യേ താര്കികാസ്തര്കപരാസ്തഥ മീമാംസകാശ്ച യേ ൮.
യാര്ക്കൊക്കെ തർക്കം മാത്രമാണ് പ്രധാനമായത്, മിമാംസകന്മാരും തർക്കശീലികളും—
ഏകവാക്യം ന കുര്വംതി ശിവാര്ചനബഹിഷ്കൃതാഃ ൮.
അവര് ഒരുമിച്ച് ഒന്നായി സംസാരിക്കാറില്ല; ശിവാരാധനയില് നിന്ന് അവര് അകറ്റപ്പെട്ടവരാണ്.
തഥാ കിം ബഹുനോക്തേന സര്വേഽപി സ്ഥിരജംഗമാഃ ൮.
ഇനി കൂടുതല് പറയേണ്ടതുണ്ടോ? നിലനില്ക്കുന്നവരും ചലിക്കുന്നവരുമായ എല്ലാ ജീവികളും—
പിണ്ഡീയുക്തം യഥാ ലിംഗം സ്ഥാപിതം ച യഥാഽഭവത് ൮.
പിണ്ഡിയോടൊപ്പം ലിംഗം സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ തന്നെയാണ് ഇതും ഉണ്ടായത്.
ശിവശക്തിയുതം സര്വം ജഗദേതച്ചരാചരമ് ൮.
ഈ സകല ജഗത്തും—ചലിക്കുന്നതും അചലമായതും—ശിവനും ശക്തിയും നിറഞ്ഞതാണ്.
ധര്മമാത്യംതികം തുച്ഛം നശ്വരം ക്ഷണഭംഗുരമ് ൮.
അതിയായി പാലിക്കുന്ന ധർമ്മം മൂല്യമില്ലാത്തതും നശ്വരവും ഒരു നിമിഷം മാത്രം നിലനിൽക്കുന്നതുമാണ്.
പീഠികാ വിഷ്ണുരൂപം സ്യാല്ലിംഗരൂപീ മഹേശ്വരഃ ൮.
പീഠം വിഷ്ണുവിന്റെ രൂപമാണ്; ലിംഗം മഹേശ്വരന്റെ രൂപമാണ്.
ബ്രഹ്മാ മണിമയം ലിംഗം പൂജയത്യനിശം ശുഭമ് ൮.
ബ്രഹ്മാവ് എപ്പോഴും രത്നം കൊണ്ടുള്ള ശുഭമായ ലിംഗത്തെ ആരാധിക്കുന്നു.
ഭാനുസ്താമ്രമയം ലിംഗം പൂജയത്യനിശം ശുഭമ് ൮.
സൂര്യന് എപ്പോഴും താമ്രം കൊണ്ടുള്ള ശുഭമായ ലിംഗത്തെ ആരാധിക്കുന്നു.
യമോ നീലമയം ലിംഗം രാജതം നൈര്ഋതസ്തഥാ ൮.
യമന് നീലക്കല്ല് കൊണ്ടുള്ള ലിംഗത്തെ ആരാധിക്കുന്നു; അതുപോലെ നൈരൃതന് വെള്ളി കൊണ്ടുള്ളതിനെ.
ഏവം തേ ലിംഗിതാഃ സര്വേ ലോകപാലാഃ സവാസവാഃ ൮.
ഇങ്ങനെ ലോകപാലന്മാരെല്ലാവരും, ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം, ലിംഗഭക്തരാണ്.
ദൈത്യാനാം വൈഷ്ണവാഃ കേചിത്പ്രഹ്ലാദപ്രമുഖാ ദ്വിജാഃ ൮.
ദൈത്യരില് ചിലര് വൈഷ്ണവരാണ്; അവരില് പ്രധാനന് പ്രഹ്ലാദനാണ്, ദ്വിജന്മാരേ.
ബലിശ്ച നമുചിശ്ചൈവ ഹിരണ്യകശിപുസ്തഥാ ൮.
ബലി, നമുചി, ഹിരണ്യകശിപു ഇവരും—
ഏതേ ചാന്യേ ച ബഹവഃ ശിഷ്യാഃ ശുക്രസ്യ ധീമതഃ ൮.
ഇവരും മറ്റും, ധീരനായ ശുക്രന്റെ അനേകം ശിഷ്യന്മാരും—
രാക്ഷസാ ഏവ തേ സര്വേ ശിവപൂജാന്വിതാഃ സദാ ൮.
അവരൊക്കെയും രാക്ഷസരായിട്ടും ശിവപൂജയില് എപ്പോഴും ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
വിദ്യുജ്ജിഹ്വസ്തീക്ഷ്ണദംഷ്ട്രോ ധൂമ്രാക്ഷോ ഭീമവിക്രമഃ ൮.
വിദ്യുജ്ജിഹ്വന്, മൂര്ച്ചയുള്ള പല്ലുകളുള്ളവന്, ധൂമ്രാക്ഷന്, ഭയങ്കരമായ വീര്യം ഉള്ളവന്—
വിദ്യുത്കൈശസ്തഡിജ്ജിഹ്വോ രാവണശ്ച മഹാബലഃ ൮.
വജ്രംപോലുള്ള നാവും അതിശക്തിയുമുള്ള രാവണൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഏതേ ഹി രാക്ഷസാഃ ശ്രേഷ്ഠാ ശിവാര്ചനരതാഃ സദാ ൮.
ഇവരാണ് പ്രധാനമായ രാക്ഷസർ, എപ്പോഴും ശിവനാരാധനയിൽ താൽപര്യമുള്ളവർ.
രാവണേന തപസ്തപ്തം സര്വേഷാമപി ദുഃഖഹമ് ൮.
രാവണൻ ചെയ്ത കഠിനതപസ്സുകൾ എല്ലാവരുടെയും ദുഃഖം അകറ്റി.
വരാന്പ്രായച്ഛത തദാ സര്വേഷാമപി ദുര്ലഭാന് ൮.
അപ്പോൾ അവൻ എല്ലാവർക്കും പ്രാപ്തിയില്ലാത്ത വരങ്ങൾ ലഭിച്ചു.
അജേയത്വം ച സംഗ്രാമേ ദ്വൈഗുണ്യം ശിരസാമപി ൮.
യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാനാവാത്തതും ഇരട്ട തലകളുമാണ് അവൻ നേടിയത്.
ദേവാനൃഷീന്പിതൄംശ്ചൈവ നിര്ജിത്യ തപസാ വിഭുഃ ൮.
തന്റെ തപസ്സുകൊണ്ട് മഹാശക്തനായവൻ ദേവന്മാരെയും ഋഷിമാരെയും പിതാക്കളെയും ജയിച്ചു.
രാജാ ത്രികൂടാധിപതിര്മഹേശേന കൃതോ മഹാന് ൮.
മഹേശ്വരന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ അവൻ ത്രികൂറ്റപർവതത്തിന്റെ മഹാരാജാവായി.
തപസ്വിനാം പരീക്ഷായൈ യദൃഷീണാം വിഹിംസനമ് ൮.
തപസ്സുകാരെ പരീക്ഷിക്കാൻ തന്നെയാണ് ഋഷിമാരെ ഉപദ്രവിച്ചത്.
അജേയോ ഹി മഹാഞ്ജാതോ രാവണോ ലോകരാവണഃ ൮.
ലോകങ്ങളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന രാവണൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ ജയിക്കാനാവാത്തവനും മഹാനുമായി.
ലോകപാലാ ജിതാസ്തേന പ്രതാപേന തപസ്വിനാ ൮.
തന്റെ തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ അവൻ ലോകപാലന്മാരെയും ജയിച്ചു.
അമൃതാംശുകരോ ഭൂത്വാ ജിതോ യേന ശശീ ദ്വിജാഃ ൮.
അമൃതംപോലുള്ള പ്രകാശം ലഭിച്ചവൻ ചന്ദ്രനെയും ജയിച്ചു, ദ്വിജന്മാരേ.
ഐശ്വര്യേണ ജിതശ്ചേന്ദ്രോ വിഷ്ണുഃ സര്വഗതസ്തഥാ ൮.
തന്റെ ഐശ്വര്യത്തോടെ അവൻ ഇന്ദ്രനെയും സർവ്വവ്യാപിയായ വിഷ്ണുവിനെയും ജയിച്ചു.
തദാ സര്വേ സുരഗണാ ബ്രഹ്മവിഷ്ണുപുരോഗമാഃ ൮.
അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവിനെയും വിഷ്ണുവിനെയും മുന്നിൽ നിർത്തി എല്ലാ ദേവതകളും
പീഡിതാഃ സ്മോ രാവണേന തപസാ ദുഷ്കരേണ വൈ ൮.
രാവണന്റെ കഠിനമായ തപസ്സുകൊണ്ട് വലഞ്ഞുപോയി.