതാസ്തദാ സ്ഥിതാഃ ബ്രഹ്മാണം ച പുരസ്കൃത്യ ഇദമൂചുഃ സമേധിതാ॥ ൧൦.
അപ്പോൾ ദാനവന്മാർ മൗനമായി നിന്നു; ഒത്തു ചേർന്ന് ബ്രഹ്മാവിനെ മുന്നിൽ വെച്ച് ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചു.
കേനേദം കാരിതം വിഷ്ണോ ന വിദാമോഽല്പമേധസഃ ൧൦.
ഇത് ആരാണ് ചെയ്തതെന്നു ഞങ്ങൾക്കറിയില്ല, വിഷ്ണുവേ; ഞങ്ങൾക്കു വലിയ ബുദ്ധിയില്ല.
സമാധിമഗമന്സര്വേഽപ്യേകാഗ്രമനസസ്തദാ ൧൦.
അപ്പോൾ എല്ലാവരും മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി ധ്യാനത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
തദാത്മനി സ്ഥിതം ലിംഗമപശ്യന്വി ബുധാദയഃ ൧൦.
അപ്പോള് ജ്ഞാനികള് മുതലായവര് ആത്മാവില് നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ലിംഗത്തെ കണ്ടു.
ആത്മനാ പരമാത്മാനം യോഗിനഃ പര്യുപാസതേ॥ ൧൦.
യോഗികള് തങ്ങളുടെ ആത്മാവിലൂടെ പരമാത്മാവിനെ ആരാധിക്കുന്നു.
ലിംഗമേവ പരം ജ്ഞാനം ലിംഗമേവ പരം തപഃ തസ്മാല്ലിംഗാത്പരതരം യച്ച കിംചിന്ന വിദ്യതേ॥ ൧൦.
ലിംഗം തന്നെയാണ് ഏറ്റവും വലിയ ജ്ഞാനം; അതാണ് ഏറ്റവും വലിയ തപസ്സും. അതിനേക്കാള് ഉയര്ന്നത് ഒന്നുമില്ല.
ഏവം ബ്രുവംതോ ഹി തദാ സുരാസുരാഃ സലോകപാലാ ഋഷിഭിശ്ച സാകമ് ൧൦.
അപ്പോള് ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ലോകപാലകര് ഋഷിമാരോടൊപ്പം ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ത്രാഹിത്രാഹി മഹാദേവ കൃപാലോ പരമേശ്വര ൧൦.
രക്ഷിക്കണം, രക്ഷിക്കണം മഹാദേവാ, ദയാനിധേ, പരമേശ്വരാ!
തദ്ദേവദേവ ഭവതശ്ചരണാരവിംദം സേവാനുബംധമഹിമാനമനംതരൂപമ് ൧൦.
ദേവദേവാ, നിങ്ങളുടെ പാദപദ്മങ്ങളെ സേവിക്കുന്നതിന്റെ മഹത്വം അളവില്ലാത്തതും അതിര് ഇല്ലാത്തതുമാണ്.
ലിംഗസ്വരൂപമധ്യസ്ഥോ ഭഗവാന്ഭൂതഭാവനഃ ൧൦.
ഭൂതങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്ന ഭഗവാന് ലിംഗത്തിന്റെ സത്യസ്വരൂപത്തില് നിലകൊള്ളുന്നു.
ത്വം ലിംഗരൂപീ ഭഗവാഞ്ജഗതാമഭയപ്രദഃ ൧൦.
ഭഗവാനേ, നീ ലിംഗസ്വരൂപിയാണ്, ലോകങ്ങള്ക്കെല്ലാം ഭയരഹിതത്വം നല്കുന്നവനാണ്.
മൃതാസ്ത്രാതാ ഗരാത്സര്വേ തസ്മാന്മൃത്യുംജയ പ്രഭോ ൧൦.
മരിച്ചവരെയും കഷ്ടതയിലായവരെയും രക്ഷിക്കുന്നവനാണ് നീ; അതുകൊണ്ട്, മരണത്തെ ജയിച്ച പ്രഭോ.
വിഷ്ണുനാ സംസ്തുതോ ദേവോ ലിംഗരൂപീ മഹേശ്വരഃ ൧൦.
വിഷ്ണു സ്തുതിച്ചപ്പോള് ലിംഗസ്വരൂപനായ മഹേശ്വരന് ആരാധിക്കപ്പെട്ടു.
ഹേ വിഷ്ണോ ഹേ സുരാഃ സര്വ ഋഷയഃ ശ്രൂയതാമിദമ് ൧൦.
ഹേ വിഷ്ണോ, ഹേ ദേവന്മാരേ, ഹേ ഋഷിമാരേ, ഇതു കേള്ക്കൂ!
അവിലോകയതാഽഽത്മാത്മനാ വിബുധാദയഃ ൧൦.
ജ്ഞാനികള് മുതലായവര് ആത്മാവിനെ തങ്ങളാല് കാണാനായില്ല.
ഏകത്വേന പൃഥക്ത്വേന കിംചിന്നൈവ പ്രയോജനമ് ൧൦.
ഏകത്വമായാലും വ്യത്യസ്തതയായാലും യാതൊരു പ്രയോജനവും ഇല്ല.
ക്ഷീരാബ്ധേര്മഥനം തത്തു അമൃതാര്ഥം കഥം കൃതമ് ൧൦.
പാലാഴി കുഴച്ചത് അമൃതം ലഭിക്കാനായി എങ്ങനെ നടന്നു എന്നത് എങ്ങനെയാണ്?
തസ്മാത്സര്വേ മൃത്യുമുഖം പതിതാ വൈ ന സംശയഃ ൧൦.
അതിനാല് എല്ലാവരും മരണത്തിന്റെ വായിലേയ്ക്ക് വീണു, സംശയമില്ല.
ന നമംതി ഗണേശം ച ദുര്ഗാം ചൈവ തഥാവിധാമ് ൧൦.
അവര് ഗണപതിയെയും അത്തരത്തിലുള്ള ദുർഗ്ഗയെയും വണങ്ങുന്നില്ല.
യൂയം സര്വേ ത്വധര്മിഷ്ഠാഃ സ്തബ്ധാഃ പംഡിതമാനിനഃ ൧൦.
നിങ്ങളൊക്കെയും ധര്മ്മമില്ലാത്തവരും അഹങ്കാരികളും സ്വയം പണ്ഡിതരെന്ന് കരുതുന്നവരുമാണ്.
തസ്മാത്കാലമുഖേ സര്വേ പതിതാ നാത്ര സംശയഃ ൧൦.
അതിനാല് എല്ലാവരും കാലത്തിന്റെ വായിലേയ്ക്ക് വീണു; ഇതില് സംശയമില്ല.
പ്രരോചനപരാഃ സര്വേ ക്ഷുദ്രാശ്ചേംദ്രാദയോ വൃഥാ ൧൦.
ഇന്ദ്രനും അവനോടൊപ്പം ഉള്ളവരും ചെറുതും വെറും വാക്കുകളിലേയ്ക്ക് മാത്രം ആകാംക്ഷയുള്ളവരുമാണ്; അവരുടെ ശ്രമങ്ങൾ എല്ലാം ഫലപ്രദമാകുന്നില്ല.
കൃതഃ പ്രയത്നോ ഹി മഹാനമൃതാര്ഥം ത്വയാ ശഠ അപി തച്ച പരാധീന തന്ന ജാനാസി ദുര്മതേ॥ ൧൦.
നീ മഹാനമായ അമൃതം നേടാൻ ശ്രമം നടത്തിയിട്ടുണ്ട്, കപടനേ, പക്ഷേ അതും മറ്റുള്ളവരുടെ ഇച്ഛയ്ക്ക് വിധേയമാണ്; ഈ സത്യം നീ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല, ഭ്രാന്തനായവനേ.
യൈര്വദവാക്യൈസ്ത്വം മൂഢ സംസ്തുതോഽസി തപസ്വിഭിഃ ൧൦.
അർത്ഥമില്ലാത്ത വാക്കുകൾ കൊണ്ടാണ് നീ, മണ്ടനേ, തപസ്സുചെയ്യുന്നവരാൽ പ്രശംസിക്കപ്പെട്ടത്.
വിഷ്ണോ ത്വം ച പക്ഷപാതാന്ന ജാനാസി ഹിതാഹിതമ് ൧൦.
വിഷ്ണുവേ, നീ പാർശ്വപാതം കാണുന്നതിനാൽ, എന്താണ് നന്മ, എന്താണ് ദോഷം എന്നത് നീ അറിയുന്നില്ല.
ഇച്ഛായുക്തസ്ത്വമത്രൈവ സദാ ബാലകചേഷ്ടിതഃ ൧൦.
ഇവിടെ നീ എപ്പോഴും ആഗ്രഹങ്ങൾക്കു അടിമയായി, കുട്ടിയുടെ പോലെ പെരുമാറുന്നു.
അന്യഥാ ഹി കൃതേ ഹ്യര്ഥേ അന്യഥാത്വം ഭവിഷ്യതി ൧൦.
ഒരു കാര്യത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം മാറിയാൽ, അതിന്റെ ഫലവും അതുപോലെയേ മാറുകയുള്ളു.