അജേയത്വം ച സംഗ്രാമേ ദ്വൈഗുണ്യം ശിരസാമപി ൮.
യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാനാവാത്തതും ഇരട്ട തലകളുമാണ് അവൻ നേടിയത്.
ദേവാനൃഷീന്പിതൄംശ്ചൈവ നിര്ജിത്യ തപസാ വിഭുഃ ൮.
തന്റെ തപസ്സുകൊണ്ട് മഹാശക്തനായവൻ ദേവന്മാരെയും ഋഷിമാരെയും പിതാക്കളെയും ജയിച്ചു.
രാജാ ത്രികൂടാധിപതിര്മഹേശേന കൃതോ മഹാന് ൮.
മഹേശ്വരന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ അവൻ ത്രികൂറ്റപർവതത്തിന്റെ മഹാരാജാവായി.
തപസ്വിനാം പരീക്ഷായൈ യദൃഷീണാം വിഹിംസനമ് ൮.
തപസ്സുകാരെ പരീക്ഷിക്കാൻ തന്നെയാണ് ഋഷിമാരെ ഉപദ്രവിച്ചത്.
അജേയോ ഹി മഹാഞ്ജാതോ രാവണോ ലോകരാവണഃ ൮.
ലോകങ്ങളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന രാവണൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ ജയിക്കാനാവാത്തവനും മഹാനുമായി.
ലോകപാലാ ജിതാസ്തേന പ്രതാപേന തപസ്വിനാ ൮.
തന്റെ തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ അവൻ ലോകപാലന്മാരെയും ജയിച്ചു.
അമൃതാംശുകരോ ഭൂത്വാ ജിതോ യേന ശശീ ദ്വിജാഃ ൮.
അമൃതംപോലുള്ള പ്രകാശം ലഭിച്ചവൻ ചന്ദ്രനെയും ജയിച്ചു, ദ്വിജന്മാരേ.
ഐശ്വര്യേണ ജിതശ്ചേന്ദ്രോ വിഷ്ണുഃ സര്വഗതസ്തഥാ ൮.
തന്റെ ഐശ്വര്യത്തോടെ അവൻ ഇന്ദ്രനെയും സർവ്വവ്യാപിയായ വിഷ്ണുവിനെയും ജയിച്ചു.
തദാ സര്വേ സുരഗണാ ബ്രഹ്മവിഷ്ണുപുരോഗമാഃ ൮.
അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവിനെയും വിഷ്ണുവിനെയും മുന്നിൽ നിർത്തി എല്ലാ ദേവതകളും
പീഡിതാഃ സ്മോ രാവണേന തപസാ ദുഷ്കരേണ വൈ ൮.
രാവണന്റെ കഠിനമായ തപസ്സുകൊണ്ട് വലഞ്ഞുപോയി.
സാക്ഷാല്ലിംഗാര്ചനം യേന കൃതമസ്തി മഹാത്മനാ തത്കൃതം രാവണേനൈവ സര്വേഷാം ദുരതിക്രമമ്॥ ൮.
മഹാത്മാവായ രാവണൻ നേരിട്ട് ലിംഗാരാധന നടത്തി; ആ കർമ്മം എല്ലാവർക്കും അതിക്രമിക്കാനാവാത്തതാണ്.
വൈരാഗ്യം പരമാസ്ഥായ ഔദാര്യം ച തതോഽധികമ് ൮.
അവൻ പരമമായ വൈരാഗ്യവും അതിലും വലിയ ഉദാരതയും സ്വീകരിച്ചു.
സംവത്സരസഹസ്രാച്ച സ്വശിരോ ഹി മഹാഭുജഃ ൮.
ആയിരം വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം മഹാബാഹുവായ രാവണൻ തന്റെ തല തന്നെ അർപ്പിച്ചു.
രാവണസ്യ കബംധം ച തദഗ്രേ ച സമീപതഃ ൮.
രാവണന്റെ ശരീരം അവിടെ മുന്നിലും സമീപത്തും വയ്ക്കപ്പെട്ടു.
ലിംഗേ ലയം സമാധായ കയാപി കലയാ സ്ഥിതമ് കൃതം നൈവാന്യമുനിനാ തഥാ ചൈവാപരേണഹി॥ ൮.
ഏതോന്നായാലും ഒരു മാർഗ്ഗം ഉപയോഗിച്ച് ലിംഗത്തിൽ മനസ്സിനെ ലയിപ്പിച്ച് ഇങ്ങനെ ഇരിക്കാൻ മറ്റൊരു മুনি പോലും കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല; മറ്റാരും ഇതുപോലെ ചെയ്തതുമില്ല.
ഏവം ശിരാംസ്യേവ ബഹൂനി തേന സമര്പിതാന്യേവ ശിവാര്ചനാര്ഥേ ൮.
ഇങ്ങനെ, ശിവനെ ആരാധിക്കാൻ അവൻ പല തലകളും സമർപ്പിച്ചു.
മയാ വിനാസുരസ്തത്ര പിംഡീഭൂതേന വൈ പുരാ ൮.
പഴയകാലത്ത് ഞാൻ അവിടെ ഒരു അസുരനായി അല്ല, ഒരു ഗണമായ രൂപത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
രാവണേന തദാ ചോക്തഃ ശിവഃ പരമമംഗലഃ ൮.
അപ്പോൾ രാവണൻ പറഞ്ഞു: ശിവൻ ഏറ്റവും ഉത്തമമായ മംഗളമാണ്.
ന കാമയേഽന്യം ച വരമാശ്രയേ ത്വത്പദാംബുജമ് ൮.
മറ്റേതെങ്കിലും വരം ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല; ഞാൻ നിന്റെ പാദപങ്കജങ്ങളിൽ അഭയം തേടുന്നു.
തദാ സദാശിവേനോക്തോ രാവണോ ലോകരാവണഃ ൮.
അപ്പോൾ സദാശിവൻ ലോകങ്ങളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന രാവണനോട് പറഞ്ഞു.
ഏവം പ്രാപ്തം ശിവാത്സര്വം രാവണേന സുരേശ്വരാഃ ൮.
ഇങ്ങനെ, ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുക്കളേ, രാവണൻ ശിവനിൽ നിന്നെല്ലാം ലഭിച്ചു.
വിജേതവ്യോ രാവണോയമിതി മേ മനസി സ്ഥിതമ് ൮.
രാവണനെ ജയിക്കേണ്ടതാണെന്ന് എന്റെ മനസ്സിൽ ഉറപ്പായി.
ചിംതാമാപേദിരേ സര്വേ ചിരം തേ വിഷയാന്വിതാഃ ൮.
അവരൊക്കെയും തങ്ങളുടെ കാര്യങ്ങളിൽ മുഴുകി, ദീർഘകാലം ചിന്തയിലും വിഷമത്തിലും ആയിരുന്നു.
ഇംദ്രോ ഹി ജാരഭാവാച്ച ചംദ്രോ ഹി ഗുരുതല്പഗഃ ൮.
ഇന്ദ്രൻ പരസ്ത്രീസംഗം കൊണ്ടും, ചന്ദ്രൻ ഗുരുപത്നിയോട് അടുപ്പം കൊണ്ടും കുറ്റം ചെയ്തു.
പാവകഃ സര്വഭക്ഷിത്വാത്തഥാന്യേ ദേവതാഗണാഃ ൮.
പാവകൻ എല്ലാം ദഹിച്ചതിനാലും, അതുപോലെ മറ്റു ദേവതാഗണങ്ങളും (കുറ്റം ചെയ്തു).
ശൈലാദോ ഹി മഹാതേജാ ഗണശ്രേഷ്ഠഃ പുരാതനഃ ൮.
ശൈലാദൻ മഹത്തായ തേജസ്സുള്ളവനും, പുരാതനമായ ഗണങ്ങളിൽ പ്രധാനിയുമാണ്.
ശിവപ്രിയോ രുദ്രരൂപീ മഹാത്മാ ഹ്യുവാച സര്വാനഥ ചേംദ്രമുഖ്യാന് ൮.
ശിവപ്രിയനും, രുദ്രസ്വരൂപിയുമായ മഹാത്മാവ് ദേവന്മാരെയും പ്രധാനികളെയും ചേർത്ത് എല്ലാവരോടും പറഞ്ഞു.
നംദിനാ ച തദാ സര്വേ പൃഷ്ടാഃ പ്രോചുസ്ത്വരാന്വിതാഃ॥ ൮.
അപ്പോൾ നന്ദി അവരെല്ലാവരെയും ചോദ്യം ചെയ്തു; അവർ ഉത്സാഹത്തോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു.
രാവണേന വയം സര്വേ നിര്ജിതാ മുനിഭിഃ സഹ ൮.
നാം എല്ലാവരും, മുനിമാരോടൊപ്പം, രാവണനാൽ ജയിക്കപ്പെട്ടു.
പ്രഹസ്യ ഭഗവാന്നംദീ ബ്രഹ്മാണം വൈ ഹ്യുവാച ഹ ദ്രഷ്ടവ്യോ ഹൃദി മധ്യസ്ഥഃ സോഽദ്യ ദ്രഷ്ടും ന പാര്യതേ॥ ൮.
ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഭഗവാൻ നന്ദി ബ്രഹ്മാവിനോട് പറഞ്ഞു: ഹൃദയത്തിന്റെ മദ്ധ്യത്തിൽ വസിക്കുന്നവനെ കാണണം, പക്ഷേ ഇന്നത് കാണാൻ കഴിയില്ല.