മംദുരാസ്വസ്യ രമ്യാസു ദൃശ്യംതേ ലക്ഷകോടയഃ
അവന്റെ കുതിരകളുടെ മനോഹരമായ കുതിരശാലകളില് ലക്ഷക്കണക്കിന് കുതിരകള് കാണാം.
യാമ്യം മഹിഷമാനീയ ശകടേ സോഽഭ്യവാഹയത്
യമന്റെ കാളയെ കൊണ്ടുവന്ന്, ആ കാളയെ വണ്ടി വലിപ്പിച്ചു.
അപ്സരഃസംഘമഖിലമാത്മസേവാര്ഥമാനയത്
സ്വന്തം സേവനത്തിന് മുഴുവന് അപ്സരസുകളെയും അവന് വിളിച്ചു കൂട്ടി.
അനാഹൃതം പുനര്ഹര്തും ന വിശ്രാമ്യതി കോപവാന്
തനിക്കു തന്നിട്ടില്ലാത്തത് തിരിച്ചു വാങ്ങാതെ കോപത്തോടെ അവന് വിശ്രമിക്കില്ല.
പൂജയംതശ്ച തസ്യാജ്ഞാം നാന്യാം വീക്ഷാമഹേ ഗതിമ് 1.3.1.10.
അവന്റെ ആജ്ഞയ്ക്ക് ആദരവോടെ കീഴടങ്ങി, ഞങ്ങള്ക്കു വേറൊരു വഴി കാണുന്നില്ല.
ദുര്ജയോഽയം വരോ ദൈത്യഃ സര്വേഷാം ബലിനാമപി
സകല ബലവാന്മാരിലും ഈ ദൈത്യന് ജയിക്കാനാകാത്ത വീരനാണ്.
അസ്യ ശൃംഗാഹതഃ സിംധുര്വ്യാവര്ജിതമിതി ബ്രുവന്
അവന്റെ കൊമ്പ് കൊണ്ട് സമുദ്രം പിളര്ന്നുവെന്ന് ആളുകള് പറയുന്നു.
പര്വതാംശ്ച സമുത്ക്ഷിപ്യ ശൃംഗാഗ്രേണ മഹോദ്ധതഃ
അഹങ്കാരത്തോടെ അവന് കൊമ്പിന്റെ അഗ്രത്തില് പര്വ്വതങ്ങള് ഉയര്ത്തുന്നു.
ന ശക്യമതുലം തസ്യ ബലമന്യദുരാസദമ്
അവന്റെ അപരിമിതമായ ബലം മറ്റാരാലും സഹിക്കാനാവില്ല.
ശംഭുശക്തിഃ പരാ സേയം സ്ത്രീരൂപേണാത്ര ദൃശ്യതേ
ശംഭുവിന്റെ പരമശക്തി സ്ത്രീരൂപത്തില് ഇവിടെ കാണപ്പെടുന്നു.
ന ജാനീമോ വയം ദേവി കിംചിച്ഛംഭുവിചേഷ്ടിതമ്
ദേവി, ശംഭുവിന്റെ പ്രവൃത്തികളൊന്നും ഞങ്ങള്ക്കറിയില്ല.
ഇതി തേഷാം ഭയാര്താനാമാകര്ണ്യ വചനം ശുഭമ്
അങ്ങനെ ഭയത്താല് പറഞ്ഞ അവരുടെ ശുഭവാക്യങ്ങള് കേട്ടു,
ശരണാഗതസംത്രാണം തപസി സ്ഥിതയാ മയാ
തപസ്സില് നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഞാന് അഭയം തേടുന്നവരെ രക്ഷിക്കും.
ഉപായേന സമാകൃഷ്യ ഹനിഷ്യാമി മഹാസുരമ്
ഉപായം ഉപയോഗിച്ച് ആ മഹാസുരനെ വശീകരിച്ച് കൊല്ലും.
ധര്മഗേ ധര്മഭേത്താരഃ ശലഭത്വം വ്രജംതി ഹി 1.3.1.10.
ധര്മം പുലരുന്നിടത്ത് ധര്മം ലംഘിക്കുന്നവര് തീച്ചുഴലികളുപോലെ നശിക്കും.
ജഗ്മുര്യഥാഗതം സര്വേ നിര്ഭയാ ഹൃഷ്ടചേതസഃ
അവരൊക്കെയും ഭയമില്ലാതെ സന്തോഷഹൃദയത്തോടെ വന്നതുപോലെ തന്നെ മടങ്ങി.
ഗതേഷു തേഷു ദേവേഷു ഗൌരീ കമലലോചനാ
ദേവന്മാർ അവിടെ നിന്നു പോയപ്പോൾ, കമലനയനിയായ ഗൗരിയും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
സാ ദേവീ ദിക്ഷു ശൈലേഷു ചതുര്ഷ്വരുണഭൂഭൃതഃ
ആ ദേവി നാലു ദിക്കുകളിലും ചുവപ്പു നിറമുള്ള മലകളുടെ നാലു കുന്തലുകളിലും സഞ്ചരിച്ചു.
യദാ കൈലാസശിഖരാദാഗതാ ശൈലകന്യകാ
കൈലാസശിഖരത്തിൽ നിന്നു മലകുമാരി ഇറങ്ങിയപ്പോൾ,
ദുന്ദുഭിഃ സത്യവത്യാഖ്യാ തഥാ ചാനവമീ പരാ
അവിടെ സത്യവതിയായി അറിയപ്പെടുന്ന ദുണ്ടുഭിയും, അനവമി എന്ന മറ്റൊരു സ്ത്രീയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
വിമുഞ്ചതാതിഥിം ശ്രാംതം ക്ഷുത്പിപാസാ സമന്വിതമ്
വിശ്രമവും ക്ഷീണവും അനുഭവിക്കുന്ന, വിശപ്പും ദാഹവും ഉള്ള അതിഥിയെ വിട്ടയക്കൂ.
സീമാശലസ്ഥിതാന്വീരാംസ്താനാദിശ്യ ബലാധികാന്
മലയുടെ അതിരിൽ നിലകൊണ്ടിരുന്ന ശക്തരായ വീരന്മാരോട് അവൾ നിർദ്ദേശം നൽകി.
തസ്യാം തപത്യാം തന്വംഗ്യാം ന താപഃ കശ്ചിദപ്യഭൂത്
ശരീരത്തിൽ സുന്ദരിയായ അവൾ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോൾ, അവള്ക്ക് യാതൊരു ദുഃഖവും ഉണ്ടായില്ല.
വിരോധീനി ച സത്ത്വാനി മുമുചുഃ പൂര്വമത്സരമ്
വൈരികളായ ജീവികളും പഴയ വൈരാഗ്യം ഉപേക്ഷിച്ചു.
യോജനദ്വയപര്യംതം സീമാശൈലേഷു സംസ്ഥിതൈഃ 1.3.1.10.
രണ്ടു യോജന ദൂരമത്രയും മലയുടെ അതിരിൽ നിലകൊണ്ടവരാൽ,
നോദഭൂത്കശ്ചന ത്രാസോ ന ച ദൃഷ്ടോ ഭയോദയഃ
ആർക്കും ഭയം തോന്നിയില്ല, ഭയത്തിന്റെ ഒരു ലക്ഷണവും കണ്ടില്ല.
കൃതാര്ഥാ മുനയഃ സര്വേ പ്രശംസംതോ നഗാത്മജാമ്
എല്ലാ സിദ്ധശ്രമികളും മലകുമാരിയെ പ്രശംസിച്ചു.
സാ ച ഗൌരീ തപോ ഘോരം കുര്വതീ ച ദിവാനിശമ്
ഗൗരി ദിനവും രാത്രിയും കടുത്ത തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
മഹിഷശ്ച മഹാവീര്യോ മൃഗയാം കര്തുമുദ്യതഃ
മഹാവീര്യശാലിയായ മഹിഷൻ വേട്ടയ്ക്കായി പുറപ്പെട്ടു.
ദൈത്യസൈന്യസമായുക്തോ മൃഗയൂഥാന്യനേകശഃ
ദാനവസൈന്യത്തോടൊപ്പം അവൻ അനേകം കാട്ടുമൃഗങ്ങളുടെ കൂട്ടങ്ങളെ പിന്തുടർന്നു.