തതോ നംദിനമാഗത്യ പുരോധാ ഗതമാനസമ് ൫.
അതിനുശേഷം നന്ദി മനസ്സു മറ്റിടത്തായിരുന്ന പുരോഹിതനോട് സമീപിച്ചു.
പുരോഹിതം പ്രതി തദാ നന്ദീ വചനമബ്രവീത്॥ ൫.
അപ്പോള് നന്ദി പുരോഹിതനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
അദ്യ ദൃഷ്ടം മയാ വിപ്ര അമേധ്യം ശിവസംനിധൌ ൫.
ഇന്ന്, ബ്രാഹ്മണാ, ശിവസന്നിധിയില് ഞാന് അശുദ്ധമായ ഒരു കാര്യം കണ്ടു.
തതഃ പുരോധാ വചനം നന്ദിനം ചാബ്രവീത്തദാ സോഽപി മൂഢോ ന സംദേഹഃ കാര്യാകാര്യേഷു മംദധീഃ॥ ൫.
അതിനുശേഷം പുരോഹിതന് നന്ദിയോട് പറഞ്ഞു: അവനും ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാണ്; എന്ത് ചെയ്യണം, ചെയ്യരുത് എന്നതില് അവന്റെ മനസ്സ് മന്ദമാണ്.
തസ്മാച്ചിംതാ ന കര്തവ്യാ ത്വയാ അണുരപി പ്രഭോ ൫.
അതുകൊണ്ട്, പ്രഭോ, നീ ഒരു ചെറിയതും വിഷമിക്കേണ്ടതില്ല.
നിരീക്ഷണാര്ഥം ദുഷ്ടസ്യ തത്കാര്യം വിദധാമ്യഹമ് ൫.
അവന് ചെയ്ത തെറ്റ് അറിയാന് ഞാന് തന്നെ ആ കര്മ്മം ചെയ്യാം.
ആസ്ഥിതഃ സ്വഗൃഹേ നക്തം ദൂയമാനേന ചേതസാ ൫.
അവന് രാത്രി തന്റെ വീട്ടില് തന്നെ ഇരുന്നു, മനസ്സ് വിഷമത്തില് ആകയാല്.
ഗതഃ ശിവാലയം നന്ദീ സമം തേന മഹാത്മനാ ൫.
നന്ദിയും ആ മഹാത്മാവും ചേര്ന്ന് ശിവക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പോയി.
സമ്യക്പ്രപൂജനം കൃത്വാ നാനാരത്നപരിച്ഛദമ് ൫.
അവന് വിവിധ രത്നാഭരണങ്ങളോടെ ഉചിതമായ പൂജ നടത്തി.
അനേകസ്തുതിഭിഃ സ്തുത്വാ ഗിരീശം ബ്രാഹ്മണൈഃ സഹ ൫.
അവന് ബ്രാഹ്മണന്മാരോടൊപ്പം അനേകം സ്തുതികള് ഉപയോഗിച്ച് ഗിരീശനെ സ്തുതിച്ചു.
ആയാതോ ഹി മഹാകാലസ്തഥാരൂപോ മഹാബലഃ ൫.
വലിയ ശക്തിയോടെ മഹാകാലൻ ഈ രൂപത്തിൽ എത്തി.
തം ദൃഷ്ട്വാ ഭയവിത്രസ്തോ നന്ദീ സ വിലലാപ ഹ ൫.
അവനെ കണ്ടപ്പോൾ ഭയത്തിൽ വിറച്ച് നന്ദി കരയിത്തുടങ്ങി.
കിരാതേന കൃതം തത്ര യഥാപൂര്വമവിസ്ഖലമ് ൫.
അവിടെ കിരാതൻ മുമ്പ് ചെയ്തതുപോലെ യജ്ഞം തെറ്റില്ലാതെ നടത്തി.
സ്നപനം തസ്യ കൃത്വാ ച തതോ ഗംഡൂഷവാരിണാ ൫.
അവൻ സ്നാനം കഴിച്ചു, പിന്നെ വായ് കഴുകാൻ വെള്ളം ഉപയോഗിച്ചു.
ദണ്ഡവത്പതിതോ ഭൂമാവുത്ഥായ സ്വഗൃഹം ഗതഃ ൫.
അവൻ നിലത്ത് ദണ്ഡവത്പ്രണാമം ചെയ്തു, എഴുന്നേറ്റ് സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
പുരോധസാ സഹ തദാ നംദീവ്യാകുലചേതസാ ൫.
അപ്പോൾ പുരോഹിതനോടൊപ്പം, മനസ്സിൽ ആശങ്കയോടെ നന്ദി നിന്നു.
നിവേദ്യ തേഷു തത്സര്വം കിരാതേന ച യത്കൃതമ് ൫.
അവിടെ കിരാതൻ ചെയ്തതെല്ലാം അവൻ അവർക്കു വിവരിച്ചു.
സംപ്രധാര്യ തതഃ സര്വേ മിലിത്വാ ധര്മശാസ്ത്രതഃ ൫.
ശേഷം എല്ലാവരും ചേർന്ന് ധർമ്മശാസ്ത്രം അനുസരിച്ച് ആലോചിച്ചു.
ഇദം വിഘ്നം സമുത്പന്നം ദുര്നിവാര്യം സുരൈരപി ൫.
ഈ തടസ്സം ദേവന്മാർക്കു പോലും അതിക്രമിക്കാൻ കഴിയാത്തതാണെന്ന് ഉദിച്ചുവന്നു.
തഥേതി മത്വാസൌ നംദീ ശിവസ്യോത്പാടനം തദാ ൫.
അങ്ങനെ ചിന്തിച്ച നന്ദി, അപ്പോൾ ശിവനെ പിഴുതെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
സുവര്ണപീഠികാം കൃത്വാ നവരത്നസുശോഭിതാമ് ൫.
അവൻ ഒമ്പത് വിലയേറിയ രത്നങ്ങൾകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച സ്വർണ്ണപീഠം ഉണ്ടാക്കി.
അഥാപരേ ദ്യുരായാതഃ കിരാതഃ ശിവമംദിരമ് ൫.
അടുത്ത ദിവസം, കിരാതൻ ശിവക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തി.
മൌനം വിഹായ സഹസാ ഹ്യാക്രോശന്നിദമബ്രവീത് ൫.
മൗനം വിട്ട്, അവൻ പെട്ടെന്ന് വിളിച്ചു പറയാൻ തുടങ്ങി:
ന ദൃഷ്ടോസി മയാ ത്വം ഹി ത്യജാമ്യദ്യ കലേവരമ് ൫.
ഞാൻ നിന്നെ കണ്ടിട്ടില്ല; ഇന്ന് ഞാൻ ഈ ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കും.
ഹേ രുദ്ര ഹേ മഹാദേവ ദര്ശയാത്മാനമാത്മനാ॥ ൫.
ഹേ രുദ്ര, ഹേ മഹാദേവ, നിന്റെ സ്വരൂപം എന്നെ കാണിക്കൂ.
ഏവം സാക്ഷേപമധുരൈര്വാക്യൈഃ ക്ഷിപ്തഃ സദാശിവഃ ൫.
ഇങ്ങനെ കഠിനവും മധുരവുമായ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് സദാശിവൻ ഉണർത്തപ്പെട്ടു.
വിഭേദാശു തതോ ബാഹൂനാസ്ഫോട്യൈവ രുഷാബ്രവീത് ൫.
അപ്പോൾ അവൻ വേഗത്തിൽ കൈകൾ പൊട്ടിച്ചു, കോപത്തോടെ അടിച്ചു പറഞ്ഞു.
ഇതി ക്ഷിപ്ത്വാ തതോംത്രാണി മാംസമുത്കൃത്യ സര്വതഃ ൫.
അങ്ങനെ അവൻ നാരുകൾ ഛേദിച്ച് ചുറ്റും നിന്ന് മാംസം കീറി കളഞ്ഞു.
സ്വസ്ഥം ച ഹൃദയം കൃത്വാ സസ്നൌ തത്സരസി ധ്രുവമ് ൫.
ഹൃദയം ശാന്തമാക്കി, അവൻ ആ തിരുനദിയിൽ സ്നാനം ചെയ്തു.
പൂജയിത്വാ യഥാന്യായം ദംഡവത്പതിതോ ഭുവി॥ ൫.
ശാസ്ത്രാനുസൃതമായി പൂജ ചെയ്ത്, ഭൂമിയിൽ വീണു ദണ്ഡവത്പ്രണാമം ചെയ്തു.