ധ്യാനസ്ഥിതസ്തതസ്തത്ര കിരാതഃ ശിവസംനിധൌ ൫.
ശിവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, ധ്യാനത്തിൽ ലീനനായി കിരാതൻ അവിടെ നില്ക്കുകയായിരുന്നു.
കര്പൂരഗൌരോ ദ്യുതിമാന്കപര്ദീ ചംദ്രശേഖരഃ ൫.
കർപ്പൂരപോലെ വെളുപ്പും പ്രകാശവും ഉള്ള, ജടാമുടിയും ചന്ദ്രക്കൊമ്പും ഉള്ളവനെ അവൻ കണ്ടു.
ഭോഭോ വീര മഹാപ്രാജ്ഞ മദ്ഭക്തോസി മഹാമതേ ൫.
"ഭോ വീരാ, മഹാപ്രജ്ഞാ, നീ എന്റെ ഭക്തനാണ്, മഹാമതിയായവനേ!"
ഏവമുക്തഃ സ രുദ്രേണ മഹാകാലോ മുദാന്വിതഃ ൫.
രുദ്രൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ആനന്ദത്തോടെ കിരാതൻ മഹാകാലനായി.
തതോ രുദ്രം ബഭാഷേ സ വരം സമ്പ്രാര്ഥയാമ്യഹമ് ൫.
അതിനുശേഷം അവൻ രുദ്രനോട് പറഞ്ഞു: "ഞാൻ ഒരു വരം ചോദിക്കുന്നു."
ഏതദ്ബുദ്ധാത്മനോ ഭക്തിം ദേഹി ജന്മനിജന്മനി ൫.
"എല്ലാ ജന്മങ്ങളിലും, ബോധം ഉള്ള നിനക്കുള്ള ഭക്തി എനിക്ക് നൽകണം."
ത്വം ഗുരുസ്ത്വം മഹാമംത്രോ മംത്രവേദ്യോഽസി സര്വദാ ൫.
"നീ ഗുരുവാണ്, നീ മഹാമന്ത്രമാണ്, എല്ലായ്പ്പോഴും മന്ത്രത്തിലൂടെ അറിയേണ്ടവനാണ് നീ."
നിഷ്കാമം വാക്യമാകര്ണ്യ കിരാതസ്യ തദാ ഭവഃ ൫.
കിരാതന്റെ സ്വാർത്ഥമില്ലാത്ത വാക്കുകൾ കേട്ട് ഭവൻ സന്തോഷിച്ചു.
തദാ ഡമരുനാദേന നാദിതം ഭുവനത്രയമ് ൫.
അപ്പോൾ ഡമരുവിന്റെ ശബ്ദം മൂലം മൂന്നു ലോകവും മുഴങ്ങിപ്പോയി.
തദാ ദുംദുഭയോ നേദുഃ പടഹാശ്ച സഹസ്രശഃ ൫.
അന്നേരം ആയിരക്കണക്കിന് ദുണ്ടുഭികളും പടവാദ്യങ്ങളും മുഴങ്ങി.
തപോവനം യത്ര ശിവഃ സ്ഥിതഃ പ്രമഥസംവൃതഃ ൫.
ശിവൻ പ്രമഥഗണങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് നില്ക്കുന്ന തപോവനത്തിൽ,
ഉവാച പ്രശ്രിതോ വാക്യം സ നംദീ വിസ്മയാന്വിതഃ ൫.
ആശ്ചര്യത്തോടെ നംദി വിനയത്തോടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
ഇഹാനീതസ്ത്വയാ ശംഭുസ്ത്വം ഭക്തോസി പരംതപ ൫.
"ശത്രുക്കളെ ജയിക്കുന്നവനേ, നിന്റെ വഴി ശംഭു ഇവിടെ എത്തിച്ചിരിക്കുന്നു; നീ സത്യഭക്തനാണ്."
തച്ഛ്രുത്വാ വചനം തസ്യ കിരാതസ്ത്വരയാന്വിതഃ ൫.
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് കിരാതൻ ഉത്സാഹത്തോടെ,
പ്രഹസ്യ ഭഗവാന്രുദ്രഃ കിരാതം വാക്യമബ്രവീത് ൫.
ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഭഗവാൻ രുദ്രൻ കിരാതനോട് പറഞ്ഞു.
വിജ്ഞപ്തോഽസൌ കിരാതേന ശംകരോ ലോകശംകരഃ ൫.
കിരാതൻ അപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ ലോകങ്ങൾക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകുന്ന ശംകരൻ,
പ്രത്യഹം രത്നമാണിക്യൈഃ പുഷ്പൈശ്ചോച്ചാവചൈരപി ൫.
പ്രതി ദിവസവും വിലയേറിയ രത്നങ്ങളും മാണിക്യങ്ങളും, അപൂർവവും സാധാരണവുമായ പുഷ്പങ്ങളും അർപ്പിച്ചു.
തസ്മാജ്ജാനീഹി മന്മിത്രം നംദിനം ഭക്തവത്സല॥ ൫.
അതിനാൽ, എന്റെ സുഹൃത്ത് നന്ദി ഭക്തജനങ്ങളെ വളരെ സ്നേഹിക്കുന്നവനാണെന്ന് നീ അറിഞ്ഞിരിക്കണം.
ന ജാനാമി മഹാഭാഗ നംദിനം വൈശ്യചര്ചിതമ് ൫.
മഹാഭാഗവ, വ്യാപാരികൾ പുകഴ്ത്തുന്ന നന്ദിയെ ഞാൻ അറിയുന്നില്ല.
ഉപാധിരഹിതാ യേ ച യേഽപി ചൈവ മനസ്വിനഃ ൫.
യാര്ക്കും കപടത ഇല്ലാത്തവരും മനസ്സിൽ ഉറച്ചവരുമാണ് അവരിൽ ചിലർ.
തവ ഭക്തോ ഹ്യഹം താത സ ച മേ പ്രിയകൃത്തരഃ ൫.
പ്രിയനായവാ, ഞാൻ നിന്റെ ഭക്തനാണ്; അവൻ എനിക്കു അതിനേക്കാൾ പ്രിയപ്പെട്ടവനാണ്.
തതോ വിമാനാനി ബഹൂനി തത്ര സമാഗതാന്യേവ മഹാപ്രഭാണി ൫.
അപ്പോൾ അവിടെ അനേകം പ്രകാശമുള്ള വിഹായസയാനങ്ങൾ കൂടി വന്നിരുന്നു.
കൈലാസം പര്വതം പ്രാപ്തൌ വിമാനൈര്വേഗവത്തരൈഃ ൫.
വേഗത്തിൽ പോകുന്ന ആ വിഹായസയാനങ്ങളിൽ അവർ കൈലാസപർവതത്തിലെത്തിച്ചു.
നീരാജിതൌ ഗിരിജയാ ശിവേന സഹിതൌ തദാ ൫.
അവിടെ ഗിരിജയും ശിവനും ചേർന്ന് അവരെ പൂജിച്ചു.
യഥാ ത്വം ഹി മഹാദേവ തഥാ ചൈതൌ ന സംശയഃ ൫.
മഹാദേവാ, നീ എങ്ങനെയോ, ഇവരും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്—ഇതിൽ സംശയമില്ല.
മയാ ത്വമേക ഏവാസീഃ സേവിതോ വൈ ന സംശയഃ ൫.
ഞാൻ നിന്നെ മാത്രമേ സേവിച്ചിട്ടുള്ളൂ—ഇതിൽ ഒരു സംശയവും ഇല്ല.
സദ്യഃ പരാങ്മുഖൌ ഭൂത്വാ ശംകരസ്യ ച പശ്യതഃ ൫.
ഉടൻ തന്നെ അവർ പിൻവാങ്ങി, ശങ്കരൻ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോഴും.
തവ ദ്വാരി സ്ഥിതൌ നിത്യം ഭാവവസ്തേ നമോനമഃ॥ ൫.
നിത്യം ഭക്തിയോടെ നിന്റെ വാതിലിൽ നില്ക്കുന്നവരെ ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കരിക്കുന്നു.
തയോര്ഭാവം സ ഭഗവാന്വിദിത്വാ പ്രഹസന്ഭവഃ ൫.
അവരുടെ മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന ആഗ്രഹം അറിഞ്ഞ് ഭഗവാൻ ഭവൻ പുഞ്ചിരിച്ചു.
തദാ പ്രഭൃതി താവേതൌ ദ്വാരപാലൌ ബഭൂവതുഃ ൫.
അന്ന് മുതൽ ആ ഇരുവരും വാതിൽരക്ഷകരായി മാറി.