യാവദ്ഗണേശസംയുക്തോ ഭാഷമാണഃ സദാശിവഃ ൧൦.
ഗണപതിയോടൊപ്പം സദാശിവൻ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ,
ശിവരൂപാ ജഗദ്യോനിഃ കാര്യകാരണരൂപിണീ ൧൦.
ശിവസ്വരൂപിയായ അവൾ, സൃഷ്ടിയുടെ മൂലവും, കാരണവും ഫലവും എല്ലാം ഉൾക്കൊള്ളുന്നവളുമാണ്.
ഏകാ സ്ഥിതാ പരാ ശക്തിര്ബ്രഹ്മവിദ്യാത്മലക്ഷണാ ൧൦.
ബ്രഹ്മവിദ്യയാൽ നിർവ്വചിക്കപ്പെടുന്ന പരാശക്തി ഒരുവളായി നിലകൊണ്ടു.
പ്രകൃത്യന്തര്ഗതം സര്വം ജഗദേതച്ചരാചരമ് ൧൦.
സഞ്ചരിക്കുന്നതും അചഞ്ചലമായതുമായ ഈ ലോകം മുഴുവൻ പ്രകൃതിക്കുള്ളിലാണ്.
സാക്ഷാത്പ്രകൃത്യാഃ സംഭൂതോ ഗണേശോ ഭഗവാനഭൂത് ൧൦.
ഭാഗ്യവാൻ ഗണപതി നേരിട്ട് പ്രകൃതിയിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്.
ശിവേന സഹ സംഗ്രാമോ ഹ്യഭൂത്തസ്യ മഹാത്മനഃ ൧൦.
അവൻ ആ മഹാത്മാവും ശിവനും തമ്മിൽ ഒരു യുദ്ധം ഉണ്ടായി.
തസ്യ ദൃഷ്ട്വാ ഹ്യജേയത്വം ഗജാരൂഢസ്യ തത്തദാ ൧൦.
ആനപ്പുറത്ത് ഇരിക്കുന്നവന്റെ ജയിക്കാനാവാത്ത ശക്തി കണ്ടപ്പോൾ,
തദാ സ്തുതോ മഹാദേവഃ പരശക്ത്യാ പരംതപഃ ൧൦.
അപ്പോൾ ശത്രുക്കളെ ദഹിപ്പിക്കുന്ന മഹാദേവനെ പരാശക്തി സ്തുതിച്ചു.
തദാ വൃതോ മഹാദേവോ വരേണ പരമേണ ഹി ൧൦.
അപ്പോൾ മഹാദേവന് പരമോന്നതമായൊരു വരം ലഭിച്ചു.
ത്വാം ന ജാനാത്യയം മൂഢഃ പ്രകൃത്യംശസമുദ്ഭവഃ ൧൦.
പ്രകൃതിയുടെ ഭാഗത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച ഈ ഭ്രമിതൻ നിന്നെ അറിയുന്നില്ല.
പ്രഹസ്യ ഭഗവാന്രുദ്രോ മായാപുത്രമജീവയത് ൧൦.
ഭഗവാൻ രുദ്രൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മായയുടെ പുത്രനെ ജീവിപ്പിച്ചു.
തദാ ഗജാനനോ ജാതഃ പ്രസാദാച്ഛംകരസ്യ ച ൧൦.
ശംകരന്റെ കൃപയാൽ ആനമുഖൻ അപ്പോൾ ജനിച്ചു.
ആത്മജ്ഞാനാമൃതേനൈവ നിത്യതൃപ്തോ നിരാമയഃ ൧൦.
സ്വയം spരിചയത്തിന്റെ അമൃതം കൊണ്ടു എന്നും തൃപ്തിയും രോഗരഹിതത്വവും അവനിൽ നിലനിന്നു.
യോഗദംഡാര്ഥമുത്പാട്യ സ്വകീയം ദശനം മഹത് ഋദ്ധിസിദ്ധിദ്വയേനൈവ ഏകത്വേന വിരാജിതഃ॥ ൧൦.
യോഗദണ്ഡം ഉണ്ടാക്കാൻ തന്റെ വലിയ പല്ല് പിഴുത്, സമൃദ്ധിയും സിദ്ധിയും ഒരുമിച്ച് അവനെ അലങ്കരിച്ചു.
യേ തേ ഗണാശ്ച വിഘ്നാശ്ച യേ ചാന്യേഽഭ്യധികാ ഭുവി ൧൦.
അവിടെ ഉള്ള ഗണന്മാരും, विघ്നങ്ങളും, ഭൂമിയിൽ കൂടുതൽ ശക്തരായ മറ്റുള്ളവരും,
തസ്മാദ്വി ലോകയാമാസ പ്രകൃതിം വിശ്വരൂപിണീമ് ദദര്ശ വിമലം ലിംഗം പ്രകൃതിസ്ഥം സ്വഭാവതഃ॥ ൧൦.
അതിനാൽ അവൻ വിശ്വരൂപിണിയായ പ്രകൃതിയെ കാണിച്ചു, പ്രകൃതിയിൽ സ്വാഭാവികമായി നിലകൊള്ളുന്ന നിർമ്മലമായ ലിംഗം കണ്ടു.
ആത്മാനം ച ഗണൈഃ സാദ്ധം തഥൈവ ച ജഗത്ത്രയമ് ൧൦.
അവൻ ഗണന്മാരോടൊപ്പം താനെയും, മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും കൂടി,
മുമോഹ ച പുനഃ സംജ്ഞാം പ്രതിലഭ്യ പ്രയത്നതഃ ൧൦.
വീണ്ടും ഭ്രമിച്ചു, പക്ഷേ പരിശ്രമത്തോടെ ബോധം തിരികെ നേടി.
തദാ ദദര്ശ തത്രൈവ ലോകസംഹാരകാരകമ് ൧൦.
അപ്പോൾ അവിടെ ലോകങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന അതിയായ ശക്തിയെ അവൻ കണ്ടു.
ദദര്ശ പ്രേതതുല്യാനി ലിംഗശക്ത്യാത്മകാനി ച ൧൦.
അവൻ മരിച്ചവരെപ്പോലെയുള്ള രൂപങ്ങളും ലിംഗവും ശക്തിയും ചേർന്ന രൂപങ്ങളും കണ്ടു.
ലീയംതേ ച വിലീയംതേ മഹേശേ ലിംഗരൂപിണി ൧൦.
അവയെല്ലാം ലിംഗരൂപിയായ മഹേശ്വരനിൽ ലയിച്ചു അപ്രത്യക്ഷമായി.
ശക്ത്യാ ലിംഗം ച സംഛന്നം തദാ സര്വമദൃശ്യത ൧൦.
അപ്പോൾ ശക്തി ലിംഗത്തെ മറച്ചു, ഒന്നും കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ശിവാഭ്യാം സംശ്രിതം ലോകം ജഗദേതച്ചരാചരമ് ൧൦.
ശിവനും ശക്തിയും ചേർന്ന് ഈ സഞ്ചരിക്കുന്നതും അചഞ്ചലവുമായ ലോകം മുഴുവൻ സംരക്ഷിച്ചു.
തദോവാച മഹാതേജാ ഗണാധ്യക്ഷോ ഗണൈഃ സഹ ൧൦.
അപ്പോൾ മഹാതേജസ്സുള്ള ഗണനാഥൻ തന്റെ അനുചരന്മാരോടൊപ്പം സംസാരിച്ചു.
നമാമി ദേവം ശക്ത്യാന്വിതം ജ്ഞാനരൂപം പ്രസന്നം ജ്ഞാനാത്പരം പരമംജ്യോതിരൂപമ് ൧൦.
ശക്തിയോടെ, ജ്ഞാനസ്വരൂപനായ, ശാന്തനായ, ജ്ഞാനത്തിന് അതീതനായ, പരമജ്യോതിസ്സ്വരൂപനായ ദേവനേ, ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
ധൂമാത്പരമയോവഹ്നിര്ധൂമവത്പ്രതിഭാസതേ പ്രകൃത്യംതര്ഗതസ്ത്വം ഹി മായാവ്യക്തിരിതീയസേ॥ ൧൦.
പുകക്കപ്പുറമുള്ള അഗ്നി പുകയുള്ളതുപോലെ തോന്നുന്നു; പ്രകൃതിയിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന നീ, മായയാൽ അവ്യക്തൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു.
ഏവംവിധസ്ത്വം ഭഗവന്സ്വമായയാ സൃജസ്യഥോലുംപസി പാസി വിശ്വമ് ൧൦.
പ്രഭോ, ഇങ്ങനെ തന്നെ, നിന്റെ മായയാൽ നീ ലോകം സൃഷ്ടിക്കുകയും സംഹരിക്കുകയും രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
യഥാ പുരാസീര്ഭഗവാന്മഹേശസ്ത്രൈലോക്യനാഥോഽസി ചരാചരാത്മാ ൧൦.
പണ്ടുപോലെ തന്നെ, മഹേശ്വരനേ, നീ മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും നാഥനും, സഞ്ചരിക്കുന്നതിന്റെയും അചഞ്ചലത്തിന്റെയും ആത്മാവുമാണ്.
ഏവം സ്തുതോ ഗണേശേന ഭഗവാന്ഭൂതഭാവനഃ ൧൦.
ഇങ്ങനെ ഗണേശൻ സ്തുതിച്ചപ്പോൾ, ഭഗവാൻ, സകലജീവികളുടെ സ്രഷ്ടാവ്, മഹത്വത്തോടെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു.
ലിംഗരൂപേണ തദ്ഗ്രസ്തം വിമലം ചാകരോത്തദാ തത്ക്ഷണാദ്രക്ഷിതാന്യേവ കൃപയാ പരയാ യുതഃ॥ ൧൦.
അപ്പോൾ ലിംഗരൂപത്തിൽ അവൻ ആ വിശുദ്ധതയെ ഗ്രഹിച്ചു; അതേ നിമിഷം, പരമകാരുണ്യത്തോടെ എല്ലാവരെയും സംരക്ഷിച്ചു.