ദൃഷ്ടം ഹി ചേത്ത്വയാ ബ്രഹ്മന്മസ്തകം പരമാര്ഥതഃ ൬.
ബ്രഹ്മനേ, നീ യഥാർത്ഥത്തിൽ അഗ്രഭാഗം കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ—
ആകര്ണ്യ വചനം വിഷ്ണോര്ബ്രഹ്മാ ലോകപിതാമഹഃ ൬.
വിഷ്ണുവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ലോകപിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവു—
തേ ദേവാ മമ സാക്ഷിത്വേ ജാനീഹി പരമാര്ഥതഃ ൬.
ദേവന്മാർ സാക്ഷികളായി സത്യമായി ഇതറിയട്ടെ.
ആഹ്വാനം ചക്രിരേ തസ്യാഃ സുരഭ്യാശ്ച തയാ സഹ ൬.
അവർ സുരഭിയെ അവളോടൊപ്പം വിളിച്ചു വരുത്തി.
ഇംദ്രാദ്യൈശ്ച തദാ ദേവൈരുക്താ ച സുരഭീ തതഃ ൬.
അപ്പോൾ ഇന്ദ്രനും മറ്റു ദേവന്മാരും സുരഭിയോട് പറഞ്ഞു.
ലിംഗസ്യ മസ്തകോ ദേവാഃ കേതകീദലപൂജിതഃ ൬.
ദേവന്മാർ ലിംഗത്തിന്റെ അഗ്രഭാഗം കേതകിപൂക്കളാൽ പൂജിച്ചു.
സുരഭ്യാ ചൈവ യത്പ്രോക്തം കേതക്യാ ച തഥാ സുരാഃ ൬.
സുരഭിയും കേതകിയും ദേവന്മാരോട് പറഞ്ഞത്—
തദാ സര്വേഽഥ വിബുധാഃ സേംദ്രാ വൈ വിഷ്ണുനാ സഹ ൬.
അപ്പോൾ എല്ലാ ദേവന്മാരും ഇന്ദ്രനും വിഷ്ണുവും കൂടെ—
മുഖേനോക്തം ത്വയാദ്യൈവമനൃതം ച തഥാ ശുഭേ ൬.
ഇന്ന് നീ തന്നെ നിന്റെ വായിലൂടെ അസത്യം പറഞ്ഞു, ശുഭേ.
സുഗംധകേതകീ ചാപി അയോഗ്യാ ത്വം ശിവാര്ചനേ ൬.
സുഗന്ധമായ കേതകി, നീ ശിവാരാധനയ്ക്ക് അയോഗ്യയാണ്.
തദാ നഭോ ഗതാ വാണീ ബ്രഹ്മണം ച ശശാപ വൈ ൬.
അപ്പോൾ ആകാശത്തിൽ നിന്നൊരു വാണി ബ്രഹ്മാവിനെ ശപിച്ചു.
ഭൃഗുണാ ഋഷിഭിഃ സാകം തഥൈവ ച പുരോധസാ ൬.
ഭൃഗുവും ഋഷിമാരും പുരോഹിതന്മാരും കൂടി—
ഋഷയോഽപി ച ധര്മിഷ്ഠാസ്തത്ത്വവാക്യബഹിഷ്കൃതാഃ ൬.
ധർമ്മനിഷ്ഠരായ ഋഷിമാരും സത്യവാക്യത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കപ്പെട്ടു.
യാചകാശ്ചാവദാന്യാശ്ച നിത്യം സ്വജ്ഞാനഘാതകാഃ ൬.
യാചകരും ദാനികളുമെല്ലാവരും എപ്പോഴും തങ്ങളുടെ ജ്ഞാനത്തിന് തന്നെ ഹാനി വരുത്തുന്നു.
ഏവം ശപ്താശ്ച മുനയോ ബ്രഹ്മാദ്യാ ദേവതാസ്തഥാ ൬.
ഇങ്ങനെ ഋഷിമാരും ബ്രഹ്മാവു മുതൽ ദേവന്മാരും ശപിക്കപ്പെട്ടു.
തദാ ച തേ സുരാഃ സര്വ ഋഷയോപി ഭയാന്വിതാഃ ൭.
അപ്പോൾ എല്ലാ ദേവന്മാരും ഋഷിമാരും ഭയത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
ത്വം ലിംഗരൂപീ തു മഹാപ്രഭാവോ വേദാംതവേദ്യോസി മഹാത്മരൂപി ൭.
നീ ലിംഗരൂപിയായ് മഹത്തായ ശക്തിയുള്ളവനാണ്. വേദങ്ങൾക്കു അവസാനം അറിവാകുന്നത് നീയാണെന്നും, നീ മഹാത്മാവിന്റെ സാക്ഷാത് രൂപമാണെന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
ത്വം സാക്ഷീ സര്വലോകാനാം ഹര്താ ത്വം ച വിചക്ഷണഃ ൭.
നീ എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും സാക്ഷിയാണ്; നീ നശിപ്പിക്കുന്നവനും, ഏറ്റവും വിവേകമുള്ളവനും ആകുന്നു.
ത്വയാ ലിംഗസ്വരൂപേണ വ്യാപ്തമേതജ്ജഗത്ത്രയമ് ൭.
നിന്റെ ലിംഗസ്വരൂപത്തിലൂടെ ഈ മൂന്നു ലോകങ്ങളും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
അഹം സുരാഽസുരാഃ സര്വേ യക്ഷഗംധര്വരാക്ഷസാഃ ൭.
ഞാനും, എല്ലാ ദേവന്മാരും, അസുരന്മാരും, യക്ഷന്മാരും, ഗന്ധർവന്മാരും, രാക്ഷസന്മാരും—
ത്വംഹി വിശ്വസൃജാം സ്രഷ്ടാ ത്വം ഹി ദേവോ ജഗത്പതിഃ ൭.
നീയാണ് സൃഷ്ടാക്കളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ; നീയാണ് ഈ ലോകത്തിന്റെ ദൈവവും, യജമാനനും.
ത്രാഹ്യസ്മാകം മഹാദേവ ദേവദേവ നമോഽസ്തു തേ ൭.
മഹാദേവാ, ദേവദേവാ, ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ; നിനക്കു നമസ്കാരം.
ഋഷയഃ സ്തോതുകാമാസ്തേ മഹേശ്വരമകല്മഷമ് ൭.
മഹേശ്വരനായ പാപരഹിതനേ, ഋഷിമാർ നിന്നെ സ്തുതിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
അജ്ഞാനിനോ വയം കാമാന്ന വിംദാമോഽസ്യ സംസ്ഥിതിമ് ൭.
ഞങ്ങൾ അജ്ഞാനികളും, ആസക്തികളാൽ ആകൃഷ്ടരുമായതിനാൽ, നിന്റെ യഥാർത്ഥ നില ഞങ്ങൾ ഗ്രഹിക്കുവാൻ കഴിയുന്നില്ല.
ത്വമേവ മാതാ ച പിതാ ത്വമേവ ത്വമേവ ബംധുശ്ച സഖാ ത്വമേ ൭.
നീയാണ് ഞങ്ങളുടെ അമ്മയും അച്ഛനും; നീയാണ് ബന്ധുവും സ്നേഹിതനും.
ത്വമാത്മാ സര്വഭൂതാനാമേകോ ജ്യോതിരിവൈധസാമ് ൭.
നീ എല്ലാ ജീവികളുടെയും ആത്മാവാണ്; പണ്ഡിതന്മാരിൽ ഒരേയൊരു പ്രകാശം നീയാണു.
യസ്മാച്ച സംഭവത്യേതത്തസ്മാച്ഛംഭുരിതി പ്രഭുഃ॥ ൭.
എല്ലാവരും നിന്നിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്, അതുകൊണ്ടാണ് ഭഗവാൻ ശംഭു എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നത്.
ത്വത്പാദപംകജം പ്രാപ്താ വയം സര്വേ സുരാദയഃ ൭.
ഞങ്ങളും, എല്ലാ ദേവന്മാരും, മറ്റുള്ളവരും നിന്റെ പാദപദ്മം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
തസ്മാച്ച കൃപയാ ശംഭോ പാഹ്യസ്മാഞ്ജഗതഃ പതേ॥ ൭.
അതിനാൽ, ശംഭോ, കരുണകൊണ്ട് ലോകത്തിന്റെ യജമാനനായ നീ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ.
ശ്രൃണുധ്വം തു വചോ മേഽദ്യ ക്രിയതാം ച ത്വരാന്വിതൈഃ ൭.
ഇന്ന് എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ, അതും ഉടൻ നടപ്പിലാക്കണം.