ലീയംതേ ച വിലീയംതേ മഹേശേ ലിംഗരൂപിണി ൧൦.
അവയെല്ലാം ലിംഗരൂപിയായ മഹേശ്വരനിൽ ലയിച്ചു അപ്രത്യക്ഷമായി.
ശക്ത്യാ ലിംഗം ച സംഛന്നം തദാ സര്വമദൃശ്യത ൧൦.
അപ്പോൾ ശക്തി ലിംഗത്തെ മറച്ചു, ഒന്നും കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ശിവാഭ്യാം സംശ്രിതം ലോകം ജഗദേതച്ചരാചരമ് ൧൦.
ശിവനും ശക്തിയും ചേർന്ന് ഈ സഞ്ചരിക്കുന്നതും അചഞ്ചലവുമായ ലോകം മുഴുവൻ സംരക്ഷിച്ചു.
തദോവാച മഹാതേജാ ഗണാധ്യക്ഷോ ഗണൈഃ സഹ ൧൦.
അപ്പോൾ മഹാതേജസ്സുള്ള ഗണനാഥൻ തന്റെ അനുചരന്മാരോടൊപ്പം സംസാരിച്ചു.
നമാമി ദേവം ശക്ത്യാന്വിതം ജ്ഞാനരൂപം പ്രസന്നം ജ്ഞാനാത്പരം പരമംജ്യോതിരൂപമ് ൧൦.
ശക്തിയോടെ, ജ്ഞാനസ്വരൂപനായ, ശാന്തനായ, ജ്ഞാനത്തിന് അതീതനായ, പരമജ്യോതിസ്സ്വരൂപനായ ദേവനേ, ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
ധൂമാത്പരമയോവഹ്നിര്ധൂമവത്പ്രതിഭാസതേ പ്രകൃത്യംതര്ഗതസ്ത്വം ഹി മായാവ്യക്തിരിതീയസേ॥ ൧൦.
പുകക്കപ്പുറമുള്ള അഗ്നി പുകയുള്ളതുപോലെ തോന്നുന്നു; പ്രകൃതിയിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന നീ, മായയാൽ അവ്യക്തൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു.
ഏവംവിധസ്ത്വം ഭഗവന്സ്വമായയാ സൃജസ്യഥോലുംപസി പാസി വിശ്വമ് ൧൦.
പ്രഭോ, ഇങ്ങനെ തന്നെ, നിന്റെ മായയാൽ നീ ലോകം സൃഷ്ടിക്കുകയും സംഹരിക്കുകയും രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
യഥാ പുരാസീര്ഭഗവാന്മഹേശസ്ത്രൈലോക്യനാഥോഽസി ചരാചരാത്മാ ൧൦.
പണ്ടുപോലെ തന്നെ, മഹേശ്വരനേ, നീ മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും നാഥനും, സഞ്ചരിക്കുന്നതിന്റെയും അചഞ്ചലത്തിന്റെയും ആത്മാവുമാണ്.
ഏവം സ്തുതോ ഗണേശേന ഭഗവാന്ഭൂതഭാവനഃ ൧൦.
ഇങ്ങനെ ഗണേശൻ സ്തുതിച്ചപ്പോൾ, ഭഗവാൻ, സകലജീവികളുടെ സ്രഷ്ടാവ്, മഹത്വത്തോടെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു.
ലിംഗരൂപേണ തദ്ഗ്രസ്തം വിമലം ചാകരോത്തദാ തത്ക്ഷണാദ്രക്ഷിതാന്യേവ കൃപയാ പരയാ യുതഃ॥ ൧൦.
അപ്പോൾ ലിംഗരൂപത്തിൽ അവൻ ആ വിശുദ്ധതയെ ഗ്രഹിച്ചു; അതേ നിമിഷം, പരമകാരുണ്യത്തോടെ എല്ലാവരെയും സംരക്ഷിച്ചു.
ബ്രഹ്മാ വിഷ്ണുഃ സുരേംദ്രശ്ച ലോകപാലാഃ സഹര്ഷയഃ ഉത്ഥിതാശ്ചൈവ തേ സര്വേ നിദ്രാപരിഗതാ ഇവ॥ ൧൦.
ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ഇന്ദ്രനും ലോകപാലകരും മുനികളുമൊക്കെ ഉറക്കം കഴിഞ്ഞ് എഴുന്നേറ്റവരെപ്പോലെ ഉണർന്നു.
വിസ്മയേന സമാവിഷ്ടാ ബഭൂവുര്ജാതസാധ്വസാഃ ൧൦.
അവർ അത്ഭുതംകൊണ്ടു ആകമാനം നിറഞ്ഞു, പുതുതായി ഭയം ജനിച്ചു.
ക്വ കാലകൂടം സുമഹദ്യേന വിദ്രാവിതാ വയമ് ൧൦.
നമ്മെ ഭയപ്പെടുത്തി ഓടിച്ചുകളഞ്ഞ വലിയ കാലകൂട്ടം എവിടെയാണ്?
ഇത്യബ്രുവംസ്തദാ ദൈത്യാസ്തൂഷ്ണീംഭൂതാസ്തദാ സ്ഥിതാഃ ബ്രഹ്മാണം ച പുരസ്കൃത്യ ഇദമൂചുഃ സമേധിതാ॥ ൧൦.
അപ്പോൾ ദാനവന്മാർ മൗനമായി നിന്നു; ഒത്തു ചേർന്ന് ബ്രഹ്മാവിനെ മുന്നിൽ വെച്ച് ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചു.
കേനേദം കാരിതം വിഷ്ണോ ന വിദാമോഽല്പമേധസഃ ൧൦.
ഇത് ആരാണ് ചെയ്തതെന്നു ഞങ്ങൾക്കറിയില്ല, വിഷ്ണുവേ; ഞങ്ങൾക്കു വലിയ ബുദ്ധിയില്ല.
സമാധിമഗമന്സര്വേഽപ്യേകാഗ്രമനസസ്തദാ ൧൦.
അപ്പോൾ എല്ലാവരും മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി ധ്യാനത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
തദാത്മനി സ്ഥിതം ലിംഗമപശ്യന്വി ബുധാദയഃ ൧൦.
അപ്പോള് ജ്ഞാനികള് മുതലായവര് ആത്മാവില് നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ലിംഗത്തെ കണ്ടു.
ആത്മനാ പരമാത്മാനം യോഗിനഃ പര്യുപാസതേ॥ ൧൦.
യോഗികള് തങ്ങളുടെ ആത്മാവിലൂടെ പരമാത്മാവിനെ ആരാധിക്കുന്നു.
ലിംഗമേവ പരം ജ്ഞാനം ലിംഗമേവ പരം തപഃ തസ്മാല്ലിംഗാത്പരതരം യച്ച കിംചിന്ന വിദ്യതേ॥ ൧൦.
ലിംഗം തന്നെയാണ് ഏറ്റവും വലിയ ജ്ഞാനം; അതാണ് ഏറ്റവും വലിയ തപസ്സും. അതിനേക്കാള് ഉയര്ന്നത് ഒന്നുമില്ല.
ഏവം ബ്രുവംതോ ഹി തദാ സുരാസുരാഃ സലോകപാലാ ഋഷിഭിശ്ച സാകമ് ൧൦.
അപ്പോള് ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ലോകപാലകര് ഋഷിമാരോടൊപ്പം ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ത്രാഹിത്രാഹി മഹാദേവ കൃപാലോ പരമേശ്വര ൧൦.
രക്ഷിക്കണം, രക്ഷിക്കണം മഹാദേവാ, ദയാനിധേ, പരമേശ്വരാ!
തദ്ദേവദേവ ഭവതശ്ചരണാരവിംദം സേവാനുബംധമഹിമാനമനംതരൂപമ് ൧൦.
ദേവദേവാ, നിങ്ങളുടെ പാദപദ്മങ്ങളെ സേവിക്കുന്നതിന്റെ മഹത്വം അളവില്ലാത്തതും അതിര് ഇല്ലാത്തതുമാണ്.
ലിംഗസ്വരൂപമധ്യസ്ഥോ ഭഗവാന്ഭൂതഭാവനഃ ൧൦.
ഭൂതങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്ന ഭഗവാന് ലിംഗത്തിന്റെ സത്യസ്വരൂപത്തില് നിലകൊള്ളുന്നു.
ത്വം ലിംഗരൂപീ ഭഗവാഞ്ജഗതാമഭയപ്രദഃ ൧൦.
ഭഗവാനേ, നീ ലിംഗസ്വരൂപിയാണ്, ലോകങ്ങള്ക്കെല്ലാം ഭയരഹിതത്വം നല്കുന്നവനാണ്.
മൃതാസ്ത്രാതാ ഗരാത്സര്വേ തസ്മാന്മൃത്യുംജയ പ്രഭോ ൧൦.
മരിച്ചവരെയും കഷ്ടതയിലായവരെയും രക്ഷിക്കുന്നവനാണ് നീ; അതുകൊണ്ട്, മരണത്തെ ജയിച്ച പ്രഭോ.
വിഷ്ണുനാ സംസ്തുതോ ദേവോ ലിംഗരൂപീ മഹേശ്വരഃ ൧൦.
വിഷ്ണു സ്തുതിച്ചപ്പോള് ലിംഗസ്വരൂപനായ മഹേശ്വരന് ആരാധിക്കപ്പെട്ടു.
ഹേ വിഷ്ണോ ഹേ സുരാഃ സര്വ ഋഷയഃ ശ്രൂയതാമിദമ് ൧൦.
ഹേ വിഷ്ണോ, ഹേ ദേവന്മാരേ, ഹേ ഋഷിമാരേ, ഇതു കേള്ക്കൂ!
അവിലോകയതാഽഽത്മാത്മനാ വിബുധാദയഃ ൧൦.
ജ്ഞാനികള് മുതലായവര് ആത്മാവിനെ തങ്ങളാല് കാണാനായില്ല.
ഏകത്വേന പൃഥക്ത്വേന കിംചിന്നൈവ പ്രയോജനമ് ൧൦.
ഏകത്വമായാലും വ്യത്യസ്തതയായാലും യാതൊരു പ്രയോജനവും ഇല്ല.
ക്ഷീരാബ്ധേര്മഥനം തത്തു അമൃതാര്ഥം കഥം കൃതമ് ൧൦.
പാലാഴി കുഴച്ചത് അമൃതം ലഭിക്കാനായി എങ്ങനെ നടന്നു എന്നത് എങ്ങനെയാണ്?