പ്രഹസ്യ ഭഗവാന്രുദ്രോ മായാപുത്രമജീവയത് ൧൦.
ഭഗവാൻ രുദ്രൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മായയുടെ പുത്രനെ ജീവിപ്പിച്ചു.
തദാ ഗജാനനോ ജാതഃ പ്രസാദാച്ഛംകരസ്യ ച ൧൦.
ശംകരന്റെ കൃപയാൽ ആനമുഖൻ അപ്പോൾ ജനിച്ചു.
ആത്മജ്ഞാനാമൃതേനൈവ നിത്യതൃപ്തോ നിരാമയഃ ൧൦.
സ്വയം spരിചയത്തിന്റെ അമൃതം കൊണ്ടു എന്നും തൃപ്തിയും രോഗരഹിതത്വവും അവനിൽ നിലനിന്നു.
യോഗദംഡാര്ഥമുത്പാട്യ സ്വകീയം ദശനം മഹത് ഋദ്ധിസിദ്ധിദ്വയേനൈവ ഏകത്വേന വിരാജിതഃ॥ ൧൦.
യോഗദണ്ഡം ഉണ്ടാക്കാൻ തന്റെ വലിയ പല്ല് പിഴുത്, സമൃദ്ധിയും സിദ്ധിയും ഒരുമിച്ച് അവനെ അലങ്കരിച്ചു.
യേ തേ ഗണാശ്ച വിഘ്നാശ്ച യേ ചാന്യേഽഭ്യധികാ ഭുവി ൧൦.
അവിടെ ഉള്ള ഗണന്മാരും, विघ്നങ്ങളും, ഭൂമിയിൽ കൂടുതൽ ശക്തരായ മറ്റുള്ളവരും,
തസ്മാദ്വി ലോകയാമാസ പ്രകൃതിം വിശ്വരൂപിണീമ് ദദര്ശ വിമലം ലിംഗം പ്രകൃതിസ്ഥം സ്വഭാവതഃ॥ ൧൦.
അതിനാൽ അവൻ വിശ്വരൂപിണിയായ പ്രകൃതിയെ കാണിച്ചു, പ്രകൃതിയിൽ സ്വാഭാവികമായി നിലകൊള്ളുന്ന നിർമ്മലമായ ലിംഗം കണ്ടു.
ആത്മാനം ച ഗണൈഃ സാദ്ധം തഥൈവ ച ജഗത്ത്രയമ് ൧൦.
അവൻ ഗണന്മാരോടൊപ്പം താനെയും, മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും കൂടി,
മുമോഹ ച പുനഃ സംജ്ഞാം പ്രതിലഭ്യ പ്രയത്നതഃ ൧൦.
വീണ്ടും ഭ്രമിച്ചു, പക്ഷേ പരിശ്രമത്തോടെ ബോധം തിരികെ നേടി.
തദാ ദദര്ശ തത്രൈവ ലോകസംഹാരകാരകമ് ൧൦.
അപ്പോൾ അവിടെ ലോകങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന അതിയായ ശക്തിയെ അവൻ കണ്ടു.
ദദര്ശ പ്രേതതുല്യാനി ലിംഗശക്ത്യാത്മകാനി ച ൧൦.
അവൻ മരിച്ചവരെപ്പോലെയുള്ള രൂപങ്ങളും ലിംഗവും ശക്തിയും ചേർന്ന രൂപങ്ങളും കണ്ടു.
ലീയംതേ ച വിലീയംതേ മഹേശേ ലിംഗരൂപിണി ൧൦.
അവയെല്ലാം ലിംഗരൂപിയായ മഹേശ്വരനിൽ ലയിച്ചു അപ്രത്യക്ഷമായി.
ശക്ത്യാ ലിംഗം ച സംഛന്നം തദാ സര്വമദൃശ്യത ൧൦.
അപ്പോൾ ശക്തി ലിംഗത്തെ മറച്ചു, ഒന്നും കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ശിവാഭ്യാം സംശ്രിതം ലോകം ജഗദേതച്ചരാചരമ് ൧൦.
ശിവനും ശക്തിയും ചേർന്ന് ഈ സഞ്ചരിക്കുന്നതും അചഞ്ചലവുമായ ലോകം മുഴുവൻ സംരക്ഷിച്ചു.
തദോവാച മഹാതേജാ ഗണാധ്യക്ഷോ ഗണൈഃ സഹ ൧൦.
അപ്പോൾ മഹാതേജസ്സുള്ള ഗണനാഥൻ തന്റെ അനുചരന്മാരോടൊപ്പം സംസാരിച്ചു.
നമാമി ദേവം ശക്ത്യാന്വിതം ജ്ഞാനരൂപം പ്രസന്നം ജ്ഞാനാത്പരം പരമംജ്യോതിരൂപമ് ൧൦.
ശക്തിയോടെ, ജ്ഞാനസ്വരൂപനായ, ശാന്തനായ, ജ്ഞാനത്തിന് അതീതനായ, പരമജ്യോതിസ്സ്വരൂപനായ ദേവനേ, ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
ധൂമാത്പരമയോവഹ്നിര്ധൂമവത്പ്രതിഭാസതേ പ്രകൃത്യംതര്ഗതസ്ത്വം ഹി മായാവ്യക്തിരിതീയസേ॥ ൧൦.
പുകക്കപ്പുറമുള്ള അഗ്നി പുകയുള്ളതുപോലെ തോന്നുന്നു; പ്രകൃതിയിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന നീ, മായയാൽ അവ്യക്തൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു.
ഏവംവിധസ്ത്വം ഭഗവന്സ്വമായയാ സൃജസ്യഥോലുംപസി പാസി വിശ്വമ് ൧൦.
പ്രഭോ, ഇങ്ങനെ തന്നെ, നിന്റെ മായയാൽ നീ ലോകം സൃഷ്ടിക്കുകയും സംഹരിക്കുകയും രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
യഥാ പുരാസീര്ഭഗവാന്മഹേശസ്ത്രൈലോക്യനാഥോഽസി ചരാചരാത്മാ ൧൦.
പണ്ടുപോലെ തന്നെ, മഹേശ്വരനേ, നീ മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും നാഥനും, സഞ്ചരിക്കുന്നതിന്റെയും അചഞ്ചലത്തിന്റെയും ആത്മാവുമാണ്.
ഏവം സ്തുതോ ഗണേശേന ഭഗവാന്ഭൂതഭാവനഃ ൧൦.
ഇങ്ങനെ ഗണേശൻ സ്തുതിച്ചപ്പോൾ, ഭഗവാൻ, സകലജീവികളുടെ സ്രഷ്ടാവ്, മഹത്വത്തോടെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു.
ലിംഗരൂപേണ തദ്ഗ്രസ്തം വിമലം ചാകരോത്തദാ തത്ക്ഷണാദ്രക്ഷിതാന്യേവ കൃപയാ പരയാ യുതഃ॥ ൧൦.
അപ്പോൾ ലിംഗരൂപത്തിൽ അവൻ ആ വിശുദ്ധതയെ ഗ്രഹിച്ചു; അതേ നിമിഷം, പരമകാരുണ്യത്തോടെ എല്ലാവരെയും സംരക്ഷിച്ചു.
ബ്രഹ്മാ വിഷ്ണുഃ സുരേംദ്രശ്ച ലോകപാലാഃ സഹര്ഷയഃ ഉത്ഥിതാശ്ചൈവ തേ സര്വേ നിദ്രാപരിഗതാ ഇവ॥ ൧൦.
ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ഇന്ദ്രനും ലോകപാലകരും മുനികളുമൊക്കെ ഉറക്കം കഴിഞ്ഞ് എഴുന്നേറ്റവരെപ്പോലെ ഉണർന്നു.
വിസ്മയേന സമാവിഷ്ടാ ബഭൂവുര്ജാതസാധ്വസാഃ ൧൦.
അവർ അത്ഭുതംകൊണ്ടു ആകമാനം നിറഞ്ഞു, പുതുതായി ഭയം ജനിച്ചു.
ക്വ കാലകൂടം സുമഹദ്യേന വിദ്രാവിതാ വയമ് ൧൦.
നമ്മെ ഭയപ്പെടുത്തി ഓടിച്ചുകളഞ്ഞ വലിയ കാലകൂട്ടം എവിടെയാണ്?
ഇത്യബ്രുവംസ്തദാ ദൈത്യാസ്തൂഷ്ണീംഭൂതാസ്തദാ സ്ഥിതാഃ ബ്രഹ്മാണം ച പുരസ്കൃത്യ ഇദമൂചുഃ സമേധിതാ॥ ൧൦.
അപ്പോൾ ദാനവന്മാർ മൗനമായി നിന്നു; ഒത്തു ചേർന്ന് ബ്രഹ്മാവിനെ മുന്നിൽ വെച്ച് ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചു.
കേനേദം കാരിതം വിഷ്ണോ ന വിദാമോഽല്പമേധസഃ ൧൦.
ഇത് ആരാണ് ചെയ്തതെന്നു ഞങ്ങൾക്കറിയില്ല, വിഷ്ണുവേ; ഞങ്ങൾക്കു വലിയ ബുദ്ധിയില്ല.
സമാധിമഗമന്സര്വേഽപ്യേകാഗ്രമനസസ്തദാ ൧൦.
അപ്പോൾ എല്ലാവരും മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി ധ്യാനത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
തദാത്മനി സ്ഥിതം ലിംഗമപശ്യന്വി ബുധാദയഃ ൧൦.
അപ്പോള് ജ്ഞാനികള് മുതലായവര് ആത്മാവില് നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ലിംഗത്തെ കണ്ടു.
ആത്മനാ പരമാത്മാനം യോഗിനഃ പര്യുപാസതേ॥ ൧൦.
യോഗികള് തങ്ങളുടെ ആത്മാവിലൂടെ പരമാത്മാവിനെ ആരാധിക്കുന്നു.
ലിംഗമേവ പരം ജ്ഞാനം ലിംഗമേവ പരം തപഃ തസ്മാല്ലിംഗാത്പരതരം യച്ച കിംചിന്ന വിദ്യതേ॥ ൧൦.
ലിംഗം തന്നെയാണ് ഏറ്റവും വലിയ ജ്ഞാനം; അതാണ് ഏറ്റവും വലിയ തപസ്സും. അതിനേക്കാള് ഉയര്ന്നത് ഒന്നുമില്ല.
ഏവം ബ്രുവംതോ ഹി തദാ സുരാസുരാഃ സലോകപാലാ ഋഷിഭിശ്ച സാകമ് ൧൦.
അപ്പോള് ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ലോകപാലകര് ഋഷിമാരോടൊപ്പം ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.