ഏവം പ്രാപ്തം ശിവാത്സര്വം രാവണേന സുരേശ്വരാഃ ൮.
ഇങ്ങനെ, ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുക്കളേ, രാവണൻ ശിവനിൽ നിന്നെല്ലാം ലഭിച്ചു.
വിജേതവ്യോ രാവണോയമിതി മേ മനസി സ്ഥിതമ് ൮.
രാവണനെ ജയിക്കേണ്ടതാണെന്ന് എന്റെ മനസ്സിൽ ഉറപ്പായി.
ചിംതാമാപേദിരേ സര്വേ ചിരം തേ വിഷയാന്വിതാഃ ൮.
അവരൊക്കെയും തങ്ങളുടെ കാര്യങ്ങളിൽ മുഴുകി, ദീർഘകാലം ചിന്തയിലും വിഷമത്തിലും ആയിരുന്നു.
ഇംദ്രോ ഹി ജാരഭാവാച്ച ചംദ്രോ ഹി ഗുരുതല്പഗഃ ൮.
ഇന്ദ്രൻ പരസ്ത്രീസംഗം കൊണ്ടും, ചന്ദ്രൻ ഗുരുപത്നിയോട് അടുപ്പം കൊണ്ടും കുറ്റം ചെയ്തു.
പാവകഃ സര്വഭക്ഷിത്വാത്തഥാന്യേ ദേവതാഗണാഃ ൮.
പാവകൻ എല്ലാം ദഹിച്ചതിനാലും, അതുപോലെ മറ്റു ദേവതാഗണങ്ങളും (കുറ്റം ചെയ്തു).
ശൈലാദോ ഹി മഹാതേജാ ഗണശ്രേഷ്ഠഃ പുരാതനഃ ൮.
ശൈലാദൻ മഹത്തായ തേജസ്സുള്ളവനും, പുരാതനമായ ഗണങ്ങളിൽ പ്രധാനിയുമാണ്.
ശിവപ്രിയോ രുദ്രരൂപീ മഹാത്മാ ഹ്യുവാച സര്വാനഥ ചേംദ്രമുഖ്യാന് ൮.
ശിവപ്രിയനും, രുദ്രസ്വരൂപിയുമായ മഹാത്മാവ് ദേവന്മാരെയും പ്രധാനികളെയും ചേർത്ത് എല്ലാവരോടും പറഞ്ഞു.
നംദിനാ ച തദാ സര്വേ പൃഷ്ടാഃ പ്രോചുസ്ത്വരാന്വിതാഃ॥ ൮.
അപ്പോൾ നന്ദി അവരെല്ലാവരെയും ചോദ്യം ചെയ്തു; അവർ ഉത്സാഹത്തോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു.
രാവണേന വയം സര്വേ നിര്ജിതാ മുനിഭിഃ സഹ ൮.
നാം എല്ലാവരും, മുനിമാരോടൊപ്പം, രാവണനാൽ ജയിക്കപ്പെട്ടു.
പ്രഹസ്യ ഭഗവാന്നംദീ ബ്രഹ്മാണം വൈ ഹ്യുവാച ഹ ദ്രഷ്ടവ്യോ ഹൃദി മധ്യസ്ഥഃ സോഽദ്യ ദ്രഷ്ടും ന പാര്യതേ॥ ൮.
ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഭഗവാൻ നന്ദി ബ്രഹ്മാവിനോട് പറഞ്ഞു: ഹൃദയത്തിന്റെ മദ്ധ്യത്തിൽ വസിക്കുന്നവനെ കാണണം, പക്ഷേ ഇന്നത് കാണാൻ കഴിയില്ല.
യാവദ്ഭാവാ ഹ്യനേകാശ്ച ഇംദ്രിയാര്ഥാസ്തഥൈവ ച ൮.
വിവിധ ഭാവങ്ങളും ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്കുള്ള വസ്തുക്കളും നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം.
ജിതേംദ്രിയാണാം ശാംതാനാം തന്നിഷ്ഠാനാം മഹാത്മനാമ് ൮.
ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ച, ശാന്തരായ, അതിൽ സ്ഥിരതയുള്ള മഹാത്മാക്കൾക്കാണ്.
തദാ ബ്രഹ്മാദയോ ദേവാ ഋഷയശ്ച വിപശ്ചിതഃ തത്സര്വം കഥയാന്യം ച രാവണസ്യ തപോബലമ്॥ ൮.
അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവും മറ്റു ദേവന്മാരും ജ്ഞാനികളായ ഋഷിമാരും രാവണന്റെ തപസ്സിന്റെ അതിശയ ശക്തിയും എല്ലാം വിശദമായി പറഞ്ഞു.
കുബേരോഽധികൃതസ്തേന ശംകരേണ മഹാത്മനാ ൮.
മഹാത്മാവായ ശങ്കരൻ കുബേരനെ അവിടുത്തെ ചുമതലക്കാരനാക്കി നിയമിച്ചു.
ആഗച്ഛത്ത്വരയാ യുക്തഃ സമാരുഹ്യ സ്വവാഹനമ് ൮.
അവൻ തന്റെ വാഹനത്തിൽ കയറി വേഗത്തിൽ എത്തി.
ത്വയാ ദൃഷ്ടോഽഥ വാത്രാസൌ കഥ്യതാമവിലംബിതമ് ൮.
നീ അവനെ ഇവിടെ കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, വൈകാതെ പറഞ്ഞുതരിക.
തദോവാച മഹാതേജാ രാവണോ ലോകരാവണഃ ൮.
അപ്പോൾ ലോകങ്ങളിൽ പ്രശസ്തനും തേജസ്സുള്ളവനുമായ രാവണൻ സംസാരിച്ചു.
ശിക്ഷാപയിതുമാരബ്ധോ മൈവം കാര്യമിതി പ്രഭോ തഥാ ത്വം ഭവ രേ മൂഢ മാ മൂഢത്വമുപാര്ജയ॥ ൮.
അവൻ ഉപദേശിക്കാൻ തുടങ്ങി: 'പ്രഭോ, ഇങ്ങനെ ചെയ്യരുത്. നീ ബുദ്ധിമാൻ ആകണം, മൂഢത്വം നേടരുത്' എന്നു പറഞ്ഞു.
അഹം മൂഢഃ കൃതസ്തേന കുബേരേണ മഹാത്മനാ ൮.
കുബേരൻ എന്ന മഹാത്മാവ് എന്നെ മൂഢനാക്കി മാറ്റി.
കുബേരഃ സ ഹി നംദിന്കിമാഗതസ്തവ മംദിരമ് ൮.
കുബേരൻ, നന്ദി, നിന്റെ വാസസ്ഥലത്ത് വന്നിട്ടുണ്ടോ?
രാവണസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ ഹ്യവോചം ത്വരിതോഽപ്യഹമ് ൮.
രാവണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ ഉടൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.
ഉഭയോഃ സമനാം ജ്ഞാത്വാ വൃഥാ ജല്പസി ദുര്മതേ ൮.
ഇരുവരുടെയും സമത്വം അറിയുമ്പോൾ, നീ വ്യർത്ഥമായി സംസാരിക്കുന്നു, മോഹിതനായവനേ.
യഥാ ഭവദ്ഭിഃ പൃഷ്ടോഽഹം വദനാര്ഥേ മഹാത്മഭിഃ ശിവേന ദത്തം സാലൂപ്യം ന ഗൃഹീതം മയാ തദാ॥ ൮.
മഹാത്മാക്കളായ നിങ്ങൾ സംസാരിക്കാൻ എന്നോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ, ശിവൻ നൽകിയ സാന്നിധ്യം അപ്പോൾ ഞാൻ സ്വീകരിച്ചില്ല.
യാചിതം ച മയാ ശംഭോര്വദനം വാനരസ്യ ച ൮.
ഞാൻ ശംഭുവിനോട് വാനരന്റെ മുഖവും അപേക്ഷിച്ചു.
നിരാഭിമാനിനോ യേ ച നിര്ദഭാ നിഷ്പരിഗ്രഹാഃ ൮.
അഹങ്കാരമില്ലാത്തവരും, നിർമ്മലരും, സ്വത്ത് ഇല്ലാത്തവരും—
തഥാവദന്മയാ സാര്ദ്ധം രാവണസ്തപസോ ബലാത് ൮.
അങ്ങനെ, തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ രാവണൻ എന്നോടൊപ്പം സംസാരിച്ചു.
ഉപഹാസകരം വാക്യം പൌലസ്ത്യസ്യ തദാ സുരാഃ ൮.
അപ്പോൾ പൗലസ്ത്യകുലജാതനായവന്റെ വാക്കുകൾ ദേവന്മാർ പരിഹാസമായി കണ്ടു.
ഈദൃശാന്യേവ വക്ത്രാണി യേഷാം വൈ സംഭവംതി ഹി മാം പുരസ്കൃത്യ സഹസാ ഹനിഷ്യതി ന സംശയഃ॥ ൮.
ഇങ്ങനെയുള്ള മുഖങ്ങൾ അവർക്കാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്; എന്നെ മുൻനിർത്തി അവൻ അവരെ പെട്ടെന്ന് കൊല്ലും, സംശയമില്ല.
ഏവം ശപ്തോ മയാ ബ്രഹ്മന്രാവണോ ലോകരാവണഃ ൮.
ഇങ്ങനെ, ബ്രഹ്മനേ, ലോകങ്ങൾക്ക് ഭയമായ രാവണനെ ഞാൻ ശപിച്ചു.
പീഠികാരൂപസംസ്ഥേന വിനാ തേന സുരോത്തമാഃ ൮.
പീഠികയുടെ രൂപത്തിൽ ഇരുന്ന അവനെ കൂടാതെ, അത്യുത്തമരായ ദേവന്മാർ—